Όποιοι χαίρονται για τον πόνο του άλλου, δεν είναι άνθρωποι

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Μην αναζητάς τους δολοφόνους. Ξέχνα το παρελθόν, μην το θυμάσαι. Αποφεύγουμε να έρθουμε αντιμέτωποι με τις πραγματικότητες.

Αυτά που έγραψε η αγαπητή Μαριλένα με εξέπληξαν πιο πολύ. Κάποιοι Τουρκοκύπριοι αναγνώστες της (καλοπροαίρετα), της είπαν το εξής: «Μην λες ότι οι Ελληνοκύπριοι υπέφεραν. Διότι αυτό χαροποιεί τους εθνικιστές». Άρα, μέχρι σε αυτό το σημείο έχουν φτάσει οι υποθέσεις «κουκουλώματος» εδώ. Μην λες ότι υπέφερες. Μην λες κατοχή. Μην λες πλιάτσικο. Μην διηγείσαι πώς δολοφονήθηκαν οι αγνοούμενοι! Μην αναζητάς τους δολοφόνους. Ξέχνα το παρελθόν, μην το θυμάσαι. Αποφεύγουμε να έρθουμε αντιμέτωποι με τις πραγματικότητες. Και έτσι θα βρούμε λύση και ειρήνη σκουπίζοντας τα όλα κάτω από το χαλί, έτσι δεν είναι; Η Μαριλένα έδωσε την εξής πολύ ωραία απάντηση στους Τουρκοκύπριους, οι οποίοι της είπαν «μην λες ότι υπέφεραν οι Ελληνοκύπριοι». Είπε το εξής: «Να σας πως ότι χάρηκαν; Ή μήπως να προσποιηθώ ότι δεν συνέβη απολύτως τίποτα; Να σας πω ότι νιώθουμε ευτυχισμένοι όταν βλέπουμε τη σημαία στο Πενταδάκτυλο; Ή μήπως ότι την ώρα που εμείς μνημονεύουμε τους νεκρούς του 1974, στην άλλη πλευρά γιορτάζουν; Η απάντηση είναι μία: Όποιοι χαίρονται για τον πόνο του άλλου, δεν είναι άνθρωποι. Και στις δύο πλευρές…».


Καταλάβατε; Η πρώτη προϋπόθεση για την ειρήνη είναι να μην χαίρεται κάποιος για τον πόνο του άλλου. Για μένα δεν είναι οπαδός της λύσης και της ειρήνης κάποιος που δεν λέει τίποτα κατά των εορτασμών της 20ής Ιουλίου στον βορρά. Όσες εκδηλώσεις ειρήνης θέλει ας κάνει. Όσο θέλει ας φωνάζει «ειρήνη αμέσως τώρα». Όσο θέλει ας ενθαρρύνει τους ηγέτες στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αν δεν έχει να πει κάτι κατά όσων γιορτάζουν την 20ή Ιουλίου, στα δικά μου μάτια δεν μπορεί να είναι πραγματικός οπαδός της ειρήνης. Με απογοητεύει το γεγονός ότι σωπαίνουν κάθε 20 Ιουλίου οι οργανώσεις μας που είναι γνωστές ως υποστηρικτές της ειρήνης. Ιδού, βλέπεις αδελφέ. Μετά από τόσες θυσίες που έκανε και τόσους βιασμούς που έζησε, του πήραν με τη βία τη μισή του πατρίδα. Καταπάτησαν τις περιουσίες του. Εκείνος κλαίει επειδή έχασε τη μισή του πατρίδα, ενώ εσύ γιορτάζεις επειδή του πήρες τη μισή του πατρίδα! Χαίρεσαι επειδή μοιράστηκε στα δυο η πατρίδα σου. Ενώ εκείνος λυπάται. Και από πάνω λες και ότι είσαι οπαδός της ειρήνης; Πού είναι εκείνες οι δικοινοτικές οργανώσεις; Η Unite Cyprus. Η Πρωτοβουλία Ειρήνης Ενωμένη Κύπρος. Πού είναι αυτές; Αν σωπαίνεις σε μια τέτοια επέτειο, σώπασε για πάντα! Μην μιλάς καθόλου! Πόσο ευγενική, πόσο λεπτή συμπεριφορά επέδειξε η Μαριλένα. Χαρακτηρίζει «καλοπροαίρετους» ακόμα και τους Τουρκοκύπριους οι οποίοι της είπαν «μην λες ότι οι Ελληνοκύπριοι υπέφεραν». Δεν θίγεται απ’ αυτούς. Απλώς παραπονιέται. Καλοπροαίρετοι είναι και εκείνοι που ετοίμασαν το Γλωσσάρι, έτσι δεν είναι; Αλλά κοιτάξτε τι προκάλεσε αυτή η καλή θέληση. Ενώ η αγαπητή Μαρία Σιακαλλή στον νότο δέχεται απειλές, στον βορρά την υποστήριξαν εκείνοι που γιορτάζουν την 20ή Ιουλίου ως «ευτυχισμένη ειρηνευτική επιχείρηση»! Τι αντίθεση. Μάλιστα, ένας ευεργετηθείς οπαδός της 20ής Ιουλίου, ο οποίος υποστήριξε τη Μαρία και την κυρία Εσρά, συνέδεσε και εμάς με το «βαθύ κράτος» πάλι, επαναλαμβάνοντας εκείνο το παλιό τροπάρι, επειδή επικρίναμε το Γλωσσάρι! Αρπάζεις επιταγές από επιχειρηματίες, εγκαθίστασαι σε διαμέρισμα στην Κερύνεια με θέα τη θάλασσα και ύστερα εμείς είμαστε το «βαθύ κράτος» και εσύ οπαδός της λύσης και της ειρήνης αγαπώντας την 20ή Ιουλίου, έτσι; Είναι πολύ κρίμα αν αυτοί που ετοίμασαν το Γλωσσάρι δεν αντιτίθενται στους ευεργετημένους οπαδούς της 20ής Ιουλίου τόσο όσο αντιτίθενται σε εκείνους οι οποίοι τους βρίζουν! Ντρεπόμαστε να εκθέτουμε τους δημοσιογράφους μας οι οποίοι αποκαταστάθηκαν με ευεργεσίες της μαφίας και επιχειρηματιών. Εκείνοι δεν ντρέπονται! Αλλά, αν βγουν απέναντί μας με τερατολογίες του τύπου «βαθύ κράτος», αυτό εξαντλεί την υπομονή! Δεν θα λες τίποτα για τη σημαία στο βουνό. Θα σιωπάς για το κλειστό Βαρώσι. Θα γράφεις για τα ελληνικά εγκλήματα το 1974, αλλά δεν θα αναφέρεσαι καθόλου για τα τουρκικά εγκλήματα! Θα παραπονιέσαι για τον οικοδομικό οργασμό στον βορρά, αλλά δεν θα αναφέρεσαι καθόλου στο γεγονός ότι αυτά τα εδάφη είναι ελληνοκυπριακά εδάφη που έτυχαν σφετερισμού με τη βία των όπλων. Θα λες δεν γίνεται χωρίς εγγυήσεις. Θα εκστομίζεις απειλές για το φυσικό αέριο. Θα θεωρείς πως έχουν άδικο οι Ελληνοκύπριοι, οι οποίοι παραπονιούνται για τη σημαία στο βουνό, θα τους κατηγορείς ως ρατσιστές και θα αφορίζεις όσους λένε ότι «η πατρίδα μου βρίσκεται υπό κατοχή» λέγοντας ότι αντιτίθενται στη λύση. Ύστερα, είσαι οπαδός της ειρήνης. Της ενωμένης Κύπρου! Ομοσπονδιακός! Και ύστερα λες «Solution now»…


Αν δεν μνημονεύουμε τον πόνο, τι να μνημονεύουμε; Πες Μαριλένα. Δεν θα γίνουμε άνθρωποι εμείς εδώ, έτσι δεν είναι; Πόσες γενιές σπαταλήθηκαν. Και ποιος ξέρει πόσες ακόμα θα σπαταληθούν. Ακριβώς όπως είπες εσύ: «Αν ο πόνος του ενός είναι γιορτή για τον άλλο, τότε είμαστε πολύ πίσω. Πάρα πολύ πίσω. Όχι 40 και 50 χρόνια να περάσουν, αλλά 200 να περάσουν, δεν θα αλλάξει απολύτως τίποτα».

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Από τις μεγάλες αγάπες γεννιούνται τα μεγάλα μίση

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 19.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Θα μας πείσει άραγε η διοίκηση της cyta;

ΜΙΡΑΝΤΑ ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, 19.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Στέκεσαι μακριά και φωνάζεις: «κλείστε τα οδοφράγματα»

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ, 19.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή