Όνειρα γλυκά σε όλους σας στην Κύπρο

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Αφού αφήσαμε πίσω μας την ουρά στο οδόφραγμα της Κέρμιας και περάσαμε στον βορρά, περάσαμε από μια υπεραγορά εκεί κοντά.

Ήμασταν άνετοι καθώς περνούσαμε στον νότο από το οδόφραγμα στην Κέρμια. Δεν υπήρχε ουρά. Ήταν άδειο το φυλάκιο ελέγχου. Δεν αντιμετωπίσαμε καμία απολύτως δυσκολία. Αλλά καθώς επιστρέφαμε στον βορρά βρεθήκαμε αντιμέτωποι με μιαν ατέλειωτη ουρά οχημάτων. Δεν υπήρχε άλλη λύση από το να καθίσουμε στην ουρά και να περιμένουμε. Ενώ περιμέναμε μπήκαν στη σειρά άλλα τόσα οχήματα πίσω από εμάς. Κοίταξα το ρολόι. Περιμέναμε ακριβώς 45 λεπτά. Φτάσαμε στο τουρκικό οδόφραγμα προχωρώντας με την ταχύτητα της χελώνας. Θα συγκαταλεχθούν και οι σημερινές ανάμεσα στις μέρες που θα θυμόμαστε. Ακριβώς όπως τις μέρες που άνοιξαν τα οδοφράγματα. Αλλά τότε επικρατούσε ένας ενθουσιασμός σε όλους για την ειρήνη. Μάλιστα, όλοι πίστευαν ότι τίποτα πια δεν θα μπορούσε να ήταν όπως παλιά. Είχαν κλονιστεί τα θεμέλια του στάτους κβο έστω και αν δεν είχε γκρεμιστεί εντελώς. Δεν θα ξεχάσω ότι ένα από εκείνα τα βράδια ένας μεθυσμένος Ελληνοκύπριος περνούσε τρικλίζοντας από την Πύλη Κερύνειας τραγουδώντας μεγαλοφώνως στα ελληνικά «αμάν κουζούμ». Μου είχε αρέσει πολύ. Ήταν η στιγμή που θεώρησα ότι πετύχαμε την ειρήνη. Πού να ήξερα ότι αυτά τα μάγια θα διαλύονταν με τον καιρό και ότι θα έσβηνε αυτός ο ενθουσιασμός με την πάροδο των χρόνων.

Αφού αφήσαμε πίσω μας την ουρά στο οδόφραγμα της Κέρμιας και περάσαμε στον βορρά, περάσαμε από μια υπεραγορά εκεί κοντά. Ήταν μισοάδεια, ειδικά τα ταμεία για φρούτα και λαχανικά της υπεραγοράς, τα οποία πάντα ήταν γεμάτα. Ο ιδιοκτήτης της υπεραγοράς μάς είπε: «Η πλειονότητα των πελατών αυτή τη στιγμή είναι Ελληνοκύπριοι. Είναι τουλάχιστον διπλάσιοι από τους Τούρκους. Είμαι εδώ από ενωρίς το πρωί. Αν ήρθαν 200 Τουρκοκύπριοι, ήρθαν τουλάχιστον 400 Ελληνοκύπριοι. Κάποιοι από αυτούς πήραν πολλές τσάντες με πράγματα και έφυγαν».

Υπάρχει μια έκρηξη στην αγορά στον βορρά. Καθώς λιώνει η τουρκική λίρα έναντι του συναλλάγματος, αυξήθηκε πολύ και ο αριθμός των Ελληνοκυπρίων που συρρέουν στον βορρά. Όχι μόνο για βενζίνη. Για τα πάντα. Έρχονται για τα πάντα τα οποία είναι πιο φθηνά σε σύγκριση με τον νότο. Είμαι περίεργος. Υπάρχουν άραγε ανάμεσά τους και κάποιοι οι οποίοι δεν είχαν περάσει στον βορρά μέχρι σήμερα; Σίγουρα υπάρχουν. Άλλο τα ιδανικά και άλλο το πορτοφόλι. Μπορεί να νικηθούν από αυτή την αγορά ακόμα και όσοι επιμένουν λέγοντας «δεν θα περάσω ποτέ στα κατεχόμενα». Μπορεί να κατεβάσουν τα πανιά τα οποία δεν έχουν κατεβάσει μέχρι σήμερα. Δεν έχω καμία απολύτως αμφιβολία για το γεγονός ότι τα προσωπικά υλικά συμφέροντα προέχουν της ιδεολογίας μας. Άλλωστε μήπως αυτός δεν είναι και ένας από τους σημαντικότερους λόγους για τους οποίους δεν κατέστη δυνατή η επίλυση του προβλήματος σε αυτό το νησί; Κάποιοι έγιναν πλούσιοι χάρη στην τραγωδία του 1974. Και κάποιοι συνεχίζουν να είναι πλούσιοι χάρη στη μη λύση. Δεν ξέρω ποιο είναι το ποσοστό τους στον νότο, αλλά ο βορράς είναι γεμάτος από δαύτους. Ειδικά από αυτούς που ακόμα δεν μπόρεσαν να μοιράσουν μεταξύ τους τις ελληνοκυπριακές περιουσίες που δεν έχουν τελειωμό. Σίγουρα παρακολούθησαν με ενδιαφέρον τα αδέλφια μας οι Ελληνοκύπριοι τη διαμάχη μας με τον ιδιοκτήτη του εστιατορίου από την πόλη Μάρντιν (της Τουρκίας) στο Γκεμίκοναγι, δηλαδή τον Ξερό. Ο άνθρωπος από τη Μάρντιν είναι παλαιός πολεμιστής του 1974. Και αποκαταστάθηκε με την παραλία που του δόθηκε στον Ξερό. Καθάρισε τις πέτρες και έφτιαξε ένα εστιατόριο εκεί. Όμως, έγινε ο ιδιοκτήτης όχι μόνο του εστιατορίου, αλλά και της θάλασσας εκεί. Και αν δεν του καταβληθεί κάποιο αντίτιμο, δεν επιτρέπει την είσοδο στη θάλασσα στους νέους που θέλουν να κάνουν μπάνιο. Κοιτάξτε πράγματα. Η περιουσία είναι ελληνοκυπριακή. Ο τωρινός της ιδιοκτήτης κατάγεται από τη Μάρντιν. Και δεν επιτρέπει στους Κύπριους νέους να μπουν στη θάλασσα! Είμαστε μια κοινωνία που καταπιέζουμε ο ένας τον άλλον λόγω του πλιάτσικου. Και ύστερα λέμε στην ελληνοκυπριακή πλευρά «θέλουμε πολιτική ισότητα».

Τις προάλλες συναντήθηκα με κάποιον που δεν περίμενα ποτέ να δω σε ένα εστιατόριο στον νότο. Ήρθε στο τραπέζι στο οποίο καθόμουν και μου είπε: «Πρώτα θέλω να σε ευχαριστήσω». «Γιατί;» «Είχες γράψει ένα πολύ ωραίο άρθρο για μένα.

Ξέρεις ποιος είμαι;». «Ποιος;». «Ο ιδιοκτήτης της βουλής σας σε εκείνη την πλευρά!». Τι έκπληξη ήταν αυτή. «Ο ιδιοκτήτης μόνο της γης ή και του εργοστασίου;» τον ρώτησα. «Και του εργοστασίου φυσικά. Ανήκε στον παππού μου», μου είπε. Το εργοστάσιο τσιγάρων Διανέλλος & Βεργόπουλος. «Πήρες κάτι ως αντάλλαγμα για αυτή την περιουσία που άφησες εκεί;». «Δεν πήρα απολύτως τίποτα», είπε. Συμφώνησα να του πάρω συνέντευξη. Θα συναντηθούμε και θα μιλήσουμε. Στο μεταξύ, δεν παρέλειψα και εγώ να βγάλω τα εσώψυχά μου. Δείχνοντάς του το τσιγάρο που κρατούσα, του είπα: «Εσύ είσαι η αιτία γι’ αυτό. Το εργοστάσιό σου. Χάρη στο δικό σου εργοστάσιο έγινα λάτρης του καπνού. Μόλις άρχισαν οι φασαρίες το 1963, οι δικοί μας λήστεψαν το εργοστάσιό σου. Και έστειλαν στα φυλάκια όλα τα τσιγάρα που βρίσκονταν στην αποθήκη διαμοιράζοντάς τα σε εμάς που μας είχαν γράψει ως αγωνιστές τότε. Εγώ άρχισα το κάπνισμα με τα δικά σου τσιγάρα όταν ήμουν 15 χρόνων στα φυλάκια στην περιοχή Αράστα απέναντι από την οδό Ερμού»!

Πώς ονομάζονταν εκείνα τα τσιγάρα; «Lucky Dream»… «Τυχερό όνειρο»… Όμως, ο Θανασάκης έπρεπε να είχε ξυπνήσει. Αλλά ακόμα κοιμόταν!

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Το Brexit και o Αναστασιάδης ως μάντης κακών

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 18.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Ο συντηρητισμός των καθηγητών

ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ, 18.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Σκότωσαν τις οικογένειες τους αλλά δεν σταμάτησαν τη φιλία των παιδιών

SEVGUL ULUDAG, 18.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή