Όλα έγιναν αγνώριστα... Του Γιώργου Κασκάνη

ΑΠΟΨΗ /ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ
Οι γραμμές αυτές γράφονται την ώρα που ο Αντόνιο Γκουτέρες προσπαθεί στο Κραν Μοντανά να λύσει τον γόρδιο δεσμό που προκάλεσαν οι πρώτες δύο μέρες

Πάει πάρα πολύς καιρός να περάσω στα κατεχόμενα. Το έκανα τις προάλλες με αφορμή τα γενέθλια μιας Τουρκοκύπριας φίλης. Στο ανήφορο του Πενταδακτύλου προς την Κερύνεια, μείναμε όλοι άφωνοι. Αυτό που βλέπαμε δεν ήταν πια η γραφική πόλη που ξέραμε και που σε γενικές γραμμές παρέμενε η ίδια μέχρι πριν από λίγα χρόνια. Έμοιαζε περισσότερο με μια μεγαλούπολη, γεμάτη ψηλά και καινούργια κτήρια, φωταψίες παντού και σε μια έκταση πλέον πολύ μεγάλη. Το σχολιάσαμε στο αυτοκίνητο. Κι όταν πια χαθήκαμε στους δρόμους της πόλης, βεβαιωθήκαμε πως τα πράγματα έχουν οριστικά αλλάξει.

Οι γραμμές αυτές γράφονται την ώρα που ο Αντόνιο Γκουτέρες προσπαθεί στο Κραν Μοντανά να λύσει τον γόρδιο δεσμό που προκάλεσαν οι πρώτες δύο μέρες της διαπραγμάτευσης.

Άγνωστο αν θα το καταφέρει και ακόμα πιο άγνωστο εάν θα φύγουμε από αυτή τη διάσκεψη με κάποιο αποτέλεσμα ή αν θα επιβεβαιώσουμε εκεί το οριστικό αδιέξοδο.

Παρακολουθώ όμως όλες αυτές τις μέρες τις συζητήσεις που γίνονται στις τηλεοράσεις. Κι έχω την αίσθηση ότι πολύ λίγοι από αυτούς που περιφέρονται από κανάλι σε κανάλι έχουν αντιληφθεί την κρισιμότητα των στιγμών. Συζητούν ως εάν το Κυπριακό να αρχίζει τώρα και ως εάν ένα νέο αδιέξοδο δεν θα σημαίνει τίποτε απολύτως. Και μέσα σε όλα αυτά, και πολλές τζούρες προεκλογικής εκστρατείας. Γιατί πήγαμε; Δεν έπρεπε να πάμε. Κάναμε υποχωρήσεις. Η Τουρκία τα πήρε όλα… Αυτή η μόνιμη επιχειρηματολογία η οποία ουσιαστικά παραπέμπει σε μηδενική διαπραγμάτευση και σε μια εσωτερικής κατανάλωσης πολιτική, δυστυχώς οδηγεί στην αποδοχή και μονιμοποίηση των κατοχικών δεδομένων. Ο τρόπος και το ύφος με το οποίο συζητούν κάποιοι την πιο κρίσιμη διαδικασία επίλυσης του Κυπριακού, οι πανηγυρισμοί σχεδόν κάθε που η τουρκική πλευρά δεν συνεργάζεται και η αγωνία με την οποία περιμένουν το ναυάγιο, δεν οδηγεί πουθενά αλλού παρά στην ενδόμυχη αποδοχή του στάτους κβο. Κι ας μη σπεύσουν να θεωρήσουν τη διαπίστωση «προσβλητική», γιατί η συμπεριφορά τους δεν αφήνει κανένα περιθώριο διαφορετικής ερμηνείας.

Την ώρα που συζητείται η ασφάλεια και οι εγγυήσεις, στήνεται ένα σκηνικό δαιμονοποίησης των όποιων συγκλίσεων υπήρξαν με αναφορές στα βέτο των Τουρκοκυπρίων, στην εκ περιτροπής προεδρία, στη συμμετοχή τους στη διακυβέρνηση. Ως εάν να μην γνωρίζουν ότι όλα αυτά περιλαμβάνονται στο Σύνταγμα του ’60 που υποτίθεται υπερασπιζόμαστε. Και βέτο υπήρχαν, και Τουρκοκύπριος αντιπρόεδρος υπήρχε (με εξουσίες ανάλογες του Προέδρου) και συμμετοχή Τουρκοκυπρίων σε όλα τα όργανα υπήρχε. Η σημερινή δαιμονοποίηση των πάντων παραπέμπει απλώς στο σημερινό λειψό ε/κ, ημικατεχόμενο, κράτος.

Το βράδυ επιστρέφαμε από την Κερύνεια. Και σκεφτόμουν πώς ήταν τα πράγματα το 2003, όταν άνοιξαν τα οδοφράγματα. Ολόκληρη σχεδόν η κατεχόμενη Κύπρος θύμιζε συνθήκες 1974. Η αδυναμία των τότε κυβερνώντων και των σημερινών διαδόχων τους να αντιληφθούν πού οδηγούν οι μαξιμαλισμοί, έκανε τα πάντα αγνώριστα…

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Σημειώσεις: Εξοργιστικά απαθείς (Του Γιώργου Κακούρη)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 20.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Τα αγαθά της στους Έλληνες, τα παλούκια της στους Τούρκους

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 20.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Υπό τις περιστάσεις κάτι είναι και ο εμετός, κ. γενικέ...

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 20.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή