Oι «τιτσίρες» του Μακάριου. Και ο κώλ... μας ο τίτσιρος

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ

Όλα άρχισαν στην Πάφο, του Κλεφτοσαββή του Νικόλα τότε. Σχέδια μεγαλεπήβολα! Να μας τιμήσουν για κάτι που δεν έχουμε: πολιτισμό. Δυστυχώς το πετύχαμε!

«Καλά, γιατί η Πάφος; Εν με το γυρίν;», ρωτούσε απορημένη μια φίλη τις προάλλες, μη μπορώντας να καταλάβει γιατί είχε επιλεγεί η πόλη ως Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης για το 2017.

Η αλήθεια είναι πως όσο όμορφη και αν είναι η Πάφος, πέρα από τα αρχαία δεν έχει ιδιαίτερο (;) σύγχρονο πολιτισμό να επιδείξει, αν τουλάχιστον μιλάμε για τον ευρωπαϊκό χώρο. Διότι εάν μιλούσαμε λ.χ. για τον Αραβικό Κόλπο και ειδικά για τη Σαουδική Αραβία, ο μητροπολίτης της είναι άξιος πρεσβευτής της... κουλτούρας του Ουαχαμπισμού στη Δύση. Ό,τι και αν σημαίνει αυτό.

Κάποιοι λένε μάλιστα πως και οι Ταλιμπάν -άλλο ρεύμα- εάν ήταν ακόμα στην εξουσία στο Αφγανιστάν, θα του είχαν ζητήσει να πάει μετεγγραφή στη θέση του Μουλά Ομάρ, όταν πέθανε. Αλλά εγώ αυτό δεν το συμμερίζομαι. Ταλιμπάν είναι. Πελλοί, όχι παλαβοί.

Έτσι που λέτε. Δεν το έχει η Πάφος, πέρα από τις αρχαιότητες αλλά, σόρι κιόλας, ποια άλλη πόλη μας το έχει; Η Λευκωσία; Η Λεμεσός; Η Λάρνακα; Έτσι. Να είμαστε σωστοί. Αν ήξεραν τι δεχόντουσαν στην Ευρώπη…; Ποτέ!

Τον θεσμό τον επινόησε η Μελίνα Μερκούρη ανακηρύσσοντας την Αθήνα πρώτη πρωτεύουσα το ’85. Ακολούθησαν πόλεις όπως η Φλωρεντία, το Βερολίνο, το Παρίσι, η Κρακοβία, η Πράγα, η Κωνσταντινούπολη… Ε, σε κάποια φάση αφού είχαν προκύψει και άλλες -κάπως ακατανόητες- και τα σημαντικά ονόματα είχαν τελειώσει, είπαν να πάρουν και κάτι από Κύπρο.

Και πήραν την Πάφο. Τότε του Κλεφτοσαββή, του Νικόλα.

Σκάνδαλα επί σκανδάλων, φτάσαμε αισίως στην εναρκτήρια τελετή και στην οποία δείξαμε σε ένα παγωμένο κοινό -από το ψοφόκρυο, αλλά και το περιεχόμενο- το κυριότερο δείγμα του πολιτισμού μας, ειδικά σε εκδηλώσεις: ατέλειωτες ομιλίες στα όρια της σαδιστικής αυτοϊκανοποίησης με τον κόσμο κάτω σε κατάψυξη να γιουχαΐζει.

Έστω. Έβαλαν και λίγη επαναπροσέγγιση μέσα, έτσι; Έφεραν και Τ/Κ για να πουν με τρόπο ότι σε κάποιες περιοχές, ειδικά εκεί, ζούσαν πολλοί Τ/Κ πριν την εισβολή και την αναγκαστική μετακίνησή τους στα κατεχόμενα. Μάλιστα, στην τ/κ συνοικία του Μούτταλλου διασωζόταν και μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων η πύλη με την τουρκική επιγραφή αλλά, οι «κεντρώες» τότε αρχές πήγαν και την εξαφάνισαν, εν μία νυκτί για να κάνουν statement. Εμείς βλέπετε σεβόμαστε τον πολιτισμό.

Ευτυχώς σήμερα η νοοτροπία άλλαξε και γίνονται αρκετά έργα συντήρησης της συνοικίας.

Τέλος πάντων. Τι λέγαμε; Α, ναι. Η Μελίνα μάς άφησε το ’94. Από μια άποψη τυχεροί στην ατυχία της. Όχι, σωστά το έβαλα με όμικρον γιώτα. Η ατυχία δική της, η τύχη δική μας. Διότι εάν ζούσε, όταν θα μάθαινε στα 97 της πια για την επιστολή του ιδρύματος Μακαρίου με την οποία ζητά να κατέβει το… «προσβλητικό» έργο Τ/Κ από έκθεση στο «Πάφος2017» θα το χάναμε από εγκεφαλικό το Μελινάκι.

Και αν δεν τη χάναμε, θα μας περνούσε γενεές δεκατέσσερις με τα «γαλλικά» της. Όχι εκείνα που έστρωσε στο Παρίσι, τα άλλα για τα οποία φημιζόταν όταν νευρίαζε. Του λιμανιού. Και πάλι θα γινόμασταν ρεζίλι.

«Ξέρει ο γάρος να φάει μαϊντανό», λέει παλιά κυπριακή ρήση. Το θέμα είναι πως ο γάρος εδώ, μπορεί να μην γουστάρει τον μαϊντανό και είναι δικαίωμά του -προσωπικά ούτε εμένα είναι του γούστου μου ο πίνακας αλλά είμαι άσχετος με την τέχνη και όταν μου εξηγήθηκε, σίγουρα σέβομαι το περιεχόμενό του αλλά πάλι δεν τρελαίνομαι.

Το θέμα είναι πως εδώ ο γάρος -δεν είναι κάποιος συγκεκριμένος- ο γάρος λοιπόν δεν θέλει ούτε οι άλλοι να τρώνε μαϊντανό. Επειδή λέει έχει δύο γυμνές φιγούρες δίπλα στον Μακάριο οι οποίες είναι υποτίθεται η Αφροδίτη Ι και ΙΙ ο κωδικός εκκένωσης της πόλης από τους Τ/Κ κατοίκους της με τους οποίους μίλησε η ζωγράφος (και επειδή κυρίως η τύπισσα είναι Τ/Κ…) έγινε της μουρλής.

Όλοι αυτοί οι οποίοι δεν ενοχλούνται από το ίδιο το έκτρωμα του Μακάριου στην είσοδο της Πάφου (το οποίο απεικονίζεται στο σχέδιο) και από όλα τα άλλα τερατουργήματα για τον Μακάριο και τους πάντες τα οποία στήσαμε σε κάθε γωνιά της χώρας, ενοχλήθηκαν από το σχέδιο!

Και ας ενοχληθούν. Δεν απαγορεύεται. Το θέμα είναι πως το 2017, στην Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, μετά το Charlie Hebdo και όλα τα υπόλοιπα (εάν αφήσουμε την αντίληψη των ίδιων των Ευρωπαίων και τις αποφάσεις του ΕΔΑΔ για την ελευθερία κάθε είδους έκφρασης) ο… γάρος, ζητά να κατέβει το σκίτσο!

Χθες βράδυ, το «Πάφος2017», ανακοίνωσε ευτυχώς ότι δεν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο αλλά, ούτε και θα κάνει το όποιο σχόλιο. Κλασικά κυπριακό. Φοβούμενο, εδώ το δ.σ. την οργή του… κάθε γάρου. Και βεβαίως, των Ταλιμπάν με τα ράσα οι οποίοι ουρλιάζουν ήδη.

Εάν ο θεσμός είναι ακόμα σοβαρός, ευελπιστώ ότι το μήνυμα της Ευρώπης θα είναι ένα και σαφές. Ότι έχουν υποχρέωση να πάρουν θέση απέναντι σ’ αυτήν την κίνηση σκοταδισμού. Και εάν όχι, να υπολογίζουν με συνέπειες.

Ελπίζω τέλος, έστω και άτυπα, να είναι κάπως με το γυρίν. Για να μην τα καταφέρουμε να εκτεθούμε ξανά στο σύντομο μέλλον με την αμπαλατοσύνη μας. Τον πραγματικό πολιτισμό μας. Όλοι μας.


Επιστροφή
στην αρχή