Οι Πρόεδροι του Πεζουναρκού

ΑΠΟΨΗ /ΣΦΑΙΡΙΚΑ
Την ίδια ιστορία την έχω γράψει τρεις φορές έως τώρα. Μία επί Τάσσου, ο οποίος εκτός των άλλων προκαλούσε και δυστυχήματα, μία επί Χριστόφια και τώρα μία επί Νίκαρου.

Πέμπτη βράδυ, ώρα 8.24 μ.μ., λεωφόρος Δημοσθένη Σεβέρη. Οι μοτοσυκλετιστές της προεδρικής φρουράς μπλόκαραν τα φώτα τροχαίας, ακινητοποίησαν τους διερχόμενους πολίτες με τα αυτοκίνητά τους και νά την η προεδρική μερσεντές με τις σειρήνες στη διαπασών να μας προσπερνά αγέρωχη, απαστράπτουσα και σφύζουσα από θηριώδη κυβικά. Με δεκάδες αναβοσβήνοντα μπλε και κόκκινα λαμπάκια από μοτόρες και συνοδευτικά αυτοκίνητα, παραβιάζοντας κάθε κανόνα τροχαίας που οφείλει να σέβεται ο κάθε μαλάκας Κύπριος πολίτης σε αυτή τη χώρα.

 

Την ίδια ιστορία την έχω γράψει τρεις φορές έως τώρα. Μία επί Τάσσου, ο οποίος εκτός των άλλων προκαλούσε και δυστυχήματα, μία επί Χριστόφια και τώρα μία επί Νίκαρου.

 

Αυτήν τη φορά μου ήρθε στο μυαλό η περίφημη εκείνη ρήση του Τζόν Κένεθ Γκαλπράιθ. «Θα ανακαλύψεις», είπε κάποτε ο διάσημος οικονομολόγος, «ότι το κράτος είναι τέτοιος οργανισμός, που αν και κάνει στραβά τα μεγάλα πράγματα, κάνει στραβά και τα μικρά πράγματα». Στο περιώνυμο βιβλίο του «The Affluent Society» το 1958 ο καθηγητής αυτός του Χάρβαρντ κατέγραψε με μεγάλη ενάργεια πώς οι ΗΠΑ κατάφεραν μετά τον Β? Παγκόσμιο Πόλεμο να γίνουν μια πλούσια χώρα, αλλά την ίδια στιγμή οι επιδόσεις τους στον δημόσιο βίο παρέμειναν πενιχρές. Σας θυμίζει κάτι αυτό; Αν οι Αμερικανοί διατηρούν αυτό το σύνδρομο του χωριάτη, παρότι μεγάλη χώρα, μπορείτε να φανταστείτε κατά ποία γεωμετρική πρόοδο ισχύει σε μικρά και χωριάτικα κράτη, όπως τα δικά μας.

 

Πριν από μερικά χρόνια είχα την ευκαιρία να λάβω μέρος σε ένα διεθνές συνέδριο ιστορίας στην Ουγγαρία. Αυτός που στα διαλείμματα ακουγόταν περισσότερο ήταν ο Μαλτέζος αντιπρόσωπος. «Εμείς στη Μάλτα αυτό? εμείς στη Μάλτα εκείνο? η Μάλτα έκανε αυτό? έκανε εκείνο», σε σημείο που κάποιοι άρχισαν να αναρωτιούνται ποια υπερδύναμη ήταν αυτή η Μάλτα! Την παρέα προσγείωσε μια? ολίγον ξανθιά Εσθονή, η οποία με πάσα σοβαρότητα τον διέκοψε για να ρωτήσει: «Μα πού βρίσκεται η Μάλτα»; Ο Μαλτέζος κάτι κατάλαβε και αναζήτησε άλλη παρέα?

 

Στην Κύπρο επίσης η σοβαρότητα δεν είναι πλεονέκτημα της ηγεσίας και του λαού της. Απεναντίας, οι ηγέτες μας κυρίως θεωρούν ότι ως ένοικοι του Πεζουναρκού της Κυπριακής Δημοκρατίας μπορούν να είναι όσο αστείοι και αππωμένοι θέλουν. Μπορούν να εκστομίζουν αλλά και να πράττουν τα πιο αντιφατικά πράγματα χωρίς κόστος.

  • Ο μακαρίτης Τάσσος Παπαδόπουλος, μετά που «άλλαξεν σιόρ ο άδρωπος» αποδεχόμενος να συζητήσει το σχέδιο Ανάν, μετά που αποδέχτηκε ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα και δημοψηφίσματα, κορόιδευε εν χορώ τα Ηνωμένα Έθνη, τους Αμερικανοβρετανούς και την Ευρωπαϊκή Ένωση, δήθεν συνομιλώντας. Όταν στριμώχτηκε αποφάσισε να διδάξει στους Ευρωπαίους τι σημαίνουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου, πότε στέλνοντας τον Γιώργο Λιλλήκα και πότε τον Νίκο Αιμιλίου να κάνουν περισπούδαστες ομιλίες, προκαλώντας θυμό ανάμεικτο με ασυγκράτητα χάχανα.
  • Ο Δημήτρης Χριστόφιας, μετά τον κρατήρα που διάνοιξε στο Μαρί, αποφάσισε να τα βάλει με την παγκόσμια τάξη πραγμάτων, αποκαλώντας από το πρωί μέχρι το βράδυ αυτούς από τους οποίους δκιακονούσε λεφτά τοκογλύφους, απατεώνες και εκμεταλλευτές των λαών. Όταν του είπαν παρ? όλα αυτά ότι για να πάρει τα χρήματα πρέπει η Κύπρος να αλλάξει νοοτροπία και να σοβαρευτεί, ανέβηκε στο Πεζουναρκόν και δεν ήθελε να δει κανέναν, αφήνοντας το χρέος της χώρας να διπλασιασθεί.
  • Ο νέος Πρόεδρος εξελέγη, υποτίθεται, για να διορθώσει τις ανοησίες των άλλων με ποσοστό 57%. Τόση απογοήτευση είχε ο κόσμος από τους προηγούμενους που τον ψήφισαν ακόμα και αριστεροί. Πριν όμως αλέκτορα φωνήσαι, άρχισε να διαμαρτύρεται ότι οι Ευρωπαίοι φίλοι του έκαναν την άσπιλη και αμόλυντη Κύπρο «πειραματόζωο», ενώ φρόντισε να τα τσουγκρίσει και με τα Ηνωμένα Έθνη, προκαλώντας ρίγη εθνικής συγκινήσεως στις πατριωτικές δυνάμεις του ΔΗΚΟ, της ΕΔΕΚ, του ΕΥΡΩΚΟ και της Ιεράς Αρχιεπισκοπής.

Σε αυτόν τον δύσμοιρο τόπο ο μέσος πολίτης ίσως έχει το δικαίωμα να μην έχει αίσθηση του χώρου, του χρόνου και των δυνατοτήτων μας ως κράτους. Μπορεί ακόμα να νομίζει ότι είμαστε ο ομφαλός της γης. Οι πολιτικοί μας δεν έχουν αυτό το δικαίωμα. Έχουμε πολύ σοβαρά προβλήματα σε αυτόν τον χώρο για να αιθεροβατούν κι αυτοί.

 

Ο νέος Πρόεδρος της Δημοκρατίας -και φίλος μου, το ομολογώ- οφείλει να ξεκινήσει από τα μικρά και να φτάσει σύντομα στα μεγάλα προβλήματα αυτής της χώρας. Τον ψήφισα γιατί δεν είναι ψώνιο. Γι? αυτό απαιτώ -όσο κι αν το αίτημά μου φαίνεται αστείο- να σταματά στα φώτα τροχαίας όπως κάνουν όλοι οι πολίτες αυτής της χώρας. Τον ψήφισα γιατί είναι αποφασιστικός. Γι? αυτό απαιτώ να δει τα προβλήματα της οικονομίας αυτής της χώρας και να σταματήσει να τα ρίχνει στους Ευρωπαίους, που είναι οι μόνοι που δεν μας γύρισαν την πλάτη, παρότι έθεσαν σκληρούς όρους. Τον ψήφισα γιατί πιστεύω ότι είναι ο μόνος που μπορεί να βάλει τέρμα σε αυτό το τέλμα που λέγεται Κυπριακό. Η λύση του Κυπριακού θα μας βγάλει σε χρόνο ρεκόρ από το οικονομικό αδιέξοδο και αυτός θα μείνει στην ιστορία ως ο άνθρωπος που επανένωσε την Κύπρο.

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Καλή διαγωγή και μεταμέλεια (Του Σενέρ Λεβέντ)

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 19.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Οι στομαχικές διαταραχές του Κώστα Κληρίδη (Του Διονύση Διονυσίου)

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 19.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Σημειώσεις: Διάλογος για τα ουσιώδη

ΜΑΡΙΝΑ ΚΟΥΜΑΣΤΑ, 19.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή