Ο Τουμάζος Τσιελεπής στον «Π»: Η ΚΔ ζει και βασιλεύει

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Ξεκάθαρη απάντηση δίνει ο διεθνολόγος Τουμάζος Τσιελεπής στο κατά πόσον θα πρέπει η Κυπριακή Δημοκρατία να είναι παρούσα στη διάσκεψη για την Κύπρο.

Ξεκάθαρη απάντηση δίνει ο διεθνολόγος Τουμάζος Τσιελεπής στο ερώτημα των ημερών, δηλαδή στο κατά πόσον θα πρέπει η Κυπριακή Δημοκρατία να είναι παρούσα στη διάσκεψη για την Κύπρο που θα πραγματοποιηθεί στη Γενεύη. «Η Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να είναι παρούσα στη διάσκεψη, διότι πρόκειται πλέον για συζήτηση της διεθνούς πτυχής του Κυπριακού και πιο συγκεκριμένα του ζητήματος της ασφάλειας. Και επειδή υπάρχει η Συνθήκη Εγγύησης του 1960, η οποία θα πρέπει, κατά τη δική μας άποψη, να καταργηθεί ως αναχρονιστική, θα πρέπει η Κυπριακή Δημοκρατία –που είναι το ένα μέρος εκείνης της Συνθήκης, το άλλο μέρος είναι οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις- να είναι παρούσα», σημειώνει ο κ. Τσιελεπής, ο οποίος είναι επικεφαλής του Γραφείου Κυπριακού του ΑΚΕΛ και μέλος διαπραγματευτικών ομάδων για το Κυπριακό επί διαφόρων κυβερνήσεων. Κληθείς να πει με ποιο τρόπο θα είναι παρούσα η Κυπριακή Δημοκρατία στη διάσκεψη για την Κύπρο, ο κ. Τσιελεπής απάντησε ότι είναι χρήσιμο να μην υπεισέλθει σε λεπτομέρειες αυτή τη στιγμή, προσθέτοντας ταυτόχρονα ότι «η δική μας πλευρά δεν δέχεται να μην είναι εκεί η Κυπριακή Δημοκρατία, δεν δέχεται να υπάρξει κάποια διαδικασία που να οδηγεί σε αποαναγνώριση της κρατικής μας οντότητας». Κάτι που είναι απολύτως λογικό και δίκαιο, συμπλήρωσε. «Υπάρχει, όμως, και το εξής: η Τουρκία, πριν από τη λύση του Κυπριακού δεν πρόκειται να αναγνωρίσει de jure (ντε γιούρε) την Κυπριακή Δημοκρατία. Κατά συνέπεια, πρέπει να γίνει σεβαστή η θέση μας, αλλά κατά τρόπο που να μην οδηγεί τελικά στο να μην μπορεί να αρχίσει καν η διαδικασία», επεσήμανε.

 Και πώς θα γίνει αυτό;

Εκεί που υπάρχει πολιτική βούληση, υπάρχουν και τρόποι. Δεν είναι της ώρας ούτε εξυπηρετεί κάποιον σκοπό να υπεισέλθουμε σε λεπτομέρειες, αλλά σίγουρα η Κυπριακή Δημοκρατία πρέπει να είναι εκεί.

 

 Ο κίνδυνος

Δεν υπάρχει κίνδυνος να καταστεί εκλιπούσα η Κυπριακή Δημοκρατία; Πού τελειώνει η πολιτική και πού αρχίζουν οι νομικισμοί;

Τα περί εκλιπούσας Κυπριακής Δημοκρατίας δεν είναι πρόσφατα. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει θεωρηθεί εκλιπούσα από διάφορους κύκλους της ελληνοκυπριακής πλευράς και, μάλιστα, πάρα πολλές φορές. Καθημερινά ακούμε ότι έγινε το άλφα ή το βήτα το οποίο οδηγεί σε κατάργηση/αποαναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Παρ' όλα αυτά, η Κυπριακή Δημοκρατία ζει και βασιλεύει και κανένας δεν έχει αμφισβητήσει την κρατική μας οντότητα. Πρέπει να σταματήσουμε να καταργούμε, με τόση ευκολία, από μόνοι μας το κράτος μας, και να υπεισερχόμαστε σε ζητήματα με πολιτικές προεκτάσεις, τα οποία δεν στέκουν από άποψης διεθνούς δικαίου. Δεν είναι καθόλου εύκολο και απλό ζήτημα η αποαναγνώριση ενός κράτους και δη –όπως στη συγκεκριμένη περίπτωση- ενός κράτους μέλους της ΕΕ, και μάλιστα με όλα του τα εδάφη. Νομίζω ότι υπάρχει πολύ μεγάλη δόση υπερβολής σε αυτό το ζήτημα. Κανείς από εμάς δεν δέχεται κατάργηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, αυτή είναι η ουσία.

 

Και αν πάμε στη Γενεύη και τελικά σκοντάψουμε στη διαδικασία;

Όχι, δεν γίνεται να πάμε εκεί και να μην μπορούμε να μπούμε καν σε συζήτηση του θέματος της ασφάλειας στο οποίο καλείται η Τουρκία να πάρει αποφάσεις. Η Τουρκία καλείται πλέον να αποδείξει ότι αυτά που λέει, ότι δηλαδή θέλει λύση του Κυπριακού και ότι θα είναι πάντα ένα βήμα μπροστά. Εάν εμμένουμε σε κάποιες θέσεις οι οποίες δεν πρόκειται να γίνουν αποδεκτές από την άλλη πλευρά, και το ξέρουμε αυτό, το αποτέλεσμα θα είναι το αδιέξοδο. Και πρέπει να σκεφτούμε αν αυτό μας βολεύει. Τούτων λεχθέντων, υπογραμμίζω ότι για εμάς η συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι κόκκινη γραμμή. Δεν συνηθίζω να χρησιμοποιώ τέτοιες εκφράσεις, αλλά για το συγκεκριμένο θα την πω. Και θα θέσω και ένα ερώτημα: Βγήκε να πει κανείς μετά το Μπούργκενστοκ ότι αποαναγνωρίστηκε η Κυπριακή Δημοκρατία;

 

Ήταν διάσκεψη το Μπούρκενστοκ;

Εκεί ήταν παρούσα η Κυπριακή Δημοκρατία, οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων, οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις και τα μόνιμα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας. Θυμάμαι ότι μαζί με τον Δημήτρη Χριστόφια είχαμε συνάντηση και με τη ρωσική αντιπροσωπεία, που ήταν εκεί. Αμφισβήτησε κανείς την Κυπριακή Δημοκρατία μετά από εκείνη τη διαδικασία; Έγιναν βέβαια προσπάθειες αναβάθμισης του ψευδοκράτους, ως απότοκο των αποτελεσμάτων του δημοψηφίσματος, αλλά κανείς δεν τόλμησε να αμφισβητήσει την Κυπριακή Δημοκρατία. Αυτή η ιστορία συνεχίζεται από το 1964. Το Ψήφισμα 186 του Συμβουλίου Ασφαλείας ξεκαθαρίζει μια βασική αρχή του Διεθνούς Δικαίου. Ότι οποιεσδήποτε εσωτερικές αλλαγές, ανωμαλίες, συνταγματικές ανατροπές, δεν επηρεάζουν τη συνέχεια του κράτους. Αυτό ισχύει μέχρι σήμερα. Ανακηρύχθηκε το ψευδοκράτος, έχουν περάσει 42 χρόνια από την τουρκική εισβολή, έχουν περάσει 33 χρόνια από την ανακήρυξη του ψευδοκράτους, κανείς δεν τους αναγνώρισε. Γιατί, λοιπόν, νομίζουμε ότι θα πάμε στη διάσκεψη της Γενεύης και θα φύγουμε απ’ εκεί χωρίς κράτος;

 

Η συνθήκη εγκαθίδρυσης

 Η κατάργηση της Συνθήκης Εγγυήσεως δεν θα επηρεάσει και την εγκαθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Όχι. Η εγκαθίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας τυπικά έγινε μέσα από τη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης. Από τη στιγμή που θα συνεχίσει να υπάρχει η Συνθήκη Εγκαθίδρυσης, αντιλαμβάνεστε ότι θα ήταν παραλογισμός να δώσει κάποιος την ερμηνεία ότι η συνθήκη που εγκαθίδρυσε το κράτος είναι εκεί αλλά αυτό απουσιάζει. Δεν υπάρχει πιο τρανταχτή απόδειξη για τη συνέχεια της Κυπριακής Δημοκρατίας από αυτή τη συνθήκη.

 

Με τη λύση του Κυπριακού θα φύγουν αμέσως όλοι οι Τούρκοι στρατιώτες;

Όχι, θα φύγει αμέσως ένας μεγάλος αριθμός. Οι υπόλοιποι θα πρέπει να φύγουν σε ένα τακτό χρονικό διάστημα, που δεν θα πάει σε βάθος χρόνου. Είναι θέμα διαπραγμάτευσης. Δηλαδή, έχουμε τους Τούρκους στρατιώτες για 42 χρόνια. Αν δεν βρούμε λύση, δεν ξέρω για πόσα ακόμη χρόνια θα τους έχουμε, και εκείνο που μας απασχολεί τώρα είναι εάν θα φύγουν όλοι την ημέρα της λύσης ή εάν θα υπάρχει ένα χρονοδιάγραμμα συμφωνημένο, με επίβλεψη από τα Ηνωμένα Έθνη, μέσα από το οποίο θα αποχωρήσουν; Αυτό είναι το ζήτημα;

 

Πάντως, ο κ. Ακιντζί μάς είπε προχθές ότι χωρίς εγγυήσεις, παραμονή στρατού και εκ περιτροπής προεδρία, δεν θα υπάρξει λύση.

Ο κ. Ακιντζί λέει τα δικά του ενόψει Γενεύης, τα οποία βέβαια δεν βοηθούν την προσπάθεια. Πρέπει να επικεντρωθούμε στο τι εμείς σκοπεύουμε να κάνουμε εκεί. Η Τουρκία, για πρώτη φορά, έχει φύγει από τις Εγγυήσεις του 1960 και αυτό είναι μισό βήμα. Και έχει φέρει μια πρόταση, απολύτως αναμενόμενη, αν και απαράδεκτη: να εγγυηθεί η Τουρκία την τουρκοκυπριακή συνιστώσα πολιτεία και να επεμβαίνει κατόπιν παράκλησης τής τελευταίας. Εκείνο στο οποίο μας έχει συνηθίσει η Τουρκία -σας το λέω βιωματικά και όχι θεωρητικά- είναι ότι την τελευταία της λέξη τη λέει την ώρα της διαπραγμάτευσης. Συνεπώς, δεν αποκλείεται στη Γενεύη, στο τέλος να φέρει μια διαφοροποιημένη πρόταση. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι, αφενός για να κρατήσουμε τη θέση μας ότι δεν δεχόμαστε επεμβατικά δικαιώματα της Τουρκίας, στρατεύματα ή τουρκική βάση, και αφετέρου για να δώσουμε πειστικές απαντήσεις στις γνήσιες ανησυχίες των Τουρκοκυπρίων. Διότι, είτε ισχύει είτε όχι, σημασία έχει ότι οι Τουρκοκύπριοι θεωρούν ότι κινδυνεύουν από τους Ελληνοκύπριους μέσα από μια λύση. Εμείς φοβόμαστε την Τουρκία, εκείνοι φοβούνται εμάς. Αυτό το δεύτερο σκέλος μπορούμε να το καλύψουμε, όχι όμως με τον τρόπο που θέλει η Τουρκία. Άρα, δεν είναι αρκετό να θέτουμε τις δικές μας κόκκινες γραμμές, πρέπει να απαντούμε και στις ανησυχίες της άλλης κοινότητας κατά τρόπο που να μην υπονομεύει τις δικές μας θέσεις. Εάν η Τουρκία είναι έτοιμη για λύση, καλείται να το αποδείξει στη Γενεύη. Εάν δεν είναι έτοιμη, τότε τουλάχιστον θα φαίνεται ξεκάθαρα γιατί δεν λύθηκε το Κυπριακό. Είναι, δηλαδή, γιατί η Τουρκία δεν συνεργάζεται στο θέμα της ασφάλειας, είναι γιατί μια κατοχική δύναμη έχει την απαίτηση να έχει επεμβατικά δικαιώματα, στρατεύματα ή βάσεις στην Κύπρο, και όχι για οποιοδήποτε άλλον λόγο.

 

Ο φόβος της Τουρκίας

 

Μετά τη λύση του Κυπριακού, θα κυβερνά η Τουρκία μέσω της ίσης συμμετοχής των Τουρκοκυπρίων σε όλα τα σώματα και τους θεσμούς τού κράτους, όπως ισχυρίζονται κάποιοι;

Δεν θα υπάρχει ίση συμμετοχή σε όλα τα όργανα/σώματα τού κράτους. Ο ορισμός των Ηνωμένων Εθνών για την πολιτική ισότητα αναφέρει ότι αυτή δεν σημαίνει ίση συμμετοχή σε όλα τα όργανα. Κάποιοι δικοί μας το παρερμηνεύουν. Σταματούν στο ότι «δεν σημαίνει ίση αριθμητική συμμετοχή» και παραλείπουν να διαβάσουν το παρακάτω στον ορισμό, που λέει ότι δεν θα υπάρχει ίση συμμετοχή παντού. Άρα, θα υπάρχει σε κάποια.

 

Ποια είναι αυτά τα κάποια;

Στη Γερουσία θα υπάρχει ίση εκπροσώπηση, στο Ανώτατο Δικαστήριο επίσης, όπως υπάρχει και με το υφιστάμενο Σύνταγμα. Θα υπάρχει και σε ορισμένους άλλους θεσμούς. Αλλά στους πλείστους από αυτούς δεν θα υπάρχει ίση συμμετοχή.

 

Πώς θα είναι λειτουργικό το κράτος μας όταν για κάθε απόφαση θα χρειάζεται και μία τουλάχιστον ψήφος, π.χ. Τουρκοκύπριου υπουργού, για αποφάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου;

Δεν ισχύει ότι θα χρειάζεται πάντα και μια τουρκοκυπριακή ψήφος. Είχαν αυτή τη θέση, αλλά έχει ανατραπεί. Κάπου θα αποφασίζει ο εκάστοτε διευθυντής (η αναλογία θα είναι 2:1), κάπου θα έχουν ίση συμμετοχή, και εκεί δεν θα χρειάζεται τουρκοκυπριακή ψήφος, ενώ στις πλείστες περιπτώσεις στα ομοσπονδιακά όργανα θα πλειοψηφούμε εμείς οι Ελληνοκύπριοι. Σε κάποια από αυτά θα χρειάζεται και η τουρκοκυπριακή ψήφος, αλλά, στις πλείστες των περιπτώσεων, οι αποφάσεις θα λαμβάνονται με πλειοψηφία. Στο Υπουργικό είναι αναπόφευκτο να χρειάζεται και μία τουρκοκυπριακή ψήφος, διαφορετικά θα μετατραπούν σε μειονότητα. Ποιο είναι το καλύτερο; Το να έχουν μία ψήφο στο Υπουργικό ή το να έχουν βέτο και χωριστές πλειοψηφίες στη Βουλή όπως στη Ζυρίχη; Κάποτε ξεχνούμε τι έχουμε σήμερα. Θέλουμε να τους μετατρέψουμε σε μειονότητα; Ας βγούμε να το πούμε ευθέως και προπαντός ας υποδείξουμε τον τρόπο με τον οποίο θα το κάνουμε. Εμείς λέμε ότι αυτό είναι ανέφικτο και επομένως, ναι, θα υπάρχει και μία ψήφος δική τους. Εάν δεν λαμβάνεται απόφαση, η ζωή συνεχίζεται. Και τώρα πηγαίνουν θέματα στο Υπουργικό και στη Βουλή στα οποία δεν υπάρχει επιτυχής κατάληξη. Για τα ζωτικής σημασίας θέματα, είναι 2 – 3 κατηγορίες θεμάτων που έχουν καθορισθεί, θα υπάρχει μηχανισμός.

 

Κλήρωση…

 

Έχει συμφωνηθεί η κλήρωση, όχι όμως για τη δικαστική εξουσία. Δεν ήταν δική μας ιδέα (σ.σ. του ΑΚΕΛ). Και η κλήρωση δεν θα αφορά στην απόφαση, θα είναι για το πώς θα δημιουργηθεί η πλειοψηφία που θα λάβει την απόφαση. Αυτό που ξεχνούν μερικοί είναι ότι δυνητικό αδιέξοδο θα υπάρχει εκεί που εκφράζεται η πολιτική ισότητα των Τουρκοκυπρίων, είτε με ίση συμμετοχή είτε και με δική τους ψήφο. Δεν μπορούμε να είμαστε αφελείς και να πιστεύουμε ότι θα τους πάρουμε στο επίπεδο του μηχανισμού επίλυσης αδιεξόδων και εκεί να έχουμε πλειοψηφία. Αντιλαμβάνεστε ότι αυτό θα σήμαινε πως ό,τι τους δίνεις με το ένα χέρι, τους το παίρνεις με το άλλο. Έτσι, εκ των πραγμάτων δεν υπάρχει τέλειος μηχανισμός. Ας κρατήσουμε, λοιπόν, το πιο σημαντικό.

 

Ποιο είναι το πιο σημαντικό;

Ότι δεν θα υπάρχουν αδιέξοδα. Το κράτος θα λειτουργεί. Με το Σύνταγμα του ’60 δεν υπήρχε απάντηση στο τι γίνεται εάν προκύψει αδιέξοδο. Δεν υπήρχαν μηχανισμοί. Και αυτό είναι μια βελτίωση. Χωρίς, επαναλαμβάνω, να λέω ότι αυτή η διαδικασία είναι ορθόδοξη.

 

Θα φύγει έστω και ένας έποικος με τη λύση του Κυπριακού;

Είναι συμφωνημένο ότι η πληθυσμιακή αναλογία, την ώρα της λύσης, θα είναι 4:1, όπως ήταν την ώρα της εισβολής – με μια μικρή απόκλιση. Και αυτή η αναλογία θα διατηρηθεί αναφορικά με τη ροή Ελλήνων και Τούρκων πολιτών. Βεβαίως, υπάρχουν ακόμα ανεπίλυτα ζητήματα που αφορούν σε αυτούς που περισσεύουν από το 4:1. Εμείς λέμε ότι εάν θα πάρουν βίζα για να παραμείνουν ως εργατικό δυναμικό (όχι ιθαγένεια), αυτή θα πρέπει να δίνεται από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Εκείνοι έχουν άλλη άποψη, τουλάχιστον για την πρώτη ανανέωση της βίζας. Σημειώνω δε, πως δεν θα μπει περιορισμός στους Έλληνες, και ούτε και μπορεί να μπει, γιατί η Ελλάδα είναι μέλος της ΕΕ. Το 4:1 θα ισχύει και γι' αυτούς που απλώς θα διαμένουν στην Κύπρο, όχι μόνον γι' αυτούς που θα παίρνουν ιθαγένεια. Αυτή είναι η σύγκλιση.

 

Ένας μη πρόσφυγας θα μπορεί να πάει να ζήσει, να εργασθεί, να αποκτήσει περιουσία και να ανοίξει επιχείρηση στην Κερύνεια, για παράδειγμα, που θα είναι υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση;

Βεβαίως. Από την πρώτη μέρα της λύσης θα είναι ελεύθερος να το πράξει. Οι βασικές ελευθερίες είναι σύγκλιση, είχαν συμφωνηθεί μεταξύ Χριστόφια – Ταλάτ. Δεν θα υπάρχει κανένας περιορισμός, απλώς θα υπάρχει οροφή στον τρόπο άσκησης των πολιτικών δικαιωμάτων. Όχι στο να έχεις πολιτικά δικαιώματα, αλλά στο πώς θα τα ασκείς. Στις βασικές ελευθερίες δεν θα υπάρχει κανένας περιορισμός.

  

Μετά τη λύση οι διαφορές

Τουρκίας – Κύπρου για ΑΟΖ

 Ερωτηθείς εάν θα διευθετηθεί από τώρα το θέμα των τουρκικών διεκδικήσεων επί της κυπριακής ΑΟΖ, ο Τουμάζος Τσιελεπής υπενθύμισε ότι το ζήτημα των θαλάσσιων ζωνών είναι συμφωνημένο μεταξύ Χριστόφια – Ταλάτ. «Επειδή διαβλέπαμε ποιες επιπλοκές θα μπορούσαν να υπάρξουν, δώσαμε πολύ βάρος σε αυτή την επιδίωξη, καταφέραμε να φθάσουμε σε σύγκλιση στο θέμα των θαλάσσιων ζωνών αλλά και στο θέμα της κατανομής των ομοσπονδιακών εσόδων των φυσικών πόρων. Αυτή η σύγκλιση δίνει το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθούμε μετά τη λύση. Και ας μην έχουμε αυταπάτες. Εμείς, είναι με τους Τουρκοκύπριους που συνομιλούμε αυτή τη στιγμή, δεν συνομιλούμε με την Τουρκία. Το να λύσεις το ζήτημα της ΑΟΖ με την Τουρκία, είναι θέμα Κυπριακής Δημοκρατίας και Τουρκίας. Αυτό το ζήτημα, όποιος νομίζει ότι θα το λύσουμε μέσω διακοινοτικών συνομιλιών είναι εκτός πραγματικότητας. Ούτε θα έρθει η Τουρκία, πριν τη λύση του Κυπριακού, να συζητήσει αυτό το θέμα, διότι θα σήμαινε de jure αναγνώριση. Δεν θα το κάνει», ανέφερε. Άρα, εξήγησε, θα μείνει ανοικτό το ζήτημα και θα επιλυθεί μεταξύ ομοσπονδιακής δημοκρατίας και Τουρκίας μετά τη λύση του Κυπριακού. «Αλλά αυτό αφορά στην οριοθέτηση της ΑΟΖ με την Τουρκία και τίποτε πέραν τούτου. Σημειώνω ότι οι ακτογραμμές δεν έχουν καμία σχέση με την ΑΟΖ, η οποία θα είναι ομοσπονδιακή αρμοδιότητα. Δεν σημαίνει, δηλαδή, ότι, επειδή θα έχουν την ακτογραμμή στο βόρειο μέρος της Κύπρου, θα έχουν και την ΑΟΖ. Η ΑΟΖ θα είναι της ομοσπονδιακής δημοκρατίας», συμπλήρωσε ο κ. Τσιελεπής.

 

«Οι περιουσίες ανήκουν στους ιδιοκτήτες  και τους κληρονόμους τους»

 

Ο Τουμάζος Τσιελεπής ανέφερε, ακόμη, ότι «είναι συμφωνημένο ότι οι περιουσίες ανήκουν στους νόμιμους ιδιοκτήτες και στους κληρονόμους τους». Αυτό είναι πολύ σημαντικό, σημείωσε. «Συμφωνήθηκαν και οι τρεις γνωστές θεραπείες: αποζημίωση, αποκατάσταση, ανταλλαγή. Η διαφορά μας είναι στο ποιος επιλέγει θεραπεία. Ο ιδιοκτήτης ή ο χρήστης; Εμείς λέμε ότι ο ιδιοκτήτης πρέπει να αποφασίσει τι θέλει. Εάν αποφασίσει αποζημίωση ή ανταλλαγή, αντιλαμβάνεστε ότι δεν υπάρχει θέμα. Εάν, όμως, αποφασίσει αποκατάσταση, θα την έχει εφόσον πληροί τα κριτήρια. Και αυτή τη στιγμή γίνεται μια μάχη στο ποια είναι αυτά τα κριτήρια. Εάν μπούμε σε λογικές στις οποίες επιμένουν κάποιοι, θα πρέπει και εμείς να παραδώσουμε και τα δύο αεροδρόμια που έχουμε, της Λάρνακας και της Πάφου, θα πρέπει να παραδώσουμε όλους τους συνοικισμούς αυτοστέγασης, και δεν ξέρω και γω τι άλλο», πρόσθεσε το μέλος του Πολιτικού Γραφείου του ΑΚΕΛ. Άρα, συνέχισε, ο ιδιοκτήτης έχει τον πρώτο λόγο, αλλά υπάρχει υπαρκτό ενδεχόμενο να επιλέξει αποκατάσταση και να μην μπορεί να την έχει. «Μην ξεχνάτε και την περιβόητη απόφαση του ΕΔΑΔ στην υπόθεση Δημόπουλος. Ό,τι και να λέμε, η απόφαση εκείνη λέει ότι υπάρχουν τρεις θεραπείες. Όποια και να πάρεις είναι θεραπεία», συμπλήρωσε ο κ. Τσιελεπής.

 

Ποιος θα πληρώσει τις αποζημιώσεις;

Αυτό είναι ζήτημα που έχει να κάνει με το κόστος της λύσης συνολικά και με το κόστος του περιουσιακού ειδικά. Πιστεύουμε ότι αυτά τα θέματα δεν μπορεί να ανατίθενται σε τεχνοκράτες, δεν μπορεί να μας λύσει αυτά τα ζητήματα το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) ή η Παγκόσμια Τράπεζα. Μελέτες μπορούν να κάνουν, αλλά το πρόβλημα δεν μπορούν να το λύσουν, γιατί δεν είμαστε μια χώρα μέλος της ΕΕ η οποία αντιμετωπίζει μεγάλα οικονομικά προβλήματα και θα μπει σε νέο μνημόνιο. Πρόκειται για πολιτικό πρόβλημα που χρονίζει για μισό αιώνα. Εάν μπούμε στη μνημονιακή λογική για τη λύση του Κυπριακού, θα καταρρεύσει η λύση. Κατά συνέπεια, πολιτικά τίθεται το ζήτημα. Εμείς οφείλουμε να κάνουμε ό,τι είναι δυνατό να βρεθεί λύση, και όταν βρεθεί, θα κοστολογηθεί επακριβώς - χωρίς να σημαίνει ότι δεν μπορούν να γίνονται μελέτες από τώρα, και γίνονται. Και τότε θα πρέπει να βγούμε και να πούμε την αλήθεια στη διεθνή κοινότητα. Ότι τη λύση τη βρήκαμε, λεφτά δεν υπάρχουν, και άρα δύο είναι οι επιλογές: είτε χρηματοδοτούν τη λύση, είτε αυτή μπαίνει σε βαθιά κατάψυξη μέχρι που να βρεθούν τα χρήματα. Εκεί είναι που η διεθνής κοινότητα θα ζυγίσει τα δικά της συμφέροντα, τα οποία είναι τεράστια σε σχέση με την επίλυση του Κυπριακού. Είναι το φυσικό αέριο, είναι και οι σχέσεις ΝΑΤΟ – ΕΕ, είναι και η κατάσταση στην περιοχή και ένα σωρό ζητήματα. Από τη μια θα βάλουν όλα αυτά και από την άλλη θα βάλουν τι μπορούν να συνεισφέρουν. Και είναι πενταροδεκάρες γι' αυτούς, σε απόλυτους αριθμούς. Έτσι πρέπει να ιδωθεί και έτσι έχει το ζήτημα. Δεν μπορούμε να δεχθούμε ένα νέο μνημόνιο επειδή αυτό θα μας πει το ΔΝΤ. Ούτε μπορούμε να δεχθούμε να υπολογισθεί η αξία των περιουσιών πολύ πιο κάτω απ’ ό,τι είναι στην πραγματικότητα για να ρίξουμε το κόστος της λύσης. Αυτό θα μας δημιουργήσει τεράστιο πολιτικό πρόβλημα. Πρώτα – πρώτα, κανείς δεν θα επιλέγει τη θεραπεία της αποζημίωσης και δικαίως. Όλοι θα θέλουν αποκατάσταση. Και δεν θα μπορούν όλοι να πάρουν αποκατάσταση, και στο τέλος δεν θα μπορέσει να υπάρξει λύση. Αυτά είναι τα μηνύματα που πρέπει να λάβει η διεθνής κοινότητα.

 

Θα καταστραφούμε οικονομικά εάν επιλυθεί το Κυπριακό; Κάποιοι ισχυρίζονται ότι θα οδηγηθούμε στην καταστροφή, επειδή οι Ελληνοκύπριοι θα ξεκινήσουν με ένα χρέος 17 δισ. και οι Τουρκοκύπριοι δεν θα έχουν και άρα θα μπορούν να δανειστούν με χαμηλότερα επιτόκια κ.λπ.

Και μετά θα έρθει ο Αρμαγεδδών…Κοιτάξτε, πρέπει να θέσουμε στον εαυτό μας ένα απλό ερώτημα: Θέλουμε ή δεν θέλουμε η Τουρκία να χαρίσει το χρέος που έχουν οι Τουρκοκύπριοι; Θέλουμε να έχουν και εκείνοι χρέος για να ξεκινήσουμε από ίση βάση και να το φορτώσουμε στο ομοσπονδιακό κράτος; Είναι συμφωνημένο ότι τα χρέη που είχε η κάθε πλευρά, από την ώρα που χωρίσαμε -ανεξαρτήτως του τι πιστεύει ο καθένας για τον τρόπο που χωρίσαμε- μέχρι την ώρα που θα επανενωθούμε, τα αναλαμβάνει η ίδια. Εάν κάνουμε κάτι διαφορετικό, σημαίνει ότι το χρέος των Τουρκοκυπρίων προς την Τουρκία θα προστεθεί στο ήδη υφιστάμενο χρέος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πρέπει να αποφασίσουμε. Αυτοί που τώρα λένε ότι εμείς θα έχουμε χρέος και οι Τουρκοκύπριοι όχι, είναι οι ίδιοι που παλιά έλεγαν ότι θα μας φορτώσουν οι Τουρκοκύπριοι το χρέος τους. Τώρα που είναι καταγεγραμμένο στις συγκλίσεις (Ντάουνερ) ότι δεν θα μας φορτώσουν το χρέος, ανακαλύψαμε ότι εμείς θα χρωστούμε και εκείνοι δεν θα χρωστούν.

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Βίντεο: Ο Νίκος Αναστασιάδης «εκτελεί»... Κώστα Χατζή!

Πολίτης News, 10.12.2017

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Υπόθεση φόνου διερευνάται για 86χρονο στη Λεμεσό - σύλληψη 29χρονου

Πολίτης News, 10.12.2017

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Μνημόνιο Συνεργασίας στην έρευνα - διάσωση υπογράφουν Κύπρος-Αίγυπτος

Πολίτης News, 10.12.2017

Επιστροφή
στην αρχή