Ο θάνατος του γεωγράφου (Πόνημα ενός καταϊδρωμένου καθηγητή)

ΑΠΟΨΗ /ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ
Οι Κύπριοι μαθητές συγκαταλέγονται ενδεχομένως στους πιο αγεωγράφητους του πλανήτη. Το διαπιστώνουν όλοι οι καθηγητές αυτό...

Το μάθημα της Γεωγραφίας αργοπεθαίνει στα σχολεία. Στο λύκειο δεν υπάρχει καθόλου και στο γυμνάσιο είναι μια μόνο ώρα και πολύ συχνά η ώρα αυτή κλέβεται από…τους βιολόγους για να καλύψει τα κενά του βασικού τους μαθήματος. Οι Κύπριοι μαθητές συγκαταλέγονται ενδεχομένως στους πιο αγεωγράφητους του πλανήτη. Το διαπιστώνουν όλοι οι καθηγητές αυτό μα κανείς δεν λέει να το παραδεχτεί στα ίσια, μάλλον γιατί το θέμα είναι πολύ πιο ασήμαντο από τον άτακτο Γιαννάκη που -ξανά-έβρισε την Ελένη και το δεύτερο διαγώνισμα που δεν προλαβαίνει να κάνει η κυρία Σοφία. Οι αγεωγράφητοι λοιπόν μαθητές κάνουν τους καθηγητές της Ιστορίας, των Αρχαίων, της Φυσικής, των Γαλλικών, των Αγγλικών, των Μαθηματικών να υποφέρουν και μαζί τους υποφέρουν και οι ίδιοι, αφού χωρίς τη Γεωγραφία πολύ απλά δεν μπορούν να τοποθετήσουν τα διάφορα θέματα που ας πούμε μαθαίνουν, στον χώρο.

Ο χρόνος

Ο δε χρόνος στην τάξη περνάει εξαιρετικά βαρετά ως γνωστόν και έτσι η κατάσταση πορεύεται εκτός τόπου και χρόνου. Δεν είναι δυνατόν να τελειώνεις το σχολείο, να περνάς πανεπιστήμιο, να τελειώνεις το πανεπιστήμιο και να μην ξέρεις έστω ένα ενετικό γεφύρι της Κύπρου, ή ποιοι έχτισαν τα τείχη της Λευκωσίας, το κάστρο της Πάφου κ.λπ. Και μιλάμε για την Κύπρο, ίσως το πιο χαρτογραφημένο νησί του πλανήτη από το οποίο-αλήθεια;;- καταγόμαστε οι παραπάνω ή έτσι θέλουμε να νιώθουμε για να μην τρελαθούμε. Ο αγεωγράφητος μαθητής δεν ενδιαφέρεται να φυτέψει ένα δέντρο γιατί ποτέ δεν του είπε κάποιος πως και το δάσος έχει γεωγραφία. Δεν τον ενδιαφέρουν τα πετρώματα της γειτονιάς του γιατί χωρίς τη Γεωγραφία πώς να τα μάθει; Μεγάλοι συγγραφείς της παγκόσμιας λογοτεχνίας είχαν εμμονή με χάρτες, άτλαντες και υδρόγειους σφαίρες. Καθόλου τυχαίο βέβαια αφού η Γεωγραφία αποτελεί ίσως το μοναδικό μάθημα που μπορεί να ταξιδέψει το μυαλό από την εποχή των δεινοσαύρων στον χαμένο οδοιπόρο του grand canyon και από τους ήχους των μπλουζ σε μια φυτεία ζαχαροκάλαμου το 1920 στη μεγάλη Αμερική, στον ήχο του ταμ ταμ μιας πρωτόγονης αφρικανικής φυλής. Γιατί ναι, η Γεωγραφία είναι γεμάτη μουσικές.

Χρυσοπράσινο…άσχετο

Οι μαθητές τραγουδούν το χρυσοπράσινο φύλλο ριγμένο στο πέλαγος και αν τους ρωτήσεις ποιο είναι αυτό δεν θα έχουν καμιά ιδέα. Πώς θα γίνει στο μυαλό τους το επόμενο βήμα που αφορά τον κόσμο και όχι μόνο τον μικρό απειροελάχιστο εαυτό τους, τον καταδικασμένο να βαριέται μπροστά που το τάμπλετ μια κρύα νύχτα στην Αλάμπρα ενώ ο παπάς τους ρεύεται το ανατολίτικο σιεφταλί; Η επαφή με το μάθημα της Γεωγραφίας θα μπορούσε να ξυπνήσει στον μαθητή τη διάθεση της περιπέτειας, που είναι σύμφυτη με τη γνώση. Θα του άνοιγε το απόλυτο παράθυρο στον άλλο κόσμο, τον μεγάλο και φανταστικό, θα του έδινε πολλά κίνητρα να διαβάσει για να μπορέσει να ξεφύγει. Μα όλα αυτά είναι όνειρα. Το μάθημα βγάζει τον επιθανάτιο ρόγχο του και μαζί του πεθαίνει ακόμα μια θολή ελπίδα.

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Το κουσούρι του κ. Οδυσσέα Μιχαηλίδη

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 23.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Σχεδιασμός εξάλειψης λίπους...

ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ, 23.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Αναμένοντας το μοιραίο (Του Αντώνη Πολυδώρου)

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ, 23.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή