Ο Νικόλας στη χώρα της περιρρέουσας

ΑΠΟΨΗ /NON SERVIAM
Ο Νικόλας Παπαδόπουλος σε κάθε παρουσία του, από τότε που επιβεβαιώθηκε ότι θα είναι υποψήφιος, βάλθηκε να πείσει ότι είναι «το καινούργιο»

Σε μια από τις πλέον ενοχλητικές δημόσιές του εμφανίσεις (ΡΙΚ) στη σύντομη πορεία του ως υποψήφιος Πρόεδρος, ο Νικόλας Παπαδόπουλος θύμισε γιατί κάποιες συνήθειες δύσκολα ξεχνιούνται και πόσο καταλυτικές μπορεί να είναι κάποιες πολιτικές επιρροές.

Ο Νικόλας Παπαδόπουλος σε κάθε παρουσία του, από τότε που επιβεβαιώθηκε ότι θα είναι υποψήφιος, βάλθηκε να πείσει ότι είναι «το καινούργιο» που αντιπαρατίθεται στο «παλιό» (Φιλελεύθερος). Αυτός που θα φέρει την αξιόπιστη αλλαγή, «αλλαγή νοοτροπίας», «.... που θα (πάρει) την Κύπρο μπροστά». Ακόμα κι αν κάποιος δεχθεί, όμως, πως το γεγονός ότι αποτελεί μέρος του κομματικού κατεστημένου εδώ και 15 χρόνια, είναι βουλευτής τα τελευταία 11, μέλος μιας οικογένειας και ενός δικηγορικού γραφείου που αποτελούν μέρος του σκληρού πυρήνα του οικονομικού κατεστημένου, εκπροσωπώντας σειρά οικονομικών συμφερόντων, δεν προαποκλείει τον ρόλο του «νέου», πως η πολιτική του παρουσία δικαιολογεί ένα τέτοιο τίτλο;

Πόσο «καινούργιο» π.χ. είναι να επικαλείσαι την ανάγκη για επιστροφή στις ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου και τα ψηφίσματα των ΗΕ, την ίδια όμως στιγμή να επιλέγεις να συνεργαστείς με δύο κόμματα που έχουν αποκηρύξει αυτό στο οποίο είναι βασισμένες οι ομόφωνες αποφάσεις και τα ψηφίσματα: τη βάση λύσης; Και όταν σου υποδεικνύεται αυτή η παραδοξότητα να προτάσσεις το «σωστό περιεχόμενο» (που αποδεικνύει ότι και εσύ απορρίπτεις τη ΔΔΟ, την οποία επισήμως υιοθετείς);

Πώς μπορείς να αυτοπροσδιορίζεται ως φορέας «αλλαγής νοοτροπίας», αλλά να μην μπορείς να γίνεις «πιο συγκεκριμένος (στα της οικονομίας) επειδή (σέβεσαι) τα υπόλοιπα συνεργαζόμενα κόμματα με τα οποία δεν υπάρχει συμφωνία»; (Μεσημέρι και Κάτι). Αυτή όμως η απουσία συμφωνίας μήπως αποτελεί εμπόδιο στο να έχεις ήδη κλειδώσει συνεργασία με αυτά στις εκλογές; Να χρεώνεις στον πολιτικό σου αντίπαλο θέσεις του Τ/Κ διαπραγματευτή; Να δηλώνεις ότι ψήφος στον Αναστασιάδη είναι ψήφος για αριθμητική ισότητα, παραμονή όλων των εποίκων, κατάργηση της ΚΔ, λες και οι τ/κ απαιτήσεις είναι δικές του θέσεις; Να επαναλαμβάνεις φορτικά τη χρηματοδότηση της Focus στο «ΔΗΣΑΚΕΛ» (που δεν αποδείχθηκε επίσημα) αλλά να χαρακτηρίζεις ως «μη θέμα» μια υπόθεση (Μιλόσεβιτς) που ουσιαστικά οδήγησε στο κούρεμα; Να μην αντιλαμβάνεται ότι υπάρχουν πολιτικές ευθύνες για πολιτικές επιλογές; (Βέργας, Χριστόφιας).

Πώς μπορείς να είσαι αυτός που θα πάρει «την Κύπρο μπροστά», όταν αμέσως μετά το κούρεμα δήλωνες ότι θα πρέπει να εξετάσουμε αποχώρησή μας από τον σκληρό πυρήνα της Ευρώπης, ενώ σήμερα προτάσσεις την ευρωπαϊκή μας παρουσία ως επιχείρημα ότι μπορούμε να διεκδικήσουμε καλύτερη λύση; Επιβάλλεις την υποψηφιότητά σου διά βοής για να κρύψεις την οποιαδήποτε διαφωνία; Κλειδώνεις συνεργασίες χωρίς προεκλογικό πρόγραμμα;

Πόσο πειστικό είναι να αυτοπροσδιορίζεσαι ως αυτός που θα φέρει την «αξιόπιστη αλλαγή» όταν ως πολιτικός/δικηγόρος δήλωνες ότι έχεις αποσυρθεί από το δικηγορικό γραφείο από το 2011, αλλά το όνομά σου συνέχιζε να φιγουράρει στην ιστοσελίδα του, μέχρι τη μέρα που ξέσπασε το σκάνδαλο του ΣΑΠΑ όταν και εξαφανίστηκε;

Να τάσσεσαι εναντίον των ιδιωτικοποιήσεων αλλά το δικηγορικό σου γραφείο να έχει αναλάβει την ιδιωτικοποίηση του λιμανιού;

Είναι νέο, πώς μπορεί όμως να θεωρείται ως το «καινούργιο», με την ψήφο σου να συντάσσεσαι με το νεοφασιστικό κόμμα και με τη ρητορική σου να ταυτίζεσαι με αυτό; Έστω κι αν είσαι για δεκαετίες μέρος του πολιτικού-οικονομικού συστήματος να εμφανίζεσαι αντισυστημικός; Να καταφέρεσαι εναντίον των τραπεζών που για δεκαετίες εκπροσωπούσες; Να εκλέγεις τον Δημήτρη Χριστόφια, ένα μήνα μετά να ξεκινάς -ως αντιπρόεδρος- σκληρή αντιπολίτευση εναντίον του, να αναγκάζεις το κόμμα σου να αποχωρήσει από τη διακυβέρνηση, να τονίζεις την ανάγκη η χώρα να απαλλαγεί από το ΔΗΣΑΚΕΛ, αλλά -ως πρόεδρος- να συνεργάζεσαι με το ΑΚΕΛ σε όλους σχεδόν τους μεγάλους δήμους, στηρίζοντας μάλιστα τους υποψήφιούς του σε Λεμεσό και Αμμόχωστο;

Κυρίως, όμως, πόσο «νέο» είναι να κατηγορείς δημοσιογράφους ως καθοδηγούμενους επειδή σου υποδεικνύουν ένα (αδιαμφισβήτητο) ιστορικό γεγονός; Να υιοθετείς πρακτικές περιρρέουσας, και με αναφορές του τύπου «νόμος Ακιντζί» να αφήνεις σκιές για κάποιους στο εσωτερικό ότι λειτουργούν προς όφελος ή εκ μέρους της Τουρκίας; Να κάνεις λόγο για χειρισμούς που καθιστούν τη χώρα τουρκικό προτεκτοράτο, και όταν ερωτάσαι αν αυτό γίνεται συνειδητά να απαντάς πως δεν μπορείς να γνωρίζεις; Τι «νέο» υπάρχει στις δημαγωγικές υπεραπλουστεύσεις, την πολιτική φαυλότητα, στον πολιτικό αμοραλισμό;

Στην πολιτική -όπως και στη ζωή- συνήθως αυτό που χρειάζεται για να εκθέσεις κάποιον είναι να του δώσεις βήμα. Το ερώτημα δεν ήταν ποτέ αν ο Νικόλας Παπαδόπουλος αποτελεί το «καινούργιο». Ούτε χρειαζόταν εκείνο το «καταλαβαίνω, έχεις οδηγίες» (στο ΡΙΚ) προς τον δημοσιογράφο όταν του υπεδείχθη ότι για την καταστροφική διακυβέρνηση -όπως τη χαρακτήρισε- Χριστόφια ευθύνεται και το ΔΗΚΟ που τον στήριξε, για να το απαντήσει. Σ’ αυτό απαντούσε από την πρώτη στιγμή η ίδια η πολιτική του διαδρομή.

Το ερώτημα ήταν πάντοτε κατά πόσο ένας πολιτικός από ένα περιβάλλον που έβγαλε ό,τι πιο ελλειμματικό βίωσε η χώρα σε θέματα δημοκρατίας στη μετά Μακάριον εποχή, θα μπορούσε να απαλλαγεί από τις πολιτικές παρακαταθήκες της περιρρέουσας του Τάσσου. Κι εκείνη η τοποθέτηση στο ΡΙΚ έδειξε ότι δεν μπορεί. Διότι, αυτό που ο ίδιος αργότερα (μετά τις αντιδράσεις) χαρακτήρισε ως μια «άτυχη στιγμή», δεν ήταν στιγμή. Ήταν επιβεβαίωση, ακριβώς, μιας πολιτικής διαδρομής. Την ίδια στιγμή και του διακυβεύματος των επόμενων εκλογών.

 

antopoly@cytanet.com.cy

 

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Α λα καρτ παρανομίες (Της Κάτιας Σάββα)

ΚΑΤΙΑ ΣΑΒΒΑ, 25.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Τράπουλα δεν βλέπει, αλλά την ανακατεύει κιόλας!

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 25.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Συνταγή σταδιακής διχοτόμησης…

Πολίτης News, 25.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή