Ο νεκροθάφτης φιλόλογος ( Πόνημα ενός καταϊδρωμένου καθηγητή)

ΑΠΟΨΗ /ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ
Τζιτζίκια, ανεμιστήρες, βεράντες, πλαστικές καρέκλες, αλμύρα, άμμος στα πόδια, κλιματιστικά, ιδρώτας. Η ποίηση του καλοκαιριού.

Τζιτζίκια, ανεμιστήρες, βεράντες, πλαστικές καρέκλες, αλμύρα, άμμος στα πόδια, κλιματιστικά, ιδρώτας. Η ποίηση του καλοκαιριού. Μια ποίηση που δεν θα διδαχθεί ποτέ. Ευτυχώς. Γιατί και αυτά τα ποιήματα που διδάσκονται, διδάσκονται με εντελώς λάθος τρόπους. Γίνονται βαρετά μέσα από τις αντιγραφές των βοηθημάτων, μέσα από τις ερωτήσεις του ενός, των δύο, των πέντε πόντων. Σκοτώνεται στα σχολεία με συνοπτικές διαδικασίες και άνευ δίκης η ποίηση και η λογοτεχνία. Το όπλο το κρατά ο καθηγητής και το περνά στον μαθητή να πατήσει τη σκανδάλη στον κρόταφο του εντελώς ανύπαρκτου Σαχτούρη. Στα σχολεία της Ευρώπης, φώναζε ένα βράδυ ένας φωτισμένος φίλος φιλόλογος, δεν διδάσκονται έτσι την ποίηση και τη λογοτεχνία.

Διδάσκονται θεωρία της λογοτεχνίας και όχι ηλίθιες ερμηνείες των ποιημάτων. Και συμφώνησα. Γιατί ξέρω καλά πως οι μαθητές δεν διαβάζουν βιβλία. Δεν τους ενδιαφέρει ο ερωτικός λόγος του Νερούδα, παρόλο που ερωτεύονται σφοδρά. Γιατί τον Νερούδα δεν τον ξέρει ο φιλόλογός τους, γιατί δεν είναι μέσα στην ύλη -ευτυχώς ίσως; Πιπιλίζουμε έναν παραβιασμένο Καβάφη και σκοτώνουμε τη διάθεση των μαθητών μέχρι να τους πούμε το αυτονόητο για την Ιθάκη, που είναι μια πρόταση. Μια πρόταση που μπορεί να την καταλάβουν με χίλιους άλλους τρόπους, μέσω εκατό άλλων ποιημάτων της παγκόσμιας ποίησης μα εμείς όχι, κολλημένοι εκεί στον αθάνατο Καβάφη. Έτσι ακριβώς μεταξύ μας σκοτώνεται και η όποια ουσιαστική αθανασία των μεγάλων, όταν καταντά κάτι σαν πίτα-γύρος στο στόμα των λιγούρηδων καθηγητών της εξουσίας. Χρόνια τώρα η ποίηση στα σχολεία εξυπηρετεί βασικά τα μεγάλα εθνικά οράματα.

Η ποίηση! Έλεος. Η λέξη για την ποίηση είναι το διαβάζω, το ακούω και το απολαμβάνω, όχι το εξετάζω, το τι θέλει να πει με την επανάληψη ενός ρήματος. Δεν θέλει να πει τίποτα απολύτως, και όσα του αποδίδει η φιλολογική διαστρέβλωση, αν ζούσε ο ίδιος ο ποιητής και τα άκουγε θα χασκογελούσε μεθυσμένος. Δεν αφήσαμε ποτέ τους μαθητές σε τούτο το σχολείο ελεύθερους να εντυπωσιαστούν από τις λέξεις ενός μεγάλου λογοτεχνικού έργου. Και τις ερωτήσεις του ενός και μόνο λογοτεχνικού που έχουν να διαβάσουν έως το τέλος της χρονιάς τους τις δίνει ο δάσκαλος, έτοιμες να τις αντιγράψουν στις εξετάσεις, για να έχουν καλά αποτελέσματα μπας και προσβληθεί στο τέλος ο ίδιος από την φοβισμένη διευθύντρια και το καχύποπτο υπουργείο από τα χαμηλά αποτελέσματα. Έτσι πεθαίνει η λογοτεχνία. Μέσα από την ίδια της τη διδασκαλία και τα σχέδια μαθήματος. Γι' αυτό οι μαθητές βαριούνται, γι' αυτό όλα τα ποιήματα τα ξεχνούν μόλις απαντήσουν πέντε ερωτήσεις στο διαγώνισμα, γι' αυτό απολαμβάνουν την ελευθερία της θάλασσας και τον ήχο του ανεμιστήρα και χαίρονται ανέμελοι το κύμα μακριά από τον νεκροθάφτη φιλόλογο. 

 

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Μίσος και συγκάλυψη...Του Μιχάλη Θεοδώρου

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 16.11.2018

ΑΠΟΨΗ

O Καραγκιόζης - θεατής. Και ο σκέτος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 16.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Η επανάσταση της υπομονής...Του Γιώργου Κακούρη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 15.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή