Ο μόνος Κύπριος που πλήρωσε για τη λεηλασία:Zorba the Cypriot

ΑΠΟΨΗ /ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ
Όταν φύγουν οι καλοί άνθρωποι δεν παιανίζουν μπάντες σε τούτα εδώ τα μέρη. Δεν εκφωνούνται κίβδηλοι λόγοι. Δεν κυματίζουν μεσίστιες οι σημαίες.

Έφυγε και αυτός από ανάμεσά μας αθόρυβα όπως όλοι οι έντιμοι, αξιότιμοι και πατριώτες αυτής της χώρας. Όταν φύγουν οι καλοί άνθρωποι δεν παιανίζουν μπάντες σε τούτα εδώ τα μέρη. Δεν εκφωνούνται κίβδηλοι λόγοι. Δεν κυματίζουν μεσίστιες οι σημαίες. Δεν εκδίδονται ανακοινωθέντα. Δεν γίνονται τελετές στις οποίες μαζεύονται επίσημοι. Και στις επετείους του θανάτου τους δεν τους θυμάται κανείς άλλος εκτός από τους συγγενείς τους, τους οικείους τους και τους πιστούς τους φίλους. Εκείνοι πετάνε και φεύγουν από αυτό το γαλάζιο ταξίδι σαν μια αθόρυβη πεταλούδα. Δεν ξέρω αν αντιλαμβάνονται πως τους κλαίμε όλοι μαζί αυτήν τη στιγμή. Ένας γαλάζιος δρόμος. Ένα τούνελ. Ο Δάσκαλος Αρίφ είχε πει ότι τον είδε στην πρώτη επέτειο του θανάτου του. Τον πρώτο θάνατο. Είχε σταματήσει η καρδιά του. Και οι γιατροί προσπαθούσαν να τον επαναφέρουν κάνοντάς του μαλάξεις πριν από πολλά χρόνια. Εκείνην ακριβώς τη στιγμή είχε δει ο Δάσκαλος το ταξίδι εκείνο. Έφευγε από εκεί. Είδε επίσης τον εαυτό του σαν ένα μικρό παιδί στην αγκαλιά της νοσοκόμας. Τον φρόντιζε στο κρεβάτι του. Οι γιατροί τα κατάφεραν. Τον έφεραν πίσω. Και ο αγαπητός Δάσκαλος Αρίφ έζησε άλλα είκοσι χρόνια μετά από εκείνο το συμβάν.

Ο Μεσούτ Εμρέ. Ένας αγνός Κύπριος. Άδολος. Έφυγε και αυτός. Να τον μάθουν όσοι δεν το ξέρουν. Ήταν ένας από τους σπάνιους ανθρώπους που πάντα θα μνημονεύονται με νοσταλγία σε αυτά τα χώματα. Ένας από τους Κυπρίους που δυστυχώς αφανίζονται. Τον αποκαλούσαν και «Zorba the Cypriot»... Γιατί; Διότι στα εβδομήντα του χρόνια πήγε να μάθει ζεϊμπέκικο. Πήρε μαθήματα από τον Δημήτρη, τον δάσκαλό του στον νότο. Είχε δει αυτόν τον χορό σε μια ταβέρνα πριν από πολλά χρόνια, όταν ήταν ακόμα νέος, σχεδόν αμούστακο παιδί. Τη δεκαετία του 1950. Έμεινε έκθαμβος και αποφάσισε να μάθει τον χωρό οπωσδήποτε. Αλλά, όταν μεσολάβησαν οι φασαρίες και διακόπηκαν οι σχέσεις των δύο κοινοτήτων, ναυάγησε το όνειρό του. Περίμενε μέχρι το άνοιγμα των οδοφραγμάτων το 2003. Ύστερα έτρεξε γρήγορα στον Δημήτρη. Το διηγείται ως εξής ο Δημήτρης: «Δεν είναι εύκολο να μάθει ζεϊμπέκικο ένας άνθρωπος 70 χρόνων. Τον θαυμάζω γι’ αυτή του την προσπάθεια, την επιμονή και την υπομονή. Συγκινήθηκα όταν μου τηλεφώνησε και μου είπε ότι αγαπά πολύ τους ελληνικούς χορούς και ότι θέλει να μάθει να τους χορεύει. Όταν ήρθε για πρώτη φορά, δουλεύαμε πάνω στο χασάπικο. Γέμισαν τα μάτια του καθώς μας παρακολουθούσε».

Εσείς δεν ξέρετε τον κύριο Μεσούτ. Ήταν ένας από τους πρωτομάστορες ξυλουργούς της Λευκωσίας. Αν έχετε ακόμα στα σπίτια σας έπιπλα αντίκες, είναι δικά του έργα. Μέσα στο πλιάτσικο από τους Ελληνοκυπρίους το 1974 υπήρχε και ξυλεία. Ένα τμήμα από αυτήν το πήρε ο κύριος Μεσούτ. Και ρώτησε και έμαθε σε ποιον ανήκε. Ιδιοκτήτης της ήταν ο Ανδρέας Ταλάσιης. Ο κύριος Μεσούτ πλήρωσε τα χρήματα για την ξυλεία στον Ταλάσιη. Δεν την πήρε δωρεάν. Δεν κάθισε πάνω στο πλιάτσικο. Αυτή αποτέλεσε μια μεγάλη έκπληξη για τον Ταλάσιη, που δεν περίμενε καθόλου να συμβεί κάτι τέτοιο. Όπως λέγεται, μετά που πήρε τα χρήματα, ο Ταλάσιης πήγαινε συχνά κοντά στο οδόφραγμα, κουνούσε τα χρήματα που κρατούσε και φώναζε το εξής στους Ελληνοκυπρίους: «Νά μωρέ, αυτοί είναι οι Τουρκοκύπριοι τους οποίους αποκαλείτε πελλότουρκους». Όταν έμαθα αυτή την ιστορία το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό ήταν οι βουλευτές μας, οι οποίοι μοιράστηκαν τα ελληνοκυπριακά αυτοκίνητα-λάφυρα. Τους είχε δοθεί το δικαίωμα να πάνε να διαλέξουν το αυτοκίνητο που ήθελαν. Και πήγαν και το πήραν. Φυσικά δεν πλήρωσαν τους ιδιοκτήτες των αυτοκινήτων. Ο Μεσούτ Εμρέ ήταν ο μόνος Τουρκοκύπριος που πλήρωσε τη λεηλασία σε αυτή τη χώρα. Ήταν ένας Κύπριος-πρότυπο, που δεν υπήρχε στην καρδιά του χώρος για μίσος και εχθρότητα. Όμως, είχε και αυτός ένα πικρό παρελθόν. Μάλιστα, μια φορά είχαν πυροβολήσει μέλη της ΕΟΚΑ το λεωφορείο στο οποίο επέβαινε. Αλλά ποτέ δεν το έκανε θέμα αυτό.

Έλεγε το εξής ο Zorba the Cypriot, ο οποίος άρχισε να μαθαίνει ζεϊμπέκικο στα 70 του: «Είμαι 71 χρόνων, αλλά νιώθω 16. Νιώθω πολύ καλά, διότι αγαπώ πολύ αυτόν τον χορό. Ακόμα δεν τα καταφέρνω πολύ καλά, αλλά θα προσπαθήσω και θα μάθω κάτι πριν πεθάνω». Μάθετε και εσείς κάτι πριν πεθάνετε…

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Α λα καρτ παρανομίες (Της Κάτιας Σάββα)

ΚΑΤΙΑ ΣΑΒΒΑ, 25.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Τράπουλα δεν βλέπει, αλλά την ανακατεύει κιόλας!

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 25.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Συνταγή σταδιακής διχοτόμησης…

Πολίτης News, 25.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή