Ο Κώστας Κληρίδης, τα πίτουρα και οι κότες

ΑΠΟΨΗ /ΣΦΑΙΡΙΚΑ

Ο κ. Κληρίδης ξεκίνησε ενωρίς τη βδομάδα που πέρασε να παίζει γενικώς με τη νοημοσύνη μας μέσα από ένα μπαράζ ανορθολογισμού

Δεν θα ήθελα να ασχοληθώ με τα λαπόρτα που έσβησε ο γενικός εισαγγελέας. Αντιλαμβάνομαι ότι το όλο θέμα με πρωταγωνιστή τον κύριο Κληρίδη συνεισφέρει τα μάλα στην περαιτέρω διακωμώδηση της όποιας Δημοκρατίας έχουμε στη χώρα μας. Λογικά όλοι ερωτούν με ποια κριτήρια και ποιες διαδικασίες ανεστάλη η δίωξη σε 3.082 άτομα και γιατί οι υπόλοιποι 45.000 πολίτες έπρεπε να μείνουν απληροφόρητοι και να πληρώσουν. Συνεκδοχικά ο μέσος Κύπριος πολίτης, αν κρίνουμε από τις χιλιάδες αναρτήσεις που φύτρωσαν στο facebook, διαμαρτύρεται για την έλλειψη ισονομίας ή εμμέσως πλην σαφώς διεκδικεί κι αυτός ίσο δικαίωμα στο ρουσφέτι. Τεράστιο επίτευγμα ενός πρώην δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου της χώρας μας. Του το πιστώνουμε!

Ο κ. Κληρίδης βέβαια ξεκίνησε ενωρίς τη βδομάδα που πέρασε να παίζει γενικώς με τη νοημοσύνη μας μέσα από ένα μπαράζ ανορθολογισμού. Αναφέρομαι στο πόρισμα Λοϊζίδου, το οποίο ολοκληρώθηκε μετά τις έρευνες και γνωματεύσεις των κυρίων Χατζηκωστή και Χριστάκη. Στους δύο κυρίους ο κ. Κληρίδης ανέθεσε να ερευνήσουν πιθανά πειθαρχικά παραπτώματα εκ μέρους της Λοϊζίδου μετά τη δημοσιοποίηση του ηλεκτρονικού της ταχυδρομείου. Επιτρέψτε μου μερικά σχόλια επί του θέματος αυτού:

  • Πρώτον, χαίρομαι διότι ο κ. Κληρίδης ανακάλυψε το σωκρατικό «γηράσκω αεί διδασκόμενος». Ο ίδιος ως εμπλεκόμενος στην υπόθεση ανέθεσε την έρευνα σε τρίτους, τηρώντας έστω κάποια προσχήματα. Δεν έκανε βέβαια το ίδιο σε άλλες περιπτώσεις στο παρελθόν.
  • Δεύτερον, και επί της ουσίας, θεωρώ ότι η έρευνα εναντίον της κ. Λοϊζίδου δεν ήταν αξιόπιστη και εξηγούμαι. Δεν φταίνε γι' αυτό οι κύριοι Χατζηκωστής και Χριστάκης. Φταίει ο κ. Κληρίδης που καθόρισε το πεδίο της έρευνάς τους. Φταίει και το Υπουργικό Συμβούλιο γιατί δέχτηκε να διορίσει ανεξάρτητο ανακριτή χωρίς να μπορεί να εξετάσει ολόκληρο το εύρος των πιθανών παραπτωμάτων της κ. Λοϊζίδου. Ο κ. Κληρίδης επέβαλε τη θέση ότι η έρευνα πρέπει να είναι πειθαρχική. Ο κ. Χατζηκωστής ζήτησε γνωμάτευση κατά πόσον θα μπορούσε να ασχοληθεί έστω και με το περιεχόμενο των emails, αλλά πήρε αρνητική απάντηση. Οπότε αρκέστηκαν να πουν τόσο αυτός όσο και ο κ. Χριστάκης ότι η κυρία Λοϊζίδου ελέγχεται μόνο κατά πόσον έστειλε τα emails από τον προσωπικό της λογαριασμό ή για το ότι πέταξε τον φορητό της υπολογιστή στον κάλαθο των αχρήστων. Τι ποινές επισύρουν αυτά τα παραπτώματα; Αν ρωτήσετε και την ΕΔΥ που θα δικάσει την υπόθεση, δεν νομίζω να ξέρει να σας απαντήσει.
  • Τρίτον, μέσα από αυτή τη μεθόδευση, εκ των πραγμάτων, παραγκωνίστηκε πλήρως η αιτία για την οποία βγήκαν στη δημοσιότητα τα emails της κ. Λοϊζίδου. Η βασική κατηγορία εναντίον της κ. Λοϊζίδου, την οποία αρχικά αποδέχτηκε και ο ίδιος ο κ. Κληρίδης απευθυνόμενος στην ΕΔΥ ζητώντας να τεθεί σε διαθεσιμότητα, είναι ότι το περιεχόμενο των ηλεκτρονικών μηνυμάτων της κυρίας αυτής μπορεί να ήταν επιλήψιμο λόγω της ευνοϊκής συμπεριφοράς της απέναντι σε Ρώσους, ενώ έκανε λόγο και για πιθανή διαβίβαση εμπιστευτικών πληροφοριών σε τρίτη χώρα. Μετά την αιφνίδια απώλεια, βέβαια, του φορητού της υπολογιστή πώς θα μπορούσε να διακριβωθεί κάτι τέτοιο;
  • Τέταρτον, η μεθόδευση αυτή του κ. Κληρίδη είναι μεν κατανοητή, δεν τον τιμά ωστόσο ως νομικό και πρώην δικαστή. Εξηγούμαι: Αν ένα τμήμα της υπηρεσίας της οποίας προΐσταται, δηλαδή αυτό της έκδοσης φυγοδίκων, λειτουργεί κατά τρόπο μεμπτό και ύποπτο, εξυπηρετώντας συμφέροντα τρίτης χώρας, τότε ευθύνες δεν φέρει εν προκειμένω μόνον η κ. Λοϊζίδου, αλλά πρωτίστως πολιτικές ευθύνες φέρει και ο προϊστάμενός της, δηλαδή ο κ. Κώστας Κληρίδης. Ο οποίος αν ζούσαμε, π.χ., σε μια ευρωπαϊκή χώρα θα είχε παραιτηθεί ή θα είχε εξαναγκαστεί σε παραίτηση την ίδια μέρα.
  • Πέμπτον, ακόμα και αν δεχτούμε ότι στην Κύπρο η ανάληψη πολιτικών ευθυνών (αυτό φαίνεται και από τη σχεδόν ανύπαρκτη αντίδραση των κομμάτων) είναι σπάνιο είδος, αν υπήρχε έστω στοιχειώδης λογική στην εφαρμογή των νόμων, ο κ. Κληρίδης θα έπρεπε επίσης να τύχει πειθαρχικής δίωξης. Γιατί μόνον η κ. Λοϊζίδου, δηλαδή, αφού ο κ. Κληρίδης με βάση τα όσα διέρρευσαν χρησιμοποιούσε όχι ένα, αλλά δύο προσωπικά emails εκτός του υπηρεσιακού του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου; Σε αυτό το σημείο βέβαια ερχόμαστε να συναντήσουμε μπροστά μας έναν συνταγματικό βράχο. Ποιος θα ελέγξει τον γενικό εισαγγελέα; Ποιος θα τον ελέγξει ακόμα και όταν παρανομεί ή όταν λέει ψέματα ενώπιον της Βουλής; Ποιος θα του ζητήσει εξηγήσεις ακόμα και όταν σβήνει λαπόρτα φίλων και γνωστών χωρίς να δίνει εξηγήσεις, ενώ οι χιλιάδες απλοί Κύπριοι πολίτες οφείλουν να πληρώνουν; Πού βρίσκονται όλοι αυτοί οι πατριώτες να αντιδράσουν, αφού ακόμα η Κυπριακή Δημοκρατία λειτουργεί με έναν τριτοκοσμικό νόμο που μας άφησαν οι Βρετανοί;

Οι θεσμοί

Κάποιοι σχολιαστές θεωρούν ότι αυτή η εφημερίδα προάγει ισοπεδωτική κριτική και επιχαίρει με την αποδόμηση του Κώστα Κληρίδη. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Αλήθεια είναι ότι από την πρώτη στιγμή του διορισμού του κ. Κληρίδη η εφημερίδα αυτή στάθηκε στο πλευρό του. Αυτό έγινε και στην περίπτωση του γενικού ελεγκτή Οδυσσέα Μιχαηλίδη. Είχαμε όλοι επίγνωση μετά το 2013, όταν κατέρρευσαν όλα, ότι έπρεπε να στηρίξουμε τους ανεξάρτητους θεσμούς, για να αντιμετωπίσουμε το διεφθαρμένο πολιτικό προσωπικό αυτής της χώρας που οδήγησε εκατοντάδες χιλιάδες συμπολίτες μας στη φτώχεια και την εξαθλίωση. Ο γράφων μάλιστα στην παρουσία πρώην συναδέλφου δημοσιογράφου και νυν νομικού, μόλις ανέλαβε καθήκοντα, επισκέφθηκε τον γενικό εισαγγελέα και του παρέδωσε ένα πακέτο με εμπιστευτικά έγγραφα τα οποία καταμαρτυρούσαν τη διαφθορά δύο μεγάλων κομμάτων. Του ζητήσαμε να τα βγάλει όλα στη φόρα, του είπαμε ότι είμαστε στο πλευρό του και ότι τον εμπιστευόμαστε πλήρως. Μας είπε ότι η Νομική Υπηρεσία χρειάζεται στελέχωση και προς τούτο ακολούθησαν πύρινα άρθρα εκ μέρους μας ώστε να πειστεί, για να μην πω να εξαναγκαστεί, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης να διαθέσει κονδύλι γύρω στα 20 εκατ. ευρώ για ενίσχυση της ικανότητας της Νομικής Υπηρεσίας. Δυστυχώς ο γενικός εισαγγελέας δεν έκανε σχεδόν τίποτε. Το θέμα της Focus το σήκωσε (ως συνήθως) στις πλάτες της η εφημερίδα μας, με αποτέλεσμα σήμερα να βρίσκεται (ως συνήθως) ενώπιον δικαστηρίων αντιμετωπίζοντας αρκετές αγωγές.  Βεβαίως και ο κ. Κώστας Κληρίδης δεν έμεινε αδρανής. Απεναντίας! Μετά από μερικούς μήνες εξάντλησε κάθε ικμάδα των δυνάμεων που διέθετε για να βάλει στη φυλακή τον βοηθό γενικό εισαγγελέα. Ο οποίος, παρότι μιλούσε πολύ, παρότι δεν είχε την έξωθεν καλή πολιτική μαρτυρία, παρότι είχε φλομώσει τα προηγούμενα χρόνια την εφημερίδα «Πολίτης» με αγωγές και απειλές, είχε καταφέρει να καθαρίσει το σκάνδαλο της Δρομολαξιάς και να βάλει στη φυλακή καμιά δεκαριά επώνυμους για το φαγοπότι του αποχετευτικού της Πάφου. Το λάθος του Ρίκκου μάλλον είναι ότι πήγε να ανεβάσει τον πήχη ψηλότερα. Προφανώς γιατί είχε μεγάλες πολιτικές φιλοδοξίες, βάλθηκε να αγγίξει βαθιά το θέμα των τραπεζών και μάλιστα ήρθε σε ρήξη με τον κ. Κώστα Κληρίδη σε ό,τι αφορά το ποια και πόσα στελέχη της Τράπεζας Κύπρου έπρεπε να κατηγορηθούν. Ο κ. Κληρίδης επέμενε ότι έπρεπε να κατηγορηθούν μόνο 5 με βάση περίπου τις υφιστάμενες κατηγορίες της Κεφαλαιαγοράς (οι οποίες ήδη είχαν αμφισβητηθεί), με αποτέλεσμα να πάει στο δικαστήριο… και απέναντι στον δικηγόρο Πόλυ Πολυβίου να χάσει κατά κράτος. Και μαζί του, βέβαια, και χιλιάδες Κύπριοι πολίτες που έχασαν τις καταθέσεις τους και τις περιουσίες τους. Ας μην μιλήσουμε και για τον πρώην βουλευτή Ανδρέα Θεμιστοκλέους. Και σε αυτή την περίπτωση ο γενικός εισαγγελέας εξάντλησε τις ευαισθησίες του οδηγώντας τον ενώπιον του Ανωτάτου για άρση της ασυλίας του. Ο Ανδρέας Θεμιστοκλέους, ο οποίος παρανόμησε παραβιάζοντας το όριο ταχύτητας και ο οποίος επίσης είχε κινήσει αγωγή εναντίον του «Πολίτη» όταν του γράψαμε για τις υποθέσεις των εξώδικών του, και βέβαια έπρεπε να εμφανιστεί ενώπιον του δικαστηρίου. Αυτό βέβαια που προκαλεί απορίες είναι οι επιλεκτικές ευαισθησίες του κ. Κώστα Κληρίδη. Μακάρι, λέμε εμείς, να θυσίαζε τη μισή του ενέργεια για να κυνηγήσει την υπόθεση Βγενόπουλου, αποδίδοντας πίσω στους καταθέτες της Λαϊκής τα 4,5 δισ. ευρώ που έχουν χαθεί σε θαλασσοδάνεια και μιγκοδάνεια. Μάλλον δεν ήταν στις προτεραιότητές του ή, για να είμαστε δίκαιοι, στις ικανότητές του.

Αν κρίνουμε με βάση τις πληροφορίες που έχουμε, ο κ. Κληρίδης περί άλλα τυρβάζει. Στην κυριολεξία τρέλανε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Νίκο Χριστοδουλίδη στα τηλέφωνα όταν έγινε και επαναλήφθηκε η δήλωση ότι δεν πρέπει να κυνηγά τους δημοσιογράφους αλλά ότι πρέπει να εγκύψει και να δει τι γίνεται με τα emails της κ. Λοϊζίδου τα οποία δημιουργούν σοβαρά προβλήματα στις σχέσεις Κύπρου - ΕΕ. Τηλεφώνησε πολλές φορές στην ηγεσία της Αστυνομίας να ξεκινήσει έρευνα εναντίον των δημοσιογράφων, σε σημείο που αναγκάστηκαν να του ζητήσουν γραπτώς οδηγίες. Τηλεφώνησε ακόμα και σε δημοσιογράφους για να τους εξηγήσει ότι δεν είναι αυτών που ζητά τη δίωξη, αλλά βασικά (αυτό το λέω εγώ) 4-5 δημοσιογράφων του «Πολίτη». Με λίγα λόγια, κάνει ό,τι κάνουν όλοι οι πολιτικάντηδες αυτής της χώρας.

Εν κατακλείδι

Οπότε εδώ καταλήξαμε. Καταστράφηκε η οικονομία. Ποιοι τιμωρήθηκαν; Η Κύπρος μετατρέπεται σε οικονομική επαρχία των Ρώσων και η Νομική μας Υπηρεσία σε υποκατάστημά τους. Ποιος ευθύνεται; Τα κόμματα τα παίρνουν από διεφθαρμένους επιχειρηματίες. Ποιος νοιάζεται; Η απάντηση είναι απλή. Φταίνε μερικοί δημοσιογράφοι διότι ανακατεύονται με τα πίτουρα. Και, ως γνωστόν, όποιος ανακατεύεται με τα πίτουρα τον τρώνε οι κότες. 

 


Επιστροφή
στην αρχή