Ο καιρός των λαοπλάνων και η απώλεια της λογικής

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Οι λαϊκιστές δεν δίνουν διέξοδο. Δεν διορθώνουν αυτά που νοσούν, απλά τα ισοπεδώνουν. Και έναντι προσωπικού τους οφέλους στρώνουν δρόμο στην ακρότητα.

Είναι τρομακτικό από μια άποψη αλλά ίσως γι’ αυτό δεν πρέπει να το προσπερνούμε: ο αριθμός των Κυπραίων οι οποίοι βάζουν το μυαλό τους να σκεφτεί, αν και μικρός δεν είναι, είναι πάντα τρομακτικά μικρότερος…

… από τον αντίστοιχο αριθμό Κυπραίων οι οποίοι είτε πιστεύουν πως κάποια κόκκαλα έχουν υπερφυσικές ιδιότητες, είτε είναι έτοιμοι να χάψουν τα πάντα που θα τους πει ο κάθε επιδέξιος απατεώνας λαϊκιστής κάνοντάς τους να τον προσκυνούν και να τον δοξάζουν. Διαχρονικά.

Είναι ναι, τρομακτικό. Τις προάλλες λ.χ. την ώρα που είχαν μπαγλαρώσει τον Σώρρα –μασκαρεμένο παπά, το οποίο δεν απείχε και πολύ από αυτό που είναι ο Σώρρας– σκέφτηκα τι άλλο θα είχαμε τραβήξει εάν αυτός ο απατεώνας ήταν Κύπριος. Ακόμα πιο τρομακτικό ναι.

Αλλά, μετά θυμήθηκα πως ούτως ή άλλως, εδώ, είχε διαπρέψει (και) ο συγκεκριμένος. Και ειδικά στις αρχές, εάν θυμάστε, μιλιούνια ήταν εκείνοι που τον συζητούσαν και είχαν πειστεί!

Ακόμα δε και σήμερα τον ακολουθούν πολλοί ανάμεσά μας. Μερικοί εξ αυτών, φτιάχνουν και βίντεο για τον… έγκλειστο επαναστάτη – μια έγινε και viral τις προάλλες και γέλασε ο κάθε πονεμένος. Μιλάμε για έναν τύπο ο οποίος ισχυριζόταν ότι είχε ομόλογα της «Τράπεζας της Ανατολής» και ότι άξιζαν 600 δισεκατομμύρια ευρώ.

«Έλληνα, κατέχω τη λύση για να βγει η Ελλάδα από το αδιέξοδο. Έχω καλέσει άπειρες φορές τους κυβερνώντες να δεχθούν την προσφορά μου. Τηρούν ένοχη σιωπή και λειτουργεί κατά σου, κατά της πατρίδος», έλεγε ο τύπος. Κανένα κράτος φυσικά δεν θα μπορούσε να συζητήσει μια απάτη και την παράνοια του οιουδήποτε.

Όμως, στην εποχή μας και ειδικά σε χώρες όπως η δική μας και η Ελλάδα, η γραμμή ανάμεσα στη λογική και στο παράλογο έχει μετακινηθεί πολύ, ειδικά ως προς την αδυναμία ενός μεγάλου –ούτε καν αμόρφωτου, εκπαιδευτικά τουλάχιστον– μέρους της μάζας να διατηρεί αδιαλείπτως μια κάποια επαφή με την πραγματικότητα.

Έτσι, ο τύπος αυτός, όπως και ο κάθε λαοπλάνος είτε μιλάει με λογικούς όρους είτε με παράλογους, είναι πια σε θέση να παίζει με τα μυαλά πολλών, με μια ευκολία που δεν θα είχε ακόμα στο πρόσφατο παρελθόν. Πάλι μπορούσε να το κάνει, αλλά τόσο εύκολα όχι.

Αρκεί να θυμηθούμε, πάντα με τον Σώρρα για παράδειγμα, ότι τέτοια ήταν η σταδιακή διείσδυσή του στην κοινωνία που όταν είχε πει στον κόσμο να ζητά από την Εφορία να ενώνει τα χρέη του με τα «600 δισεκατομμύρια», αμέτρητοι πολίτες πήγαν και το ζήτησαν επίσημα. Με την Εφορία βεβαίως να αρνείται και έναν εισαγγελία να της στέλνει μετά... δίωξη για την άρνησή της!

Όπως βεβαίως και δικαστήριο στην Ελλάδα να… αποφαίνεται πρωτοδίκως ότι υπήρχαν όντως τα 600 δισεκατομμύρια, τη χώρα να παγώνει από αμηχανία και τους καμένους του Σώρρα όχι μόνο να παραληρούν αλλά να πολλαπλασιάζονται. Δεν είναι τόσο δύσκολο πράγμα, λέει και η Ιστορία, η απώλεια της φρενός της μάζας.

Σε τέτοιες συνθήκες, ανεξαρτήτως έκτασης, οποιοσδήποτε υποδεικνύει τα αυτονόητα είναι προδότης, είναι πληρωμένος, είναι πράκτορας είναι ένα με ένα κατεστημένο το οποίο όντως είναι διεφθαρμένο αλλά, πρώτον, αυτός δεν έχει σχέση μαζί του, απλώς μια άλλη άποψη από αυτήν των λαϊκιστών και του όχλου τους και δεύτερον, το κατεστημένο είναι ενίοτε εξίσου διεφθαρμένο με πολλούς από τους λαϊκιστές που το κατηγορούν.

Και εξίσου επικίνδυνο. Ή μάλλον... λιγότερο επικίνδυνο. Διότι το σύστημα μπορεί –εάν ο κόσμος σταματήσει να κάνει διακοπές στις εκλογές και αναμιχθεί– να αλλάξει σημαντικά. Τέλειο δεν θα γίνει. Δεν μπορεί να γίνει. Και πάντα θα υπάρχει διαφθορά. Απλά μπορεί να αλλάξει και αλλάζει εκεί όπου οι κοινωνίες ωριμάζουν, κρίνουν και απαιτούν αντί να αδιαφορούν και να ζητούν τα ρέστα μετά με θράσος.

Οι λαϊκιστές δεν προσφέρουν διέξοδο. Μόνο προσωπικές ατζέντες. Δεν διορθώνουν τους θεσμούς και τα κράτη που νοσούν, απλώς ισοπεδώνουν τα πάντα, όταν συχνότατα είναι εξίσου διεφθαρμένοι, εξαγριώνουν τις κοινωνίες και στρώνουν το χαλί στις ακραίες δυνάμεις για να αναδειχθούν και να επιβάλουν τις αντιλήψεις τους. Κάπου εκεί και οι λαϊκιστές επωφελούνται ως οι μοναδικοί εν δυνάμει σύμμαχοί τους στην απαξίωση των πάντων, πλην του εαυτού τους.

Είναι η αρρώστια της εποχής. Και είναι όλα μέρος της: η σταδιακή απώλεια της λογικής έναντι του παραλόγου, του ψεκασμού και της ανοησίας αλλά και οι λαϊκιστές και οι ακραίοι που κερδίζουν έδαφος γκρεμίζοντας και προωθώντας τις ατζέντες τους.

Όλα μέρος μιας κατάστασης που δεν γιατρεύει τη δημοκρατία που νοσεί στις μέρες μας αλλά απλά τη σκοτώνει. Μαζί με το μέλλον.

Και όποιος συμπράττει είναι συνυπεύθυνος για αυτό που συντελείται. Επαναστάτης σίγουρα όχι.


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Σημειώσεις: Εξοργιστικά απαθείς (Του Γιώργου Κακούρη)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 20.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Τα αγαθά της στους Έλληνες, τα παλούκια της στους Τούρκους

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 20.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Υπό τις περιστάσεις κάτι είναι και ο εμετός, κ. γενικέ...

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 20.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή