Ο Ερντογάν, η Κυπριακή Δημοκρατία και η Ελλάς

ΑΠΟΨΗ /ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ
Οι πολιτικοί μας ηγετίσκοι πρώτα και κύρια είναι οι ίδιοι που μας έχουν φέρει τόσα δεινά, ταλαιπωρία και διαφθορά σε αυτό το νησί

Του Σωτήρη Κάττου*

Κοινωνίες που το κυρίαρχο αξιακό σύστημα των οικογενειακών θεσμών βασίζεται στον αυταρχισμό παράγει, αναπαράγει και διαχέει τους υπόλοιπους θεσμούς με παρόμοια συστήματα αξιών. Ο Ταγίπ Ερντογάν είναι ένα γνήσιο τέκνο της κοινωνικής αυταρχικότητας που χαρακτηρίζει την τουρκική κοινωνία. Και σε αυτό αναφέρομαι με αξιολογική ουδετερότητα. Διά πυρός και σιδήρου κατάφερε να επανεντάξει τη γιγαντιαία αλλά κοιμώμενη αυταρχική μάζα της Ανατολίας, όχι μόνο στην κεντρική πολιτική σκηνή, αλλά διαμέσου της περιόρισε τον ζωτικό χώρο της κοσμικής νοοτροπίας της δυτικής Τουρκίας. Η όλη διαδικασία της πολιτισμικής διαφοροποίησης της Τουρκίας μέσα από το αφήγημα του ιδιότυπου πολιτικού ισλάμ του Τούρκου ηγέτη σημαδεύτηκε από την ταυτόχρονη ανάδειξη της Τουρκίας όχι μόνο ως περιφερειακής δύναμης αλλά και ως βασικού εταίρου στο κλαμπ των G20.

Έχοντας πλήρη επίγνωση του γεωστρατηγικού και οικονομικού εκτοπίσματος της Τουρκίας, λαμβάνει ρηξικέλευθες αποφάσεις επικουρούμενες πάντοτε από ψύχραιμη ανάλυση των γεωστρατηγικών της δεδομένων και τη λογική του ελεγχόμενου ρίσκου, ενισχύοντας έτσι τον ρόλο της Τουρκίας στο παγκόσμιο σύστημα γεωστρατηγικής διαστρωμάτωσης. Επιβιώνει από το πραξικόπημα χωρίς να κρύβεται, αναδεικνύει πολιτική γενναιότητα, αρνείται να εγκαταλείψει την Τουρκία, δηλώνει την ετοιμότητά του να πεθάνει για την πατρίδα του, επιβάλλει κατάσταση έκτακτης ανάγκης ακολουθώντας το παράδειγμα της Γαλλίας και ανακοινώνει την πρόθεσή του για επαναφορά της θανατικής καταδίκης αντλώντας από το αμερικάνικο παράδειγμα. Χωρίς καθυστέρηση επαναφέρει τις στρατηγικής σημασίας σχέσεις του με τον Βλαντίμιρ Πούτιν ζητώντας δημόσια συγγνώμη, περιορίζοντας την επιρροή της Αμερικής στο Κουρδικό, ενώ επιβάλλει σε μεγάλο βαθμό τους όρους του με το Ισραήλ σε ό,τι αφορά την ομαλοποίηση των σχέσεων των δύο χωρών.

Εγκαθιδρύει στρατιωτική βάση στη Σομαλία και αναγνωρίζεται ο ρόλος της Τουρκίας στον έλεγχο της πειρατείας και της προστασίας του παγκόσμιου εμπορίου στο Κέρας της Αφρικής. Περιορίζει στο μέτρο του εφικτού την επιρροή του Ισραήλ στην περιοχή και επιβάλλει σχέσεις στρατηγικής ισορροπίας με το Ιράν. Η στρατηγική του σχέση με τη Ρωσία ενδυναμώνει τη θέση του μέσα στο ΝΑΤΟ, σε αντίθεση με την Ελλάδα, που τη χαρακτηρίζει μια γεωστρατηγική εσωστρέφεια. Μια Ελλάδα η οποία αν και γεωγραφικά εκτείνεται από το Ιόνιο μέχρι τη Μ. Ανατολή, ουσιαστικά τελεί υπό την αίρεση της κυρίαρχης πολιτικής ηγεμονίας της άρχουσας τάξης στην Ελλάδα ως μια μικρή περιφερειακή ευρωπαϊκή χώρα. Ένα αφήγημα το οποίο ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία δημιουργεί και συσσωρεύει πολιτικά, πολιτισμικά, οικονομικά και γεωστρατηγικά ελλείμματα. Ενώ στην Κυπριακή Δημοκρατία του 64%, παρ' όλες τις πολυμερείς και διμερείς σχέσεις με τα γειτονικά κράτη, το κράτος κατ’ ουσίαν έχει περιέλθει υπό τον πλήρη έλεγχο της πλουτοκρατίας, το οποίο και μετατρέπει σε εργαλείο δημιουργίας προστιθέμενης αξίας για τους ίδιους. Μας έχουν κουράσει με όλες αυτές τις ανοησίες για την αναγκαιότητα συνέχισης των «μεταρρυθμίσεων». «Μεταρρυθμίσεις» που στοχεύουν στην περαιτέρω συρρίκνωση των εισοδημάτων και δικαιωμάτων της μεσαίας τάξης αλλά και των χαμηλότερων στρωμάτων.

Απορρυθμίζουν εργασιακά δικαιώματα, αποψιλώνουν την υγεία και την παιδεία και μετατρέπουν το κυπριακό κράτος σε μια νέα κοινωνική δομή συσσώρευσης πλούτου για τους πλουτοκράτες. Σταδιακά, μέσα από τις αποφάσεις τους τους ανταποδίδουν τις οποιεσδήποτε ζημιές είχαν υποστεί και αυτοί λόγω μνημονίων. Μόνη τους έγνοια, πώς θα ξεπουλήσουν τον δημόσιο πλούτο, π.χ. τη cyta, την ΑΗΚ, τα λιμάνια, ενισχύοντας ιδιωτικά μονοπώλια, ακυρώνοντας την ακτοπλοϊκή σύνδεση με την Ελλάδα και άλλες χώρες της Μεσογείου για να μην θιγούν τα συμφέροντα της Hermes Airports (με τις υψηλότερες φορολογίες αεροδρομίων) και προστατεύοντας τη Louis Cruise Lines. Δημιουργούν κοινωνικές ανισορροπίες στην πολιτική οικονομία, μετατρέποντάς την ουσιαστικά σε πολιτική οικονομία της πολυτέλειας και του πλούτου. Δεν μου διαφεύγει το γεγονός του γεωστρατηγικού εκτοπίσματος μεταξύ Τουρκίας και Κυπριακής Δημοκρατίας (μου διαφεύγει όμως με την Ελλάδα!).

Οι πολιτικοί μας ηγετίσκοι πρώτα και κύρια είναι οι ίδιοι που μας έχουν φέρει τόσα δεινά, ταλαιπωρία και διαφθορά σε αυτό το νησί, επικουρούμενοι από την πολιτισμικά αστοιχείωτη κοινωνική μάζα, και με περισσό θράσος ζητούν να διαχειριστούν την κρίση. Το πολιτικό τους διάνυσμα είναι αμελητέο, μη εξαιρουμένης και της ελλαδικής ηγεσίας, συγκρίνοντάς το με του Ταγίπ Ερτογάν.

Ποιος θυμάται τον Θρασύμαχο στους διαλόγους του με τον Σωκράτη, που έλεγε ότι το δίκαιο δεν είναι τίποτε άλλο από τα συμφέροντα του ισχυρού; Χρήσιμη η επίκληση του σεβασμού του διεθνούς δικαίου, επικουρείται όμως από μια αδυσώπητη πραγματικότητα της λειτουργικής ανισότητας.

Με δεδομένα τα γεωστρατηγικά μεγέθη ενός εκάστου, η εξίσωση της πολιτικής ισότητας με την εκ περιτροπής προεδρία ενσωματώνει την απόλυτη κατοχύρωση των στρατηγικών συμφερόντων της τουρκικής πλευράς και σηματοδοτεί την απαρχή της συρρίκνωσης της ιστορικότητας και της πολιτισμικής διαχρονικότητας του ελληνικού στοιχείου στο νησί. Από μειονότητα μέχρι το 1959, σε κοινότητα από το 1960 και μετά, αλλά με διακριτούς αριθμητικούς και πολιτικούς συμβολισμούς, όλα αυτά καταργούνται με την εκ περιτροπής προεδρία. Ακυρώνει τον κυρίαρχο ιστορικό και πολιτισμικό χαρακτήρα αυτού του νησιού. Η Ιστορία δεν σηκώνει προκρούστειες προσεγγίσεις.

 

*PhD Πολιτική Κοινωνιολογία

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Ο μύθος του πολιτικού κόστους...

ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΕΙΤΑΝΙΔΗΣ, 12:32 (τελευταία ενημέρωση 12:32)

ΑΠΟΨΗ

Μητρός τε και πατρός τιμιώτερον

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 09:50 (τελευταία ενημέρωση 09:50)

ΑΠΟΨΗ

O Λιλλήκας, ο χωρισμός και όσα πρέπει να μάθει ο τόπος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 20.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή