Ο επικίνδυνος κύριος Παπαδόπουλος

ΑΠΟΨΗ /NON SERVIAM
Σε κάθε παρέμβασή του ο υποψήφιος του «νέου» και οι νέοι που τον περιτριγυρίζουν επιβεβαίωναν πόσο αδίσταχτα επικίνδυνοι για τη Δημοκρατία μας είναι

 «Είδα τον νέο να πλησιάζει. Σερνόταν πάνω σε καινούργια δεκανίκια που κανένας δεν είχε ξαναδεί και βρομούσε νέες μυρωδιές σαπίλας που κανείς δεν είχε ξαναμυρίσει» (Μπέρτολτ Μπρεχτ)

Από τη στιγμή που κλείδωσε η υποψηφιότητα Νικόλα Παπαδόπουλου, την εκστρατεία του και -για μεγάλο διάστημα ολόκληρη την προεκλογική- μονοπώλησαν δύο ζητήματα. Το ένα ήταν το «νέο» που φέρνει. Ένα νέο που ο υποψήφιος του «ενδιάμεσου» κατέστησε κεντρικό κομμάτι αλλά και σύνθημα της εκστρατείας του με το: «Με τη δύναμη της γενιάς μας». Το άλλο ήταν η νέα στρατηγική που υπόσχεται στο Κυπριακό, η οποία θα αφήσει πίσω την ακολουθούμενη πορεία των «μονομερών παραχωρήσεων» των προκατόχων του και που με κάποιο ακαθόριστο τρόπο θα επιφέρει κόστος στην Τουρκία. Δύο πυλώνες στους οποίους ο ίδιος κατανοητά επέλεξε να κτίσει την προεκλογική του, που κατ’ έναν παράδοξο τρόπο, όμως, επέλεξαν να επικεντρωθούν (επιχειρώντας να αμφισβητήσουν) και οι ανθυποψήφιοί του.

Κάποιος θα μπορούσε να αναδείξει σωρεία επιχειρημάτων γιατί ο Νικόλας Παπαδόπουλος δεν είναι το «νέο». Αποτελεί μέρος του συστήματος εδώ και 15 χρόνια, είναι βουλευτής τα τελευταία 12, μέλος μιας οικογένειας και μέχρι πρόσφατα ενός δικηγορικού γραφείου που αποτελούν κομμάτι του σκληρού πυρήνα του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου. Ακόμα και κατά τη διάρκεια του προεκλογικού ουδέποτε στήριξε τον χαρακτήρα του νέου που ο ίδιος προσέδωσε στην υποψηφιότητά του. Και στα πιο απλά επέλεξε να μην αφήνει την παραμικρή αμφιβολία για το τι εκπροσωπεί. Επιλέγοντας να είναι προτεινόμενος από τον Βάσο Λυσσαρίδη των πολλαπλών συντάξεων και της ρητορικής που ακόμα και για τα 97 του χρόνια φαντάζει ξεπερασμένη. Όπως θα μπορούσε να παραθέσει χιλιάδες λόγους γιατί αυτή η νέα στρατηγική δεν είναι παρά πιστό αντίγραφο της στρατηγικής (των καταγγελιών) που -με ελάχιστες εξαιρέσεις- ακολουθήσαμε διαχρονικά. Γι’ αυτό και δεν μπορεί να προτάσσεται ως αυτή που θα επιφέρει κόστος στην Τουρκία).

Δεν είναι, όμως, αυτά η ουσία της συγκεκριμένης υποψηφιότητας. Παρά τη ρητορική που για μια ακόμα φορά όλοι οι υποψήφιοι επέλεξαν να υιοθετήσουν, κανένας δεν πείθει ότι μπορεί να φέρει το «νέο». Η πολιτική σταδιοδρομία όλων, οι τοποθετήσεις, τα επίπεδα αξιοπιστίας τους επί της ουσίας δεν διαφέρουν. Όπως κανείς δεν μπορεί να προτάξει την υποψηφιότητά του ως υποψηφιότητα λύσης (ενός προβλήματος που στην καλύτερη φαντάζει σχεδόν κλειστό). Ακόμα και ο χωρίς όρια και τέλος λαϊκισμός στον οποίο -με τη συνδρομή Πλατή- κατέφυγε το τελευταίο διάστημα ο Νικόλας Παπαδόπουλος, υποσχόμενος στους πάντες τα πάντα, εκφράζει όλες τις υποψηφιότητες. Μόλις στο νήμα κερδίζει σε λαϊκισμό τον Αναστασιάδη, ο οποίος πρόλαβε τον τελευταίο χρόνο να αδειάσει τα δημόσια ταμεία, χαρίζοντας κλίμακες σε όποιον το ζητούσε (που μεταφράζονται σε σταθερά επιπλέον έξοδα εκατομμυρίων σε μισθολόγιο εφάπαξ και συντάξεις), δημιουργώντας τετελεσμένα πριν ακόμα αρχίσουμε να αποπληρώνουμε τα δάνεια σε τρόικα και Ρωσία. Τον οποίο το ΑΚΕΛ μέχρι πρόσφατα κατηγορούσε επειδή δεν έδινε περισσότερα. Αυτό που διαφοροποιεί τη συγκεκριμένη υποψηφιότητα από τις υπόλοιπες έγκειται όχι τόσο σε αυτά που δεν φέρνει, αλλά σε αυτά που φέρνει: την αμφισβήτηση της Δημοκρατίας που κουβαλά, την ανασφάλεια και αβεβαιότητα που δημιουργεί.

Εδώ και οκτώ μήνες, σε κάθε παρέμβασή του ο υποψήφιος του «νέου» και οι νέοι που τον περιτριγυρίζουν επιβεβαίωναν πόσο αδίσταχτα επικίνδυνοι για τη Δημοκρατία μας είναι. Όχι τόσο επειδή πρόκειται για μέτριους στην καλύτερη πολιτικούς και οικονομολόγους με μεγάλη ιδέα για τον εαυτό τους (ένας συνδυασμός που η πενταετία Χριστόφια έδειξε πόσο καταστροφικός μπορεί να αποβεί για τη χώρα). Αλλά διότι δεν άφησαν καμιά αμφιβολία ως προς την πρόθεσή τους να κάνουν τα πάντα για να πετύχουν τον στόχο τους. Την ίδια στιγμή που ο Άθως Αντωνιάδης έθετε την εκλογή Παπαδόπουλου ως προϋπόθεση για να μην επιστρέψουμε στο '70, επιτίθεντο σε δημοσιογράφο κατηγορώντας τον ότι είναι βαλτός (επειδή υπενθύμισε τη στήριξη που το ΔΗΚΟ και ο ίδιος ο Νικόλας πρόσφεραν στον Χριστόφια), στις κατηγορίες Πανίκου Δημητριάδη ότι ως πρόεδρος της Επιτροπής Οικονομικών εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των τραπεζών (τις οποίες το δικηγορικό του γραφείο εκπροσωπούσε) απαντούσαν με απειλές για διερεύνηση των ευθυνών του κεντρικού τραπεζίτη, εφόσον εκλεγεί, και επανειλημμένως κατηγόρησαν τους ανθυποψηφίους του Νικόλα ότι εκπροσωπούν τα συμφέροντα της Τουρκίας. Υπήρξαν οι απόλυτοι πρωταγωνιστές μιας προεκλογικής που χαρακτηρίστηκε προεκλογική των fake news. Κάθε φορά που πιανόταν να ψεύδεται απλώς προχωρούσε στο επόμενο ψέμα. Αν με τέτοια άνεση μετέρχονται τέτοιες μεθόδους προεκλογικά, τι θα τους σταματήσει από το να το κάνουν μετεκλογικά ως κυβέρνηση; Αν με τέτοια ένταση επαναφέρουν την περιρρέουσα της περιόδου 2003-4 προτού ανέλθουν στην εξουσία, ποιος θα μπορέσει να ελέγξει τα όριά της στη συνέχεια;

Κυρίως όμως έδειξαν ότι δεν διαθέτουν την απαιτούμενη ικανότητα και μετριοπάθεια για να εγγυηθούν την ασφάλεια της χώρας. Δεν πείθουν πως αντιλαμβάνονται ότι το ανοικτό Κυπριακό αποτελεί πηγή κινδύνων, ότι χρειάζονται συμμαχίες, οι οποίες δεν επιτυγχάνονται με ρητορική Τραμπ. Πως μπορούν να διαχειριστούν το Κυπριακό, να μην απομονώσουν τη χώρα, να διατηρήσουν τον λαϊκισμό σε επίπεδα που δεν θα δημιουργούν ανασφάλεια και αβεβαιότητα.

Αυτά είναι που κατατάσσουν τον Νικόλα ως μια επικίνδυνη επιλογή. Δεν είναι το ότι δεν φέρνει αυτά που υπόσχεται να φέρει, αλλά ακριβώς αυτά που η ρητορική και η πολιτική τους διαδρομή υπόσχονται να φέρουν. Που καθιστούν τη συνέχιση ακόμα και αυτού του καταστροφικού status quo σχεδόν ιδανική.

antopoly@cytanet.com.cy 

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Μεγάλες οι προοπτικές, αλλά μείναμε πίσω

Πολίτης News, 16.08.2018

ΑΠΟΨΗ

Η Παιδεία, ο συνδικαλισμός και η Μεσαία τάξη

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 16.08.2018

ΑΠΟΨΗ

Δεν μας αξίζει άλλος πόνος, δεν μας πρέπει άλλο δάκρυ

ΣΩΤΗΡΗΣ ΠΑΡΟΥΤΗΣ, 15.08.2018

Επιστροφή
στην αρχή