Ο Χρήστος Βασιλειάδης έβαλε στον τουριστικό χάρτη τα ορεινά Χανδριά

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΚΥΠΡΟΣ

Έκανε επένδυση στην οινοποίηση.Διαθέτει 100 εκτάρια αμπελώνων, προσπαθεί να εκμεταλλευτεί το ιδιαίτερο terroir της Μαδαρής & παράγει 30 χιλ. μπουκάλια

Γοητευόταν από παιδί με την ιδέα του αμπελιού και της οινοποίησης. Οι επιρροές, που διαμόρφωσαν την αγάπη και το πάθος που τρέφει για το κρασί, ασκήθηκαν απ’ τον παππού αμπελουργό, τον οποίο επισκεπτόταν στα Χανδριά τα Σαββατοκύριακα, ένα μικρό χωριό της Πιτσιλιάς κτισμένο στις νότιες πλαγιές της Μαδαρής.

Ο παππούς, ως κλασικός Κύπριος αμπελουργός της προηγούμενης γενιάς, παρήγαγε κρασί χύμα και παρασκεύαζε τα παραδοσιακά υποπροϊόντα του αμπελιού: Ζιβανία, σουτζούκο, παλουζέ, τα οποία πωλούσε κυρίως στα πανηγύρια. Ο Χρήστος Βασιλειάδης, ο τολμηρός επενδυτής του Τροόδους πίσω από τη σημερινή μας ιστορία, τιμά τη μνήμη του παππού του παίρνοντας βήματα παραπέρα την τέχνη της αμπελουργίας και της οινοποίησης που του κληροδότησε.

Εκφράσεις Βασιλειάδη

Όταν ολοκλήρωσε τις σπουδές του σε αντικείμενα κι επιστήμες σχετικές με τον κλάδο, επέστρεψε σχεδόν μόνιμα πλέον στα Χανδριά, ξαναφύτεψε με νέες ποικιλίες το μεγαλύτερο μέρος της έκτασης των 100 δεκαρίων που έχει στα χέρια του, εγκαθιστώντας καινούργιους αμπελώνες. Κι ακόμα συνεχίζει να φυτεύει… Λίγα χρόνια αργότερα, το 2013, άρχισε τη λειτουργία του οινοποιείου του, με την επωνυμία «Οινοποιείο Εκφράσεις».

Πολύ ιδιαίτερο terroir

«Στα 90 δεκάρια, έκταση που εκμεταλλευόμαστε αμπελουργικά, φυτέψαμε κατά βάση διεθνείς ποικιλίες: Sauvignon blanc, Shiraz, Cabernet Franc, Cabernet Sauvignon, Grenache, Pinot noir και την ελληνική ποικιλία Aσύρτικο. Επίσης επεκτείναμε τις φυτεύσεις σε Ξυνιστέρι και ντόπιο μαύρο. Στα 10 δεκάρια υπάρχουν οι αμπελώνες που κληρονόμησα από την οικογένεια. Κυρίως ντόπιο μαύρο - απ’ αυτό παράγω δύο ετικέτες - και Ξυνιστέρ,ι απ’ το οποίο παράγω μία ετικέτα. Στην περιοχή εδώ μπορούν υπό προϋποθέσεις να ευδοκιμήσουν πολλές ποικιλίες σταφυλιών. Επέλεξα και επιλέγω κατά βάση διεθνείς, όχι γιατί δεν πιστεύω στις γηγενείς, αλλά επειδή η φιλοσοφία του οινοποιείου είναι να εκμεταλλευτεί το «terroir» προκειμένου να αναδείξει κάποια μοναδικά χαρακτηριστικά των ποικιλιών που καλλιεργεί. Θέλω να προσαρμόσω κάποια στοιχεία των ποικιλιών πάνω στο ιδιαίτερο ανά το παγκόσμιο, θεωρώ, «terroir» της περιοχής αυτής του Τροόδους, της Μαδαρής».

Όπως εξηγεί, «αμπέλια σε τέτοιο υψόμετρο, πολύ λίγα είναι στον κόσμο. Για παράδειγμα, ένα Sauvignon blanc στα 1400 μέτρα δεν το συναντάς εύκολα. Στα πλάνα μου, ασφαλώς, είναι στο μέλλον να επεκταθώ περισσότερο και σε ντόπιες ποικιλίες, όπως το Γιαννούδι και το Μαραθεύτικο».

Παραγωγή

Ο Χρήστος είναι παθιασμένος με το αμπέλι και το κρασί κι αυτό φαίνεται τόσο από τον τρόπο που μιλά όσο κι από το ποιοτικό προϊόν που βγάζει το οινοποιείο του.

«Σήμερα παράγω περίπου 30 χιλ. μπουκάλια και γίνεται μια συνεχής προσπάθεια για αύξηση της παραγωγής, εκμεταλλευόμενος την παραγωγή των αμπελιών μας. Στόχος μας είναι να ικανοποιούμε την κυπριακή αγορά, αλλά και να επεκταθούμε σε κάποιες επιλεγμένες αγορές του εξωτερικού με συγκεκριμένες ποσότητες και προδιαγραφές προϊόντων».

Παγκύπρια οι ετικέτες του συναντώνται σε μενού ξενοδοχείων και εστιατορίων, σε μπαρ κρασιών, σε επιλεγμένες κάβες.

Μια δέσμευση

Η ενασχόλησή του με το κρασί ήταν ένα φυσικό παρεπόμενο της αγάπης του για τον κλάδο. Ήταν όμως μία μεγάλη απόφαση δεδομένου ότι σχεδόν σε καθημερινή βάση πρέπει να βρίσκεται στα Χανδριά για τις ανάγκες της εργασίας του.

«Είναι κάτι το οποίο μ’ αρέσει και ήθελα να το ακολουθήσω ως επάγγελμα. Το εάν είναι μεγάλη ή μικρή η απόφαση ο καθένας το βλέπει διαφορετικά. Είναι, ναι, μια δύσκολη απόφαση, που προϋποθέτει να έχεις κατά νου πολλές παραμέτρους: Τις οικονομικές, τις καθημερινές δυσκολίες, το life style αλλά και το κομμάτι της μετεξέλιξης. Το σίγουρο είναι πως είναι μια δέσμευση. Διότι δημιουργείς τέτοιες υποδομές που σε εγκλωβίζουν. Αλλά και σου δίνουν το κίνητρο να συνεχίζεις να εξελίσσεσαι διαρκώς».

Γιατί όχι μόνιμα στο χωριό;

Όπως μας λέει o Χρήστος Βασιλειάδης, σχεδόν καθημερινά και για όλη τη μέρα βρίσκεται στο χωριό. Αν και διατηρεί κατοικία σε μεγάλη πόλη της Κύπρου, ο Χρήστος θεωρεί τον εαυτό του μόνιμο κάτοικο των Χανδριών λόγω της εργασίας του, του άπλετου χρόνου που περνά στο οινοποιείο και στα αμπέλια του και των στοιχείων που τον συνδέουν με την κοινότητα των Χανδριών.

«Οικογενειακώς ωστόσο είναι λίγο δύσκολο να εγκατασταθούμε εδώ. Όσο κι εάν αγαπάμε το χωριό. Δυστυχώς οι συνθήκες δυσκολεύουν τη διαβίωση στα ορεινά. Είναι πολύ δύσκολο να ξεκινήσεις μια οικογένεια σε ένα χωριό όπως τα Χανδριά. Δεν υπάρχουν σχολεία και δομές ενασχόλησης των παιδιών, δεν υπάρχουν βασικές υποδομές υγείας. Όπως την κατάντησαν την ύπαιθρο πολλά είναι εκείνα που στερείται... Για να βρω φαρμακείο θα πρέπει να οδηγήσω απ’ εδώ μισή ώρα. Το ίδιο και για να πιεις έναν καφέ ή ένα ποτό το βράδυ. Δεν υπάρχουν οι συνθήκες για να μπορέσει ο κόσμος να κοινωνικοποιηθεί. Τι να την κάνω την ύπαιθρο, αν θα κάθομαι όλη τη μέρα μες στο σπίτι;».

Ποια αναπτυξιακά κίνητρα μπορεί να δώσει η Πολιτεία

Ο Χρήστος επένδυσε πολλά και συνεχίζει να επενδύει στα Χανδριά και στο Τρόοδος. Είναι άλλωστε η ζήση του. Τον ρωτάμε εάν έχει πάρει μέχρι σήμερα κάποια επιδότηση από τα προγράμματα που τρέχουν, είτε για τη μεταποίηση, είτε για τη γεωργία. Η απάντηση είναι αρνητική. Αλλά πιστεύει πως πολύ σύντομα θα επωφεληθεί από κάποια σχετική χορηγία.

Θεωρεί ότι ένα από τα μεγάλα ελλείμματα της κρατικής πολιτικής είναι το γεγονός ότι οι επιχειρήσεις του Τροόδους αντιμετωπίζονται όπως οποιαδήποτε αστική επιχείρηση στην Κύπρο. Με τις ίδιες υποχρεώσεις και τα ίδια νομοθετικά τερτίπια. «Μόνο και μόνο αυτό είναι ικανό να σε αποτρέπει και από το να έρθεις να επενδύσεις και από το να εξελίσσεσαι. Πιστεύω πως θα έπρεπε να δοθούν, ειδικά για την ύπαιθρο, διαφοροποιημένα κίνητρα. Είτε είναι φορολογικά, είτε εργατικά, είτε επιχειρηματικότητα. Πιστεύω επίσης πως και οι ίδιοι οι επιχειρηματίες θα έπρεπε να επιδοτούνται ως άτομα, όταν αποφασίζουν να επενδύουν στην ύπαιθρο, διότι επιτελούν έργο κοινωνικό ή περιβαλλοντικό».

Κοινωνικό έργο

Κι έχει δίκιο, γιατί εάν πάρουμε τη δική του περίπτωση, στα πέντε χρόνια που δραστηριοποιείται στην περιοχή, το οινοποιείο συντηρεί 100 δεκάρια αμπελώνες, οι οποίοι το πιθανότερο θα ήταν εγκαταλελειμμένοι. Το κράτος επιδοτεί κόσμο μόνο και μόνο για να συντηρούν το πράσινο σε εγκαταλελειμμένα χωράφια. Άρα λοιπόν το περιβαλλοντικό όφελος από μία γεωργική επιχείρηση στην ύπαιθρο είναι τεράστιο.

Τα Χανδριά στο χάρτη

Το Οινοποιείο Εκφράσεις, όπως και δεκάδες άλλα οινοποιεία ανά το παγκύπριο, διότι καταγράφονται επενδύσεις ανά το παγκύπριο στον τομέα της οινοποίησης, δίνει ζωή στην επαρχία. Ο Χρήστος μέσω των επισκέψεων στο οινοποιείο ξανάφερε επισκέπτες στο χωριό του, χάρις σ’ αυτόν γράφτηκαν άρθρα για το χωριό και γενικά αναδεικνύει μια ξεχασμένη κοινότητα.

Να έρθουν οι νέοι

Ένα άλλο όφελος από τη δραστηριοποίηση επιχειρήσεων στην περιοχή του Τροόδους, την οποία συζητάμε, είναι ο τομέας της εργασίας. Τέτοιου είδους επιχειρήσεις εργοδοτούν άτομα και κρατάνε κόσμο στην ύπαιθρο. Όπως σημειώνει, οι νέοι άνθρωποι δεν πρέπει να φοβούνται την ύπαιθρο. Είτε για να εργαστούν, είτε για να επενδύσουν. «Η ύπαιθρος έχει ευκαιρίες να δώσει. Έχει να αναδείξει πράγματα που δεν μπορεί μια πόλη. Η ευεξία που σου προσφέρει το πράσινο και το βουνό».

Αποτρεπτικό

Συνεπώς το όφελος που προσφέρουν οι ορεινές επιχειρήσεις προς την κυπριακή πολιτεία είναι μεγαλύτερο απ’ αυτό που λαμβάνουν πίσω. «Όλοι αυτοί είναι αποτρεπτικοί παράγοντες για να επενδύσει κάποιος. Κι εγώ, αν δεν είχα το πάθος που έχω για το κρασί και την αμπελοκαλλιέργεια, δεν ξέρω αν θα ήμουν εδώ σήμερα», σημειώνει. «Αυτό που με κρατά και το παλεύω είναι το προσωπικό μου πάθος».

Τι μπορεί να γίνει;

Πώς μπορούν να ξεπεραστούν τα εμπόδια για να πάνε τα χωριά του Τροόδους μπροστά; Οι δικές του εισηγήσεις είναι οι εξής:

- Πρώτον να καταρτιστεί ένα γενικό πλάνο, το οποίο να αφορά μέτρα στήριξης των ορεινών και δύσβατων περιοχών.

- Δεύτερον, να δοθούν κίνητρα από την πολιτεία αν όχι άμεσης χρηματοδότησης, έμμεσης χρηματοδότησης: Φορολογικά, κίνητρα σε νέους κι ανέργους για να εργαστούν σε τέτοιες επιχειρήσεις. «Τα μισθολογικά ωφελήματα από μια μικρή επιχείρηση για να προσελκύσω κόσμο είναι περιορισμένα. Εάν η κυβέρνηση ενισχύει αυτή τη μισθολογική μου δυναμική θα μπορέσω κι εγώ να προσελκύσω περισσότερο κόσμο στην ύπαιθρο να εργαστεί. Όπως επισημαίνει, σήμερα οι επιχειρήσεις εργοδοτούν κυρίως ξένο προσωπικό, το οποίο έχει κάποιους περιορισμούς, διότι οι Κύπριοι δεν θέλουν να εργαστούν στην ύπαιθρο».

- Τρίτο, να δοθούν περισσότερα κίνητρα για μόνιμη εγκατάσταση.

 

Επόμενο άρθρο:


Επιστροφή
στην αρχή