Ο άνθρωπος που ρισκάρει είναι πραγματικά ελεύθερος!

ΑΠΟΨΗ /ΣΤΙΓΜΕΣ
Από τα λάθη μαθαίνεις και αν δεν φροντίσεις να τα αποδεχτείς και να βελτιωθείς από αυτά, τότε θα αρχίσεις να βγάζεις μόνος σου τον λάκκο σου

Οι άνθρωποι και όλος ο κόσμος γύρω μας αλλάζουν, αλλά απομένει η συντήρηση της αντίληψης ότι όλα θα παραμείνουν ίδια. Αυτό προέρχεται από τον φόβο των αλλαγών. Και αυτό γιατί μέσα από τις αλλαγές υποσυνείδητα ο ανθρώπινος εγκέφαλος γνωρίζει τη φθορά και τη διαίσθηση του θανάτου. Αυτό φοβίζει, έστω και αν οι αλλαγές είναι ελπιδοφόρες. Έτσι γιορτάζουμε τα γενέθλια ως την πιο σημαντική μέρα της ζωής μας χωρίς να σκεφτόμαστε ότι πρόκειται για επέτειο λίγων λεπτών ή ωρών ανάλογα με το πόσο πόνεσε η μάνα μας και ουσιαστικά δεν πρόκειται για γιορτινή μέρα, αλλά για ορόσημο στη ζωή μας που δεν θα ξαναγυρίσει.

Παρ’ όλα αυτά, οι περισσότεροι άνθρωποι συντηρούν αυτό που έχουν χωρίς να τους νοιάζει αν αυτό είναι σάπιο ή αν φθίνει. Παραμένουν μετέωροι με το μυαλό στο είναι, χωρίς να μπαίνουν στη διαδικασία να σκεφτούν τις επιλογές μια αλλαγής. Οι αλλαγές πάντοτε οδηγούν σε βελτίωση. Αν επίσης η αλλαγή είναι αποτέλεσμα σκέψης και προγραμματισμού, οτιδήποτε και αν πάει λάθος θα μπορεί να διορθωθεί άμεσα ή, αν στραβώσει κάτι, το συνολικό αποτέλεσμα θα είναι καλύτερο από τη στασιμότητα και σίγουρα θα σε βοηθήσει να αντικρίσεις τα λάθη σου και να βελτιωθείς.

Με τον ίδιο τρόπο και την ίδια λογική, δεν μετανιώνουμε ποτέ για τα λάθη μας. Απλώς μαθαίνουμε από αυτά. Η ζωή είναι ταξίδι με σαφή προορισμό… τον θάνατο, ο οποίος είναι αναπόφευκτος. Και τι απομένει; Ο Μπουσκάλια λέει «[…] ο μεγαλύτερος κίνδυνος στη ζωή είναι να μην ρισκάρεις τίποτε. Ο άνθρωπος που δεν ρισκάρει τίποτε δεν κάνει τίποτε, δεν έχει τίποτε, δεν είναι τίποτα […] Έχει παραιτηθεί από την ελευθερία του. Μόνο ο άνθρωπος που ρισκάρει είναι πραγματικά ελεύθερος!»

Τώρα σκεφτείτε καμιά αλλαγή στη ζωή σας. Τώρα σκεφτείτε όλες τις αλλαγές που θα θέλατε. Και τώρα σκεφτείτε τι προτιμάτε. Να μείνετε στην πρώτη σκέψη ή να προσπαθήσετε για αλλαγές; Οποιαδήποτε μεμψιμοιρία και επιστροφή στα λάθη οδηγεί στη στεναχώρια και την κατάθλιψη. Από την άλλη, η άγνοια του μέτρου ενός λάθους και η έλλειψη ευθιξίας οδηγεί στην ασυδοσία και την αλαζονεία. Αλυσιδωτά αυτό οδηγεί σε καινούργια λάθη, σε καινούργια αναισθησία και ξανά σε μεγαλύτερη ασυδοσία, που ξεπερνά τα όρια της διαφθοράς.

Σε γενικές γραμμές, λοιπόν, από τα λάθη μαθαίνεις και αν δεν φροντίσεις να τα αποδεχτείς και να βελτιωθείς από αυτά, τότε θα αρχίσεις να βγάζεις μόνος σου τον λάκκο σου και όσο σκάβεις, τόσο θα θάβεσαι. Και όσο θάβεσαι στα ίδια σου τα λάθη, ο υπόλοιπος κόσμος αλλάζει, βελτιώνεται και εσύ παραμένεις ξεροκέφαλος και οπισθοδρομικός φωνάζοντας «όχι» στις αλλαγές, «όχι» στη βελτίωση.

Υστερόγραφο: Αν δεν μπορείτε να σκεφτείτε καμιά αλλαγή που θα θέλατε για τον εαυτό σας, τότε υπάρχει πρόβλημα.

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Είναι πολύ παράλογη η επιμονή στις εγγυήσεις

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 14:52 (τελευταία ενημέρωση 14:52)

ΑΠΟΨΗ

Σε ένα κράτος ανάπηρο... (Της Μαρίνας Κουμάστα)

ΜΑΡΙΝΑ ΚΟΥΜΑΣΤΑ, 14:35 (τελευταία ενημέρωση 14:35)

ΑΠΟΨΗ

Είναι εδώ το τέρας του Μάνου; Πάντα εδώ ήταν

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:30 (τελευταία ενημέρωση 10:30)

Επιστροφή
στην αρχή