Νίκη Κύπρου στην υπόθεση MIG -Έχασαν Βγενόπουλος,Μπουλούτας και λοιποί

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΚΥΠΡΟΣ

Γλυτώσαμε ως Κυπριακή Δημοκρατία, 1,05 δισ. τα οποία αξιώνονταν ως αποζημιώσεις και παίρνουμε και 5 εκατ. για τα έξοδα της δίκης

H Kυπριακή Δημοκρατία ήταν η μεγάλη κερδισμένη στην υπόθεση της MIG, του Ανδρέα Βγενόπουλου, του Ευθύμιου Μπουλούτα, του Μάρκου Φόρου, του Παναγιώτη Κουννή και 16 άλλων φυσικών και νομικών προσώπων, οι οποίοι το 2013 είχαν προσφύγει στο Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο (ICSID) αξιώνοντας αποζημιώσεις ύψους 1,05 δισεκατομμυρίων ευρώ σε σχέση με την απώλεια των επενδύσεών τους στην πρώην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα. Συγκεκριμένα η Δημοκρατία κατηγορείτο ότι παραβίασε τις πρόνοιες της Διακρατικής Σύμβασης μεταξύ Κύπρου - Ελλάδας για την Αμοιβαία Προστασία των Επενδύσεων, με αποτέλεσμα η Λαϊκή να καταστραφεί και εν τέλει να βάλει λουκέτο.

Το δικαστήριο, με μια απόφαση έκτασης 363 σελίδων η οποία ανακοινώθηκε χθες βράδυ, έκρινε ότι η Δημοκρατία δεν παρέβη καμιά υποχρέωσή της που απορρέει από τη σύμβαση, ή, και εάν ακόμα οι προσβαλλόμενες πράξεις μπορούσαν να αποδοθούν στην Κυπριακή Δημοκρατία, και πάλι δεν συνιστούσαν παραβιάσεις της διακρατικής συμφωνίας. Την ίδια στιγμή οι αιτητές κλήθηκαν να καταβάλουν στη Δημοκρατία τα έξοδα της δίκης, τα οποία ανήλθαν στο ποσό των 5 εκατ. ευρώ.

Λεπτομέρειες για το σκεπτικό έδωσε χθες, στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου, ο γενικός εισαγγελέας Κώστας Κληρίδης, ο οποίος διευκρίνισε ότι η απόφαση δεν επιδέχεται έφεσης και ως εκ τούτου είναι τελεσίδικη. Παράλληλα υπεραμύνθηκε των ερευνών για την κατάρρευση της οικονομίας, απορρίπτοντας αφενός ότι δαπανήθηκε ποσό γύρω στα 40 εκατ. και σημειώνοντας αφετέρου πως «ακόμα κι αν ξοδεύτηκαν κάποια εκατομμύρια για υπεράσπιση της Δημοκρατίας, τώρα τα παίρνουμε πίσω».

Το σκεπτικό


Τα κύρια σημεία της απόφασης, όπως τα παρέθεσε ο κ. Κληρίδης, έχουν ως εξής:


  • Εν πρώτοις το δικαστήριο έκρινε ότι οι πράξεις της Λαϊκής Τράπεζας δεν μπορούν να αποδοθούν στην Κυπριακή Δημοκρατία, έστω κι αν κατείχε το πλειοψηφικό κεφάλαιο κατά τον επίδικο χρόνο.
  • Δεύτερον, και εάν ακόμα οι προσβαλλόμενες πράξεις μπορούσαν να αποδοθούν στη Δημοκρατία, αυτές δεν συνιστούσαν παραβιάσεις της Διμερούς Επενδυτικής Συμφωνίας μεταξύ Ελλάδας και Κύπρου.
  • Τρίτον, επί της ουσίας, το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο προέβη στα ακόλουθα ευρήματα:

 

  • - Η παραίτηση του κ. Βγενόπουλου και η απομάκρυνση του κ. Μπουλούτα, κατόπιν πίεσης από την Κεντρική Τράπεζα, βασίστηκαν σε αντικειμενικά κριτήρια και ήταν το αποτέλεσμα μιας μακράς διαδικασίας μέσα από την οποία η Κεντρική, ως η αρμόδια εποπτική αρχή, επιχείρησε να πείσει τη διοίκηση της Λαϊκής Τράπεζας να προβεί σε διορθωτικές ενέργειες, ώστε να αντιμετωπίσει την κρίσιμη οικονομική της κατάσταση.
    - Η Δημοκρατία δεν επεδίωξε να κρατικοποιήσει τη Λαϊκή, όπως ήταν ο ισχυρισμός των αιτητών, και ούτε η στρατηγική της κατά τη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής της ευρωζώνης στις 26/10/2011 καθοδηγήθηκε από τέτοια κατ’ ισχυρισμόν πρόθεση. Περαιτέρω το δικαστήριο, έχοντας υποδείξει ότι ένα Διαιτητικό Δικαστήριο δεν μπορεί να κρίνει δύσκολες πολιτικές αποφάσεις κρατών, εκτός εάν αυτές αφορούν μέτρα που αποδεικνύονται αυθαίρετα και παράλογα και καταφανώς στερούνται αμεροληψίας, έκρινε ότι η μη επιδίωξη εκ μέρους της Δημοκρατίας να διαπραγματευτεί εξαίρεση ή μετριασμό των επιπτώσεων της απομείωσης των ελληνικών ομολόγων (PSI+ Programme) δεν συνιστούσε τέτοιο μέτρο.
    - Το Διεθνές Διαιτητικό Δικαστήριο κατέληξε ότι η Δημοκρατία εξέτασε τις διάφορες προτάσεις των αιτητών για ανακεφαλαιοποίηση της Λαϊκής το 2012 και, αντίθετα με τις εισηγήσεις τους, δεν επεδίωκε να εξασφαλίσει το πλειοψηφικό μετοχικό κεφάλαιο της Λαϊκής Τράπεζας.

Επιστροφή
στην αρχή