Nαζισμός και Ισλάμ: Επικίνδυνες σχέσεις

ΑΠΟΨΗ /ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ
Διαβάζω το βιβλίο του Ματίας Κύντσελ «Η τζιχάντ και το μίσος εναντίον των Εβραίων» - και σπεύδω να προσθέσω ότι τον πρόλογο έχει γράψει ο Αλγερινός συγγραφέας Μπουαλέμ Σαμσάλ ο οποίος βραβεύτηκε φέτος για το μυθιστόρημα «2084».

 

Διαβάζω το βιβλίο του Ματίας Κύντσελ «Η τζιχάντ και το μίσος εναντίον των Εβραίων» - και σπεύδω να προσθέσω ότι τον πρόλογο έχει γράψει ο Αλγερινός συγγραφέας Μπουαλέμ Σαμσάλ ο οποίος βραβεύτηκε φέτος για το μυθιστόρημα «2084». Το «2084» περιγράφει μια τρομακτική δυστοπία όπου όλος ο πλανήτης έχει εξισλαμιστεί: όσο για τον τίτλο οφείλεται, φυσικά, στο «1984» του Τζορτζ Όργουελ. Αναφέρω τον Σαμσάλ ως επιχείρημα υπέρ του Κύντσελ ο οποίος, δεδομένου του αντι-ισραηλινού αισθήματος που χαρακτηρίζει τις χώρες μας εδώ στη νοτιοανατολική Ευρώπη, θα μπορούσε να θεωρηθεί ένας ακόμα σιωνιστής που βλέπει εχθρούς παντού. Αλλά δεν είναι: σήμερα, το ισλάμ, εκτός του ότι απειλεί την κοινωνική συνοχή και τον ίδιο του τον εαυτό, απειλεί την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση ? όπως φάνηκε και στις περιφερειακές εκλογές στη Γαλλία, τα ευρωσκεπτικιστικά κόμματα με αντι-ισλαμική πολιτική εμφανίζουν μεγάλη άνοδο. Οι Ευρωπαίοι είναι έτοιμοι να θυσιάσουν την ενωμένη Ευρώπη για να εξασφαλίσουν την ταυτότητά τους, την εσωτερική ειρήνη και τα εθνικά σύνορα.


 Στο βιβλίο του ο Κύντσελ περιγράφει μια γενεαλογία του μίσους εναντίον των Εβραίων που χαρακτηρίζει το ισλάμ και που εκδηλώθηκε με συγκεκριμένες χειρονομίες στη δεκαετία του 1930. Σε άρθρο του, το 1938, ο ιδρυτής της Μουσουλμανικής Αδελφότητας Χασσάν ελ-Μπάννα είχε εγκωμιάσει το ιδεώδες της «βιομηχανίας του θανάτου»: κατά σύμπτωση, τον όρο ?και το περιεχόμενο? χρησιμοποίησαν λίγα χρόνια αργότερα οι Ναζί. Την ίδια εκείνη χρονιά, ενώ η Μουσουλμανική Αδελφότητα κήρυσσε τον πρώτο οργανωμένο ιερό πόλεμο του 20ού αιώνα, στο Κάιρο και στην Αλεξάνδρεια οργανώθηκαν βίαιες φοιτητικές διαδηλώσεις με συνθήματα εναντίον των Εβραίων. Φυσικά, ο αντισημιτισμός είναι μια ιστορική συνιστώσα της αραβικής πολιτικής και νοοτροπίας: όμως αυτό που επισημαίνει ο Ματίας Κύντσελ είναι το πώς το 1937 η Μουσουλμανική Αδελφότητα χειροκρότησε τα σχέδια του Χίτλερ και άσκησε πίεση στην επιτροπή Peel ώστε να μην ιδρυθεί το κράτος του Ισραήλ.


Είναι αυτονόητο ότι, αν το κράτος του Ισραήλ είχε ιδρυθεί το 1937, η γενοκτονία εκ μέρους των Ναζί δεν θα είχε εξελιχθεί όπως εξελίχθηκε. Και μολονότι δεν είναι και τόσο επιστημονικό να εκφράζουμε «αν» και «αν δεν» όταν πρόκειται για γεγονότα, ίσως οι Εβραίοι και οι Ισραηλινοί να μην είχαν αναπτύξει την ψυχολογία του επιθετικού θύματος που έχουν αναπτύξει. Ο Χίτλερ πάντως ήταν πρόθυμος να συμμαχήσει με οποιονδήποτε εναντίον των Εβραίων: η ναζιστική κυβέρνηση άρχισε να μοιράζει υποτροφίες σε ’ραβες φοιτητές, να προσλαμβάνει ’ραβες μαθητευόμενους στις γερμανικές βιομηχανίες και να καλεί ’ραβες θρησκευτικούς, στρατιωτικούς και πολιτικούς ηγέτες στις ασκήσεις της Βέρμαχτ. Ο ’ντολφ ’ιχμαν, ο Μπάλντουρ φον Σίραχ (επικεφαλής της χιτλερικής νεολαίας), ο Βίλεμ Κανάρις (στέλεχος της γερμανικής κατασκοπίας) είχαν δοσοληψίες με τον μουφτή της Ιερουσαλήμ Ελ-Χουσσεϊνί ο οποίος έτρεφε βαθύ μίσος για τους Εβραίους και, κατ? επέκταση, για τους Δυτικούς εφόσον ο πολιτισμός τους έχει ιουδαϊκή ρίζα. Εξάλλου, όλοι οι πιστοί μουσουλμάνοι θεωρούσαν (και θεωρούν) δικαιολογημένο το αντι-εβραϊκό μένος: ο Μωάμεθ έδιωξε τους Εβραίους από τη Μεδίνα...


 Σύμφωνα με τον Κύντσελ, ο μουφτής Ελ-Χουσσεϊνί απαριθμούσε τα κοινά σημεία μεταξύ ισλάμ και ναζισμού: την τιμή τού να πέφτεις στη μάχη, την ανωτερότητα του συνόλου έναντι του ατόμου, την αποθέωση του αρχηγού και, προπάντων, τον αγώνα εναντίον της «εβραϊκότητας». Το 1941, ο Ελ-Χουσσεϊνί εγκαταστάθηκε στο Τσέεζεν, καμιά πενηνταριά χιλιόμετρα νοτίως του Βερολίνου, όπου έστησε ραδιοφωνικό σταθμό ο οποίος μετέδιδε εκπομπές σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή ? ένας από τους πιστούς ακροατές ήταν τότε ο νεαρός Χομεϊνί. Μεταξύ άλλων, ο Ελ-Χουσσεϊνί πρότεινε τον σχηματισμό μιας ειδικής δύναμης των SS με έδρα την Αθήνα και στόχο την εξόντωση των Εβραίων στην Παλαιστίνη μετά τη νίκη του Ρόμμελ στην Αίγυπτο.


Η επίδραση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στην αραβο-ισραηλινή σύγκρουση ήταν καταστροφική: παραμερίστηκαν όλοι οι μετριοπαθείς Παλαιστίνιοι που ήταν υπέρ της ίδρυσης του κράτους του Ισραήλ: διαβάζοντας το βιβλίο του Κύντσελ, ο πόλεμος του 1948 δεν φαίνεται πια μοιραίος. Η Μουσουλμανική Αδελφότητα εκμεταλλεύτηκε τα αντισιωνιστικά αισθήματα ακόμα και μετά το Ολοκαύτωμα δημιουργώντας ένα πλέγμα θεωριών συνωμοσίας στο οποίο υποτίθεται ότι συμμετείχαν ακόμα και οι εκκοσμικευμένοι ’ραβες εθνικιστές. Μετά την ήττα αυτού του σχετικά εκκοσμικευμένου αραβικού εθνικισμού (Αραφάτ, Νάσσερ, κόμμα Μπάαθ) το ισλάμ έγινε, για μια ακόμη φορά, κρατική ιδεολογία sine qua non συνιστώσα της οποίας είναι ο αντισημιτισμός.


Θεωρητικοί του ισλάμ όπως ο Σαγίντ Ουτμπ συνέχισαν την αντισημιτική προπαγάνδα: στη δεκαετία του 1970, το βιβλίο του Ουτμπ «Ο αγώνας μας εναντίον των Εβραίων» επανεκδόθηκε στη Σαουδική Αραβία και κυκλοφόρησε σε όλον τον μουσουλμανικό κόσμο. Επρόκειτο για μια σκοτεινή φαντασμαγορία όπου οτιδήποτε εβραϊκό παρουσιαζόταν ως «κακό» και οτιδήποτε κακό ως εβραϊκό. Η Χάρτα της Χαμάς, που εκδόθηκε το 1988, είναι εμπνευσμένη από την ιδέα της εβραϊκής γενοκτονίας και θεωρεί την καταστροφή του Ισραήλ ως το πρώτο στάδιο της επιτυχημένης τζιχάντ.


Γιατί άραγε υποτιμάμε τον μουσουλμανικό αντισημιτισμό; Το βιβλίο του Κύντσελ μπορεί να σοκάρει: ο περισσότερος κόσμος δεν θέλει να ξέρει βρόμικα μυστικά, ιδιαίτερα αυτή την εποχή όπου η ισλαμοφοβία γίνεται ένα φυσικό αντανακλαστικό. Κυρίως, ο κόσμος δεν θέλει να δει τη δική του γνώριμη και καθησυχαστική αφήγηση να ανατρέπεται. Ο αντισημιτισμός θεωρείται σχεδόν αναμενόμενος διότι είναι παλιός όσο ο πολιτισμός της Μεσογείου ? μολονότι οι Εβραίοι συνεισέφεραν στην Ευρώπη όσο καμιά άλλη συμπαγής κοινότητα. Εξάλλου, επιτρέπεται διότι θεωρείται άλλη μια μουσουλμανική τρέλα, μια ανάμεσα στις πολλές. Τέλος, παραμένει μια «λαϊκή» δοξασία, ένα αίσθημα που συνδέεται με ολόκληρες κοσμοθεωρήσεις βασισμένες σε υποθέσεις περί υπογείων δυνάμεων και ερεβωδών συμμαχιών. Aπό την πλευρά του, το ισλάμ, όπως κάθε ακραία ιδεολογία, κινείται με βάση την αρχαία ιδέα «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» η εφαρμογή της οποίας οδηγεί από καταβολής κόσμου σ? έναν τυφλό τοίχο.

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Νεκατωμένα στομάχια (Του Μιχάλη Θεοδώρου)

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 16:23 (τελευταία ενημέρωση 16:23)

ΑΠΟΨΗ

Συνείδηση, τιμή και υπερηφάνεια

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 13:55 (τελευταία ενημέρωση 13:55)

ΑΠΟΨΗ

Για να φτιάχνει φραπέ χρειάζεται, για Πρόεδρος όχι;

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:05 (τελευταία ενημέρωση 10:05)

Επιστροφή
στην αρχή