Να σκεφθούμε διαφορετικά

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ
Πριν από λίγες μέρες ένας φίλος που είχε χρόνια πολλά να τον συναντήσω μου τηλεφώνησε για να μου πει ότι συμφωνεί με όσα γράφω, αλλά μιλώ στο κενό. Πρόκειται για μια φωνή βοώντος εν τη ερήμω, πρόσθεσε. Του απάντησα ότι σύμφωνα με τον Έλληνα στοχαστή Στέλιο Ράμφο δεν υπάρχουν φωνές βοώντων στην ιστορία, αν λένε κάτι. Και ότι οι ιδέες είναι σαν το φαγητό. Θέλουν χώνεψη.

Πριν από λίγες μέρες ένας φίλος που είχε χρόνια πολλά να τον συναντήσω μου τηλεφώνησε για να μου πει ότι συμφωνεί με όσα γράφω, αλλά μιλώ στο κενό. Πρόκειται για μια φωνή βοώντος εν τη ερήμω, πρόσθεσε. Του απάντησα ότι σύμφωνα με τον Έλληνα στοχαστή Στέλιο Ράμφο δεν υπάρχουν φωνές βοώντων στην ιστορία, αν λένε κάτι. Και ότι οι ιδέες είναι σαν το φαγητό. Θέλουν χώνεψη.

 

Όλα τα πράγματα θέλουν τον χρόνο τους. Μετά όμως σκέφθηκα ότι το πρόβλημα με τον χρόνο είναι ότι τρέχει. Και όταν μάλιστα τα πράγματα γίνονται επιτακτικά, όσον αφορά την επόμενη μέρα, τότε ο χρόνος τρέχει με ρυθμούς ξέφρενους.

 

Δεν προλαβαίνεις να σκεφτείς καλά-καλά τι έγινε και καλείσαι να αποφασίσεις τι πρέπει να γίνει. Στην Κύπρο είχαμε πάντοτε πρόβλημα με τον χρόνο. Ίσως λόγω της επίδρασης της ορθόδοξης θρησκείας, που δίδει τόσο μεγάλη σημασία στην άλλη ζωή, την αληθινή, όπως τη χαρακτηρίζει, επηρεάστηκε η κρίση μας για τον χρόνο σε σχέση με τη ζωή μας πάνω στη γη. Και πιστεύουμε ότι έχουμε στη διάθεσή μας απεριόριστο χρόνο για να χειριστούμε τα διάφορα προβλήματα.

 

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μην παίρνουμε στα σοβαρά κανένα ζήτημα αλλ? ούτε και αυτόν ακόμη τον εαυτό μας. Σύμφωνα όμως με τον Στέλιο Ράμφο στο βιβλίο του «Η λογική της παράνοιας», η δομική αδυναμία ενός πνεύματος το οποίο δεν έχει μάθει να παίρνει τον εαυτό του στα σοβαρά είναι η επιπολαιότητα. Και «η επιπολαιότητα είναι η ψευδαίσθηση μιας απέραντα ελαστικής δυνατότητας εναλλακτικών λύσεων και μιας απέραντης δυνατότητας υπεκφυγής».

 

 

Στο Κυπριακό η πεποίθηση περί ύπαρξης αναρίθμητων εναλλακτικών λύσεων έχει ξεπεράσει τα όρια της ψευδαίσθησης και ενδεχομένως και αυτής της παράνοιας. Μια -όχι και ευκαταφρόνητη- μερίδα του λαού μας πιστεύει στις προφητείες που φέρουν την Τουρκία να διαλύεται και τους Τούρκους να φεύγουν από την Κύπρο ντροπιασμένοι. Και τη γαλανόλευκη να κυματίζει περήφανα στο κάστρο της Κερύνειας! Κάποιοι πιστεύουν ότι η Τουρκία μια μέρα θα αναγκαστεί να φύγει από την Κύπρο γιατί θα επικρατήσει το δίκαιο. Πολλοί άλλοι ονειρεύονται ότι τώρα, με τον αμύθητο πλούτο των υδρογονανθράκων, η Τουρκία θα δελεαστεί και θα κάμει υποχωρήσεις, όπως εμείς τις θέλουμε, για να μπορέσει να καρπωθεί ένα μέρος του αμύθητου αυτού πλούτου. Για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης οι παραλογισμοί είναι ακόμη μεγαλύτεροι. Μεταξύ άλλων σεναρίων σπουδαία θέση κατέχει η ιδέα να επιστρέψουμε στη λίρα και οι τράπεζες να εξαναγκαστούν να διαγράψουν τα χρέη του κόσμου. Μου έχει μεταφερθεί ότι σε κάποιο καφενείο συλλόγου βουλευτής του ΔΗΣΥ υποστήριζε τις προάλλες με πάθος ότι όπως κουρεύτηκαν οι καταθέσεις θα πρέπει να κουρευτούν και τα δάνεια!

 

 

Βρε, απάντησα, στον φίλο που μου μετέφερε το περιστατικό, πώς κατάντησε ο Συναγερμός! Και τι να σου κάμει ο Αβέρωφ Νεοφύτου με τέτοιο υλικό. Ενώ τόσο στο Κυπριακό όσο και στην οικονομία κυριολεκτικά βουλιάζουμε, πεισματικά αρνούμαστε να σκεφτούμε διαφορετικά. Και να δούμε πως στο Κυπριακό δεν έχουμε μπροστά μας πολλές εναλλακτικές λύσεις. Αλλά μόνο μία. Αυτήν του οδυνηρού αλλά ελπιδοφόρου συμβιβασμού. Στην οικονομία και πάλιν μία είναι η επιλογή. Αυτή της δουλειάς, της δημιουργικότητας και της παραγωγικότητας. Είναι καιρός να σκεφτούμε επιτέλους τα δεδομένα μας. Και να αποδεχτούμε ότι πάσχουμε από μια αρρώστια που χρονίζει και που επιδεινώνεται συνεχώς από το γεγονός ότι δεν την καταλαβαίνουμε. Βέβαια χωρίς διάγνωση καμιά ασθένεια δεν θεραπεύεται. Όλοι νιώθουμε οργή από τα όσα έγιναν και συνεχίζουν να γίνονται, αλλά δεν κάμνουμε τίποτε για να κατευθύνουμε θετικά την οργή μας και να αλλάξουμε τα δεδομένα. Συνεχίζουμε να επιζητούμε το βόλεμα και να βασιζόμαστε στον βαθύ μηχανισμό της πελατειακής σχέσης που συντηρεί το σύστημα. Και δεν μας ενδιαφέρει το ότι το σύστημα αυτό έχει διαλύσει τα πάντα.

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

O Λιλλήκας, ο χωρισμός και όσα πρέπει να μάθει ο τόπος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 20.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Οι «εσωτερικοί εχθροί» μας...Του Γιώργου Κουμουλλή

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΜΟΥΛΛΗΣ, 20.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Γιατρέ, τι είναι η ψυχή;...Του Γιώργου Τζίβα

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΒΑΣ, 20.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή