«Να ‘σ'εις την ευτζή μου τζαι να σε δω δασκάλα»

ΑΠΟΨΗ /ΝΗΦΑΛΙΑ
Μια αμόρφωτη γυναίκα ήταν η πιο διορατική κοινωνιολόγος Διέβλεπε πριν 25 χρόνια πως το επάγγελμα που συνδυάζει και οικογένεια είναι του εκπαιδευτικού

Μια αμόρφωτη γυναίκα που έζησε όλη της τη ζωή στα βουνά ήταν η πιο διορατική κοινωνιολόγος που γνώρισα. Διέβλεπε 25 χρόνια πριν πως το μόνο επάγγελμα που θα μπορούσε να κάνει μια γυναίκα στην Κύπρο και να το συνδυάζει με την οικογένεια είναι αυτό του εκπαιδευτικού. «Να 'σ'εις την ευτζή μου κόρη μου τζαι να σε δω δασκάλα». Και όταν έλεγε η αγράμματη γιαγιά μου «δασκάλα», εννοούσε και καθηγήτρια. Ευλογήθηκα με αυτή την ευχή χιλιάδες φορές, με κάθε ευκαιρία από μωρό. Δεν έπιασε όμως. Γιατί όσο αυτή με ευλογούσε, εγώ επαναστατούσα.

Γιατί ρε γιαγιά; Τόσα επαγγέλματα, τόσες σπουδές, μόνο δασκάλα μπορώ να γίνω; «Θα κάθεσαι όλο το καλοκαίρι, Χριστούγεννα, Πάσχα. Θα 'χεις έναν καλό μισθό και θα 'σαι με τα μωρά σου, με την οικογένεια σου. Ποιος θα σου αναγιώσει κόρη τα μωρά;».  

«Ποιος θα αναγιώσει τα μωρά;» Έλα ντε… πού να 'ξερα κι εγώ 25 χρόνια πριν ότι η κοινωνία θα έμενε στάσιμη; Ότι όλες οι δομές φροντίδας παιδιών, δημόσιες και μη, θα είχαν ωράριο λειτουργίας δημόσιου σχολείου ή, στην καλύτερη περίπτωση, δημόσιας υπηρεσίας; Να πληρώνεις δηλαδή τον μισό σου μισθό (αν είναι ένα το παιδί και ολόκληρο αν είναι δύο) σε ιδιωτικές δομές φροντίδας το μισό καλοκαίρι (γιατί τον Αύγουστο είναι όλα μα όλα κλειστά) και να πρέπει ακόμα να υποχρεώνεσαι από τη μάνα σου, η οποία αναγκάζεται να μετατρέπεται σε babysitter γιατί οι δομές κλείνουν πριν εσύ ακόμα σχολάσεις! Και να παίρνεις ξεχωριστά από τον σύζυγό σου άδεια τον Αύγουστο, για να καλύψεις τις ανάγκες για babysitting όλου του μήνα!

Να 'ταν μόνο το καλοκαίρι; Ίδια η κατάσταση και τον χειμώνα. Επιπλέον μετατρέπεσαι και σε ταξιτζή, πληρώνοντας άλλον ένα μισθό σε ιδιαίτερα μαθήματα για τα βασικά και απαραίτητα, τα οποία δεν προσφέρονται επαρκώς από το δημόσιο σχολείο έτσι ώστε τα παιδιά να μπορούν να συναγωνίζονται ισάξια στο σχολικό περιβάλλον. (Αυτό πότε θα τεθεί στα αιτήματα των εκπαιδευτικών συνδικαλιστικών οργανώσεων; Μια απεργία να δω γι’ αυτό και θα βγω κι εγώ με πανό μαζί τους.)

Και έρχεται μια στιγμή που συνειδητοποιείς ότι… δεν γίνεται. Κάποιος κάτι πρέπει να αφήσει πίσω, γιατί τα παιδιά δεν έχουν αυτόματη πλοήγηση. Είπαμε από την πρώτη στιγμή ότι το θέμα είναι κοινωνιολογικό και καθαρά κυπριακό. (Δεν το συναντάς ας πούμε σε σύγχρονες ευρωπαϊκές χώρες. Όχι, εκεί έχουν φροντίσει.) Ποιος λοιπόν θα «κόψει πίσω»; Μετράς τα κουκιά του οικογενειακού προϋπολογισμού. Ο άντρας πληρώνεται καλύτερα από τη γυναίκα. Δεδομένο! Η γυναίκα λοιπόν είναι η απάντηση. «Τι να κάνεις τον μισθό; Αφού φεύγει ολόκληρος στις δομές φροντίδας παιδιών. Κάτσε εσύ σπίτι».

Κι έτσι ο φαύλος κύκλος της πατριαρχικής, φαλοκρατικής, κυπριακής, ανδροκρατούμενης κοινωνίας διαιωνίζεται. Εκείνες χωρίς φωνή διεκδίκησης στο σπίτι με τα παιδιά κι εκείνοι με τις γραβάτες στα γραφεία. Δεν τα 'χω μόνο με τους άντρες. Τα ’χω και με τις γυναίκες. Αυτές που έχουν φωνή, που είναι πιο τυχερές. Έχουν τη μάνα τους κοντά ή λεφτά για να πληρώνουν εκπαιδευτές και φροντιστές και κατάφεραν να κολυμπήσουν βαθιά. Γιατί σιωπάτε; Γιατί δεν διεκδικείτε;

Αυτή την κοινωνία θέλουμε; Βολεύει έτσι δεν είναι; Πού είναι οι υποστηριχτικές δομές που θα μπορούσαν να επιτρέψουν τη γυναικεία απασχόληση; Θα σας πω εγώ. Είναι σε ένα συρτάρι. Υπήρχε ένα σχέδιο. Ονομαζόταν «συμφιλίωση επαγγελματικής και οικογενειακής ζωής». Το ξέρει κανένας; Ήταν το πρώτο του οποίου σταμάτησε ο σχεδιασμός με αφορμή ή αιτία την οικονομική κρίση. Ε… δεν είναι και συνδικαλισμένες οι εξ ανάγκης οικοκυρές να μπορούν να παίρνουν τον Πρόεδρο κατευθείαν στο τηλέφωνο να συνεννοούνται.

Δεν τρέφω ψευδαισθήσεις. Δεν πρόκειται να αλλάξει τίποτε! Και μην παρεξηγηθούν οι εκπαιδευτικοί. Το θέμα αγγίζει τα όρια της διάκρισης ανάμεσα στα φύλα, και συντηρείται λόγω της στασιμότητας της κυπριακής κοινωνίας σε θέματα εκσυγχρονισμού. Αλλά, ναι… τράβηξα την ταλαιπωρία όλο το καλοκαίρι που δεν ήξερα τι να κάνω τα παιδιά μου όσο δούλευα, μου την έδωσε και που η σχολική χρονιά λίγο πριν από την έναρξή της κινδύνευε να μην ξεκινήσει υπό την απειλή απεργιών. Α ρε γιαγιά… και δεν είχες καν ιδέα από συνδικαλισμό!

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Άλλαξε ο άδρωπος σιόρ;...Της Κατερίνας Ηλιάδη

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΗΛΙΑΔΗ, 12:15 (τελευταία ενημέρωση 12:15)

ΑΠΟΨΗ

Πως η χρήση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων επηρεάζει το ηλεκτρικό σύστημα;

Πολίτης News, 12:08 (τελευταία ενημέρωση 12:08)

ΑΠΟΨΗ

«Δεν με κόφτει ρε κουμπάρε. Εγώ να είμαι καλά…» (Του Χρίστου Λαζανιά)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΖΑΝΙΑΣ, 11:49 (τελευταία ενημέρωση 11:49)

Επιστροφή
στην αρχή