Να παραιτηθεί ο Χάρης Γεωργιάδης;

ΑΠΟΨΗ /NON SERVIAM

Είναι όμως ευθύνη του Χάρη Γεωργιάδη που έφτασε ο Συνεργατισμός να έχει 7,5 δισεκατομμύρια μη εξυπηρετούμενα δάνεια (ΜΕΔ);

Σύμφωνοι. Κυβερνητικές ευθύνες υπάρχουν για την κατάληξη του Συνεργατισμού. Και από αυτές τις ευθύνες δεν μπορεί να εξαιρεθεί ο υπουργός Οικονομικών. Παρακολουθώντας -όμως- κάποιος όλη την περασμένη εβδομάδα πολιτικούς αρχηγούς και στελέχη κομμάτων να ζητούν ο ένας μετά τον άλλο την παραίτηση του Χάρη Γεωργιάδη, τον Άθω Αντωνιάδη να χαρακτηρίζει προσβολή προς τον κόσμο την παραμονή στη θέση του και να κατηγορεί τον Πρόεδρο ότι θεωρεί τον υπουργό του σημαντικότερο από τον τόπο, και τον Νικόλα Παπαδόπουλο να δηλώνει ότι κάποιοι θα πρέπει να αναλάβουν την πολιτική ευθύνη, η εντύπωση που σχηματίζει κανείς είναι πως τον οργανισμό τον οδήγησε στη χρεωκοπία από μόνος του ο Χάρης Γεωργιάδης. Ότι πήρε ένα υγιές τραπεζικό σύστημα, το οποίο με δικές του ενέργειες και αποφάσεις οδήγησε στην κατάρρευση. Και πως η διάσωση της οικονομίας ή η μη επανάληψη τέτοιων φαινομένων εξαρτώνται σε απόλυτο βαθμό από την παρουσία ή την απομάκρυνσή του από το Υπουργείο Οικονομικών.

Είναι όμως ευθύνη του Χάρη Γεωργιάδη που έφτασε ο Συνεργατισμός να έχει 7,5 δισεκατομμύρια μη εξυπηρετούμενα δάνεια (ΜΕΔ); Που το ποσοστό μη εξυπηρετούμενων δανείων έφτασε στην Πάφο το 80% και στη ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων 72%; Ήταν μήπως ο Χάρης που εν τη σοφία του έκρινε, ακόμα και μετά την ένταξη μας στην ΕΕ, ότι ο Συνεργατισμός θα έπρεπε να κρατηθεί εκτός εποπτείας της Κεντρικής Τράπεζας, με αποτέλεσμα να συνεχίσει να λειτουργεί ουσιαστικά χωρίς έλεγχο; Ή μήπως ήταν ο ίδιος ο Χάρης Γεωργιάδης που «κλείδωσε» και το τελευταίο δάνειο ως μη εξυπηρετούμενο; Διαμορφώνοντας ένα νομοσχέδιο για τα ΜΕΔ που το μόνο που διασφάλιζε ήταν πως δεν θα λειτουργήσει (με συμμετοχή βουλευτών με μη εξυπηρετούμενα δάνεια); Το πρόβλημα του Συνεργατισμού και των ΜΕΔ ήταν απόρροια ενεργειών του Χάρη; Ή μήπως ήταν απόρροια δικών του ενεργειών ή παραλήψεων η οικονομική κατάρρευση της χώρας;

Όλοι αυτοί που σήμερα δηλώνουν δικαιωμένοι, σε τι ακριβώς αναφέρονται; Στο ότι προέβλεψαν ότι ένας οργανισμός με μη εξυπηρετούμενα δάνεια 7,5 δισεκατομμύρια (που αυτοί με τις παρεμβάσεις τους δημιούργησαν) δεν θα άντεχε; Ή ότι εκτίμησαν πως με τη νομοθεσία που οι ίδιοι ψήφισαν, η οποία έθετε κάθε λογής εμπόδια στην προσπάθεια περιορισμού των ΜΕΔ (παράλληλα με τις παρεμβάσεις τους για χορήγηση / διαγραφή κομματικών, προσωπικών και φιλικών δανείων), η αναστροφή της κατάστασης θα ήταν αδύνατη;

Αν ο Χάρης Γεωργιάδης οφείλει να παραιτηθεί για λόγους ευθιξίας, η ίδια ευθιξία δεν θα πρέπει να αφορά και την κυβέρνηση; Δηλαδή, ο Χάρης λειτουργούσε μόνος του; Καθόριζε ο ίδιος πολιτικές; Από μόνος του διόρισε τον Χατζηγιάννη ή το συμβούλιο; Κυρίως, όμως, η ίδια ευθιξία δεν θα πρέπει να επιδειχθεί και από όσους έφεραν τον Συνεργατισμό να χρειάζεται 4,3 δισεκατομμύρια για ανακεφαλαιοποίηση και με πράξεις, ενέργειες και «παραλήψεις» τους μετά το 2013 έσπρωξαν τον Συνεργατισμό στον γκρεμό; Μπορεί η αποτυχημένη διαχείριση μιας κατάστασης να αποτελεί πολιτική ευθύνη, αλλά όχι η συνειδητή δημιουργία και στη συνέχεια στρέβλωση και συντήρηση ενός συστήματος που με μαθηματική ακρίβεια οδήγησε τον Συνεργατισμό στην κατάρρευσή του;

Ο Χάρης Γεωργιάδης φέρει συγκεκριμένες και ξεκάθαρες ευθύνες για την πορεία του Συνεργατισμού. Απέτυχε να μειώσει τον αριθμό των κόκκινων δανείων, να αναστρέψει την κατάσταση, όπως και ο ίδιος παραδέχθηκε, δεν κατάφερε να τερματίσει τη διαπλοκή. Θα μπορούσε να είχε εξασφαλίσει καλύτερες συμφωνίες, είτε κατά τη διάρκεια της πενταετίας, είτε για πώλησή του (σε κάποια σημεία είναι τόσο κακές που δημιουργούν απορίες). Επιπλέον, ελέγχεται για τις προβλέψεις του, για αριθμό δηλώσεών του (που μπορούν να θεωρηθούν παραπλανητικές), για την ολιγωρία που επέδειξε, την επιλογή του να εμπλακεί σε ένα παιχνίδι εντυπώσεων που εξυπηρετούσε την επανεκλογή Αναστασιάδη, αλλά αποδείχθηκε καταδικαστική στην προσπάθεια για επίτευξη μιας καλύτερης συμφωνίας. Το ίδιο όμως συγκεκριμένες και ακόμα πιο ξεκάθαρες ευθύνες φέρουν όσοι σήμερα ζητούν από τον Χάρη να αναλάβει τις ευθύνες του. Που ακόμα και τώρα με το σχέδιο «Εστία» δείχνουν τις προθέσεις τους. Μετατρέπουν 4 στα πέντε νοικοκυριά ως αδύναμα να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, επιβάλλουν στους πολίτες να επιδοτήσουν επαύλεις 350.000, και με το εισοδηματικό κριτήριο που θέτουν καθιστούν το 95% του πληθυσμού σε ευάλωτους. Αν λοιπόν ο Χάρης οφείλει να αναλάβει τις ευθύνες που του αναλογούν (και του αναλογούν πολλές), το ίδιο δεν θα πρέπει να πράξουν και όσοι αποτέλεσαν κομμάτι του πολιτικού συστήματος όλο το προηγούμενο διάστημα; Οι οποίοι με ενέργειές τους έφεραν την οικονομική κατάρρευση, οδήγησαν τα ΜΕΔ στα 7,5 δισ. και με νομοθεσίες τους έκαναν τα πάντα για να κρατηθούν στα ίδια επίπεδα; Αν η παραμονή Χάρη αποτελεί προσβολή για τον κόσμο, τι αποτελεί η δική τους;

Το πρόβλημα δεν είναι ο Χάρης. Μπορεί να παραιτηθεί, μπορεί και όχι. Η παραίτησή του όμως δεν θα διαφοροποιήσει ούτε στο ελάχιστο την κατάσταση. Διότι το πρόβλημα είναι πως υπάρχει ένα ολόκληρο σύστημα το οποίο λειτουργεί με τρόπο που παράγει κακοδιαχείριση, ΜΕΔ, διαφθορά και διαπλοκή. Και το πράττει συνειδητά. Δεν είναι θέμα ανικανότητας, ούτε παραλήψεων. Αλλά μιας συνειδητοποιημένης και οργανωμένης προσπάθειας συντήρησης ενός συστήματος διαπλοκής και ανομίας από το οποίο κερδίζει. Αρκετοί από τους βουλευτές έχουν ΜΕΔ. Αρκετοί από αυτούς είναι δικηγόροι που έχουν ως πελάτες τις τράπεζες ή εταιρείες με εκατομμύρια σε ΜΕΔ. Εφόσον δεν υπάρξουν ξεκάθαρες ενέργειες που θα αναγκάσουν αυτούς που απαρτίζουν το σύστημα να τερματίσουν αυτήν τη διαφθορά, καμία παραίτηση δεν είναι ικανή να βελτιώσει αυτό το σκηνικό.

*antopoly@cytanet.com.cy

 

 

 


Επιστροφή
στην αρχή