Να είσαι ρεαλιστής, να ζητάς το αδύνατο (Του Σενέρ Λεβέντ)

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Μόνο ένας δρόμος υπάρχει για την τουρκική πλευρά για να αποκτήσει λόγο και εξουσία σε μια κοινή διοίκηση. Να επιστρέψει στην Κυπριακή Δημοκρατία.

Οι Ελληνοκύπριοι δεν βλέπουν και πολύ θετικά τη λύση για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι ο εξής: Φοβούνται ότι θα χάσουν την Κυπριακή Δημοκρατία που έχουν τώρα, αν το νέο κράτος που θα ιδρυθεί θα προέλθει από παρθενογένεση. Ο δεύτερος είναι ο εξής: Δεν θέλουν να βάλουν τους Τούρκους στη διακυβέρνηση της Δημοκρατίας, την οποία διοικούν μόνοι τους από το 1963, δηλαδή εδώ και 55 χρόνια. Καλά, είναι δυνατή μια λύση χωρίς την ίδρυση μιας κοινής διοίκησης με τους Τουρκοκύπριους; Φυσικά είναι δυνατή. Το βελούδινο διαζύγιο. Δηλαδή, τα δύο χωριστά κράτη. Δεν γίνεται διαφορετικά. Νομίζω ότι εξαιτίας αυτού του δεύτερου λόγου ο Αναστασιάδης έριξε την ιδέα της χαλαρής ομοσπονδίας. Χαλαρή ομοσπονδία σημαίνει ένα σύστημα στο οποίο οι Τουρκοκύπριοι θα έχουν τις ελάχιστες εξουσίες στο κοινό κράτος. Δηλαδή, ο καθένας θα κοιτάει πιο πολύ τη δουλειά του.

Μια εξουσία για τους Έλληνες στον νότο χωρίς τους Τούρκους και μια εξουσία στον βορρά για τους Τούρκους χωρίς τους Έλληνες. Δεν διαφέρει και πολύ από τη διχοτόμηση. Όπως γίνεται αντιληπτό, μόνο με αυτό τον τρόπο μπορεί να εμποδιστεί η εξουσία των Τούρκων στον βορρά και στην ελληνοκυπριακή κοινότητα.
Αναμφίβολα, η πιο ιδανική λύση για την ελληνοκυπριακή πλευρά είναι ο ένας λαός, το ένα κράτος και οι ενιαίες εκλογές. Ισότητα για όλους τους πολίτες ασχέτως πλειοψηφίας και μειοψηφίας. Και μεικτές εκλογές. Δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι για όλους. Αλλά η τουρκική πλευρά ουδέποτε θα το δεχθεί αυτό. Το βλέπει ως «μπάλωμα» στην Κυπριακή Δημοκρατία. Φοβάται ότι θα αφανιστεί μέσα στην πλειοψηφία. Δεν έχει καθόλου πιθανότητα εκλογής σε μεικτές εκλογές. Σε κάθε εκλογές θα γίνεται αυτό που λέει η πλειοψηφία. Δηλαδή ακόμα δεν είμαστε στο επίπεδο που ένας Ελληνοκύπριος θα ψηφίζει έναν Τουρκοκύπριο και ένας Τουρκοκύπριος έναν Ελληνοκύπριο. Στο νησί υπερισχύουν ο ελληνισμός και ο τουρκισμός. Όχι ο κυπριωτισμός. Φέρνουν ως παράδειγμα γι’ αυτό τις ευρωεκλογές. «Εσείς δεν εκλέξατε ακόμα και τον Σενέρ Λεβέντ και είναι δυνατόν να εκλέξετε κάποιον άλλον Τούρκο;» ρωτάνε. Έγινα ατυχές παράδειγμα σε αυτό το θέμα. Ήμουν υποψήφιος στις ευρωεκλογές του 2014. Δεν μπόρεσα να κερδίσω. Πήρα 1.800 ψήφους από την ελληνοκυπριακή κοινότητα και 750 από την τουρκική κοινότητα. Η Κύπρος διαθέτει έξι έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο. Στις τρεις εκλογικές αναμετρήσεις που διεξήχθησαν από το 2004 μέχρι σήμερα πληρώθηκαν και οι έξι έδρες από Ελληνοκύπριους. Η τουρκική πλευρά αντιτίθεται στο να διεξάγονται μεικτές αυτές οι εκλογές. Υποστηρίζει ότι οι δύο από τις έξι έδρες ανήκουν στους Τουρκοκύπριους και γι’ αυτό πρέπει να διεξάγονται χωριστές εκλογές στον βορρά. Αλλά, η ελληνοκυπριακή πλευρά δεν το δέχεται αυτό πριν τη λύση.

Δεν ωφέλησαν οι μεικτές εκλογές στις οποίες κατήλθα ως υποψήφιος, αντίθετα με την τουρκική επίσημη θέση. Γιατί δεν εξελέγην; Μήπως δεν συμφωνούσαν με τις απόψεις μου; Όχι! Επειδή είμαι Τούρκος! Ένας φίλος μου είπε ότι οι δύο περίπου χιλιάδες ψήφοι που πήρα από τους Ελληνοκύπριους δεν ήταν καθόλου ευκαταφρόνητος αριθμός. Γιατί; Είναι, λέει, οι περισσότερες ψήφοι που πήρε ένας Τουρκοκύπριος από Ελληνοκύπριους μέχρι σήμερα. Δεν θεωρώ ότι έχασα σε αυτές τις εκλογές. Δεν έχασα εγώ. Έχασε η Κύπρος. Και πέρασαν άδικα ακόμα πέντε χρόνια στα οποία θα μπορούσαμε να κάνουμε πολλά.


Όσον αφορά τον πρώτο λόγο σε σχέση με την απροθυμία της ελληνοκυπριακής πλευράς στο θέμα της λύσης, ο φόβος της να χάσει την Κυπριακή Δημοκρατία είναι πιο σημαντικός γι’ αυτήν από την απαλλαγή από την κατοχή. Αν θα υπάρξει λύση, θα γεννηθεί ένα νέο κράτος φυσικά. Καλά, τι θα απογίνει η Κυπριακή Δημοκρατία; Θα διαλυθεί; Θα αποτελέσει παρελθόν; Αυτός ήταν ο σημαντικότερος λόγος για τον οποίο η συντριπτική πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων είπε «όχι» στο σχέδιο Ανάν. Σε περίπτωση που έβγαινε «ναι» και από τις δύο πλευρές, θα διαλυόταν μέσα σε 24 ώρες η Κυπριακή Δημοκρατία. Ο λαός στον νότο δεν έπεσε σε αυτή την παγίδα. Νομίζω ότι ο ουσιαστικός στόχος των ΗΠΑ και της Αγγλίας ήταν η διάλυση της Δημοκρατίας. Ήταν αβέβαιο ότι θα την αντικαθιστούσε η ομοσπονδιακή δημοκρατία που υπόσχονταν. Δεν υπήρχε καμία εγγύηση ότι η Τουρκία θα τηρούσε τις δεσμεύσεις της. Δεν υπήρχε και καμία εγγύηση ότι θα επιβάλλονταν κυρώσεις σε περίπτωση που δεν τηρούνταν οι δεσμεύσεις.
Μόνο ένας δρόμος υπάρχει για την τουρκική πλευρά για να αποκτήσει λόγο και εξουσία σε μια κοινή διοίκηση. Να επιστρέψει στην Κυπριακή Δημοκρατία. Να υπερασπιστεί τα δικαιώματά της στις Συμφωνίες της Ζυρίχης και του Λονδίνου. Αυτά τα δικαιώματα υπάρχουν ακόμα στο χαρτί. Και ακόμα τους περιμένουν άδειες οι 24 έδρες στην κυπριακή Βουλή των Αντιπροσώπων των 80 εδρών. Η ελληνοκυπριακή πλευρά πλήρωσε τις 56 έδρες. Καλά, τι πρέπει να γίνει; Πρέπει να διαλυθεί το κράτος-φάντασμα στον βορρά. Πρέπει να πληρώσουν τις 24 έδρες στη Βουλή της Δημοκρατίας οι Τουρκοκύπριοι διεξάγοντας εκλογές ανάμεσά τους. Και πρέπει να εκλέξουν και έναν Αντιπρόεδρο της Δημοκρατίας. Εσείς το αποκαλείτε ουτοπία αυτό, έτσι δεν είναι; Μήπως άδικα είπαν κάποιοι «να είσαι ρεαλιστής, να ζητάς το αδύνατο;» Ακόμα δεν αποφασίσατε να ζήσετε μαζί, κύριοι. Πρώτα αποφασίστε. Και ύστερα να πιούμε ένα ποτηράκι ζιβανία!

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Στέκεσαι μακριά και φωνάζεις: «κλείστε τα οδοφράγματα»

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ, 09:30 (τελευταία ενημέρωση 09:30)

ΑΠΟΨΗ

Μια κλωστή... Της Θεανώς Καλαβανά

ΘΕΑΝΩ ΚΑΛΑΒΑΝΑ, 09:17 (τελευταία ενημέρωση 09:17)

ΑΠΟΨΗ

Το Brexit και o Αναστασιάδης ως μάντης κακών

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 18.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή