Να ανακοπούν οι δημαγωγοί

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΘΕ ΕΒΔΟΜΑΔΑ
Ο λαϊκισμός στην Κύπρο έχει προκαλέσει πολλά δεινά. Η οικονομική χρεοκοπία και η συνεπακόλουθη υποδούλωση στους ξένους δανειστές μας ήταν αποτέλεσμα του μακροχρόνιου και άκρατου λαϊκισμού των κομμάτων. Ίσως όμως το μεγαλύτερο θύμα του λαϊκισμού να είναι το Κυπριακό.

Ο λαϊκισμός στην Κύπρο έχει προκαλέσει πολλά δεινά. Η οικονομική χρεοκοπία και η συνεπακόλουθη υποδούλωση στους ξένους δανειστές μας ήταν αποτέλεσμα του μακροχρόνιου και άκρατου λαϊκισμού των κομμάτων. Ίσως όμως το μεγαλύτερο θύμα του λαϊκισμού να είναι το Κυπριακό.

 

Διαβάζοντας το σχετικά πρόσφατο δοκίμιο Populism (λαϊκισμός) του Paul Taggart νόμισα ότι αυτό γράφτηκε με αναφορά την Κύπρο. Φαίνεται πως οι λαϊκιστές είναι παντού οι ίδιοι. Οι λαϊκιστές λοιπόν είναι πάντα εθνικιστές. Εμφανίζονται ως εκείνοι που προασπίζονται την «εθνική υπερηφάνεια» και «αξιοπρέπεια». Παρουσιάζονται πως είναι οι μόνοι που τολμούν να αντισταθούν σε ισχυρούς ξένους. Οι λαϊκιστές είναι και συνωμοσιολόγοι. Χρειάζονται πάντα «εχθρούς» τους οποίους με θάρρος καταπολεμούν, χάριν του λαού φυσικά! ’μεσα ή έμμεσα, οι «εχθροί» αυτοί ταυτίζονται με τους πολιτικούς τους αντιπάλους. Ορισμένοι «εχθροί» είναι ξένοι.

 

Για μας εδώ τους Κύπριους, «μόνιμοι εχθροί» η Αγγλία και η Αμερική, και ασφαλώς οι βάρβαροι και αιμοσταγείς Τούρκοι. Οι εγχώριοι εχθροί παρουσιάζονται ως όργανα ή υποτακτικοί των ξένων. Μπορεί επίσης να είναι πληρωμένα όργανα του μεγάλου κεφαλαίου. Λαϊκιστές χωρίς εχθρούς δεν υπάρχουν. Ο λαϊκισμός δεν έχει ένα πρόσωπο, αλλά πολλά. Η εμφάνιση των λαϊκιστών είναι ένα ατελείωτο καρναβάλι στο οποίο τα προσωπεία αλλάζουν με μεγαλύτερη ευκολία από τα πουκάμισα.

 

Οι λαϊκιστές μπορεί να είναι αριστεροί είτε δεξιοί είτε κεντρώοι. Όμως, όποια και να είναι η ιδεολογία τους, τα λαϊκιστικά χαρακτηριστικά τους είναι τα ίδια. Γι? αυτό, άλλωστε, όσον αφορά το Κυπριακό, δεξιοί, αριστεροί και κεντρώοι λαϊκιστές συχνά έχουν κοινά στοιχεία στη ρητορική τους. Αυτό συνέβαινε, λόγου χάρη, κατά τη διάρκεια της πενταετίας Τάσσου Παπαδόπουλου, όταν η «γλώσσα» πολλών στελεχών του ΑΚΕΛ ήταν σχεδόν η ίδια, όχι μόνο με εκείνη του τότε Προέδρου, αλλά και με τη γλώσσα όλων των σούπερ εθνικιστών, όπως του Παττακού, που ήταν τότε έγκλειστος στις φυλακές του Κορυδαλλού, και του παραρτήματος της Χρυσής Αυγής στην Κύπρο. Λαϊκιστές πολιτικοί μπορεί βέβαια να υπάρξουν παντού, ακόμη και στις πιο προηγμένες δημοκρατίες. Όμως, όσο πιο αναχρονιστικό και τριτοκοσμικό είναι το πολιτικό πλαίσιο, τα κόμματα και οι πολιτικοί του, τόσο πιο επικίνδυνος γίνεται ο λαϊκισμός. Πολλές έγκυρες μελέτες έχουν καταδείξει ότι τα φαινόμενα λαϊκισμού κορυφώνονται σε ώρες μεγάλων αποφάσεων ή μεγάλων προκλήσεων που αντιμετωπίζει μια χώρα.

 

Η παγκόσμια ιστορία διδάσκει ότι κόμματα και κοινωνίες που καλούνται να αντιμετωπίσουν μεγάλες προκλήσεις οφείλουν να αντιδρούν νηφάλια και να συμπεριφέρονται με ρεαλισμό. Όσο δυναμώνει ένα λαϊκίστικο ρεύμα, τόσο η αποτελεσματική αντιμετώπιση των προκλήσεων γίνεται λιγότερο εφικτή. Διότι ο λαϊκισμός είναι ο αντίποδας του ρεαλισμού και της πολιτικής υπευθυνότητας. Αυτά τα τελευταία στοιχεία έχει πρωτίστως ανάγκη μια χώρα για να μπορέσει να υπερβεί τα αδιέξοδά της. Στην Κύπρο, με την υπογραφή του κοινού ανακοινωθέντος που καθορίζει τα γενικά πλαίσια αναζήτησης λύσης του Κυπριακού, ο πρόεδρος του ΔΗΚΟ, ενός κόμματος υποτίθεται του Κέντρου και της μετριοπάθειας, έγινε σημαιοφόρος του λαϊκισμού με λόγο άκρως προκλητικό και διχαστικό. Ο Νικόλας Παπαδόπουλος έχει απολέσει κάθε μέτρο. Χαίρομαι που ο Πρόεδρος Αναστασιάδης αντιμετωπίζει τις προκλητικές αυτές συμπεριφορές με νηφαλιότητα.

 

Αλλά την ίδια ώρα ο Πρόεδρος και η κυβέρνησή του, αλλά και όλοι οι υπεύθυνοι πολίτες, έχουμε υποχρέωση να προστατεύσουμε την κοινή γνώμη από την παραπληροφόρηση και τη δημαγωγία. Αν οι δημαγωγοί δεν ανακοπούν, ο ενταφιασμός του Κυπριακού θα είναι οριστικός και τελεσίδικος. Ο λαός που θα λάβει την τελική απόφαση για επικύρωση ή απόρριψη της λύσης έχει κάθε δικαίωμα σε έγκυρη και αντικειμενική ενημέρωση. Όσοι τον παραπληροφορούν εγκληματούν σε βάρος του. Αυτό δεν θα πρέπει να αφεθεί να συνεχιστεί.

Χρήστος Πουργουρίδης

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

O Λιλλήκας, ο χωρισμός και όσα πρέπει να μάθει ο τόπος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 20.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Οι «εσωτερικοί εχθροί» μας...Του Γιώργου Κουμουλλή

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΜΟΥΛΛΗΣ, 20.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Γιατρέ, τι είναι η ψυχή;...Του Γιώργου Τζίβα

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΒΑΣ, 20.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή