Μπορεί η ΕΕ να ξεφύγει από έναν ιαπωνικό χειμώνα;

ΑΠΟΨΗ /ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ
Υπό τον τίτλο «Μπορεί η ΕΕ να ξεφύγει από έναν ιαπωνικό χειμώνα;», η οικονομική εφημερίδα Les Echos της Γαλλίας δημοσίευσε άρθρο γνώμης του Γκι Φέρχοφστατ, πρώην πρωθυπουργού του Βελγίου και πρώην επικεφαλής της ομάδας των Φιλελεύθερων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Υπό τον τίτλο «Μπορεί η ΕΕ να ξεφύγει από έναν ιαπωνικό χειμώνα;», η οικονομική εφημερίδα Les Echos της Γαλλίας δημοσίευσε άρθρο γνώμης του Γκι Φέρχοφστατ, πρώην πρωθυπουργού του Βελγίου και πρώην επικεφαλής της ομάδας των Φιλελεύθερων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. 

Ο Βέλγος πολιτικός διερωτάται αν η ελαφρά ανάκαμψη του ρυθμού ανάπτυξης που καταγράφηκε στην οικονομική δραστηριότητα στην Ευρώπη σημαίνει ότι μπορεί να αναμένεται μια φάση ταχείας ανάκαμψής της. Αν και όπως γράφει δεν θέλει να παραστήσει τον «μάντη κακών», εξετάζοντας την κατάσταση όσον αφορά τις επενδύσεις του δημιουργούνται αμφιβολίες για το εάν και κατά πόσον η ευρωζώνη εισέρχεται σε μια φάση ταχείας ανάπτυξης· τουναντίον, ανησυχεί για το ενδεχόμενο η Ευρώπη να εισέλθει σε μια φάση «στασιμότητας». 

«Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος, εάν η ευρωπαϊκή πολιτική παραμείνει αμετάβλητη, η ΕΕ να γνωρίσει έναν «ιαπωνικό χειμώνα», δηλαδή μια μακρά περίοδο σχεδόν μηδενικής ανάπτυξης στην οποία μπήκε η Ιαπωνία μετά τη χρηματοοικονομική κρίση της δεκαετίας του 1990 και από την οποία δεν βγήκε ποτέ στ΄ αλήθεια». 

Ανάμεσα στα στοιχεία που του δημιουργούν αυτή την εντύπωση ο Φέρχοφστατ τονίζει «τη μείωση της προσφοράς πιστώσεων στην Ευρώπη», το γεγονός ότι «το χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι ανεπαρκώς κεφαλαιοποιημένο» και το ότι εξακολουθούν να υπάρχουν «αμφιβολίες από μέρους των επενδυτών». 

Ο κίνδυνος αυτός, προσθέτει, «είναι δυνατό να αποφευχθεί», υπό τον όρο όμως ότι «οι Ευρωπαίοι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων να σταματήσουν να παίρνουν πρόσκαιρα μέτρα» και να υιοθετήσουν ριζικές λύσεις. Είναι καιρός να «χαραχθεί μια νέα πορεία του πλοίου Ευρώπη», προσθέτει, και κάνει τρεις προτάσεις, που εκτιμά ότι θα έπρεπε να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης ενόψει των ευρωεκλογών του 2014: 

1. «Το πιο επείγον» είναι η «υλοποίηση μιας πραγματικής τραπεζικής ένωσης στην ευρωζώνη», την οποία χαρακτηρίζει «απόλυτα απαραίτητη για την αποκατάσταση των οικονομικών συνάψεων ανάμεσα στις τράπεζες και στην πραγματική οικονομία» και «τον μόνο τρόπο για την αποκατάσταση της διατραπεζικής εμπιστοσύνης και τον καθησυχασμό των αγορών για τους όρους εκκαθάρισης των μη βιώσιμων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων». 

2. Είναι καιρός να ανοίξει το θέμα του «επαναπροσδιορισμού της εντολής», της αποστολής της ΕΚΤ. Αναγνωρίζει την «πολύ καλή δουλειά» που έχει κάνει η τράπεζα τα τελευταία χρόνια, κι επισημαίνει ότι προάσπισε το ευρώ ανακοινώνοντας το πρόγραμμα άμεσων νομισματικών συναλλαγών (OMT) που προβλέπει την αγορά χωρίς περιορισμούς ομολόγων των χωρών που είχαν δυσκολίες, αν και αυτό δεν έχει εφαρμοστεί. 

«Ήλθε ο καιρός να διευρυνθεί η αποστολή της ΕΚΤ, προσθέτοντας το κριτήριο της ανάπτυξης στο υπάρχον κριτήριο του πληθωρισμού». 

Αυτό κατά τη γνώμη του θα έδινε τη δυνατότητα στην ΕΚΤ να αντιμετωπίσει τον μαρασμό που απειλεί την ευρωζώνη. 

3. Η τρίτη πρόταση του Φέρχοφστατ αφορά την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Εκτιμά ότι η ΕΕ και το κοινό της νόμισμα δεν υπάρχει περίπτωση να επιζήσουν χωρίς μια πολιτική ένωση ξεκάθαρα θεσμοθετημένη. 

Για αυτό απαιτείται «μια πραγματική ευρωπαϊκή κυβέρνηση», που θα βασίζεται σε ένα δημοκρατικό σύστημα, το οποίο θα σέβεται την ισορροπία με τις εθνικές αρχές, έχοντας όμως εξασφαλίσει αποκλειστικές ευρωπαϊκές αρμοδιότητες σε ορισμένους τομείς. Μια τέτοια κυβέρνηση θα πρέπει να διαθέτει «δικό της προϋπολογισμό και η ευρωζώνη θα πρέπει να έχει τη δική της ενιαία αγορά ομολόγων που θα βασίζεται στα ευρωομόλογα», καταλήγει.

 

 

Ποιο είναι το πολιτικό στίγμα του Γκι Φέρχοφστατ;

 

 

Διακρίνεται μαζί με τον Ντανιέλ Κον Μπεντίτ, τον «κόκκινο Ντάνι», τον ηγέτη της εξέγερσης του Μάη του '68 στο Παρίσι, το ίνδαλμα μιας ολόκληρης γενιάς φοιτητών για τη μαχητικότητά του και την ακλόνητη πίστη του στην ευρωπαϊκή ιδέα. Είναι φυσικά πολύ νεότερός του. Την ιδέα αυτή είναι που έρχεται τώρα να στηρίξει, τη στιγμή που τρίζουν τα θεμέλια του ευρωπαϊκού οικοδομήματος και κανένας δεν γνωρίζει ποια θα είναι η Ευρώπη του αύριο. Αυτή τη νέα Ευρώπη οραματίζεται και προτείνει μαζί με τον Κον Μπετίτ στο μανιφέστο τους με τίτλο «Ευρώπη, σήκω!» (Debout l'Europe!) για μια «μεταεθνική επανάσταση στην Ευρώπη», όπου προκρίνεται ως λύση η Ομοσπονδία, όπως ακριβώς συνέβη και με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.


Η πρόταση είναι συγκεκριμένη και δεν μένει σε θεωρητικό επίπεδο. Το εναρκτήριο λάκτισμα θα πρέπει να δοθεί στις ευρωεκλογές του 2014 με τη σαρωτική εκλογή φιλοευρωπαίων βουλευτών και τη μετατροπή του νέου Ευρωκοινοβουλίου σε μια συντακτική συνέλευση, όπου θα τεθούν οι βάσεις της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας χωρίς να υπάρξει ανάγκη για την υπογραφή νέων συνθηκών και πολύπλοκων διαδικασιών επικύρωσης. Το νέο αυτό ευρωπαϊκό Σύνταγμα θα τεθεί στη συνέχεια σε δημοψήφισμα σε όλες τις χώρες μέλη και όσες το καταψηφίσουν θα πρέπει να αποφασίσουν αν θα εγκαταλείψουν ή θα παραμείνουν στη νέα ενωμένη Ευρώπη. Στόχος θα είναι η εκλογή μιας ευρωπαϊκής κυβέρνησης, η οποία θα διαδεχθεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ενός προέδρου ο οποίος θα εκλεγεί κατευθείαν από τους λαούς ή από το νέο Ευρωκοινοβούλιο, το οποίο και θα είναι υπόλογο στους Ευρωπαίους πολίτες που το εξέλεξαν. Παράλληλα θα θεσμοθετηθεί και μια ευρωπαϊκή Γερουσία, στην οποία θα εκπροσωπούνται τα κράτη μέλη. Και όλα αυτά σε συνδυασμό με την αναθεώρηση του φορολογικού συστήματος σε όλες τις χώρες, όπου οι πολίτες θα πληρώνουν μέρος των φόρων τους απευθείας στην Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία. Προκρίνεται δηλαδή κάτι ανάλογο με αυτό που συνέβη στην Αμερική το 1776 με τη Συντακτική Συνέλευση της Φιλαδέλφειας, όπου οι 13 ανεξάρτητες αμερικανικές Πολιτείες που είχαν αποτινάξει τη βρετανική επικυριαρχία αποφάσισαν να συμπήξουν την Αμερικανική Ομοσπονδία.


Το ερώτημα είναι φυσικά ποια απήχηση θα έχει η ριζοσπαστική αυτή πρόταση σε μια Ευρώπη όπου αντί να προκρίνεται η μεγαλύτερη εμβάθυνση, όπως ήταν και ο αρχικός στόχος, παρατηρούνται φαινόμενα διάλυσης και ανυπέρβλητης δυστοκίας στη λήψη αποφάσεων, λόγω κυρίως της εντεινόμενης οικονομικής κρίσης. Αλλά αυτή ακριβώς τη δυστοκία επιχειρεί να αντιμετωπίσει η λύση της Ομοσπονδίας, η οποία έτσι όπως προτείνεται είναι απόλυτα ξεκάθαρη και απλή στη σύλληψή της. Προϋποθέτει όμως να αποφασισθεί το μεγάλο άλμα. Να εγκαταλειφθεί δηλαδή οριστικά η ιδέα του κράτους έθνους, στη βάση της οποίας στηρίχθηκε ολόκληρη η ευρωπαϊκή Ιστορία. Και για να συμβεί αυτό θα πρέπει όλοι να πεισθούν ότι το ευρωπαϊκό εγχείρημα με τη σημερινή του μορφή, σε ένα παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, έχει οδηγηθεί σε αδιέξοδο.

 

Διαβάστε το βιβλίο. Αξίζει!

 

(αναπαραγωγή ρεπορτάζ από το ΑΠΕ ?ΜΠΕ)

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Κανένα παζάρι για την κάρτα

ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΜΑΝΩΛΗ, 17.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Το μυστηριώδες πορτρέτο του Μεσσία

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 17.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Φραγμό στις καταστροφικές ιδέες του Προέδρου

Πολίτης News, 17.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή