Μόνο αυτοκτονία θεωρείται ο θάνατός σου…

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Δεν θεώρησα εχθρούς εκείνους που εσείς θεωρήσατε εχθρούς. Δεν θεώρησα φίλους εκείνους που εσείς θεωρήσατε φίλους.Παρά ταύτα, αναπνέαμε τον ίδιο αέρα..

Εσείς θελήσατε να είναι έτσι. Όχι εγώ. Ουδέποτε ψήφισα εκείνους που ψηφίσατε. Ουδέποτε αγάπησα εκείνα που αγαπήσατε. Δεν χειροκρότησα εκείνα που χειροκροτήσατε. Δεν ονειρεύτηκα εκείνα που ονειρευτήκατε. Δεν έδωσα αξία σε αυτά που δώσατε αξία. Δεν θεώρησα εχθρούς εκείνους που εσείς θεωρήσατε εχθρούς. Δεν θεώρησα φίλους εκείνους που εσείς θεωρήσατε φίλους. Παρά ταύτα, αναπνέαμε τον ίδιο αέρα σε αυτό τον τόπο. Ζεσταθήκαμε στον ίδιο ήλιο. Βραχήκαμε κάτω από το ίδιο σύννεφο. Περάσαμε από τους ίδιους δρόμους. Λουστήκαμε στην ίδια θάλασσα. Κάναμε πικνίκ στα ίδια χωράφια. Ήπιαμε το ίδιο νερό και φάγαμε το ίδιο ψωμί. Θάψαμε τους νεκρούς μας στο ίδιο νεκροταφείο. Μην τυχόν και μου πείτε τώρα ότι «βρισκόμαστε σε σταυροδρόμι». Ουδέποτε ο δρόμος μας ήταν ο ίδιος σε αυτό τον τόπο. Ο δικός σας δρόμος είναι στρωμένος με αίμα, μίσος και ψέμα. Εγώ πέρασα από τις φοινικιές. Εσείς περάσατε από εκείνους τους δρόμους πατώντας πάνω σε ματωμένους νεκρούς. Εγώ κάτω από ένα πλατάνι που κάθισα να ξαποστάσω έγραψα για εκείνους οι οποίοι τους σκότωσαν. Εσείς βάψατε με σημαία τα βουνά. Εγώ έβαψα με μπλε τον ουρανό. Στον δρόμο που περπατήσατε εσείς δεν υπήρχαν καν γιασεμιά. Ο δρόμος που περπάτησα εγώ ήταν γεμάτος με κορίτσια που έφτιαχναν βραχιόλια από γιασεμί. Γράψατε ποιήματα για ήρωες επειδή δεν εμπνευστήκατε από τους νάρκισσους και τα γαρύφαλλα. Εγώ έγραψα ποιήματα για τον έρωτα. Είχατε έναν εθνικό αρχηγό και τον θαυμάζατε. Εγώ δεν τον αγάπησα καθόλου. Ουδέποτε σταθήκατε στο πλευρό του λαού, πάντα σταθήκατε στο πλευρό του ισχυρού. Γι’ αυτό ούτε εσάς αγάπησα. Βαδίσατε σε δρόμους χωρίς αγκάθια γνωρίζοντας ότι θα μπορούσατε να το κάνατε αυτό μόνο θυσιάζοντας την αξιοπρέπειά σας. Ουδέποτε καταλάβατε εκείνους που βάδισαν πατώντας στα αγκάθια στον δρόμο που εσείς δεν βαδίσατε.


Δεν είμαι εγώ που θέλησα να γίνει έτσι. Εσείς το θελήσατε. Τώρα παραπονιέστε για τα πάντα. Δεν υπάρχει τίποτα για το οποίο δεν παραπονιέστε. Σκέφτεστε ακόμα και να φύγετε απ’ εδώ. Φύγετε. Πηγαίνετε μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι σας. Νομίζετε ότι θα αντιληφθούν την απουσία σας; Όμως δώστε προσοχή και στη ρήση του σοφού που είπε ότι «δεν χρειάζεται η παρουσία του προσώπου του οποίου η απουσία δεν γίνεται αντιληπτή». Αν δεν έχει γίνει αντιληπτή η παρουσία σας, ψάξτε στον εαυτό σας το φταίξιμο. Ποιος θυμάται εκείνους που κραυγάζουν ότι «βρισκόμαστε σε σταυροδρόμι»; Κανείς δεν θυμάται και εκείνους που λένε ότι «ο μόνος δρόμος είναι η ομοσπονδία» χωρίς να προτείνουν τίποτα το συγκεκριμένο. Κλαίτε. Αλλά κανείς δεν πιστεύει τα δάκρυά σας. Ούτε εγώ τα πιστεύω. Δεν τα πιστεύει η Λευκωσία. Δεν τα πιστεύει η Κερύνεια, η Μόρφου, η Αμμόχωστος. Ο θάνατός σας μόνο αυτοκτονία μπορεί να θεωρηθεί. Τα χρήματα στην τσέπη σας αφανίζονται συνεχώς. Εσείς θελήσατε να γίνει έτσι. Όχι εγώ. Δεν είναι το συνάλλαγμα που τρελάθηκε. Εσείς τρελαθήκατε! Όταν λέτε πως «δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς τη μητέρα πατρίδα» πρέπει να έχετε τρελαθεί, αλλά δεν το αντιλαμβάνεστε. Ιδού, πάρε μητέρα πατρίδα! Ιδού πάρε Τουρκία! Μήπως δεν κορδώνατε από περηφάνια επειδή κατέκτησε το Αφρίν; Μήπως δεν διαβάσατε προσευχές κατάκτησης στα τζαμιά; Αφού μείνατε τόσο σιωπηλοί ακόμα και για όσους λίντσαραν μιαν εφημερίδα, μήπως τώρα σας αρμόζει να κλαίτε και να παραπονιέστε επειδή λιώνουν τα χρήματα που έχετε στην τσέπη; Κοιτάξτε, πλέον φοβάστε ακόμα και να περνάτε μπροστά από αυτή την εφημερίδα επειδή αποκαλεί κατακτητή τον κατακτητή. Έχετε προτάσεις που συνεχίζονται με «όμως». Δεν συμφωνείτε με την άποψή μας, όμως αντιτίθεστε στον λιθοβολισμό μας, έτσι δεν είναι; Αφήστε το Αφρίν. Κοιτάξτε τη δική σας πατρίδα. Η πατρίδα σας βρίσκεται τόσα χρόνια υπό κατοχή και εισβολή και δεν το είπατε αυτό έστω και μία φορά. Τότε γιατί παραπονιέστε; Κανείς δεν πιστεύει τα δάκρυά σας, κανείς. Ενοχλούν τα αφτιά μου οι κραυγές σας που λένε «όχι σε μηδέν στρατό, μηδέν εγγυήσεις». Ιδού, πάρε στρατό. Όσο θες. Σαράντα χιλιάδες. Ευθύμησε, χόρεψε, να είσαι ευτυχισμένος! Να είσαι ευτυχισμένος με τις απαγορευμένες στρατιωτικές περιοχές σου, με τη σημαία σου που έβαψες στα βουνά και με το Βαρώσι το οποίο χάρισες στα φίδια! Αλλά μην μου λες ότι τρελάθηκε το συνάλλαγμα. Εσύ τρελάθηκες. Και ο θάνατός σου μόνο αυτοκτονία μπορεί να θεωρηθεί.


Κοίτα τι μεγάλη ευτυχία σου χάρισαν… Παλιά πήγαινες στην τουαλέτα με ένα εκατομμύριο λίρες, ενώ τώρα πας με μια λίρα! Τι άλλο θες; Να πέφτεις, να σηκώνεσαι και να ευγνωμονείς τη μητέρα πατρίδα. Επειδή σε έφερε στο σήμερα. Μην παραπονιέσαι καθόλου. Λιώνουν τα χρήματα στην τσέπη σου, αλλά ο εγγυητής σου είναι στην πόρτα. Αυτό να κοιτάς. Κανείς δεν μπορεί να πάρει από τα χέρια σου την περιουσία που έκλεψες. Μήπως άλλωστε χρειάζεσαι χρήματα για να είσαι ευτυχισμένος; Μήπως δεν αρκεί ο εγγυητής; Είτε φτάσει στις έξι είτε στις είκοσι η αγγλική λίρα. Τι διαφορά κάνει; Αρκεί να μην σβήσει το φως της σημαίας στα βουνά, έτσι δεν είναι;

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Ψωμί, Παιδεία, Ελπίς καμία! #Pellotopos

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 09:30 (τελευταία ενημέρωση 09:30)

ΑΠΟΨΗ

Νεκατωμένα στομάχια (Του Μιχάλη Θεοδώρου)

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 21.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Συνείδηση, τιμή και υπερηφάνεια

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 21.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή