Μήπως η Αμερική αποφάσισε να ανατρέψει τον Ερντογάν;

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Η Αμερική δεν είναι καθόλου ευχαριστημένη από τις σχέσεις του Ερντογάν με τη Ρωσία. Δεν της αρέσει η τόσο μεγάλη προσέγγιση με τον Πούτιν.

Από τα λεχθέντα του Ταγίπ ΕρντογΆν γίνεται κατανοητό ότι μέσα του υπάρχει ο φόβος της ανατροπής. «Υπάρχουν σενάρια εναντίον μου», λέει. Άραγε, το πρώτο απ’ αυτά τα σενάρια είναι αμερικανικό; Δεν μπορώ να ξέρω. Αυτές οι υποθέσεις είναι πάντα μυστικές. Κανένας δεν διαρρέει εύκολα οτιδήποτε. Επειδή οι μυστικές υπηρεσίες του Ερντογάν είναι οι ισχυρότερες απ’ όλες, μπορεί να έχουν πιάσει τη μυρωδιά. Αποφάσισε πράγματι η Αμερική να τον ανατρέψει; Οι σχέσεις τους τον τελευταίο καιρό είναι πολύ ψυχρές. Η Αμερική δεν είναι καθόλου ευχαριστημένη από τις σχέσεις του Ερντογάν με τη Ρωσία. Δεν της αρέσει η τόσο μεγάλη προσέγγιση με τον Πούτιν. Τι είναι αυτό που την πείραξε πιο πολύ και που ίσως να μην συγχωρέσει ποτέ; Οι πύραυλοι S-400! Έχει κάνει σχεδόν έξω φρενών την Αμερική το γεγονός ότι η Τουρκία θα αγοράσει αυτούς τους πυραύλους από τη Ρωσία. Είναι επίσης και ο πυρηνικός σταθμός. Η Ρωσία θα φτιάξει και αυτόν τον σταθμό στην Τουρκία. Και το κόστος του είναι πέραν των είκοσι δισεκατομμυρίων δολαρίων. Μετά την κατάρριψη του ρωσικού αεροπλάνου και τη δολοφονία του Ρώσου πρέσβη στην Άγκυρα, ο Ταγίπ Ερντογάν αναγκάστηκε να συνάψει αυτές τις συμφωνίες για να τον συγχωρέσει ο Πούτιν. Ρίσκαρε να πληγούν οι σχέσεις του με την Αμερική κάνοντάς το αυτό. Όμως υπήρξαν πολύ περισσότερα πλήγματα απ’ αυτά που φοβόταν. Ειδικά το γεγονός ότι η Τουρκία συμμετείχε στη συμμαχία του Ιράν στη Συρία ξεχείλισε το ποτήρι. Η Αμερική ούτε τις σχέσεις της Τουρκίας με τη Ρωσία εγκρίνει, ούτε τις σχέσεις της με το Ιράν. Έχει μεγάλο παράπονο για το γεγονός ότι ο Ερντογάν μετατράπηκε σε ανυπάκουο και ανεξέλεγκτο. Όλα αυτά μήπως μπορούν να αποτελέσουν λόγο για να τον ανατρέψει η Αμερική εκμεταλλευόμενη την ευκαιρία των εκλογών στις 24 Ιουνίου; Και επιπλέον, μήπως μπορεί να τα καταφέρει να τον ανατρέψει;


Δεν είναι σύμπτωση το γεγονός ότι ρίχτηκε στο τραπέζι το όνομα του Αμπντουλάχ Γκιουλ για προεδρικός υποψήφιος. Δεν θεωρείται καθόλου έκπληξη να είναι ο υποψήφιος της Αμερικής ο Αμπντουλάχ Γκιουλ, που είναι γνωστές οι πολύ καλές του σχέσεις με την Αγγλία. Αν ο μηχανισμός των εκλογών στην Τουρκία κινείται από τους Αμερικανούς επιτελείς, είναι δύσκολο το έργο του Ερντογάν. Άλλωστε, κάτι τέτοιο μυρίζει. Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης CHP γιατί έδωσε 15 βουλευτές στο Καλό Κόμμα; Φαίνεται ότι αυτό το γεγονός, το οποίο δεν μπόρεσε να προβλέψει, αύξησε τον φόβο του Ερντογάν για έξωθεν παρέμβαση. Αυτά βάζουν αλάτι και πιπέρι στις εικασίες ότι ο Ερντογάν θα κερδίσει εκατό τοις εκατό τις εκλογές.
Για να πω την αλήθεια, προτού έρθει η μυρωδιά της παρέμβασης της Αγγλίας και της Αμερικής, ήμουν και εγώ βέβαιος εκατό τοις εκατό ότι ο Ερντογάν θα κέρδιζε αυτές τις εκλογές. Αλλά τώρα δεν είμαι βέβαιος. Κανένας δικτάτορας δεν χάνει καμία εκλογική αναμέτρηση που διεξάγεται κάτω από τόσο αντιδημοκρατικές συνθήκες. Μάλιστα, θεωρείται ότι έχει κερδίσει τις εκλογές πριν καν διεξαχθούν. Πώς τις κερδίζει; Με δόλο και πλαστογραφία! Μόνο με έναν τρόπο μπορεί να χάσει ο Ερντογάν. Αν τον προδώσουν οι άνθρωποι στους οποίους θα δώσει οδηγίες να διαπράξουν δόλο! Αν δεν κάνουν το καθήκον τους και τον αφήσουν στα κρύα του λουτρού. Αν δεν τον ακούσει το Ανώτατο Εκλογικό Συμβούλιο. Και αν δεν ανακοινώσει το αποτέλεσμα που θέλει. Καλά, υπάρχει πιθανότητα να τον προδώσουν οι άνθρωποί του; Πάντοτε υπάρχει! Ειδικά αν έρθει οδηγία από κάποιον ισχυρότερο από τον Ερντογάν, δηλαδή από την Αμερική. Αυτό στην ουσία φοβάται ο Ερντογάν. Αν κατέλθει πράγματι ως υποψήφιος ο Γκιουλ, τότε ο Ερντογάν βλέπει απέναντί του όχι μόνο την Αμερική, αλλά και τον Φετχουλάχ Γκιουλέν. Θεωρεί ότι ο Γκιουλ έχει ετοιμάσει ένα σενάριο για να τον ανατρέψει. Στην τελική, ο Γκιουλ είναι παλιός του φίλος και σύντροφος. Αλλά οι δρόμοι τους χώρισαν προ πολλού. Έστω κι αν κερδίσει, δεν νομίζω ότι θα μπορέσει να ζητήσει την τιμωρία του Ερντογάν και της οικογένειάς του για τα εγκλήματα που διέπραξαν. Μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές, ο Γκιουλ δεν είχε εξαγγείλει την υποψηφιότητά του. Λέει ότι θα ανακοινώσει την απόφασή του το Σάββατο.
Στην Τουρκία υπάρχει μια αντιπολίτευση σαστισμένη και που δεν ξέρει τι κάνει. Μια αντιπολίτευση που καταπιέζει τους Κούρδους στη νοτιοανατολική Τουρκία, στηρίζει τον Ερντογάν στο Άφριν και είναι πιο εθνικιστική από τον Ερντογάν στην Κύπρο. Επιπλέον, μια αντιπολίτευση που επικροτεί την άρση της βουλευτικής ασυλίας και τη φυλάκιση Κούρδων βουλευτών, συμπεριλαμβανομένων και δικών της βουλευτών. Γι’ αυτό δεν μπόρεσε να βρει ακόμα έναν ισχυρό υποψήφιο για να αντιπαρατάξει εναντίον του Ερντογάν. Άρχισε να εμπιστεύεται πιο πολύ τον Αμπντουλάχ Γκιουλ και το Καλό Κόμμα παρά τον εαυτό της. Παρά ταύτα, ό,τι και αν γίνει, όποιος και αν έρθει, η ανατροπή του Ερντογάν θα είναι η αρχή μιας νέας περιόδου για την Τουρκία. Τουλάχιστον η Τουρκία θα έχει εμποδίσει το σουλτανάτο. Κάτι που δεν είναι και λίγο. Αν δεν ανατραπεί ο Ερντογάν σε αυτές τις εκλογές, δεν θα μπορεί να ανατραπεί ποτέ πια και θα μείνει στην προεδρία μέχρι να πεθάνει. Η Τουρκία θα γίνει Ισλαμική Δημοκρατία. Και ο σουλτάνος θα συνεχίσει το κέφι του…


Επιστροφή
στην αρχή