Μην το κάνετε σαν την Ελλάδα: Μύθοι και αυταπάτες

ΑΠΟΨΗ /ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ
Η υπόθεση με τα Συνεργατικά μάς ξανάκανε καρδιακούς για λίγο. Έδειξε ότι ο κίνδυνος ενός ιστορικού ατυχήματος είναι υπαρκτός και μπορεί να προέλθει από λανθασμένες αποφάσεις ή κακό θέατρο (βλ. Βουλή).

Η υπόθεση με τα Συνεργατικά μάς ξανάκανε καρδιακούς για λίγο. Έδειξε ότι ο κίνδυνος ενός ιστορικού ατυχήματος είναι υπαρκτός και μπορεί να προέλθει από λανθασμένες αποφάσεις ή κακό θέατρο (βλ. Βουλή). Κινδυνεύουμε δηλαδή να πάθουμε ό,τι ένας βαριά ασθενής που, ενώ είναι καταπονημένος από μια μεγάλη αρρώστια, τελικά πεθαίνει από μια ασήμαντη λοίμωξη.

Ας δούμε ξανά κάποιους από τους μεγάλους μύθους και τις αυταπάτες που πρέπει να καταρρίψουμε για να παλέψουμε την πραγματικότητα καλύτερα προετοιμασμένοι: 

  • Από την άνοιξη, όταν η χώρα σύναψε συμφωνία με τους δανειστές, άρχισε ο πρώτος μύθος να μιλάει για «εναλλακτική του μνημονίου», για καταγγελία, για σχίσιμο και κατάργηση με ένα άρθρο, για «άλλες πηγές χρηματοδότησης». Αυτή η ρητορική ηττήθηκε πανηγυρικά, όταν αποδείχθηκε ότι όχι μόνο το ποσό που χρειάζονται οι τράπεζες είχε εκτροχιαστεί και το δημόσιο χρέος δεν μπορούσε πια να εξυπηρετηθεί, αλλά και ότι μοναδική πηγή χρηματοδότησης ήταν η τρόικα. Η Κυπριακή Δημοκρατία, ούτε με το ΑΚΕΛ κυβέρνηση, ούτε με τον ΔΗ.ΣΥ κατάφερε να παίξει επιτυχημένα πόκερ με τους δανειστές μας (αφού δεν έχει χαρτί!) ή να βρει καταφύγιο σε απροσδιόριστες πηγές από την Κίνα, τη Ρωσία, τη Λατινική Αμερική, διαπραγματευόμενη φυσικό αέριο ή οτιδήποτε άλλο. Δεν μπορούμε αυτή τη στιγμή να επιβάλουμε ή να βρούμε καλύτερη λύση. Εάν υπάρχει κάποια πολιτική δύναμη με μαγικές ικανότητες που μπορεί να γυρίσει τον χρόνο πίσω, ας πούμε στο 2008, για να προλαβαίναμε την καταστροφή, ας κάνει ένα βήμα μπροστά!
  • Ο δεύτερος μύθος αποτελεί το λεγόμενο μέτωπο του Νότου. Θεωρητικά ένα τέτοιο μέτωπο θα είχε νόημα εφ? όσον τα κράτη αυτά συμφωνήσουν πρώτα σε μια ατζέντα μεταρρυθμίσεων των εθνικών τους πολιτικών και μετά θα μπορούσαν να ζητήσουν κάποια παρέμβαση από την Ευρώπη (ευρωομόλογο, κούρεμα, κ.τ.λ.). Όμως όχι μόνο τέτοιο μέτωπο δεν προέκυψε, αλλά αντιθέτως -και χρησιμοποιώ μόνο ένα παράδειγμα- οι κυβερνήσεις της Ισπανίας και της Πορτογαλίας πέρασαν μέσα από προϋπολογισμούς περικοπών, ενώ η Γαλλία και η Ιταλία μέσω των εκπροσώπων τους (Μοσκοβισί, Λέτα) ζήτησαν π.χ. από την Ελλάδα να εφαρμόσει το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής. Αυτό δεν αποκλείει το γεγονός ότι μπορεί στο μέλλον να συγκροτηθεί μια τέτοια συμμαχία. Για να μπορεί όμως οποιαδήποτε χώρα να μετέχει στη «συμμαχία του Νότου» θα πρέπει να έχει υπερασπιστεί υπεύθυνα τη θέση της στο ευρώ, αντί να παίζει επικίνδυνες μπλόφες χρεοκοπίας και εκβιασμών που διάφοροι τυχοδιωκτικά της υποδεικνύουν. 
  • Υπάρχει δήθεν μου η διαίρεση μνημονιακών και αντιμνημονιακών. Οι μνημονιακοί είναι οι «προσκυνημένοι» και οι αντιμνημονιακοί οι «λεβέντες». Η πραγματικότητα όμως υποδεικνύει μια άλλη διαίρεση: κάποιοι σήκωσαν στην πλάτη τους το βαρύ κόστος και αναγκαίο τίμημα των όρων παραμονής σε μια επί του παρόντος αφιλόξενη ευρωζώνη, από την οποία η μοναδική εναλλακτική μιας εξόδου θα ήταν πολλαπλάσια καταστροφική. Και κάποιοι άλλοι, απέναντι, αρνούνται το τίμημα, αρνούνται και το δίλημμα, από τη βολική απόσταση που τους εξασφαλίζει η θέση τους στην «ανεύθυνη» αντιπολίτευση. Η πλάκα είναι ότι το πολιτικό προσωπικό της κυβέρνησης και το κομματικό προσωπικό αρνούνται να βγουν μπροστά και να υποστηρίξουν τις επιλογές τους με ρητορική σαν την παραπάνω. Προφανώς φοβούνται το πολιτικό κόστος, τις επόμενες εκλογές, τρέμουν τους εσωκομματικούς τους αντιπάλους, δεν υπάρχει επικοινωνιακό πλάνο, τους τελείωσαν τα προεκλογικά ευκολάκια (τα γνωστά).  
  • Η ευρωζώνη παρουσιάζει ουσιαστικό πρόβλημα. Το μείγμα λιτότητας, ύφεσης και ανεργίας δεν μπορεί να συνεχίζεται επ? αόριστον. Εξοντώνει οικονομικά τον Νότο και τον διαλύει κοινωνικά (στην Κύπρο ακόμα δεν έχουν έρθει τα πολύ δύσκολα). Πολιτικά ευνοεί την αντίδραση και τον αντιευρωπαϊσμό. Χωρίς επείγουσες επενδύσεις και στήριξη της απασχόλησης στον Νότο, με πρωτοβουλίες της ΕΤΕΠ και της Κομισιόν, χωρίς ροή φθηνότερης χρηματοδότησης στις επιχειρήσεις του Νότου, ιδίως τις μικρομεσαίες, χωρίς ταχύτερα βήματα τραπεζικής ένωσης, χωρίς όλα αυτά, και άλλα, η Ευρώπη σε ελάχιστα χρόνια θα έχει χάσει το νόμισμα, την ενότητα, την ειρήνη, την ιστορία και το όραμά της. Όσοι απλώς εύχονται η κρίση να ακουμπήσει την καρδιά της Γερμανίας και να διαλύσει την ΕΕ είναι απλώς αντιευρωπαϊστές και δεν πίστεψαν ή δεν πιστεύουν στις Ενωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Όσοι είναι συγκυριακά απογοητευμένοι, τώρα είναι η ώρα για να βγουν μπροστά ζητώντας μεγαλύτερη εμβάθυνση.

 

Τα παραπάνω λοιπόν αναδεικνύουν  δύο πράγματα: 1) ότι αν η Κύπρος δεν προχωρήσει σε ριζικές αλλαγές και δεν καταστήσει ένα βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης, καμία χώρα δεν είναι σε θέση να της προσφέρει δάνεια και 2) η μόνη αξιόπιστη συμμαχία δεν είναι παρά η διατήρηση καλής συνεργασίας με τον σκληρό πυρήνα της ευρωζώνης και ασφαλέστατα τη Γερμανία. Προσδοκώμενος στόχος είναι να στραφεί η Γερμανία σε αλλαγή πολιτικής και χαλάρωσης των δημοσιονομικών προγραμμάτων και αυτό μπορεί να προκύψει μόνο εφ? όσον ενισχυθεί ο άξονας που επιθυμεί την πολιτική ενοποίηση της Ευρώπης. 3) Οι πολιτικοί που κατανοούν το διακύβευμα να βγουν μπροστά λέγοντας τις μεγάλες και πικρές αλήθειες.

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Το Κυπριακό πρόβλημα- Μια άλλη προσέγγιση (Του Πόλυ Πολυβίου)

Πολίτης News, 18.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Σημειώσεις: Το οξύμωρο του «λάθους»

ΚΑΤΙΑ ΣΑΒΒΑ, 18.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Ωραία τα πολιτικά ανέκδοτα, όσο δεν εκλέγονται...

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 18.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή