Μια ιστορία... για παιδιά...

ΑΠΟΨΗ /ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ
Λοιπόν παιδιά, μαζευτείτε να σας πω μιαν ιστορία. Ναι, όλα εσείς που βρεθήκατε προχθές στο Σπίτι της Συνεργασίας και χαρήκατε τη στιγμή.

Λοιπόν παιδιά, μαζευτείτε να σας πω μιαν ιστορία. Ναι, όλα εσείς που βρεθήκατε προχθές στο Σπίτι της Συνεργασίας και χαρήκατε τη στιγμή που θα έπρεπε να είναι η καθημερινή σας ζωή.


Χρόνια πολλά πριν, που λέτε, ήταν κάποια παιδιά σαν κι εσάς. Περνούσαν όμορφα. Έπαιζαν, γελούσαν, απολάμβαναν τα όσα τους χάρισαν οι θεοί και οι δικοί τους. Δεν ζητούσαν πολλά. Μιαν αλάνα, μια χοντροκομμένη φέτα ψωμί με βούτυρο και κάμποση καλή διάθεση. Όλα αυτά ήταν ο κόσμος τους. Κι ήταν όμορφος και γαλήνιος. Κι ύστερα έπιασαν να μεγαλώνουν. Ξέχασαν γρήγορα κείνη την πρώτη φάση της ζωής τους κι άρχισαν να τρέχουν σαν τρελά να προσπεράσει το ένα το άλλο. Το μυαλό θόλωσε, οι τρικλοποδιές δεν ήταν πλέον παιχνίδι. Μέσα τους είχαν αδειάσει. Δεν έμεινε τίποτα από κείνη την ομορφιά που κάποτε έκρυβαν. Το βλέμμα έγινε άγριο, η συμπεριφορά ακατανόητη. Όσα περισσότερα μάθαιναν, τόσο λιγότερο θυμούνταν τα απλά. Δεν σταμάτησαν όμως ποτέ να αναλογιστούν τι κάνουν. Συνέχισαν με το ίδιο πάθος να κυνηγούν αυτό που πίστευαν πως θα έπαιρνε τον καθένα πιο μπροστά από τους άλλους. Κόμπαζαν για το χρήμα και τη δόξα που μάζευαν. Μόνο που η χαρά τους δεν ήταν αρκετή για να τους γαληνέψει τα πρόσωπα.


Κι ύστερα ήρθε η καταστροφή. Δεν είχαν πια τίποτα! Και το χειρότερο, δεν είχαν καν κείνη τη ζεστασιά μέσα τους που θα έφτιαχνε ξανά τα όσα κάποτε τους πρόσφεραν την αληθινή χαρά και ευτυχία. Γι’ αυτό και ξεκίνησαν ξανά από ‘κει που είχαν μείνει. Χωρίς να συνειδητοποιούν πως όταν παίρνεις ένα δρόμο γνωστό, η κατάληξή του δεν μπορεί να είναι διαφορετική.


Τους είδατε αυτούς τους δύο κυρίους που ήρθαν κι έπαιξαν μαζί σας; Σας φάνηκαν καλοί και διασκεδαστικοί; Έτσι έδειχναν. Μόνο που ανήκουν σε κείνη την ομάδα των παιδιών που λέγαμε. Το χαμόγελό τους δεν μοιάζει με το δικό σας. Ούτε κι η χαρά που έδειξαν είναι αληθινή σαν τη δική σας. Κι αν μιλούν ξένες γλώσσες, δεν επικοινωνούν σαν κι εσάς. Έχουν από καιρό χαλάσει. Και το δυστύχημα είναι που δεν το κατάλαβαν ποτέ αυτό.

- Ποιο είναι το δίδαγμα αυτής της ιστορίας;
- Να μην ξεχάσουμε ποτέ αυτές τις στιγμές και να μείνουμε παιδιά ακόμα κι όταν μεγαλώσουμε.
- Σωστά! Και να ξέρετε, ο κόσμος θα γίνει καλύτερος μόνο σαν σκάψει κανείς μέσα του να βρει το παιδί που έθαψε...

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Κανένα παζάρι για την κάρτα

ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΜΑΝΩΛΗ, 10:15 (τελευταία ενημέρωση 10:15)

ΑΠΟΨΗ

Το μυστηριώδες πορτρέτο του Μεσσία

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:05 (τελευταία ενημέρωση 10:05)

ΑΠΟΨΗ

Φραγμό στις καταστροφικές ιδέες του Προέδρου

Πολίτης News, 09:50 (τελευταία ενημέρωση 09:50)

Επιστροφή
στην αρχή