Με τον καημό...(Του Γιώργου Κασκάνη)

ΑΠΟΨΗ /ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ
Μόνο που εδώ κρίνεται το μέλλον μιας χώρας. Κρίνεται το μέλλον το δικό μας αλλά και των μελλοντικών γενιών που θα μας ρωτήσουν αν υπήρχαν ευκαιρίες...

Υπάρχει πάντα μια προβληματική αντίληψη στους ανθρώπους. Κυρίως σε αυτούς που εκτίθενται στη δημόσια σφαίρα, είτε ως πολιτικοί, είτε ως δημοσιογράφοι. Έχουν πάντα την εντύπωση ότι το κάθε πρόβλημα ή το κάθε ζήτημα στο οποίο παίρνουν θέση, εμφανίστηκε την ώρα που εμφανίστηκαν αυτοί! Το τι προηγήθηκε, τα πραγματικά γεγονότα της διαδρομής του προβλήματος, το «κεκτημένο» που διαμορφώθηκε, δεν απασχολεί κανένα. Όλα περιστρέφονται γύρω από τη δική τους γνώση και καταλήγουν να περιστρέφονται γύρω από τους εαυτούς τους. Κάπως έτσι τα μεγάλα ζητήματα μετατρέπονται σε προσωπικές υποθέσεις και σε προσωπικές εμμονές.

Η τελευταία αποστολή στο Μοντ Πελεράν για τις συνομιλίες του Κυπριακού έφερε για εμένα ένα ακόμα στοιχείο στην επιφάνεια. Δεν αλλάζουν μόνο οι πολιτικοί που χειρίζονται το Κυπριακό. Δεν αλλάζει μόνο η πραγματική σύνθεση του προσφυγικού κόσμου με τους περισσότερους που έκτισαν τη ζωή τους στα κατεχόμενα να έχουν φύγει. Αλλάζουν και οι γενιές των δημοσιογράφων που ασχολούνται με το θέμα. Και μαζί με αυτές, ο τρόπος κάλυψης των γεγονότων. Ζούμε στην εποχή της αυτόματης ενημέρωσης, της αστραπιαίας μεταφοράς των πληροφοριών, της αδυναμίας εμβάθυνσης στα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Αποκτά μεγαλύτερη σημασία το ωρολογιακό πρόγραμμα των διαπραγματευτών, το πότε μπήκαν στην αίθουσα, πότε έκαναν διάλειμμα, τι έφαγαν, τι ήπιαν, τι αστείο έκαναν μεταξύ τους. Δεν φταίνε τόσο οι δημοσιογράφοι. Φταίει γενικότερα το σύστημα ενημέρωσης και η ανάγκη του κοινού για κουτσομπολιό και όχι για επί της ουσίας πληροφόρηση.

Μόνο που εδώ κρίνεται το μέλλον μιας χώρας. Κρίνεται το μέλλον το δικό μας αλλά και των μελλοντικών γενιών. Οι οποίες δεν θα μας ρωτήσουν πόσες λεπτομέρειες ξέρουμε για την κοινωνική συμπεριφορά των διαπραγματευτών. Ούτε για το πρόγραμμα που ακολούθησαν. Θα μας ρωτήσουν αν υπήρχαν ευκαιρίες να πάμε ένα βήμα μπροστά και τις χάσαμε από ελαφρότητα ή φοβικά σύνδρομα. Θα μας ρωτήσουν αν πήγαμε εκεί έχοντας γνώση των δεδομένων και των επιπτώσεων της μιας ή της άλλης επιλογής. Κυρίως όμως θα μας ρωτήσουν αν προσπαθήσαμε να πούμε την αλήθεια, να ενημερώσουμε αληθινά ή μεταφέραμε τις δικές μας εμμονές αναπαράγοντας μια συζήτηση που δεν επηρεάζεται ακόμα κι όταν όλα γύρω μας αλλάζουν. Ακόμα κι όταν ανοίγονται νέοι δρόμοι που αδυνατούμε να δούμε.

Οφείλουμε όλοι να αντιληφθούμε ένα πράγμα. Κανένα πρόβλημα δεν άρχισε με τη δική μας εμφάνιση. Αν έχουμε κάποιο ρόλο να διαδραματίσουμε, είναι αυτό το πρόβλημα να τελειώσει στη δική μας παρουσία. Αν είναι δυνατό. Διαφορετικά, θα φύγουμε κι εμείς όπως έφυγαν τόσοι πρόσφυγες. Με τον καημό...

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Ψωμί, Παιδεία, Ελπίς καμία! #Pellotopos

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 22.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Νεκατωμένα στομάχια (Του Μιχάλη Θεοδώρου)

ΜΙΧΑΛΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, 21.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Συνείδηση, τιμή και υπερηφάνεια

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 21.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή