Με την Εκκλησία δεν κάνεις εκπαιδευτική μεταρρύθμιση

ΑΠΟΨΗ /NON SERVIAM
Δυστυχώς ο νέος υπουργός δεν χρειάστηκε παρά λίγες ώρες για να επιβεβαιώσει πως η επιλογή του είχε ως στόχο ό,τι και του προηγούμενου: τη συντήρηση.

Ήμουν ανάμεσα σε αυτούς που είδαν θετικά την απομάκρυνση Καδή από το Υπουργείο Παιδείας. Θεωρούσα ότι η εκπαίδευση χρειάζεται σημαντικές αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, οι οποίες δεν μπορούν να γίνουν χωρίς να ανοίξουν μέτωπα, και ο πρώην υπουργός (είτε λόγω χαρακτήρα είτε λόγω πεποιθήσεων) έδειξε πως δεν διέθετε τη βούληση να συγκρουστεί με το παρελθόν. Δυστυχώς ο νέος υπουργός δεν χρειάστηκε παρά λίγες ώρες για να επιβεβαιώσει πως η επιλογή του είχε ως στόχο ό,τι και του προηγούμενου: τη συντήρηση. Ότι αποτελούσε μια ακόμα προσπάθεια διασφάλισης από μέρους του συστήματος των ισορροπιών, με πρώτο και απόλυτο θύμα το μελλοντικό πολίτη και τη χώρα. Επιλέγοντας στην πρώτη του συνέντευξη να μην αφήσει καμιά αμφιβολία ως προς τα όρια στα οποία θα κινηθεί, τοποθετώντας στο κεντρικό κάδρο της παιδείας και την επόμενη πενταετία την Εκκλησία : «Σε συνεργασία με τους κοινωνικούς φορείς και την Εκκλησία θα κάνουμε την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση», εξήγησε.

Δεν θα μπω στη διαδικασία να παραθέσω και πολύ περισσότερο να υπερασπιστώ τα αυτονόητα: Ότι δηλαδή από τη στιγμή που κάποιος τάσσεται υπέρ του δικαιώματος του καθενός στην ελεύθερη επιλογή, συμπεριλαμβανομένoυ του θρησκεύματος, η Εκκλησία δεν μπορεί να αποτελεί μέρος της διαμόρφωσης της της εκπαίδευσης διαδικασίας. Ότι δεν νοείται εν έτει 2018 ο υπουργός Παιδείας να δηλώνει δημοσίως ότι η υλοποίηση της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης θα εξαρτηθεί  από την έγκριση ή όχι της Εκκλησίας. Ούτε θα μπω στη λογική να επιχειρηματολογήσω (όσο κι αν σε μια χώρα όπου στην επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας αναφέρεται πως τα αίτια της αθεΐας είναι «ο εγωισμός των σύγχρονών επιστημόνων, η ημιμάθεια και η ύψιστη αχαριστία», και συμβουλεύει τον κόσμο να την αποφύγουν «για να μην ζήσουν τις κακές και αμαρτωλές συνέπειες της» και η Εκκλησία καλεί όσους γονείς δεν επιθυμούν τα παιδιά τους να κοινωνούν να τα στείλουν σε ιδιωτικά σχολεία, αυτό κάθε άλλο παρά αυτονόητο φαντάζει, η δική μου λογική δεν το επιτρέπει) για το γεγονός ότι για το χαρακτήρα της εκπαίδευσης σε μια κοσμική χώρα δεν μπορεί να αποφασίζει η Εκκλησία.

Έχω όμως την πεποίθηση ότι θα πρέπει κάποια στιγμή όλοι να αφήσουμε τα συνθήματα, να αποφασίσουμε προς τα πού θέλουμε να κινηθούμε και αναλόγως να ενεργήσουμε. Η εκπαίδευση είναι τεράστιας σημασίας για τη δημιουργία μιας πραγματικά δυναμικής οικονομίας. Αποτελεί βασικό πυλώνα στη διαμόρφωση της αυριανής κοινωνίας. Ενώ είναι καθοριστική ως προς στον τρόπο που ο πολίτης προσεγγίζει ζητήματα επανένωσης ή τουλάχιστον ειρηνικής συμβίωσης. Που θα επιτρέψουν εάν οι συνθήκες είναι τέτοιες την αποδοχή μιας βιώσιμης λύσης.  Αν λοιπόν η κυβέρνηση εννοεί αυτά που λέει, πως στόχος είναι η οριστική έξοδος από την κρίση, με έμφαση στην έρευνα και τη δημιουργικότητα, η διαμόρφωση του μελλοντικού πολίτη που θα μπορεί ερευνώντας και αμφισβητώντας, να πάρει τη χώρα παρακάτω, και η επανένωση, τότε θα πρέπει να εξηγήσει και πώς οι στόχοι αυτοί εξυπηρετούνται, τοποθετώντας στο επίκεντρο της παιδείας (η οποία καθορίζει χαρακτήρες, συνειδήσεις, πεποιθήσεις) έναν φορέα τέτοιων οπισθοδρομικών και εθνικιστικών θέσεων. Τι σχέση μπορεί να έχει μια τέτοια αντίληψη με την έννοια του σύγχρονου σχολείου το οποίο τάχα επιδιώκουμε, με την προοδευτική και ανοικτή κοινωνία, τον νέο πολίτη που με ευρύτητα θα βλέπει και θα κρίνει τα πράγματα και θα υπερασπίζεται το δικαίωμα της ελεύθερης συνείδησης, τον οποίο υποτίθεται θέλουμε να δημιουργήσουμε.

Είναι ξεκάθαρο ότι η ανελευθερία, δόγματα «απόλυτης αλήθειας» (καθόλου άγνωστα στην κοινωνία μας, όπως έδειξε και η ανακοίνωση του συνδέσμου θεολόγων για την παρέλαση υπερηφάνειας και επιβεβαιώνει και η επίσημη ιστοσελίδα του Υπουργείου Παιδείας), κτίζονται στα σχολεία. Όταν η παιδεία γίνεται προπαγανδιστικό εργαλείο, καλλιεργεί έναν βαθύ συντηρητισμό και επιβάλλει την έλλειψη ανοχής στο διαφορετικό, τότε προφανώς και μια κοινωνία γίνεται ευάλωτη στον φασισμό, διολισθαίνει σε αναχρονισμούς πολλών και διαφορετικών επιπέδων.

Το τελευταίο που χρειάζεται μια χώρα (η οποία με συνέπεια κατατάσσεται ανάμεσα στις χειρότερες) που έχει ως στόχο έχει να εξέλθει της κρίσης έχοντας ως κύριο μοχλό της ανάπτυξης τη γνώση και τη δημιουργία ενός πολίτη που με κριτική σκέψη θα αμφισβητεί και θα αναλύει τα πράγματα σε γόνιμη βάση, είναι να επενδύσει στη συντήρηση, την ημιμάθεια, τα δόγματα. Και το τελευταίο που χρειάζεται ενώ διεκδικεί (στα λόγια τουλάχιστον) την επανένωση είναι να θέτει στο κέντρο της παιδείας της έναν θεσμό ο οποίος εκφράζει ό,τι πιο ακραίο και εθνικιστικό σήμερα στην κοινωνία, και να καλλιεργεί το αίσθημα εθνικής και θρησκευτικής ανωτερότητας. Δεν είναι αρκετό να λέμε ότι το μέλλον της χώρας βρίσκεται στην Ευρώπη ή ότι επιθυμούμε λύση. Θα πρέπει να λειτουργούμε και αναλόγως. 

Όσο αρνούμαστε να δούμε σοβαρά όσα εδώ και χρόνια βολικά αγνοούμε, όσο με ευκολία υιοθετούμε πρακτικές που δεν «ενοχλούν», καθορίζουν όμως το ποιοι είμαστε σήμερα, και κυρίως το ποιοι θα είμαστε αύριο, τόσο θα συνεχίσουμε να ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις ίδιες πραγματικότητες. Θα έπρεπε να είχαμε αντιληφθεί μετά από μια τέτοια πορεία πως δεν λύνονται όλα με έναν σταυρό.

antopoly@cytanet.com.cy

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Οι βάρβαροι και οι ήρωες...Του Σενέρ Λεβέντ

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 12.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Yianis Christodoulou Foundation

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ, 12.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Ποιος θα λύσει το κυπριακό - Της Μιράντας Λυσάνδρου

ΜΙΡΑΝΤΑ ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, 12.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή