Με τα φρένα σπασμένα / με τα φρένα σπασμένααα

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Τον μισεί. Θανάσιμα. Περισσότερο κι από μένα. Και ακόμη και τέτοιες ώρες που τα πάντα καταρρέουν γύρω της, δεν μπορεί να αντισταθεί στον πειρασμό!

Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ το γνωρίζουν εδώ και χρόνια αλλά ο περισσότερος κόσμος όχι. Ε ναι, λοιπόν, υπάρχει κάποιος τον οποίο η Καμένη (μελλοντικά για την Ένωση) τον μισεί περισσότερο κι από μένα.

Ω ναι! Ένας είναι δε. Και παρότι είπα πως δεν θα ασχολούμουν μαζί της για λίγο –από συμπόνια κυρίως, για εκείνο το μόλις 22% που καταφέρνει να σύρει στον Νικολόκιο από τα αποκαΐδια του πάλαι ποτέ κομματιδίου της– ένα σχόλιο, σήμερα, επιβάλλεται. Δεν μ’ αφήνει να αγιάσω!

Θα το αποκαλύψω, λοιπόν, και σ’ εσάς. Ο άνθρωπος που μισεί, περισσότερο και από μένα, η Περιφρουρούμενη (βρε κορόιδα), είναι ο Στυλιανίδης. Εάν με εμένα βγάζει αφρούς –και βγάζει– με εκείνον κάνεις foam party. Φέρε Φλαμπελένη, εμφάνισε Στυλιανίδη σε φωτογραφία έστω, και σε δύο λεπτά το σκηνικό θα θυμίζει Nissi Beach το καλοκαίρι.

Καιρό γύρευε, που λέτε, να βγάλει το άχτι της η καημελένη Καμελένη (είδατε προσέγγιση αρμόζουσα εις τας περιστάσεις και το πνεύμα των ημερών) αλλά δεν μπορούσε. Προχθές ο Χρήστος Στυλιανίδης έκανε μια τοποθέτηση, πολύ ορθή και μη επιδεχόμενη –στον κόσμο της λογικής τουλάχιστον– αμφισβήτηση. Σε σχέση με την Κύπρο, το Κυπριακό και το μέλλον μας στην Ευρώπη.

Είπε μεταξύ άλλων, πως «δεν μπορεί να υπάρξει διαρκής και βιώσιμη λύση του Κυπριακού εάν όλη η Κύπρος δεν γίνει ευρωπαϊκή επικράτεια, αν, δηλαδή, δεν ισχύει το κεκτημένο σε όλο το νησί ανεξαρτήτως των εσωτερικών δομών του κράτους».

Δεν είναι τοποθέτηση για την ακρίβεια. Μπορείς να το πεις υπόμνηση, αυτονόητη καταγραφή μιας πραγματικότητας και πολλά άλλα. Εάν κάποιος δεν είναι του γιατρού –και δεν εννοώ του Λυσσαρίδη– ή δεν έχει εμμονές με τον Στυλιανίδη και ψάχνει παρασυρμένος από αυτές τρόπο να τον κράξει, δεν μπορεί να διαφωνεί με αυτό που λέει η δήλωση.

Η Ελένη του γιατρού δεν είναι. Ακόμα τουλάχιστον. Μετά τις εκλογές, ανεξαρτήτως αποτελέσματος, παίζει να γίνει αλλά της εύχομαι να το γλυτώσει.

Διότι και στην ολοένα και πιο απομακρυσμένη περίπτωση να περάσει ο Νικολόκιο στον δεύτερο γύρο (μπορείς να τους ξεγελάς όλους για λίγο καιρό, λίγους για πάντα, αλλά όχι όλους για πάντα, είχε πει και ο Λίνκολν, Νικόλα μου) τα ψίχουλα που απέμειναν να την ακολουθούν στην επιλογή της, επιλογή με βάθος τη διαδοχή του… Στυλιανίδη (η εμμονή που λέγαμε και εδώ) στην Κομισιόν, δεν είναι αρκετά για να της εξασφαλίσουν την υλοποίηση της τράμπας.

Όχι μόνο διότι ο άλλος με τα ψέματα, τα αγορασμένα likes (και όχι μόνο) όπως και τις ξεδιάντροπες υποσχέσεις και όλα τα άλλα, δεν θα βγει ούτως ή άλλως Πρόεδρος, εδώ στον δεύτερο γύρο δεν περνά, αλλά διότι το χαρτί της ίδιας έχει καεί. Το έκαψε η αλαζονεία της η οποία θεώρησε δεδομένες τις ψήφους των Συναγερμικών στις ευρωεκλογές (με τον ΔΗΣΥ) αλλά και μετά του 1/3 εξ αυτών (18.000) που κατάφερε να πάρει στην Αλληλεγγύη. Ούτε 4.000 δεν καταφέρνει να δώσει στη Στράκκα με βάση τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων.

Το Κόμμα για τα Ζώα είχε πάρει λίγο περισσότερες στις εκλογές. Για την ακρίβεια 4.088 ψήφους. Διότι εκείνο μιλούσε στους ψηφοφόρους του για τα ζώα, όχι ωσάν να ήταν ζώα, όπως έκανε η συγκεκριμένη.

Στην ανακοίνωσή της λοιπόν –ε μα ναι, έβγαλε και ανακοίνωση εναντίον τού Στυλιανίδη για τις δηλώσεις του αποκαλώντας την πιο πάνω αναφορά του «αφ’ υψηλού»!– η Ελένη άλλως Αλληλεγγύη (διότι κόμμα δεν υπάρχει πλέον), αυτή λοιπόν, μέσα από μια φουρτούνα σπάνια, κατέληξε να αποδώσει στον επίτροπό μας στην ΕΕ «ερντογανολαγνεία» και «τουρκολαγνεία» (sic!).

Γιατί; Θα σας γελάσω. Ίσως αυτό που την εξαγρίωσε, πέρα από τις γνωστές εμμονές με τον συγκεκριμένο, να ήταν η αναφορά Στυλιανίδη πως τα περί νέων στρατηγικών είναι «αφελείς και επικίνδυνες λογικές». Και σε αυτό συμφωνεί κάθε εχέφρων –Ελένη μου no offence, εσύ απλώς θολώνεις λόγω του συγκεκριμένου– άνθρωπος.

Εδώ, το είχαμε δοκιμάσει σε ελαφρώς λογικοφανή πλαίσια τον καιρό του Τάσσου και… πετύχαμε να τον βλέπουν κάτι τριτοκοσμικοί δικτάτορες και μόνο, να ανοίξει de facto το Ερτζάν, να αναβαθμιστεί η «ΤΔΒΚ» στην Ισλαμική Διάσκεψη και να αποφύγουμε την υστάτη την προώθηση του απευθείας εμπορίου, κάτι που ξανάρθε στην τελευταία έκθεση και δέχτηκαν να το βγάλουν προσωρινά. Λόγω συνομιλιών.

Σκεφτείτε τι έχουμε να πάθουμε εάν ξαναρχίσουμε τα νούμερα «υπερδύναμης» και το δοκιμάσουμε και σε πιο ακραία –και πιο παράλογη κυρίως– εκδοχή με τις πελλάρες του Νικόλα, τις οποίες κανείς δεν καταλαβαίνει κιόλας. Διότι είναι ανοησίες. Ώς τους κομπασμούς βγάζεις νόημα. Γελάει ο κάθε πονεμένος. Και ο Στυλιανίδης τους ενόχλησε;

Αν και φυσικά εδώ μιλάμε για την Καμένη (μελλοντικά για την Ένωση). Αυτή αντέδρασε. Σωστό. Μιλάμε όμως εν όλω για τους ίδιους bash πατριώτες οι οποίοι ουδόλως ενοχλήθηκαν από τη στήριξη λ.χ. του Αρχιεπισκόπου σε δύο κράτη. Ένα από τα πολλά που δεν τους ενόχλησαν.

Ένα από εκείνα που ποτέ δεν φανταζόμασταν ότι θα έβγαιναν από στόμα ελληνόφωνου και που ο υψηλός πατριωτισμός της συγκεκριμένης και της υπόλοιπης παρέας, παραδόξως, τα άφησε ασχολίαστα. Νερό στον μύλο της Τουρκίας και του Ερντογάν.

Διότι, βλέπετε, όταν παίζουν πολιτικά συμφέροντα, το σχοινί διαφόρων μονό δεν φτάνει και διπλό περισσεύει. Πόσω μάλλον όταν γλυκοκοιτάζουν και οι ίδιοι πράγματα που μας οδηγούν στη διχοτόμηση μασκαρεμένα ως αγώνες διαρκείας.

Μέσω των οποίων διαιωνίζονται καριέρες και καριέρες.

Εκτός, βεβαίως, από εκείνες που κάηκαν ήδη.

Διότι είπαμε. Σηκώνουμε δούλεμα για καιρό. Αλλά, κάπου, όλα αυτά τελειώνουν. Ευτυχώς!


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Καλή διαγωγή και μεταμέλεια (Του Σενέρ Λεβέντ)

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 19.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Οι στομαχικές διαταραχές του Κώστα Κληρίδη (Του Διονύση Διονυσίου)

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 19.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Σημειώσεις: Διάλογος για τα ουσιώδη

ΜΑΡΙΝΑ ΚΟΥΜΑΣΤΑ, 19.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή