Λύση γένους θηλυκού (της Αλεξάνδρας Ατταλίδου)

ΑΠΟΨΗ /ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ
Όταν η λέξη γυναίκα τοποθετείται στην ίδια πρόταση με τη λέξη σύγκρουση, συνήθως είναι για να αποδοθεί στο γυναικείο φύλο η ιδιότητα του θύματος, του αδύνατου, ή του καταπιεσμένου. Αν και σε κάθε σύγκρουση οι γυναίκες αποτελούν τα μεγαλύτερα θύματα, καθώς αυτές συνήθως επωμίζονται το βάρος της συντήρησης των οικογενειών τους και τον πόνο που συνεπάγεται η απώλεια συζύγων και παιδιών τους, το γεγονός αυτό δεν σημαίνει ότι η γυναίκα είναι ανήμπορη να συνεισφέρει στις διαδικασίες επίλυσης συγκρούσεων.

Όταν η λέξη γυναίκα τοποθετείται στην ίδια πρόταση με τη λέξη σύγκρουση, συνήθως είναι για να αποδοθεί στο γυναικείο φύλο η ιδιότητα του θύματος, του αδύνατου, ή του καταπιεσμένου. Αν και σε κάθε σύγκρουση οι γυναίκες αποτελούν τα μεγαλύτερα θύματα, καθώς αυτές συνήθως επωμίζονται το βάρος της συντήρησης των οικογενειών τους και τον πόνο που συνεπάγεται η απώλεια συζύγων και παιδιών τους, το γεγονός αυτό δεν σημαίνει ότι η γυναίκα είναι ανήμπορη να συνεισφέρει στις διαδικασίες επίλυσης συγκρούσεων. Κι όμως, διαχρονικά παρατηρείται ο παραγκωνισμός των γυναικών από τις θεσμικές διαδικασίες επίλυσης συγκρούσεων, αν και συχνά οι ίδιες πρωταγωνιστούν σε κοινωνικούς αγώνες συμφιλίωσης οι οποίοι ταυτίζονται με τον ευρύτερο αγώνα θεμελίωσης της ισότητας των φύλων και κατ? επέκταση όλων των επιμέρους οντοτήτων που απαρτίζουν μια κοινωνία.
 
Στην περίπτωση της Κύπρου οι γυναίκες, αν και φέρουσες το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την ανοικοδόμηση της κοινωνίας μετά την εισβολή του 1974 και τα αιματηρά γεγονότα που την πλαισιώνουν, τα οποία φέρουν τη σφραγίδα του ανδρικού φύλου, παραμένουν ακόμα και σήμερα αποκλεισμένες από τις ομάδες διαπραγμάτευσης και λήψης αποφάσεων σχετικά με το κυπριακό πρόβλημα.
 
Η απουσία γυναικών από τις διαπραγματευτικές ομάδες των δύο πλευρών αποστερεί τον εμπλουτισμό της όλης προσπάθειας με διαφορετικές προσεγγίσεις και ενδεχομένως αλλαγές που μπορεί να φέρουν καινοτομία. Σε κάθε διαπραγματευτικό γύρο, άλλωστε, βλέπουμε να επιχειρούνται τεχνικού τύπου αλλαγές, όπως είναι οι απευθείας συναντήσεις, οι επαφές με την ’γκυρα, οι εκ του σύνεγγυς συνομιλίες κ.λπ. Τι μας σταματά λοιπόν από την αλλαγή και της ίδιας της σύστασης των διαπραγματευτικών μας ομάδων, εντάσσοντας την γυναικεία παρουσία σε αυτές;
 

Η συμμετοχή των γυναικών στις ειρηνευτικές διαδικασίες διπλωματικού χαρακτήρα που διεξάγονται στη χώρα μας δεν θα πρέπει να περιορίζεται στην παρουσία των συζύγων των δύο ηγετών σε δείπνα και συναντήσεις κοινωνικού χαρακτήρα χάριν της ελάφρυνσης του διαπραγματευτικού κλίματος. Η παρουσία τους πρέπει να αντανακλάται και σε διπλωματικό και πολιτειακό επίπεδο, δηλαδή στους μηχανισμούς εκείνους στους οποίους εναπόκειται ο οραματισμός και σχεδιασμός μιας ενιαίας Κύπρου. Ας μην αγνοούμε ότι το Κυπριακό ως πρόβλημα κατοχής είχε ανέκαθεν κοινωνικές ρίζες και γι? αυτό σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να συζητείται απουσία ενός σημαντικού μεριδίου της κυπριακής κοινωνίας. H ενθάρρυνση της ενεργού συμμετοχής και εμπλοκής των γυναικών στην πολιτική ζωή γενικότερα για την επίτευξη ουσιαστικής ισότητας στις εσωτερικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων αποτελεί εξάλλου πάγια πολιτική του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
 
Το γεγονός ότι οι γυναίκες υπέφεραν περισσότερο κατά τα τραγικά συμβάντα του 1974 ωστόσο δεν δικαιολογεί από μόνο του την αναγκαιότητα ένταξης των γυναικών στην διαδικασία επίλυσης. Η εικόνα εξάλλου της γυναίκας-θύματος χαρακτηρίζεται από πολλούς ιστορικούς ως αποτύπωση ενός μόνο μέρους της πραγματικής της σχέσης με τον πόλεμο. Αυτή που συνήθως αγνοείται είναι η σχέση που θα μπορούσε να έχει με τις διαδικασίες διαπραγμάτευσης, ειρήνευσης και επίλυσης μιας σύγκρουσης, όχι γιατί ως θύμα θα πρέπει να έχει λόγο, αλλά κυρίως γιατί η απουσία της δεν μπορεί παρά να ερμηνευθεί ως κόστος, αν αναλογιστεί κανείς τα πλεονεκτήματα της πολυφωνίας κατά τις διαδικασίες συζήτησης και επίλυσης οποιουδήποτε θέματος αφορά μια κοινωνία.
 
Όπως θα έπρεπε να συμβαίνει και με όλους τους μηχανισμούς λήψης αποφάσεων, ο ρόλος της γυναίκας ως κοινωνικής κατασκευής είναι καιρός να αποσυνδεθεί από την έννοια του αδυνάτου και να αρχίσει να αξιοποιείται προς όφελος του οράματος για μια κοινωνία που θα είναι ικανή να παρέχει χώρο και ρόλο ύπαρξης σε κάθε ομάδα που την απαρτίζει. Η θεμελίωση της ειρήνης και της συμφιλίωσης, εξάλλου, αρχίζει με το πρώτο-πρώτο λιθαράκι αλλαγής που στεριώνουμε στον ίδιο τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε τον κόσμο γύρω μας. Με αυτό το σκεπτικό η παρουσία γυναικών στις διαπραγματευτικές ομάδες των δύο πλευρών ίσως και να αποτελεί το πρωταρχικό θεμέλιο ειρήνης που μπορεί να χτιστεί κατά την παρούσα φάση στην κυπριακή κοινωνία. Παρουσία που είναι ικανή να επιφέρει καίριο πλήγμα στο αδιάλλακτο πρόσωπο της κατοχής και να υπερπηδήσει εμπόδια όπως αυτά των στρατών, της κομματοκρατίας και της πολιτικής των συμφερόντων.

 

 

(Αλεξάνδρα Ατταλίδου, αν. επικεφαλής Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Κύπρο)

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Καλή διαγωγή και μεταμέλεια (Του Σενέρ Λεβέντ)

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 21:10 (τελευταία ενημέρωση 21:10)

ΑΠΟΨΗ

Οι στομαχικές διαταραχές του Κώστα Κληρίδη (Του Διονύση Διονυσίου)

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 21:10 (τελευταία ενημέρωση 21:10)

ΑΠΟΨΗ

Σημειώσεις: Διάλογος για τα ουσιώδη

ΜΑΡΙΝΑ ΚΟΥΜΑΣΤΑ, 21:00 (τελευταία ενημέρωση 21:00)

Επιστροφή
στην αρχή