Λαϊκισμός: Τo νέο φρούτο - Του Σωτήρη Κάττου

ΑΠΟΨΗ /ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ
Λειτουργούν μέσα σε ένα πλαίσιο κοινωνικού αυτοματισμού, όπου δαιμονοποιούν οποιοδήποτε δημόσιου χαρακτήρα αγαθό ή δραστηριότητα

 

Αν ζητηθεί τυχαία και δειγματοληπτικά από την κοινωνική μάζα να ορίσει τι σημαίνει λαϊκισμός*, αμφιβάλλω πολύ αν κατανοεί εννοιολογικά και ερμηνευτικά τον όρο. Χειρότερα, δε, οι καθεστωτικοί ταγοί των μεγάλων συμφερόντων πλειοδοτούν στη χρήση του όρου στη συνειδητή προσπάθειά τους να εξισώσουν τον όρο με τη δήθεν πρόωρη, πρώιμη, αδικαιολόγητη και βεβιασμένη άρθρωση κοινωνικών αιτημάτων ως αποτέλεσμα μιας σκληρής και παρατεταμένης λιτότητας που ακύρωσε την κοινωνική προοπτική της μεσαίας τάξης, έριξε στη φτώχεια και στην ένδεια μεγάλη μερίδα της εργατικής τάξης και προκάλεσε μια άνευ προηγουμένου ανακατανομή του πλούτου προς όφελος της κυπριακής φεουδοκαπιταλιστικής ολιγαρχίας. Το εισόδημα της ολιγαρχίας προσεγγίζει το 95% του συνολικού εισοδήματος των μισθωτών, και όχι μόνο. Κατακρατούν 125 εκατ. ευρώ ως φόρο εισοδήματος από τους υπαλλήλους τους και δεν το καταβάλουν στο κράτος. Δεν μιλάει κανείς. Τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ, καμία αναφορά. Σκίζουν τα ιμάτιά τους όμως, αν εργαζόμενοι ιδιαίτερα στον ευρύτερο δημόσιο τομέα διεκδικούν βελτίωση των δικαιωμάτων τους. Οι δε εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα έχουν μετατραπεί σε σύγχρονους είλωτες. Η ολιγαρχική αλητεία μέσα από τους εκπροσώπους της στη Βουλή πέτυχε την κατάργηση της φορολόγησης της ακίνητης περιουσίας 110 εκατ. ευρώ, διαγράφοντας μέσα από την απόφαση αυτή, που -σημειώστε- μας έχει φέρει σε συνεχή αντιπαράθεση με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τη φοροδιαφυγή τους. Με 235 εκατ., και επιπλέον τα 120 εκατ. της εισφοράς των δημοσίων υπαλλήλων του 1,5%, χωρίς να προσμετράται η φοροδιαφυγή, θα μπορούσε να βελτιωθεί αμέσως και σημαντικά η ποιότητα της παρεχόμενης υγείας στο νησί. Το δε ξενοδοχειακό κατεστημένο, του οποίου όλη η υποδομή της λειτουργίας στηρίζεται στη φορολογία της απασχόλησης, προβαίνει σε μια άνευ προηγουμένου συσσώρευση στη βάση της αισχρής εκμετάλλευσης των εργαζομένων στη βιομηχανία αυτή.

Λειτουργούν μέσα σε ένα πλαίσιο κοινωνικού αυτοματισμού, όπου δαιμονοποιούν οποιοδήποτε δημόσιου χαρακτήρα αγαθό ή δραστηριότητα, ενώ επιλεκτικά εκποιούν προς όφελός τους δημόσιο πλούτο και διορίζουν οσφυοκάμπτες σε δημόσιες θέσεις στρατηγικής εξυπηρέτησης των μεγάλων συμφερόντων της ολιγαρχίας. Έτσι, μόλις ο γενικός γραμματέας της ΠΑΣΥΔΥ στο πλαίσιο των θεσμικών του δικαιωμάτων δήλωσε ότι θα διεκδικήσει διά της νομικής οδού για τα μέλη της την απαλλαγή από οποιαδήποτε εισφορά προς το ΓεΣΥ ,αμόλησαν τους πραιτοριανούς τους με στόχο την πλήρη απαξίωση των δημοσίων υπαλλήλων. Κανείς όμως δεν μιλά για τις υπεραξίες που δημιουργούνται μέσα από τις διαφοροποιήσεις των πολεοδομικών ζωνών. Κανείς δεν μιλά για τον σφετερισμό δημόσιας περιουσίας από επιτήδειους φίλα προσκείμενους στην κυβέρνηση με εξευτελιστικά χαμηλά ενοίκια, τα οποία δεν καταβάλλουν στο κράτος και τα οποία μετανοικιάζουν παράτυπα αποκομίζοντας κέρδη εκατομμυρίων. Κανείς δεν μιλά για την επιδότηση της Hermes Airports με λεφτά του φορολογούμενου 40 εκατ. ευρώ για να ανταγωνιστεί, αν είναι δυνατόν, ένα παράνομο αεροδρόμιο -της Τύμπου-, δηλαδή ένα άνευ προηγουμένου κοινωνικό φέσωμα. Κανείς δεν μιλά για την αύξηση των λιμενικών τελών στο λιμάνι της Λάρνακας για να προστατευθεί η κερδοφορία των ιδιωτών στο λιμάνι Λεμεσού. Σκίζουν τα ιμάτιά τους για τη μισθολογική αναβάθμιση του ιατρικού και νοσηλευτικού προσωπικού, αλλά μόκο για διορισμό στην Κεντρική Τράπεζα του αποτυχημένου επιτρόπου Αποκρατικοποιήσεων με μισθό 140.000! ευρώ ετησίως. Κανείς δεν μιλά για τον αλεξιπτωτικό διορισμό της υπαλλήλου του ΔΗΣΥ ως γενικής διευθύντριας του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών. Και αίφνης, σαν από μηχανής θεός μάς παρουσιάζεται και ο κ. Δημήτρης Γεωργιάδης, ο πρόεδρος του Δημοσιονομικού Συμβουλίου, με ύφος χιλίων πιθήκων να αφορίζει και αυτός τον γενικό γραμματέα των δημοσίων υπαλλήλων αναφωνώντας «λαϊκιστικό παζάρι η διαδικασία αυξήσεων στο Δημόσιο». Ποίος ομιλεί. Ο άνθρωπος που παρείχε εργολαβική δημοσιογραφική εκδούλευση προς τους κυβερνώντες, την οποία εκταμίευσε πολιτικά με τον πιο πάνω διορισμό. Κανείς δεν μιλά. Αν μη τι άλλο, ήταν ειλικρινής ότι η πρόθεση Χατζηπέτρου δεν απειλεί με καταστροφή τα κρατικά ταμεία, σε αντίθεση με τον κ. Τσακκή ,γενικό γραμματέα του ΚΕΒΕ. Ο άνθρωπος αυτός, που προφανώς από αλαζονεία δεν ερυθριά, κινδυνολογεί ότι η πρόθεση του γ.γ. της ΠΑΣΥΔΥ θα ανατινάξει τις διαδικασίες για το ΓεΣΥ, όταν οι εργοδότες εν είδει τελεσιγράφου θέτουν ως οροφή για τον υπολογισμό της εισφοράς τους τις 150.000 ευρώ και τίποτε πέραν αυτού. Κανείς δεν μιλά. Η κοινωνική μάζα, έρμαιο του κοινωνικού αυτοματισμού που με τόση μαεστρία μετέρχεται το ολιγαρχικό καθεστώς, ζει και αναπνέει με την προσδοκία του καταποντισμού της αξιοπρεπούς και σχετικά καλά αμειβόμενης μισθωτής εργασίας. Μια κοινωνική μάζα, πολιτικά εύπλαστη, που για να ικανοποιήσει τη μικροψυχία της, την κακεντρέχειά της και τον φθόνο της επιλέγει τη μετατροπή πάντων σε Αιθίοπες, παρά τη φροντίδα και την έξοδο από μια τέτοια μίζερη κατάσταση. Κανείς δεν μιλά για την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου σχετικά με την επιλογή της συζύγου του ιδιοκτήτη της «Καθημερινής» στη θέση της επιτρόπου Διοικήσεως. Μια κατ’ εξοχήν περίπτωση θεσμικής διαπλοκής μεταξύ της εκτελεστικής εξουσίας και της άτυπης τέταρτης εξουσίας. Κανείς δεν μιλά. Μιλάνε μόνο όταν το συλλογικό υποσυνείδητό τους, που συνισταμένη του είναι η μίζερη κακεντρέχειά τους, τους υπενθυμίζει την κοινωνική τους κατάντια. Και εδώ κτίζεται ο λαϊκισμός της εξουσίας.

Σε κάθε περίπτωση, η στήλη έχει επανειλημμένως καταθέσει την άποψή της κατά του μονοασφαλιστικού ΓεΣΥ. Ένα τέτοιο σύστημα είναι πέρα των δυνατοτήτων της κυπριακής οικονομίας και κοινωνίας. Οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, κατά την άποψή μου, θα πρέπει να διεκδικήσουν τη συμμετοχή τους πάνω σε εθελούσια βάση ,καθότι είναι αυτοί που θα επιχορηγούν δυσανάλογα την πλουτοκρατική φοροδιαφυγή. Η πρόταση του ΔΗΚΟ για ένα ενδιάμεσο σχέδιο υγείας για μια μεταβατική περίοδο χρήζει θετικής αντιμετώπισης.

Εν κατακλείδι, η κυπριακή πολιτεία διάγει βίο πολιτικής αλητείας και πολιτισμικής καθίζησης υπό τη σκληρή επιτήρηση ενός ραφιναρισμένου λαϊκισμού που λειτουργεί με όρους κοινωνικού αυτοματισμού. 

*Στην πολιτική, στα συνθήματα, στη σκέψη, στη συμπεριφορά ανθρώπων που επιζητούν να κολακεύουν τον απλό λαό για να αποκομίζουν προσωπικά ή άλλα οφέλη. (Γ. Μπαμπινιώτης).

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Τι απομένει λοιπόν; Μόνο εκλογές

Πολίτης News, 18.08.2017

ΑΠΟΨΗ

Δύο χωριστά κράτη κάτω από τη στέγη της ΕΕ;

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 18.08.2017

ΑΠΟΨΗ

Παλινδρόμηση στο παρελθόν (του Γιώργου Πανταγιά)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΤΑΓΙΑΣ, 16.08.2017

Επιστροφή
στην αρχή