Κράτος και οργανωμένες ομάδες συμφερόντων

ΑΠΟΨΗ /ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ
Το μόνο ζήτημα είναι όταν το έχουμε κάνει συνήθεια να τρέχουμε με 200 χωρίς φρένα μπορεί να πάθουμε άθελά μας κανένα ατύχημα. Η ίδια Βουλή με ακριβώς τους ίδιους βουλευτές αρνείται να περάσει ένα από τα νομοσχέδια της δανειακής συμφωνίας που η ίδια ψήφισε την περασμένη ’νοιξη.

Δεν πέρασε στη Βουλή το νομοσχέδιο για τις αποκρατικοποιήσεις. 25 υπέρ, 25 κατά, 5 αποχές. Υποπτεύομαι επανάληψη ηρωϊκού «Όχι», λίγο από τον γνωστό κενολόγο λαϊκισμό και ένα «Ναι» την επομένη σαν να μην τρέχει τίποτα. Το μόνο ζήτημα είναι όταν το έχουμε κάνει συνήθεια να τρέχουμε με 200 χωρίς φρένα μπορεί να πάθουμε άθελά μας κανένα ατύχημα. Η ίδια Βουλή με ακριβώς τους ίδιους βουλευτές αρνείται να περάσει ένα από τα νομοσχέδια της δανειακής συμφωνίας που η ίδια ψήφισε την περασμένη ’νοιξη. Είναι νοοτροπία συν τα επικίνδυνα μικροπαίγνια εξουσίας, τα οποία παρακολουθήσαμε για άλλη μια φορά χωρίς κανένα ουσιαστικό πολιτικό νόημα. Η συζήτηση θα είχε νόημα εάν είχαμε μπροστά μας δυο επιλογές για το πώς θα γίνουν οι αποκρατικοποιήσεις και διαφωνούσαμε με επιχειρήματα για τις υπαρκτές επιλογές μας. Γνωρίζουμε καλά ότι εάν σπάσουμε με δική μας ευθύνη τη μνημονιακή συμφωνία, μας περιμένει η άτακτη χρεοκοπία με ό,τι αυτή συνεπάγεται.


Θα επιχειρήσω να κοιτάξω το ζήτημα από την αντίθετη πλευρά της γνωστής περιγραφής που λέει ότι το κράτος μας είναι υπερτροφικό, η κοινωνία πολιτών ασθενής και βασιλεύουν οι πελατειακές σχέσεις, παιδί των οποίων είναι και οι ημικρατικοί οργανισμοί. Στην πελατειακή σχέση πάτρωνα και πελάτη η ισορροπία ισχύος είναι δεδομένη (ο πολιτικός είναι ο ισχυρός, ο πελάτης ο ανίσχυρος), στη σχέση των πολιτικών με τα οργανωμένα συμφέροντα (συνδικαλιστικά σωματεία, ομάδες επαγγελματιών κ.ά.) η ισορροπία ισχύος είναι ρευστή και εξαρτώμενη από τις εκάστοτε συνθήκες και περιστάσεις. «Οι πολιτικοί μπορούν θαυμάσια να είναι δέσμιοι ενός θηρίου που είτε οι ίδιοι είτε οι προκάτοχοί τους (από σχέδιο ή ενδοτικότητα) εξέθρεψαν», σημειώνει ο Χρυσάφης Ιορδάνογλου στο βιβλίο του «Κράτος και Ομάδες Συμφερόντων». «Ποιος έχει αλώσει ποιον», διερωτάται, «τα κόμματα τις ομάδες συμφερόντων ή οι ομάδες συμφερόντων τα κόμματα;». Με άλλα λόγια, ο γνωστός φαύλος κύκλος, τις εκφάνσεις του οποίου έχουμε βαρεθεί πια να διαπιστώνουμε στην πολιτική ζωή.


Για να σταματήσει πάντως η πολιτική σπέκουλα πάνω στις δικαιολογημένες ανησυχίες των υπαλλήλων των ημικρατικών οργανισμών και για να ενημερωθεί ευρύτερα η κοινωνία πρέπει με καθαρά λόγια να εξηγηθούν τα δεδομένα, τα ρίσκα αλλά και οι ευκαιρίες που ανοίγονται με τις ιδιωτικοποιήσεις που έτσι κι αλλιώς πρέπει να προχωρήσουν.

 

Για την υποψηφιότητά μου


Πριν από όλες τις μεγάλες αποφάσεις έχω την τάση να σκέφτομαι απλά. Έτσι το σκέφτηκα και την Τετάρτη το βράδυ πριν πάρω τη μεγάλη απόφαση. Με ενδιαφέρει η πολιτική και με συγκινεί η πολιτική διαδικασία. Είμαι έτοιμη να διεκδικήσω την ψήφο των συμπολιτών μου στις εκλογές. Ας αποφασίσει η κοινωνία ποιος θέλει να την εκπροσωπεί. Εγώ θα δώσω τη μάχη μου με τις μικρές μου δυνάμεις, ξεκινώντας από άλλη αφετηρία, με το ψηφοδέλτιο του ΔΗΣΥ.

 

Με τιμά η απόφαση του ΔΗΣΥ, το άνοιγμα και η εμπιστοσύνη που δείχνει στην Πρωτοβουλία «Μένουμε Ευρώπη» και στο πρόσωπό μου.


Ο στόχος είναι ένας αλλά πολυπρόσωπος: να ειπωθούν οι μεγάλες αλήθειες στο Κυπριακό, να στηριχθούν οι αδύναμοι της κοινωνίας, να εφαρμοστούν ευρύτατες μεταρρυθμίσεις στην οικονομία και την κοινωνία, να αναδειχθούν στην κεντρική πολιτική αρένα θέματα που συνήθως παραμένουν στη γωνία (γυναικεία και παιδική φτώχεια, δικαιώματα ΛΟΑΤ, ο ρόλος των ΜΜΕ) και να υποστηριχθεί η ευρωπαϊκή εμβάθυνση. Με συγκεκριμένες προτάσεις που αφορούν τη δύσκολη πραγματικότητα, με αδιαπραγμάτευτη στάση απέναντι στα πελατειακά συμφέροντα και με κριτήριο την αποτελεσματικότητα.


Ο ΔΗΣΥ είναι ο πολιτικός φορέας ο οποίος αυτή τη στιγμή καλύπτει αυτές τις ανάγκες σε μεγάλο βαθμό και είναι το κόμμα που δείχνει με τον πιο έμπρακτο τρόπο την προσήλωσή του στον στόχο της επανένωσης του τόπου. Ειδικά σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία που αρκετοί γυρνάνε το κεφάλι στην πολιτική.


Δεν πιστεύω δηλαδή ότι είναι «προοδευτισμός» ή «λύση» η αποχή. Όσο η ομάδα των «χωρίς φωνή» βρίσκεται «εκτός», όσο αποσύρεται στην ιδιωτική σφαίρα χωρίς αντιπροσώπευση, νικητές παραμένουν μόνο «οι εντός» του συστήματος: αυτοί που υποτίθεται ότι χτυπάει η αποχή!


Για αυτό ξαναγυρνάμε στην αρχή. Στα απλά. Κατεβαίνω στις εκλογές και διεκδικώ, δοκιμάζω, εκθέτω τις ιδέες μου στην πολιτική αρένα, στον δρόμο, στο καφενείο, στις παρέες. Έτσι κι αλλιώς αυτό δεν έκανα με άλλο τρόπο τόσο καιρό;

Υ.Γ: Η Πρωτοβουλία «Μένουμε Ευρώπη» θα παραμείνει και θα συνεχίσει τη δράση της κατά τη διάρκεια των ευρωεκλογών και μετά τις ευρωεκλογές. Είμαστε εδώ για να μείνουμε.

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Η επανάσταση της υπομονής...Του Γιώργου Κακούρη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 15.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Η ανυπακοή της Ιταλίας στην Κομισιόν

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΑΡΕΤΑΙΟΣ, 15.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Σε γνωρίζω από τη γεύση / του Εκμέκ την τρομερή

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 15.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή