Κράτος δικαίου, προστάτης εγκληματιών πολέμου;

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ

Δείτε καλά αυτά τα παιδιά. Πλην εκείνου στον κύκλο σφαγιάστηκαν όλα στις 14/08/74. Οι δράστες γνωστοί. Ζουν ατιμώρητοι εξαιτίας της Κυπρ. Δημοκρατίας.

Στη χθεσινή στήλη, είχα ασχοληθεί με το θέμα ενός Χασάν -δεν μπαίνω καν στον κόπο να ψάξω για να βάλω το επίθετό του διότι θεωρώ απαράδεκτο τον χρόνο που θα χάσω- ο οποίος κόμπαζε για το πώς εκτελούσε Ε/Κ στη Μεσαορία, προφανώς στη σφαγή της Άσσιας, στις 21 Αυγούστου του 1974.

Όσοι και όσες δεν την είδατε -και θέλετε- μπορείτε να βρείτε τη στήλη εδώ.

Η φρικαλεότητα αυτή διαπράχθηκε μία βδομάδα μετά τις αντίστοιχες εις βάρος Τ/Κ στην Τόχνη αλλά και στα τρία γειτονικά της Άσσιας χωριά της Μεσαορίας -Αλόα, Μάραθα και Σανταλάρη- οι οποίες είχαν τα τριπλάσια θύματα από το έγκλημα που διαπράχθηκε στην Άσσια.

Οι αριθμοί δεν έχουν σημασία πέραν της αναφοράς. Τα εγκλήματα εις βάρος αμάχων είναι εγκλήματα, όπως είχα γράψει και χθες. Και οι δράστες είναι εγκληματίες οι οποίοι παραμένουν δυστυχώς ατιμώρητοι και αμετανόητοι τόσα χρόνια μετά. Ενώ δεν θα έπρεπε.

Αν κάτι επιβάλλεται να σημειωθεί είναι το γεγονός πως στην Αλόα, τη Μάραθα και τον Σανταλάρη, οι κάτοικοι, κυρίως γυναικόπαιδα, είχαν παραμείνει όμηροι μέχρι και τη μέρα της εκτέλεσής τους, βασανίζονταν καθημερινά και βιάζονταν -ακόμη και παιδιά- για να κάνουν… πλάκα οι ΕΟΚΑβήτες και οι φίλοι τους, στις 14 δε του Αυγούστου, σφαγιάστηκαν διά συνοπτικών διαδικασιών για να μην μιλήσουν.

Τα πτώματά τους ρίχτηκαν στο σκουπιδότοπο λίγο πριν τα… παλικάρια τραπούν σε άτακτη φυγή και έγινε απόπειρα να καούν. Ήταν το πιο αποτρόπαιο έγκλημα εναντίον αμάχων που διαπράχθηκε σ’ αυτό το νησί εδώ και αιώνες. Εκατόν είκοσι έξι άτομα άμαχοι συνολικά.

Χαρακτηριστική είναι η φωτογραφία της στήλης σήμερα. Απεικονίζει τα παιδιά του μονοτάξιου δημοτικού σχολείου της Μάραθας. Μόνο ένα από αυτά επέζησε. Ένα. Αυτό στον κύκλο. Όλα τα άλλα, εκτελέστηκαν στις 14 Αυγούστου του ’74 από τα ατιμώρητα μέχρι σήμερα ελληνόφωνα κτήνη αφού βίωσαν τα πάνδεινα στα χέρια τους.

Αν θυμάστε η Σεβγκιούλ Ουλούνταγ η πολυβραβευμένη Τ/Κ συνάδελφός μας η οποία διερεύνησε και όλα τα εγκλήματα εις βάρος και Ε/Κ και αποκάλυψε και τις «δικές μας» ιστορίες, είχε γράψει για αυτό. Και είχα αναδημοσιεύσει το κείμενό της. Από εκεί πήρα και το ντοκουμέντο. Ο επιζήσας μετέφερε τα όσα είδε εκείνη την ημέρα. Μια ιστορία που θυμίζει και τα όσα έζησε μια βδομάδα μετά και μεταφέρει ακόμα ο τεράστιος εκείνος άνθρωπος, ο Πέτρος Σουππουρής.

Το ερώτημα που με βασανίζει και θέλω να μοιραστώ μαζί σας είναι το εξής και είναι θεωρητικό αλλά νομίζω πως, πέρα από την υποκρισία που μας χαρακτηρίζει ένθεν και ένθεν του οδοφράγματος και την επιλεκτική ενασχόληση και των μεν και των δε με τα «δικά τους» θύματα και μόνο, είναι η ουσία αλλά και παραδόξως η απάντηση.

Η απάντηση στο ερώτημα τι θα μπορούσε να γίνει ώστε να προλάβουμε οι δικοί τους και οι δικοί μας Χασάν που ζουν να μην πεθάνουν ατιμώρητοι για τα όσα διέπραξαν.

Παρενθετικά: Κανείς δεν γνωρίζει εάν όντως ο συγκεκριμένος Χασάν ήταν δράστης τέτοιων πράξεων ή εάν, έναν χρόνο πριν, όταν δόθηκε η συνέντευξη και κανείς δεν της έδωσε σημασία από πολιτειακής πλευράς παρότι της δόθηκε δημοσιότητα, εάν λοιπόν ο τύπος αυτός ήθελε απλώς, εξωτερικεύοντας το μίσος του να πει διάφορα.

Εξ ου και η προσεκτική αντίδραση της δικής μας πλευράς στα όσα είχε δηλώσει.

Γεγονός αναντίλεκτο παραμένει πως, είτε ο ίδιος έλαβε μέρος είτε όχι, τα εγκλήματα αυτά έχουν διαπραχθεί.

Το ερώτημά μου λοιπόν είναι το εξής: Ας υποθέσουμε πως η δική μας πλευρά, μεμονωμένα και αποδεικνύοντας ότι σέβεται αυτά που διεκδικεί σε σχέση με το διεθνές δίκαιο, κινηθεί νομικά και σχηματίσει υποθέσεις όχι μόνο ενάντια στον όποιο Χασάν -διότι στοιχεία υπάρχουν- αλλά και πρωτίστως ενάντια στους «δικούς μας» για τους οποίους οι Αρχές γνωρίζουν με κάθε λεπτομέρεια τι έκαναν, πώς το έκαναν και πότε.

Και το γνωρίζουν. Μερικοί εξ αυτών, τόσο όμορφα και άνετα ένιωθαν για τα εγκλήματα τα οποία διέπραξαν που τα έχουν διηγηθεί σε πολύ κόσμο κομπάζοντας ενίοτε και για το πώς σπαρταρούσαν τα θύματά τους, όπως λ.χ. ένας ο οποίος υπήρξε και πολιτικά εκτεθειμένο πρόσωπο και ήταν από τους ενορχηστρωτές της σφαγής στην Τόχνη.

Εκεί όπου εκτελέστηκαν 84 Τουρκοκύπριοι, όλοι βασικά οι άντρες που μπόρεσαν να συλλάβουν άνω της ηλικίας των… 13 ετών!

Τι θα γινόταν αλήθεια εάν η δική μας πλευρά έβρισκε το μισό σθένος που βρίσκει στην ευκολία της καταγγελίας των ανάλογων τεράτων της άλλης κοινότητας και σχημάτιζε υποθέσεις εναντίον αυτών των δίποδων ανάμεσά μας, αποδεικνύοντας έτσι πως έχει το θάρρος να ανοίξει το θέμα και πια να απαιτήσει κάτι ανάλογο να γίνει και στην άλλη κοινότητα.

Αν δεν γίνει; Ας μην γίνει. Ας μπουν τα στοιχεία, τα πολλά στοιχεία για όλους σε μια σειρά, ας κινηθεί η διαδικασία για όλους κι όποιος δεν τολμήσει να ακολουθήσει ας μείνει εκτεθειμένος.

Γιατί το θέμα σε σχέση με εμάς, είναι ένα και μοναδικό: είναι εάν εμείς είμαστε σε θέση να σταθούμε ως κράτος δικαίου το οποίο αντιμετωπίζει την Ιστορία του και αποδίδει την ευθύνη εκεί όπου πρέπει, αντί η ευθύνη αυτή να είναι -και είναι όσο δεν το κάνουμε και το συγκαλύπτουμε- απόλυτα συλλογική. Και ως τέτοια βρέχει επί δικαίους και αδίκους.

Τι το κακό μπορεί λοιπόν να προκύψει εάν αποβράσματα όπως ο Γ.Κ. -τότε υδραυλικός από χωριό της επαρχίας Λεμεσού και μετέπειτα επιχειρηματίας και περήφανος αφηγητής των πράξεών του- αλλά και οι άλλοι, όπως ο εκπαιδευτικός σήμερα Π.Ζ., ο Φ.Κ. ο οποίος ζει πλέον στη Βρετανία, ο Μ.Σ. αδελφότεκνος ηγετικού ΕΟΚΑΒήτη με το ίδιο επώνυμο, ο δικηγόρος Σ.Ε. και οι άλλοι που οργάνωσαν αυτά τα εγκλήματα και τα διέπραξαν, οδηγηθούν στη Δικαιοσύνη και υποστούν τις συνέπειες των πράξεών τους;

Τι μπορεί να προκύψει πέρα από την κάθαρση; Η δυσαρέσκεια μήπως κάποιων ακραίων στο κόμμα που έδωσε στέγη σε μερικούς από αυτούς, αφήνοντας έναν μάλιστα να φτάσει και σε ανώτατα Σώματά του; Και εμάς γιατί θα πρέπει να μας αφορά αυτό;

Τι πρέπει να γίνει ώστε να ζούμε σε μια χώρα που δεν συγκαλύπτει εγκληματίες πολέμου; Να το καταγγείλουμε εμείς στον ΟΗΕ και την Ευρωπαϊκή Ένωση και να ζητήσουμε να κινηθούν επιτέλους;

Ας μας διαφωτίσει κάποιος. Γιατί κάτι πρέπει να γίνει.


Επιστροφή
στην αρχή