Κομπόδεμα στιγμών... (Του Γιώργου Κασκάνη)

ΑΠΟΨΗ /ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ
Να τις μαζεύεις τις στιγμές. Γιατί αυτή είναι στην ουσία η μοναδική μας περιουσία. Ένα γλυκό χαμόγελο. Δυο χαρούμενα παιδικά ματάκια.

Να τις μαζεύεις τις στιγμές. Δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει η μοίρα. Κείνα τα γέλια τα αληθινά, τις πλάκες, τη διασκέδαση. Κείνα τα τραπέζια της οικογένειας, της παρέας. Τις συνάξεις της πραγματικής επαφής. Με τα συνηθισμένα αστεία που κάθε φορά όμως έχουν την ίδια φρεσκάδα και προκαλούν την ίδια ευθυμία.


Να τις μαζεύεις τις στιγμές. Γιατί αυτή είναι στην ουσία η μοναδική μας περιουσία. Ένα γλυκό χαμόγελο. Δυο χαρούμενα παιδικά ματάκια. Ένα σκυλί που κουνά ενθουσιασμένο την ουρά του. Μια μέρα που αφιέρωσες και σου αφιέρωσαν. Ένα μυστικό που μοιράστηκες. Μια κουβέντα που εκκρεμούσε χρόνια. Μια αγκαλιά, ένα φιλί, μια ανθρώπινη επαφή. Όλα αυτά που χάνονται στη βουή της καθημερινότητας και που κατάντησαν να είναι πολυτέλεια σ’ ένα κόσμο που επιμένουμε να χαρακτηρίζουμε σύγχρονο.


Αυτά τα μικρά θα απλώσεις μπροστά σου στο τέλος της ημέρας. Στο τέλος μιας χρονιάς, αφού βρισκόμαστε σε αυτή τη διαδικασία. Και από αυτά θα εξαρτηθεί το πόσο πλούσιος είσαι. Από τίποτε άλλο. Τι να τους κάνεις τους γεμάτους λογαριασμούς αν μέσα σου μένεις κενός;


Το έχουν οι μέρες να κάνουμε τον απολογισμό μας. Δεν ξέρω τι μετρά ο καθένας. Ξέρω μόνο πως σημασία έχει να μετρήσει πόσες στιγμές αισθάνθηκε άνθρωπος. Αυτό το είδος που τείνει να εκλείψει. Που μετατρέπεται σταδιακά σε ένα μηχάνημα χωρίς συναισθήματα και χωρίς επαφή με τον χώρο που τον περιβάλλει. Που ζει κολλημένο σε οθόνες και πλήκτρα, που αναζητεί το ενδιαφέρον ανύπαρκτων «φίλων», που πιστεύει ότι δίνει τις μάχες του μέσα από αναρτήσεις και σχόλια. Που φοβάται το άγνωστο, που αρνείται να βγει από τα στερεότυπα, που εγκλωβίζεται σε τέσσερις τοίχους. Όσο πιο πολύ περπατήσει κανείς, με τα πόδια ή τη σκέψη, τόσο πιο πολλές φορές θα πέσει. Μόνο που θα έχει μάθει άγνωστους δρόμους, άγνωστους ανθρώπους, καινούργιους κόσμους. Θα έχει ζήσει εμπειρίες, θα έχει ανατρέψει θεωρίες και, πού ξέρεις, μπορεί και να βρει την Ιθάκη του.
Να τις μαζεύεις τις στιγμές. Ποτέ δεν ξέρεις τι σου επιφυλάσσει η μοίρα. Να ’χεις κάνει ένα γερό κομπόδεμα από δαύτες. Που σαν το ξετυλίγεις, να νιώθεις περήφανος για την περιουσία σου. Είναι το μόνο πράγμα που παίρνει ο άνθρωπος μαζί του. Όπου κι αν πάει ή δεν πάει...

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Άλλαξε ο άδρωπος σιόρ;...Της Κατερίνας Ηλιάδη

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΗΛΙΑΔΗ, 13.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Πως η χρήση των ηλεκτρικών αυτοκινήτων επηρεάζει το ηλεκτρικό σύστημα;

Πολίτης News, 13.11.2018

ΑΠΟΨΗ

«Δεν με κόφτει ρε κουμπάρε. Εγώ να είμαι καλά…» (Του Χρίστου Λαζανιά)

ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΑΖΑΝΙΑΣ, 13.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή