Κύπρος, Ισραήλ, Τουρκία (Του Σωτήρη Κάττου)

ΑΠΟΨΗ /ΕΠΙΛΟΓΕΣ
Η αλαζονεία της δύναμης μετατρέπει την ισχύ σε δίκαιο, όπως έλεγε και ο Θρασύμαχος στους διαλόγους του με τον Σωκράτη...

Σε πρόσφατη συνέντευξή του στο CNN ο Πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ δήλωνε: «I’m the only one that matters», αναφερόμενος στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής της χώρας του, που σε ελεύθερη μετάφραση σημαίνει «είμαι ο μόνος που μετρά», κάτι ανάλογο αυτού που είχε πει ο Λουδοβίκος ο XIV: «L’etat c’est moi», δηλαδή «το κράτος είμαι εγώ». Η αλαζονεία της δύναμης μετατρέπει την ισχύ σε δίκαιο, όπως έλεγε και ο Θρασύμαχος στους διαλόγους του με τον Σωκράτη. Στην παρούσα ιστορική συγκυρία όμως, ενώ οι ΗΠΑ εξακολουθούν να είναι η ισχυρότερη χώρα του κόσμου, έχουν απολέσει σημαντικό γεωστρατηγικό μερίδιο επιρροής στο παγκόσμιο σύστημα διαστρωμάτωσης και ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή. Η εξέλιξη αυτή αργά ή γρήγορα, όσο δύσπεπτη και να είναι, θα καθορίζει και τη συμπεριφορά του διεθνούς πολιτικού συστήματος.

 

Η ένταση

 

Η απόφαση των ΗΠΑ να αναγνωρίσουν την Ιερουσαλήμ αντικατοπτρίζει, εκτός από την επιρροή του βαθέος κράτους του Ισραήλ στον καθορισμό της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ λόγω της παγκόσμιας εβραϊκής οικονομικής ισχύος και πολιτισμικής αλαζονείας, και μια επικίνδυνη και κυνική προσπάθεια εκ μέρους τους για επανάκτηση της απολεσθείσας γεωστρατηγικής επιρροής μέσα από τη δημιουργία νέας έντασης στην περιοχή. Η απόφαση αυτή, που ανέδειξε εκ νέου την πατερναλιστική ιμπεριαλιστική συμπεριφορά του Ισραήλ, δηλαδή να ασκεί αρμοδιότητα [imperium: αρμοδιότητα] σε μια κατ' εξοχήν μουσουλμανική Ανατολική Ιερουσαλήμ, που το 1967 προσάρτησε, και μια πόλη που ανέθρεψε τρία θρησκευτικά δόγματα, στόχευε και σε μια εν δυνάμει γεωστρατηγική αποσταθεροποίηση στην Ευρώπη, λαμβάνοντας υπόψη τη γεωγραφική της εγγύτητα με την περιοχή. Οι μεγάλες χώρες όμως της Ευρώπης, όπως η Βρετανία, η Γαλλία, η Γερμανία και η Ιταλία, όπως και η Ισπανία, με τη στήριξη του ψηφίσματος της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, παρ' όλες τις απειλητικές ανοησίες της κ. Nikki Halley, της πρέσβειρας των ΗΠΑ, ενίσχυσαν την προοπτική της ενίσχυσης της πολιτικής σταθερότητας στην περιοχή. Πολιτικές ανοησίες όμως ακούσαμε και στην κυπριακή επικράτεια από κάποια βουλευτίνα του ΔΗΣΥ, ονόματι κ. Σταύρου, η οποία νουθετούσε από αέρος την Κυπριακή Δημοκρατία να συνταχθεί με τις θέσεις του Ισραήλ και των ΗΠΑ. Προφανώς γνωρίζει περισσότερα από τις κυβερνήσεις των μεγάλων ευρωπαϊκών χωρών και από αρκετούς αξιωματούχους της CIA που δημόσια μετά την αποχώρησή τους από την υπηρεσία τους, όπως ο πρώην διευθυντής της John O. Brennan [Obama Presidency], δήλωναν και θεωρούν ότι η πολιτική συμπεριφορά του Ισραήλ αντιστρατεύεται τα καλώς νοούμενα συμφέροντα των ΗΠΑ.

 

Καλές σχέσεις

 

Λέγοντας αυτά δεν υπονοώ ότι δεν πρέπει να διατηρούμε και να αναπτύσσουμε τις σχέσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας ισότιμα με όλες τις γειτονικές χώρες στην περιοχή. Να μην μας διαφεύγει όμως το γεγονός ότι το Ισραήλ έχει προσαρτήσει αραβικά εδάφη. Να μην μας διαφεύγει επίσης το γεγονός ότι σε περίπτωση αραβοϊσραηλινής σύρραξης αν παραστεί ανάγκη η ισραηλινή αεροπορία θα παραβιάσει και τον κυπριακό εναέριο χώρο, είτε με την άδεια των αρχών της ΚΔ είτε χωρίς αυτήν. Η κρίση αυτή αναδεικνύει εκ νέου την αναγκαιότητα για την αναζήτηση μιας ειρηνικής διευθέτησης του κυπριακού προβλήματος και την ομαλοποίηση των σχέσεών μας με την Τουρκία. Όχι, δηλαδή, πως η στήλη έχει εμπιστοσύνη στον διαχρονικό επιτόπιο πολιτικό τσαρλατανισμό, αλλά στο πλήρωμα του χρόνου, την ιστορική νομοτέλεια δηλαδή, και στην αναγνώριση εκ μέρους της παρούσας ελληνικής κυβέρνησης, του Έλληνα πρωθυπουργού και του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών, ότι ο στρατηγικός στόχος της πλήρους ομαλοποίησης των ελλαδοτουρκικών σχέσεων διέρχεται μέσα από μια βιώσιμη και διαρκή λύση του Κυπριακού. Η στήλη θεωρεί σημαντική επιτυχία στις επικείμενες προεδρικές εκλογές αν η νεοεθνικιστική αντίληψη και τάση δεχθεί μια συντριπτική ήττα και η συζήτηση περιοριστεί [εκτός απροόπτου] στον δεύτερο γύρο στα θέματα της οικονομίας, του κράτους δικαίου και της κοινωνικοοικονομικής αναδιανομής, καθώς και της πραγματικής διακοινοτικής συμφιλίωσης.

Σε κάθε περίπτωση, προτεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας θα πρέπει να είναι στο άμεσο χρονικό διάστημα η αναζήτηση της ειρήνευσης στο νησί καθότι η ομαλοποίηση των σχέσεών μας με την Τουρκία προέχει οποιασδήποτε άλλης στρατηγικής αναζήτησης. Σήμερα εξακολουθούμε να πληρώνουμε το βαρύ τίμημα ενός έξαλλου διαχρονικού εθνικισμού, το απότοκο ενός αλλοπρόσαλλου εθνοκεντρισμού.

 

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Μια κλωστή... Της Θεανώς Καλαβανά

ΘΕΑΝΩ ΚΑΛΑΒΑΝΑ, 09:17 (τελευταία ενημέρωση 09:17)

ΑΠΟΨΗ

Το Brexit και o Αναστασιάδης ως μάντης κακών

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 18.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Ο συντηρητισμός των καθηγητών

ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ, 18.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή