Κυπριακό και Patria Potestas

ΑΠΟΨΗ /ΕΠΙΛΟΓΕΣ
Δεν ανέμενα δηλαδή το Κραν Μοντανά να παράξει άλλο αποτέλεσμα δεδομένης της De Facto ειρήνης και τις παράλληλες δομές που έχουν προκύψει

Μετά από 3,5 χρόνια συνομιλιών (ο τελευταίος κύκλος) επικουρούμενες από σοβαροφανείς, αλλά και επιπόλαιες αναλύσεις όλων των ειδών και ποιοτήτων κατά το δοκούν έχουμε αποτέλεσμα. Ένα αποτέλεσμα που προέκυψε μέσα από μια δυναμική διεργασία της Ιστορίας, της Κοινωνιολογίας, της Πολιτικής Οικονομίας και της Κοινωνικής Ψυχολογίας. Η στήλη επανειλημμένως είχε αναδείξει μέσα από την αρθρογραφία της, ότι ο κύκλος της ΔΔΟ είχε ολοκληρωθεί, στηριζόμενη στην ωριμότητά της, αλλά και στην επιστημονική μαρτυρία της διεργασίας αυτής. Δεν ανέμενα δηλαδή το Κραν Μοντανά να παράξει άλλο αποτέλεσμα δεδομένης της De Facto ειρήνης και τις παράλληλες δομές που έχουν προκύψει και παράγουν βιώματα και σταθερά σημεία κοινωνικής αναφοράς εδώ και 43 χρόνια εκατέρωθεν. Είχα επίσης σημειώσει παλαιότερα ότι η δικοινοτική συμφιλίωση είναι σε συνάρτηση της πολιτικής βούλησης και των δυο κοινοτήτων για υπέρβαση της κοινωνικής τους κανονικότητας. Το αποτέλεσμα της Ελβετίας έχει αναδείξει την απουσία τέτοιας βούλησης.

Η όλη διαδικασία μού θύμισε συνοικέσιο γάμου στο οποίο όμως τόσο οι απρόθυμοι μελλόνυμφοι όσο και οι γονείς τους δεν θα ένιωθαν ιδιαίτερα άβολα, αν η εν δυνάμει γαμήλια σύναξη δεν είχε αίσιο τέλος. Κάποιος ακόμα θα μπορούσε να ισχυρισθεί ουτοπικά ότι επρόκειτο για μια νέα προσπάθεια συμφιλίωσης μεταξύ ενός ζευγαριού που το πέρασμα του χρόνου τούς έχει αποξενώσει ανεπανόρθωτα. Σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα συμφιλίωσης στο νησί φαίνεται πως η Τουρκία δεν είναι διατεθειμένη να εγκαταλείψει την αρχαία ρωμαϊκή αντίληψη του Patria Potestas. Δηλαδή της αντίληψης της πρωτοκαθεδρίας του πατέρα ως προς τις συμβιωτικές προοπτικές και επιλογές των παιδιών του. Ως εκ τούτου, και αυτό το υπογραμμίζω καθοδηγούμενος στον βαθμό που μπορώ από αξιολογική ουδετερότητα, η ελληνική κοινότητα και εν γένει η Κυπριακή Δημοκρατία στον βαθμό που αποδέχεται την ύπαρξη γεωστρατηγικών συμφερόντων της Τουρκίας στην περιοχή τα οποία επιθυμεί και ζητά επιτακτικά να κατοχυρώσει συμβατικά εκ νέου σε μια νέα συνθήκη ειρήνης στο νησί, οι πιθανότητες «ομαλοποίησης» της κατάστασης στο νησί ελαχιστοποιούνται. Αν κάποιος ρίξει μια γρήγορη ματιά στον χάρτη της περιοχής, η ίδια η γεωγραφία επιβάλλει τις παραμέτρους της διαβούλευσης. Η Κυπριακή Δημοκρατία δεν μπορεί να θεωρηθεί σήμερα ένα φυσιολογικό κράτος. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται περαιτέρω επεξήγηση. Ούτε όμως και το μοντέλο της ΔΔΟ που έχει συζητηθεί και ολοκληρώσει και επίσημα τον κύκλο του στο Κραν Μοντανά θα αποτελούσε φυσιολογικό κράτος. Εξ ου και το γεγονός ότι το ίδιο αποτέλεσμα σε κάποιους προκαλεί χαρά και σ' άλλους κλάμα. Αγκυλωμένοι στις απόψεις τους και στα επιπόλαια, επικίνδυνα και αφελή αφηγήματά τους, ψάχνουν για έξοδο εκεί που δεν υπάρχει πόρτα! Κατ' αναλογία το μείζον έγκειται στη νοητική δυνατότητα της ελληνικής κοινότητας να αντιληφθεί, καθώς και της ηγεσίας της (αυτή που έχουμε δυστυχώς) ότι η ομαλοποίηση των σχέσεών μας με την Τουρκία αποτελεί τον κυρίαρχο στρατηγικό στόχο και πως αυτό επιτυγχάνεται. Αυτό είναι το ζητούμενο. Σίγουρα ούτε με τη σημερινή κατάσταση πραγμάτων ούτε και με την πρόσφατη ληξιαρχική πράξη θανάτου της ΔΔΟ στην Ελβετία. Και αφού φαίνεται ότι η οι πολιτικοί ταγοί στην ΚΔ αρνούνται την εξέταση μιας εξελικτικής διαδικασίας επίλυσης του προβλήματος καθ' οτι θεωρούν ότι πλήττει τα θεσμικά τους συμφέροντα, ομηροποιώντας όμως την προοπτική της ομαλοποίησης της πολιτικής κατάστασης, θα σημειώσω τούτο. Η οικονομική ανάπτυξη στον κατεχόμενο Βορρά και η ανισορροπία δυνάμεων στις υπό τον έλεγχο της ΚΔ περιοχές με την Τουρκία διατηρεί μια sui generis ειρηνική σταθερότητα και ισλαμοποίηση μέρους του νησιού. Και ο διεθνής παράγοντας με δεδομένη τη γεωστρατηγική ασάφεια και ρευστότητα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου επιθυμεί η όποια μεταβολή ή διαφοροποίησή της θα προσθέσει και δεν θα αφαιρέσει γεωστρατηγική σταθερότητα. Η Τουρκία είναι μια βαθιά πολιτισμικά διαιρεμένη χώρα. Δέχεται πιέσεις στα νοτιοανατολικά της σύνορα και ο Πρόεδρος Ερντογάν βιώνει τη μεταβατική ανασφάλεια της ολοκλήρωσης της συνταγματικής του μεταρρύθμισης μέχρι το 2019. Αν η ελληνοκυπριακή πλευρά και η ΚΔ δεν επιθυμούν την αναμονή των εξελίξεων μέχρι τότε, καλά θα κάνουν να αρχίσουν τη μαθησιακή τους εξοικείωση και με σενάρια που τουλάχιστον δεν θα κάνουν τα πράγματα χειρότερα έχοντας ως σημείο αναφοράς την ειρηνική συνύπαρξη τόσο με την τουρκοκυπριακή κοινότητα όσο και με την Τουρκία.


Εκτός από την εξέταση της εξελικτικής διαδικασίας, υπάρχει ήδη καταγραμμένο και το μοντέλο των δύο κρατών έναντι εδαφικών αναπροσαρμογών, αποζημιώσεων και αναγνώρισης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, διευκολύνοντας και το τουρκικό Patria Potestas, και την τουρκοκυπριακή κοινότητα, αλλά σε τελευταία ανάλυση φέρνοντας και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς προ των ευθυνών τους πριν χαθούν όλα!

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Κανένα παζάρι για την κάρτα

ΧΡΥΣΑΝΘΟΣ ΜΑΝΩΛΗ, 17.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Το μυστηριώδες πορτρέτο του Μεσσία

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 17.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Φραγμό στις καταστροφικές ιδέες του Προέδρου

Πολίτης News, 17.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή