Κυπριακές εκδοχές της έκτρωσης

ΑΠΟΨΗ /ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Η έκτρωση απαγορεύεται στον νότο, αλλά επιτρέπεται στον βορρά. Άρα, μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων υπήρξαν διευκολύνσεις και σε αυτό το θέμα.

Ρώτησα έναν δημοσιογράφο φίλο μου στον νότο. Εκείνος ρώτησε έναν γυναικολόγο και μου απάντησε: «Σε εμάς απαγορεύεται η έκτρωση». Μόνο μετά το 1974, επετράπη για ορισμένο χρονικό διάστημα με συναίνεση της εκκλησίας και ύστερα απαγορεύθηκε ξανά. Γιατί επετράπη; Για να δοθεί ευκαιρία στις γυναίκες που βιάστηκαν να κάνουν έκτρωση. Μήπως δεν υπάρχουν γυναίκες που βιάστηκαν, δεν έκαναν έκτρωση και έφεραν στον κόσμο τα μωρά τους; Φυσικά υπάρχουν. Μάλιστα, μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων υπήρξαν Ελληνοκύπριες που πέρασαν στον βορρά και έψαξαν τον πατέρα του παιδιού τους. Η γυναίκα είχε φέρει στον κόσμο ένα κοριτσάκι. Το 2003 το κοριτσάκι είχε γίνει μια ώριμη γυναίκα 28 χρόνων πια. Η μητέρα της την πήρε στην Αμμόχωστο. Και ρωτώντας βρήκε τον πατέρα της. Ο πατέρα της ήταν ένας από τους προεξέχοντες διοικητές του 1974. Τούρκος εθνικιστής μέχρι τα μπούνια. Ένα άτομο που ουδέποτε υποστήριξε τη συμβίωση με τους Ελληνοκύπριους, αγάπησε το κράτος φάντασμα που ιδρύθηκε στον βορρά και είχε πολύ στενές σχέσεις με τον Ντενκτάς. Συναντήθηκαν σε ένα καφέ. Η μητέρα δείχνοντάς τον στην κόρη της, είπε «Ιδού, αυτός ο άνθρωπος είναι ο πατέρας σου». Δεν ξέρω τι έγινε ύστερα. Θα ήθελα να ρωτούσα τον διοικητή τι ένιωσε εκείνη τη στιγμή. Όμως, δεν ήμασταν φίλοι. Δεν ήταν κάποιος που μας έβλεπε θετικά. Κατά τη γνώμη του εμείς ήμασταν «προδότες της πατρίδας». Αυτή τη γεμάτη τραγωδία ιστορία δεν την έγραψα στην εφημερίδα. Δεν μου πέρασε καν από το μυαλό να τη χρησιμοποιήσω ενάντια στις κατηγορίες περί προδοσίας της πατρίδας. Ονειρεύτηκα ωραία, αισιόδοξα πράγματα. Η μεγαλύτερή μου ευχή ήταν να συμπεριφερθεί με στοργή και να δείξει αγάπη τόσο στην κόρη του όσο και στη μητέρα της.

Η έκτρωση απαγορεύεται στον νότο, αλλά επιτρέπεται στον βορρά. Άρα, μετά το άνοιγμα των οδοφραγμάτων υπήρξαν διευκολύνσεις και σε αυτό το θέμα. Δόθηκε ευκαιρία να κάνουν έκτρωση στον βορρά όσοι δεν μπορούσαν να κάνουν στον νότο. Δεν ξέρω αν κάποιοι έκαναν. Αλλά αφού στον νότο απαγορεύεται, ακόμα και αν κάποιοι το έκαναν στον βορρά, σίγουρα δεν λέγονται αυτά τα πράγματα. Αν μια μέρα υπάρξει ομόσπονδη λύση, πάλι έτσι θα είναι αυτό. Κάθε ομοσπονδιακό κράτος θα έχει δικούς του νόμους σαν αυτόν. Ένας από αυτούς είναι και οι εκτρώσεις. Μήπως δεν είναι έτσι και στην Αμερική; Η θανατική ποινή απαγορεύεται σε μια πολιτεία και επιτρέπεται σε μιαν άλλη πολιτεία. Κάθε ένοχος δεν τιμωρείται με την ίδια ποινή σε όλες τις πολιτείες.

Για χρονικό διάστημα πέραν του ενός χρόνου συζητούσαμε τις εκτρώσεις εδώ. Συνελήφθησαν οι ιδιοκτήτες μιας ιδιωτικής κλινικής στην Κερύνεια, οι γιατροί και οι νοσοκόμες της. Κατηγορήθηκαν ότι διενήργησαν παρανόμως εκτρώσεις. Τι σημαίνει παρανόμως; Σημαίνει ότι διενεργήθηκε έκτρωση μετά από τη 12η εβδομάδα που είναι το νόμιμο χρονικό διάστημα. Ανάμεσα στις γυναίκες που έκαναν έκτρωση ήταν και κάποιες 17 εβδομάδων, αλλά και 28 εβδομάδων έγκυες. Μάλιστα, λέχθηκε ότι ένα μωρό γεννήθηκε ζωντανό και δολοφονήθηκε όταν γεννήθηκε. Δικάστηκαν ευρισκόμενοι υπό κράτηση. Και τελικά χθες διαβάστηκε η απόφαση στο δικαστήριο στην Κερύνεια. Το ζεύγος των ιδιοκτητών της κλινικής και μια νοσοκόμα κρίθηκαν αθώοι και απαλλάχτηκαν. Σε έναν γιατρό από τα τρία άτομα που βρέθηκε ένοχος επιβλήθηκε πενταετής φυλάκιση, σε έναν άλλο γιατρό τετραετή φυλάκιση και σε μια νοσοκόμα-μαία διετή φυλάκιση. Πώς υποδέχτηκε η κοινή μας γνώμη αυτή την απόφαση; Σοκαρίστηκε. Επαναστάτησαν όλοι κατά της απόφασης. Οι αθωώσεις προκάλεσαν έκπληξη, ενώ οι ποινές θεωρήθηκαν ελαφριές. Το δικαστήριο έκρινε ότι δεν αποδείχτηκαν οι ισχυρισμοί ότι το μωρό γεννήθηκε ζωντανό και ύστερα δολοφονήθηκε και δεν τους δίκασε για δολοφονία. Επέβαλε ποινές μόνο λόγω παράνομης έκτρωσης.

Αυτό είναι ένα θέμα πολύ επίμαχο. Σε εμάς το νόμιμο χρονικό διάστημα για έκτρωση είναι 12 εβδομάδες, αλλά σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας είναι 24 εβδομάδες. Και στον πρώην αποικιοκράτη μας, στη Βρετανία είναι 24 εβδομάδες. Στην τηλεόραση υπάρχει μια νέα ταινία. Γερμανική ταινία. Ονομάζεται «24 εβδομάδες». Αναφορικά με τις εκτρώσεις. Για τις αμφιβολίες μιας εγκύου γυναίκας και του συζύγου της για το κατά πόσον θα έκαναν έκτρωση όταν έμαθαν ότι το μωρό θα είχε σύνδρομο Down. Το νόμιμο χρονικό διάστημα για να αποφασίσουν είναι 24 εβδομάδες, όχι 12.

Άλλο είναι το ουσιαστικό ζήτημα στη δίκη για τις εκτρώσεις εδώ σε εμάς. Το δικαστήριο καταδίκασε σε εννέα μήνες φυλάκιση μια νεαρή γυναίκα, η οποία είχε ρίξει με έκτρωση το 17 εβδομάδων μωρό της σε εκείνη την κλινική πριν ορισμένο χρονικό διάστημα. Τη Μελίζ. Η Μελίζ ακόμα βρίσκεται στη φυλακή. Ο ξεσηκωμός της κοινής γνώμης έπρεπε ουσιαστικά να ήταν κατά εκείνης της απόφασης. Κοιτάξτε τι στρεβλή εικόνα εμφανίστηκε τώρα μπροστά μας. Οι ιδιοκτήτες της κλινικής που πλήρωσε χρήματα για την έκτρωση η Μελίζ είναι αθώοι και ελεύθεροι. Ενώ η ίδια η Μελίζ είναι στη φυλακή. Είναι το καλύτερο παράδειγμα της ασυνέπειας που υπάρχει στο δικαστήριό μας. Αλλά δεν είναι οι ίδιοι δικαστές που πήραν τις αποφάσεις. Άλλοι δικαστές εξέδωσαν την απόφαση φυλάκισης της Μελίζ και άλλοι την απόφαση για την κλινική και τους γιατρούς. Αν ήταν ενώπιον των δικαστών που έλαβαν την χθεσινή απόφαση, η Μελίζ δεν θα καταδικαζόταν σε εννέα μήνες φυλακή. Θα αφηνόταν ελεύθερη. Κάτι που κατά τη γνώμη μου θα ήταν το σωστό.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

O μεγαλύτερος των θεατρίνων μας

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 14:36 (τελευταία ενημέρωση 14:36)

ΑΠΟΨΗ

Το ΓΕΣΥ καθυστερεί (Η άποψη της εφημερίδας ''ΠΟΛΙΤΗΣ'')

Πολίτης News, 12:40 (τελευταία ενημέρωση 12:40)

ΑΠΟΨΗ

Θέλει δημοψηφίσματα... Αλλά κάλπες δεν θέλει!

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 25.04.2017

Επιστροφή
στην αρχή