Κύπρια διδάσκει κυπριακή κουζίνα στην Κολομβία

ΕΙΔΗΣΕΙΣ /ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ
Δεν θα ήθελα να ζήσω εδώ για παντά. Σε αυτή τη φάση της ζωής μου ζω το τώρα,και προσπαθώ να ξεζουμίσω όσο πιο πολύ μπορώ αυτή την πανέμορφη εμπειρία

Περνά τη μέρα της με χορευτές, φωτογράφους, ζωγράφους, μουσικούς, ποιητές, ανθρωπολόγους, αρχηγούς φυλών και σαμάνους. Η καθημερινότητά της στην Κολομβία είναι πλημμυρισμένη από χρώματα, ήχους, μυρωδιές, υφές και πειραματισμούς αφού κάθε μέρα είναι διαφορετική προσφέροντάς της νέες ανακαλύψεις και περιπέτειες.

Η Ρεβέκκα Κατσαρή, μια Κύπρια στην Κολομβία, μας καλεί να γνωρίσουμε τον υπέροχα – διαφορετικό κόσμο της.

 

Πώς βρέθηκε μια Κύπρια στην Κολομβία;

Ήταν ένα από τα πολλά όνειρά μου να γνωρίσω τη Λατινική Αμερική και ειδικότερα την Κολομβία. Διάβασα τόσα πολλά πράγματα για αυτή τη χώρα, ενώ εδώ και χρόνια ερευνώ τη μουσική της παράδοση. Πριν από πολύ καιρό είχα πει στον εαυτό μου ότι θα καταφέρω να φτάσω μέχρι εδώ και, πράγματι, τελικά τα κατάφερα.

Μόλις ήρθα εδώ, τον Οκτώβριο του 2015, ένιωσα αμέσως τη μαγεία και την έντονη ενέργεια του τόπου και θέλησα να μείνω λίγο καιρό για να τον γνωρίσω πιο καλά. Καθώς περνούσε ο καιρός, άρχισαν να μου δίνονται διάφορες πολύ ξεχωριστές ευκαιρίες, οι οποίες μου άνοιξαν τις πόρτες της καρδιάς και της ψυχής μου. Ευκαιρίες που με βοήθησαν να έρθω πιο κοντά στον εαυτό μου, ευκαιρίες που με οδήγησαν στην απόκτηση εμπειριών μου με έκαναν να καταλάβω τι θέλω να καταφέρω στη ζωή μου και σε ποια πράγματα θέλω να αφιερωθώ.

Κατά κάποιον τρόπο, επίσης, νιώθω ότι έγινα ξανά η μικρή Ρεβέκκα που έβρισκε την απόλυτη χαρά και ηρεμία όταν μάζευε κοχύλια και βότσαλα στην παραλία και αγνάντευε με τις ώρες τη θάλασσα. 

Στην Μπογκοτά αυτή τη στιγμή έχω την τιμή και την ευκαιρία να συνεργάζομαι με χορευτές, φωτογράφους, ζωγράφους, μουσικούς, ποιητές, ανθρωπολόγους, γαστρονόμους, αρχηγούς φυλών, σαμάνους, για την υλοποίηση εργαστηρίων, φεστιβάλ μουσικής και ποιητικών βραδιών.

Με τη συνεργασία του πρόξενου της Κύπρου στην Κολομβία, Δρ. Ηλία Ηλιάδη και της πρέσβειρας του ελληνισμού στην Κολομβία, στενή φίλη και εκρηκτική ποιήτρια, Γεωργία Καλτσίδου, έχουμε οργανώσει με μεγάλη επιτυχία πολλές βραδιές αφιερωμένες στη μουσική, στην παράδοση και λογοτεχνία τόσο της Κύπρου όσο και  της Ελλάδας.

 

Τι σπούδασες; Ποια είναι η σχέση σου με την κουζίνα;

Σπούδασα στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, Προδημοτική Εκπαίδευση και Ψυχολογία. Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου είχα την ευκαιρία να περάσω έναν χρόνο στην Ανδαλουσία, και πιο συγκεκριμένα στη Γρανάδα, με υποτροφία του ευρωπαϊκού προγράμματος ανταλλαγής φοιτητών, Εrasmus. Αργότερα, συνέχισα τις σπουδές μου, σε μεταπτυχιακό επίπεδο, στο Ηνωμένο Βασίλειο,  στο Πανεπιστήμιο Birbeck του Λονδίνου, με έρευνα πάνω στον Λατινοαμερικάνικο Πολιτισμό.

Η σχέση μου με την κουζίνα είναι πολύ ιδιαίτερη, παρόλο που δεν σπούδασα κάτι σχετικό με τη μαγειρική. Με ξετρελαίνουν τα χρώματα, οι μυρωδιές, οι διαφορετικές υφές.  Λατρεύω να μαγειρεύω -μαγειρεύω κάθε μέρα, είτε μόνη μου είτε με παρέα,  με χαλαρώνει, με ηρεμεί. Μου αρέσει να μοιράζομαι φαγητό, ένα ποτήρι κρασί και στιγμές γύρω από το τραπέζι. Νιώθω ότι αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο πατέρας μου και η μητέρα μου με έμαθαν να σέβομαι τη συνεύρεση με την οικογένεια και τους φίλους γύρω από το τραπέζι, να σέβομαι και να εκτιμώ το φαγητό, μέσα από την αγάπη που βάζουν και οι δυο τους σε όλη τη διαδικασία για την προετοιμασία του φαγητού.

Πολλοί μου λένε ότι μαγειρεύω πολύ ωραία, αλλά η πραγματικότητα είναι ότι εγώ δεν είμαι η σεφ της οικογένειας• ο πατέρας μου ειδικά, καθώς θα διαβάζει αυτές τις γραμμές, σίγουρα θα χαμογελάσει, γιατί για τα δικά του γούστα έχω ανορθόδοξο τρόπο μαγειρέματος! Αυτή τη στιγμή που βρίσκομαι στην Κολομβία, κάθε μέρα είναι μια καινούρια μέρα πειραματισμού. Έχω μάθει να φτιάχνω πάρα πολλές διαφορετικές παραδοσιακές συνταγές, από διαφορετικές  περιοχές της χώρας, αλλά αυτό που μου αρέσει περισσότερο είναι να πειραματίζομαι μόνη μου, με όλα αυτά τα άγνωστα για μένα υλικά. Κάποιοι πειραματισμοί, που πιστεύω ότι αποτελούν κάποιες από τις καλύτερές μου δημιουργίες, είναι η μαρμελάδα από το φρούτο του κάσιου (cashew apple), με κανέλα και πιπερόριζα, και τα πατακόνες (patacones) από  breadfruit (φρούτο του ψωμιού), με σκόρδο, ελαιόλαδο και βότανα. 

 

Πώς υποδέχτηκαν οι ντόπιοι την κυπριακή κουζίνα;

Μπορώ να σκεφτώ πάρα πολλές όμορφες στιγμές, που σίγουρα θα μου μείνουν αξέχαστες, και έχουν σχέση με το κυπριακό φαγητό και τους Κολομβιανούς. Οι ντόπιοι αγαπούν πολύ το φαγητό και αγαπούν ιδιαίτερα τα δικά τους ντόπια φαγητά, οπότε κάποιες φορές είναι δύσκολο να τους πείσεις με μια καινούργια πρόταση.

Πολλές φορές μένουν έκπληκτοι όταν δοκιμάζουν τα δικά μας φαγητά, διότι δεν μπορούν να αναγνωρίσουν τις γεύσεις και τις μυρωδιές. Για παράδειγμα, η χρήση της κανέλας σε αλμυρά φαγητά, που εμπεριέχουν είτε κρέας είτε λαχανικά, είναι κάτι το παράξενο γι’ αυτούς. Θυμάμαι ένα πολύ αστείο περιστατικό, που συνέβηκε σε μια βραδιά αφιερωμένη στην ποίηση, τη γαστρονομία, την ιστορία και τη μουσική της Κύπρου, μαζί με τον πρέσβη της Κύπρου στην Κολομβία. Στο τέλος της βραδιάς είχαμε μπουφέ με κυπριακά φαγητά, και θυμάμαι ότι μια γυναίκα, που ήταν η πρώτη στην ουρά, είχε πάθει σοκ γεύσεων, και, ενώ δοκίμαζε τα διάφορα εδέσματα, είχε ξεχάσει εντελώς ότι υπήρχαν περίπου 80 άτομα που περίμεναν τη σειρά τους, με αποτέλεσμα να αρχίσουν να της φωνάζουν ότι πρέπει να αφήσει και κάτι για αυτούς!

Στην πραγματικότητα, ήταν πολύ όμορφη η υποδοχή της κουζίνας μας εκ μέρους των Κολομβιανών: τους αρέσει και τη θεωρούν μια κουζίνα πολύ ισορροπημένη. Ο κόσμος με ρωτάει συνέχεια με ποιους τρόπους μπορεί να προετοιμάσει κυρίως σαλάτες και λαχανικά. Οι συνταγές που αγαπούν πολύ, και που τους ενδιαφέρει να μάθουν πώς φτιάχνονται, είναι οι πατάτες στον φούρνο, μανιταράκια με κρασί και σκόρδο, τα γεμιστά και οι αγαπημένοι μας κεφτέδες.

 

Τι κοινό παρουσιάζει η κυπριακή με την κολομβιανή κουζίνα;

Δεν έχουν τίποτα κοινό, θα έλεγα, και αυτό είναι που με συναρπάζει. Το ελαιόλαδο, για παράδειγμα, χρησιμοποιείται ελάχιστα, σχεδόν κάθε πιάτο σερβίρεται με ρύζι, ενώ τρώνε πολύ λίγες σαλάτες. Κάθε μέρα ανακαλύπτω κάτι καινούριο, καινούρια υλικά, καινούριες συνταγές. Έχω την ευκαιρία να πειραματίζομαι κάθε μέρα με κάτι διαφορετικό. Από την άλλη, εδώ βρίσκω τα πάντα, οπότε πολύ εύκολα μπορώ να φτιάξω τα κυπριακά μας φαγητά. Το μόνο που μου λείπει είναι το χαλλούμι...

Όποιος θέλει να αρχίσει εξαγωγές χαλλουμιού στη Λατινική Αμερική θα έχει νομίζω τρομερή επιτυχία! 

           

Περίγραψέ μας μια τυπική σου μέρα; Τι κάνεις που δεν θα έκανες στην Κύπρο;

Δεν έχω ρουτίνα στη ζωή μου αυτή τη στιγμή, και αυτό μου αρέσει. Κάθε μέρα είναι διαφορετική, και η κάθε μου μέρα μπορεί να ξεκινήσει με την κατασκευή κοσμημάτων, με μια συνάντηση ή ένα εργαστήριο. Kάποιες μέρες μπορεί να είμαι εκτός σπιτιού όλη μέρα, μέχρι αργά το βράδυ, ενώ κάποιες άλλες να είμαι όλη μέρα στο σπίτι, δουλεύοντας μέχρι αργά στον υπολογιστή. Κάποτε προκύπτουν και κάποια αναπάντεχα, όπως ένα ταξίδι σε κάποια άλλη πόλη για δουλειά, μια συνέντευξη σε ραδιοφωνικό σταθμό, μια πρόσκληση για συμμετοχή σε κάποιο φεστιβάλ.  Αυτό που ποτέ δεν λείπει, όμως, από κάθε μου μέρα είναι ο πρωινός καφές! Δεν λείπει ποτέ, είναι το πρώτο πράγμα που φτιάχνω πριν από οτιδήποτε άλλο. Κάτι που κάνω, που δεν θα έκανα στην Κύπρο, είναι να τρώω κάθε μέρα εξωτικά φρούτα και να μαζεύω σπόρους που δεν υπάρχουν στην Κύπρο μας. Τι άλλο; Να μιλάω ισπανικά!

 

Τι άλλο διδάσκεις στους Κολομβιανούς εκτός από την κυπριακή κουζίνα;

Τον τελευταίο χρόνο δουλεύω συνεχώς για το στήσιμο του οργανισμού μου, Τροφή που γεννήθηκε στην Κολομβία. 

Η Τροφή επικεντρώνεται στην Εκπαίδευση για τη Διαφορετικότητα, που είναι αυτό το οποίο με συναρπάζει τα τελευταία χρόνια, ως παιδαγωγός. Τροφή είναι το φρούτο, το αποτέλεσμα της εμπειρίας μου σαν εκπαιδευτικός, τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό.

Έχω συνειδητοποιήσει ότι το πιο σημαντικό είναι να αναγνωρίσουμε και να αγαπήσουμε αυτό που είμαστε, να αγαπήσουμε την ουσία μας, τα δώρα και τις ικανότητες που έχει ο καθένας από εμάς. Μόνο εάν αγαπήσουμε το πλάσμα που είμαστε μπορούμε πραγματικά και ουσιαστικά να αγκαλιάσουμε και να αγαπήσουμε τον άλλον. Αυτή τη στιγμή, όλη η δουλειά μου περιστρέφεται γύρω από αυτόν τον άξονα: με αναγνωρίζω, σε αναγνωρίζω, με αγκαλιάζω, σε αγκαλιάζω, και μαζί γιορτάζουμε και αγκαλιάζουμε τις ομοιότητες και τις διαφορές μας. Ο καθένας μας μπορεί να μάθει από τον άλλο και μπορεί να διδάξει κάτι ξεχωριστό στον άλλο, που μπορεί να του αλλάξει όλη του τη ζωή.  Η αναγνώριση του άλλου με εμπλουτίζει, μπορεί να με βοηθήσει στη δική μου άνθιση, και μπορεί, συχνά χωρίς να το περιμένω, να με βοηθήσει να έρθω πιο κοντά στον δικό μου εαυτό.

Ο οργανισμός Τροφή δραστηριοποιείται σε πολλαπλά επίπεδα: προσφέρει εργαστήρια για μικρούς, για μεγάλους και για όλη την οικογένεια. Έχει επίκεντρο τη μουσική, τον χορό, την τέχνη, τη μαγειρική, την ποίηση, τη λογοτεχνία, και έχει ως σημείο αναφοράς την Κύπρο και εμένα.

Εγώ μοιράζομαι προσωπικές ιστορίες, μιλάω για την ιστορία της Κύπρου, τη θεά Αφροδίτη, την κυπριακή διάλεκτο, την κυπριακή κουζίνα, τις κυπριακές χειροτεχνίες, και καλώ, ανάλογα με το θέμα στο οποίο επικεντρώνεται το κάθε εργαστήριο, τους συμμετέχοντες να μοιραστούν μαζί μου τις δικές τους παραδόσεις, ήθη, έθιμα, και τις προσωπικές τους ιστορίες. Ο στόχος μου, και αυτό που επιθυμώ να πετύχω μέσα από την κάθε επαφή μου με το κάθε άτομο, είναι να το φέρω πιο κοντά, ή αν θέλεις να καταφέρω να του ανοίξω την πόρτα για να μπορέσει να έρθει πιο κοντά στον εαυτό του, την ουσία του. Οι στόχοι μου είναι η καλλιέργεια τρυφερότητας, σεβασμού και εμπιστοσύνης στις ικανότητες τις δικές μου και του άλλου.

 

Ποια είναι τα μελλοντικά σου σχέδια; Σκέφτεσαι να ζήσεις εκεί για πάντα;

Τα μελλοντικά μου σχέδια... Πολλά! Αυτή τη στιγμή δουλεύω σκληρά για την εδραίωση του οργανισμού Τροφή, ψάχνομαι και κινούμαι ακαταύπαυστα, με επιμονή, αγάπη και πολύ φώς.

Δεν θα ήθελα να ζήσω εδώ για πάντα. Σε αυτή τη φάση της ζωής μου ζω το τώρα,  και κάθε μέρα προσπαθώ να ξεζουμίσω όσο πιο πολύ μπορώ αυτή την πανέμορφη χώρα, που  μου έδωσε απλόχερα τόσες όμορφες ευκαιρίες ζωής. Το όνειρό μου, που θα γίνει σίγουρα πραγματικότητα, είναι να έχω το νησί μου σαν βάση.

Ζώντας τόσα χρόνια μακριά από την Κύπρο, νιώθω ότι πλέον χρειάζομαι να είμαι πιο κοντά στις ρίζες μου, μου λείπει η οικογένειά μου, η μυρωδιά της Κύπρου, το κίτρινό της, το γαλάζιο της. Επίσης, νιώθω ότι, μετά από τόσα χρόνια, δουλεύοντας ως εκπαιδευτικός σε διάφορα μέρη του κόσμου, έφτασε ο καιρός να έρθω κοντά σε ανθρώπους της δικής μου φυλής, να μοιραστώ μαζί τους όσα έμαθα, να μάθω από αυτούς και να δουλέψω μαζί τους σε δημιουργικά πρότζεκτ.

Ετοιμάζεις κάτι αυτή τη στιγμή;

 

Αυτή τη στιγμή ετοιμάζομαι για την υλοποίηση ενός προγράμματος που εμπερικλείει μια σειρά εργαστηρίων, σεμιναρίων, ομιλιών και συναυλιών, του οποίου το παιδαγωγικό και μεθοδολογικό κομμάτι το σχεδίασα εγώ μαζί με κάποιους από τους πιο στενούς Κολομβιανούς συνεργάτες μου. Αυτό το πρόγραμμα κέρδισε μια πολύ σημαντική υποτροφία, την υποτροφία της Γενικής Γραμματείας Υπουργείου Πολιτισμού της Κολομβίας, που έχει ως γενικό τίτλο Πολίτες εν Κινήσει: Τέχνη και Πολιτισμός για την Eποικοδόμηση Eιρήνης.

Η πρόταση που κάναμε με την ομάδα μου, που αποτελείται από μουσικούς, παραμυθάδες, διατροφολόγους, περιβαλλοντολόγους και μάγειρες, λέγεται Μαγειρεύοντας την Ειρήνη. Το μέρος διεξαγωγής των πιο σημαντικών δραστηριοτήτων της πρότασής μας είναι η κουζίνα. Επιλέξαμε τον χώρο της κουζίνας, διότι είναι το μέρος συνεύρεσης,  όπου, αν θέλετε, μοιραζόμαστε τις ανησυχίες μας, τις χαρές μας, λέμε τα νέα μας, και βεβαίως,  όταν έρθει η ώρα του φαγητού, ακόμα και εάν υπάρχουν διαμάχες και διαφωνίες, γίνεται μια παύση, κάποιου είδους ανακωχή, για να φάμε. Η κουζίνα μπορεί να είναι ένα μέρος, όπου μπορεί να υπάρξει, έστω και προσωρινά, ειρήνη.    

Εκεί, καθώς μαγειρεύουμε παραδοσιακά φαγητά από διάφορες περιοχές της Κολομβίας, θα λέμε παροιμίες, ιστορίες και παραμύθια, θα απαγγέλλουμε ποίηση, θα λέμε τραγούδια... Όλα θα έχουν άμεση σχέση με το φαγητό, τον τρόπο ζωής, το περιβάλλον, και η ιδέα είναι ότι, όταν γνωρίζουμε πιο βαθιά και ουσιαστικά τις ρίζες μας, και όλα όσα μας περιβάλλουν και αγκαλιάζουν, τότε μπορούμε να αγαπήσουμε και να εκτιμήσουμε πραγματικά όλα όσα μας προσφέρει η μητέρα φύση, τις συνήθειές μας, τις ιδιατερότητές μας, τις παραδόσεις μας.

Η ειρήνη, λοιπόν, ξεκινάει πρώτα από μέσα μας, ερχόμαστε σε ειρήνη με τον εαυτό μας, με το ποιοι είμαστε, και ερχόμαστε σε μια πιο βαθιά κατανόηση για το τι σημαίνει πραγματικά το να συνυπάρχω, να μοιράζομαι, να αγαπώ, να θρέφω, να καλλιεργώ και να συγχωρώ. 

Για να είστε ενήμεροι για τη δράση της Ρεβέκκας, ακολουθήστε τον λογαριασμό της στο instagram εδώ:

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Νεκρή στο υπνοδωμάτιο της στη Λάρνακα εντοπίστηκε 21χρονη

Πολίτης News, 21:44 (τελευταία ενημέρωση 21:44)

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

ΗΠΑ: Απεβίωσε σε ηλικία 91 ετών ο θρύλος της κωμωδίας Τζέρι Λούις

Πολίτης News, 21:35 (τελευταία ενημέρωση 21:35)

ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Πρόντι: Η διάσωση ανθρώπινων ζωών πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα

Πολίτης Sports, 20:00 (τελευταία ενημέρωση 20:00)

Επιστροφή
στην αρχή