Κοινωνία περήφανα αμπάλατων και βαθιά ελλειμματικών

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Το τραγικότερο φυσικά είναι πως και οι πλείστοι εδώ νομίζουν ότι έχουμε πραγματικά σχέση με προηγμένες κοινωνίες. Και δημοκρατικές βεβαίως.

Το μεγαλύτερο πρόβλημα σ’ αυτή τη χώρα είναι η αδυναμία -ενίοτε και η απλή άρνηση- αναγνώρισης από τον καθένα μας των ορίων του.

Είμαστε, με άλλα λόγια, πότε από επιλογή και πότε από αυτό που τόσο υπέροχα αποκαλούμε στη διάλεκτό μας απλή αμπαλατοσύνη, μια τραγικά απαίδευτη αλλά και βαθιά ελλειμματική κοινωνία.

Ένα μέρος όπου ο καθένας, αναλόγως περιπτώσεως και δυνατοτήτων αντίληψης, αδυνατεί ή αρνείται να συνειδητοποιήσει πως τα δικά του όρια σταματούν εκεί όπου ξεκινούν οι ελευθερίες των άλλων.

Αδυνατεί ή αρνείται, δηλαδή, να συνειδητοποιήσει την πιο ουσιαστική βάση επί της οποίας εδράζεται η δημοκρατία. Και θεωρεί πως στη δημοκρατία οι πολλοί έχουν το δικαίωμα να καταργούν ανθρώπινα δικαιώματα των λιγότερων ή έστω και του ενός, εάν αυτός ο ένας είναι μόνος του απέναντι στο σύνολο.

Τα παραδείγματα αυτής της αυθαιρεσίας είναι αμέτρητα. Τα βιώνουμε καθημερινά και έχουν τη μορφή ατομικής ή και συλλογικής αυθαιρεσίας. Και εάν κάποιος θέλει να σχηματίσει μια εικόνα για το πόσο πρόθυμα εκφασίζεται, καθημερινά και με ταχείς πλέον ρυθμούς, αυτή η κοινωνία, το καλύτερο μέρος για να το ψάξει είναι η εκπαίδευση.

Δεν ξέρω πόσοι διαβάσατε την ιστορία με την προβολή ως εκπαιδευτικού υλικού από το Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού ενός μισαλλόδοξου οχετού με τίτλο «το φαινόμενο της αθεΐας».

Ενός κειμένου το οποίο σίγουρα θα είχε θέση στην ιστοσελίδα του ανάλογου υπουργείου του Ιράν, της Σαουδικής Αραβίας και άλλων τέτοιων χωρών, σίγουρα όμως όχι μιας χώρας ευρωπαϊκής η οποία δεσμεύεται μέσω του Συντάγματός της, της ιδιότητάς της ως μέλους της ΕΕ, των αποφάσεων του ΕΔΑΔ και τόσων άλλων -και δεσμεύεται απόλυτα- να σέβεται τις ελευθερίες όλων των πολιτών της.

Μιλάμε πάντα για ένα κράτος το οποίο με αποφάσεις και δικών του ανεξάρτητων θεσμών τοποθετήθηκε και έκρινε πως η θρησκευτική παρέμβαση μέσα στα κοσμικά, με βάση το Σύνταγμα, σχολεία παραβιάζει σοβαρά τις ελευθερίες παιδιών και των οικογενειών τους οι οποίες πιστεύουν κάτι άλλο ή επέλεξαν να μην πιστεύουν σε κάποια θρησκεία.

Του ιδίου, πάντα, κράτους το οποίο αφήνει τον σεβασμό σε αυτή την ελευθερία για όσα παιδιά δεν ανήκουν στην πλειοψηφία και στις οικογένειές τους, στην ευχέρεια εκπαιδευτικών. Συχνά ζηλωτών κιόλας,

Με δεκάδες αιτήσεις εξαίρεσης από το μάθημα των Θρησκευτικών (για το οποίο οι ίδιοι οι θεσμοί του κράτους αποφάνθηκαν ότι διδάσκεται με τρόπο που συνιστά παράνομη κατήχηση και προσηλυτισμό) να εκκρεμούν ή ακόμη και να απορρίπτονται (!) διότι οι εκπαιδευτικοί, ορμώμενοι συχνά από τα προσωπικά τους πιστεύω, κρίνουν ότι η διαφορετικότητα στην αντίληψη είναι παραξενιά ή απόκλιση από την «κανονικότητα» του συνόλου και ως τέτοια πρέπει να αναλάβουν να την πατάξουν, παραβιάζοντας θεμελιώδεις ελευθερίες και όλες τις δεσμεύσεις που ανέλαβε το ίδιο το κράτος.

Το ίδιο πάντα κράτος, το οποίο επιτρέπει πλέον ακόμα και κατηχήσεις μέσα στα σχολεία, με τα παιδιά να δελεάζονται να συμμετάσχουν -κάποτε και εν αγνοία των γονιών τους- με κοπάνες από τον χρόνο διδασκαλίας. Και με καταγγελίες, επώνυμες, γονέων οι οποίοι λένε πως τα παιδιά τους αναζητήθηκαν από εκπαιδευτικούς ιερείς και ερωτήθηκαν γιατί δεν έλαβαν μέρος στην κατήχηση. Το 2018 σε μια χώρα «ευρωπαϊκή».

Το συντηρούμενο με τους φόρους όλων των πολιτών Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμού, λοιπόν, το οποίο ας σημειωθεί πως μείωσε τις ώρες διδασκαλίας με επιστημονικό προσανατολισμό και αύξησε τη διδασκαλία του κριθέντος ως παράνομη κατήχηση συγκεκριμένης θρησκείας μαθήματος των Θρησκευτικών, στο περί ου ο λόγος υλικό προς εκπαιδευτικούς, αναφέρει πως τα αίτια της αθεΐας είναι ο... εγωισμός των σύγχρονων επιστημόνων, η ημιμάθεια και η ύψιστη αχαριστία! Και ότι ο άθεος κάνει λανθασμένες επιλογές, είναι ατομιστής και συμπεριφέρεται χωρίς ηθικούς φραγμούς!

Και στο τέλος της παρουσίασης αναφέρει: «Ας αποφύγουμε λοιπόν την αθεΐα για να μην ζήσουμε τις κακές κι αμαρτωλές συνέπειές της». Την ώρα που τα παιδιά των άθεων (αλλά πολλές φορές και των αλλόθρησκων) συχνά υποχρεώνονται να λάβουν μέρος στην παράνομη κατήχηση και να ακούσουν τέτοιες περιγραφές για τους γονείς τους που την πληρώνουν θέλοντας και μη.

Κλειδί στην ανοχή έναντι αυτής της ελλειμματικής και φασίζουσας συμπεριφοράς από πλευράς του υπουργείου, η οποία επιδεινούται ραγδαία επί των ημερών του άλλοτε θρονικού επιτρόπου της Ορθόδοξης Εκκλησίας Κώστα Καδή, είναι όμως η στάση της κοινωνίας.

Και κυρίως το γεγονός ότι το κοινωνικό σύνολο στην ουσία επικροτεί και αγάλλεται όταν τα δικαιώματα άλλων ανθρώπων κονιορτοποιούνται και εξαφανίζονται, όταν οι εκείνοι και τα παιδιά τους στιγματίζονται και όταν φορολογούνται ώστε να μην έχουν άλλη επιλογή από την υποχρεωτική υποβολή των παιδιών τους σε πλύση εγκεφάλου από κάτι το οποίο αντίκειται στα προσωπικά τους πιστεύω σε σχέση με τη θρησκεία, τα οποία, πιστεύω, το κράτος υποχρεούται όχι μόνο να μην καταπατά, αλλά και να διαφυλάττει αυστηρά έναντι των αυθαιρεσιών των όποιων ελλειμματικών και φανατικών μέσα στα σχολεία και το υπουργείο.

Και η κοινωνία το κάνει, διότι η ίδια δεν έχει μάθει να σέβεται τις ελευθερίες των άλλων και αρνείται να αντιληφθεί ότι τα όρια του καθενός από εμάς σταματούν αυστηρά εκεί όπου εκείνος ή και όλοι μαζί στερούν τις ελευθερίες και τα δικαιώματα άλλων ανθρώπων.

Η τάση επιβολής αντιλήψεων και ομοιομορφίας, της παράνομης και κατά παράβαση των ίδιων των νόμων και του Συντάγματος αλλά και των διεθνών μας υποχρεώσεων επιβολής, είναι γνώρισμα μιας κοινωνίας η οποία νοσεί βαθύτατα.

Μιας κοινωνίας πεισματικά αμπάλατων και ελλειμματικών, η οποία εάν θέλει να παραμείνει τέτοια ουδεμία θέση έχει ούτε στην Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε και στη λίστα με τα κράτη που θέλουν να θεωρούνται πολιτισμένα και εναρμονισμένα με τη σύγχρονη εποχή και κυρίως τη δημοκρατία.

Μιας κοινωνίας, με απλά λόγια, όπως η δική μας σήμερα.


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Το παράδειγμα του εκπαιδευτικού συστήματος στον Καναδά

Πολίτης News, 20.07.2018

ΑΠΟΨΗ

20 Ιουλίου του 2074 (Του Γ. Τζίβα)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΒΑΣ, 20.07.2018

ΑΠΟΨΗ

Απόδοση τιμής ή ασέβεια;..Του Σενέρ Λεβέντ

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 20.07.2018

Επιστροφή
στην αρχή