Κι οι νεκροί πονάνε... (Του Γιώργου Κασκάνη)

ΑΠΟΨΗ /ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ
Απευθυνόμενος στους κκ. Αναστασιάδη και Ακιντζί, ο Γιώργος Κασκάνης εικάζει πως ό, τι και να συμφωνηθεί έχουν ήδη αποτύχει.

Μην το ψάχνετε άλλο κύριοι Αναστασιάδη και Ακιντζί. Όσο καλά και να γράψετε τους όρους μιας συμφωνίας (αν το κάνετε ποτέ), όσο κι αν γεφυρώσετε το χάσμα των διαφωνιών σας, έχετε ήδη αποτύχει. Γιατί ηγείστε μιας χώρας (υπό επίσημη ή μη ιδιότητα) η οποία δεν σέβεται καν τους νεκρούς της. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη κατάπτωση από την κακομεταχείριση και τον εξευτελισμό ενός νεκρού ανθρώπου. Δεν υπάρχει σωτηρία για τους ζωντανούς που δεν σέβονται τους νεκρούς τους.
Ζούμε σ’ έναν τόπο όπου οι νεκροί πονούν. Όχι μόνο γιατί βρίσκονται ακόμα χαμένοι σε ομαδικούς τάφους, σε ξεροπήγαδα ή κάτω από ασφαλτοστρωμένους δρόμους. Όχι μόνο γιατί μοιράζουμε ο καθένας τα υπολείμματά τους και αρνούμαστε να κοιταχτούμε στα μάτια. Κι όχι μόνο γιατί δεν κάναμε όσα θα έπρεπε για να αλλάξουμε άρδην τις συνθήκες μέσα στις οποίες αυτοί χάθηκαν. Ζούμε σ’ έναν τόπο όπου και οι «σύγχρονοι νεκροί» πονούν. Γιατί δεν ξέρουμε πώς θα τους μεταφέρουμε από ένα νοσοκομείο στις ελεύθερες περιοχές στον τόπο όπου θα ταφούν στα κατεχόμενα. Με σεβασμό, με ευαισθησία, με πολιτισμό. Γι’ αυτό κι ένας νεκρός μεταφέρεται μέσα σε σεντόνια μέχρι το οδόφραγμα. Για να τον πιάσουν στα χέρια τους οι πονεμένοι συγγενείς και να τον φορτώσουν σε ένα άλλο αυτοκίνητο που θα τον μεταφέρει από ‘κει και κάτω. Αντιλαμβάνεται κανείς την εξαθλίωση μέσα στην οποία ζούμε; Συνειδητοποιεί την τραγική μας αποτυχία να ασχοληθούμε με όλα αυτά που αποτελούν βασικά στοιχεία μιας ελάχιστα πολιτισμένης κοινωνίας; Δυστυχώς όχι. Γιατί μάθαμε να ζούμε με τη λογική των «πρακτικών προβλημάτων». Και δεν ασχοληθήκαμε ποτέ με τον άνθρωπο. Γιατί γίναμε όλοι ειδήμονες στις πολιτικές ορολογίες. Και δεν σκεφθήκαμε ποτέ πως καμία ορολογία δεν έχει περιεχόμενο αν δεν ξεκινά από τις βασικές ανθρώπινες αξίες.
Όχι, μη μου πείτε πως όλα αυτά πηγάζουν από την ύπαρξη του ίδιου του πολιτικού μας προβλήματος. Κι ότι θα ρυθμιστούν εάν και εφόσον καταλήξουμε σε μια λύση. Μέχρι τότε, αυτός ο πόνος των νεκρών θα έχει τόσο πολύ πληγώσει τους ζωντανούς που δεν θα έχουν πια τη διάθεση να συνεισφέρουν σε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια που έπεται της όποιας συμφωνίας. Κι αυτό δεν το έχουμε ποτέ, δυστυχώς, υπολογίσει.
Μην το ψάχνετε άλλο, λοιπόν, κύριοι Αναστασιάδη και Ακιντζί. Όσο ηγείστε μιας χώρας (επίσημα ή μη) στην οποία οι νεκροί πονάνε, ανάπαυση δεν θα βρουν ποτέ οι ζωντανοί...

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Είναι πολύ παράλογη η επιμονή στις εγγυήσεις

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 14:52 (τελευταία ενημέρωση 14:52)

ΑΠΟΨΗ

Σε ένα κράτος ανάπηρο... (Της Μαρίνας Κουμάστα)

ΜΑΡΙΝΑ ΚΟΥΜΑΣΤΑ, 14:35 (τελευταία ενημέρωση 14:35)

ΑΠΟΨΗ

Είναι εδώ το τέρας του Μάνου; Πάντα εδώ ήταν

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:30 (τελευταία ενημέρωση 10:30)

Επιστροφή
στην αρχή