Κι αν δεν το κατάλαβε, ας του το πούμε εμείς...

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ

Ο Φούλης γλείφει, σκάβει και βρίσκει τον... μη απορριπτικό Συλλούρη. Κι εκείνος ξεδιπλώνει το λαϊκισμό, την έλλειψη ιδεών αλλά και τα ελλείμματά του

Δύσκολη μέρα η χθεσινή για τον Αβέρωφ Νεοφύτου. Από το πρωί είχε ξεκινήσει στραβά όταν, απάνω στον οίστρο του καθαρισμού όλων των σημείων στα οποία ο ίδιος και ο ΔΗΣΥ είχαν φτύσει για τον Δημήτρη Συλλούρη, έγλειψε τόσο δυνατά που έσκαψε! Κι έφτασε μέχρι και τη διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία

Μιλάμε, αναξιοπρέπεια για πολύ γερά στομάχια. Προσπαθώντας απεγνωσμένα να πείσει γιατί μας τον φόρτωσε στην προεδρία της Βουλής, είπε και πως, εν αντιθέσει με τον Σιζόπουλο, το Συλλουρούδιν Πρόεδρος δεν έχει αναθεματίσει τη Διζωνική.

Ήταν μια σπάνια στιγμή πολιτικού αυτοδιασυρμού αλλά και υποτίμησης της νοημοσύνης της κοινής γνώμης, η οποία έχει το στοιχειώδες μνημονικό για να θυμάται πως ειδικά αυτός είχε αναθεματίσει τη ΔΔΟ πολύ πιο πριν από τον Μαρίνο Σιζόπουλο. Την προηγούμενη άλλωστε της δήλωσης ο συνάδελφος Θανάσης Φωτίου, περιγράφοντας σχεδόν προφητικά για τη συνέχεια το πολιτικό… μεγαλείο του ανδρός, είχε παραθέσει στη στήλη του ακριβείς δηλώσεις-αφορισμούς του κ. Συλλούρη για τη ΔΔΟ. Μερικές μόνο, μάλιστα.

Την ξεκάθαρη θέση του Συλλούρη ενάντια στη διζωνική επανέλαβε και χθες στην εκπομπή μου στο ραδιόφωνο ο βουλευτής της Αλληλεγγύης Μιχάλης Γιωργάλλας, ο οποίος και εξήγησε πως πρώτος εκείνος είχε πάρει μια τόσο ξεκάθαρη θέση για το πόσο κακή λύση είναι η ομοσπονδία. Αφήνοντας μάλιστα και αιχμές για σκοπιμότητες, αναφερόμενος στη δήλωση Αβέρωφ.

Η δύσκολη μέρα για τον πρόεδρο του ΔΗΣΥ και τα κατορθώματά του συνεχίστηκε με τη δημοσιοποίηση, το μεσημέρι, του «Δωδεκάλογου του Συλλούρη», όπως τον αποκάλεσαν τα Μέσα. Μιας λίστας με τις προγραμματικές του θέσεις, οι πλείστες γενικόλογες και άνευ αντικειμένου. Όπως λ.χ.: «Αξιοποίηση Προσωπικού της Βουλής». Με την επεξήγηση: «Η Βουλή διαθέτει αρκετό ικανό και εξειδικευμένο προσωπικό του οποίου η αποδοτικότητα επιδέχεται περαιτέρω βελτιώσεων, με τη χρήση πιο σύγχρονων πρακτικών και επιμόρφωσης». Αυτό ναι. Προγραμματική θέση!

Τα υπόλοιπα εξαντλήθηκαν π.χ. σε θεοχαρισμούς (= χυδαίους λαϊκισμούς) του τύπου, δεν θα προσλάβω συνεργάτες θα πάρω 8 – 10 νέους επιστήμονες που είναι άνεργοι και θα αγοράζω υπηρεσίες. Οι συνεργάτες δηλαδή τι θα ήταν; Χωρίς πτυχία; Με σπουδές; Αστροφυσικής; Και; Απασχολούμενοι αλλού;

Ή, επίσης, διάφορες άλλες γελοιότητες του στυλ θα ελαχιστοποιήσω τον χρόνο που θα αφιερώνω σε πανηγυρικές εκδηλώσεις (που συνήθως είναι Κυριακές, αργίες και βράδια…) για να μελετώ θέματα που απασχολούν τους πολίτες, ή, θα ψάξω –λέει πάντα ο Συλλούρης, ο άνθρωπος που πήρε την έκτακτη χορηγία για το κόμμα του, το διέλυσε αμέσως μετά και την έδωσε σε άλλο κόμμα– τρόπους «εξοικονόμησης από αεροπορικά εισιτήρια κ.λπ.». Από πόνο για τα χρήματα του φορολογουμένου; Ε από τι άλλο;

Ακόμα (άλλη εξαγγελία, αυτούσια): «11. Υποδομή. Βελτίωση της κτιριολογικής και ηλεκτρονικής υποδομής της Βουλής». Χωρίς λέξη παραπάνω. Και «Ασφάλεια – Υγεία», να αναβαθμίσει, λέει, τα συστήματα ασφαλείας της Βουλής, για την οποία δώσαμε προχθές ένα εκατομμύριο για να τη βάλουμε σε κλουβί. Για την υγεία όμως και τους βουλευτές που καπνίζουν ούτε κουβέντα το Συλλουρούδιν…

Εκεί όμως που έδωσε ρέστα ήταν στον… «Ενδυματολογικό Κώδικα»! Αφήνει να διαρρεύσει πως το εμπνεύστηκε πηγαίνοντας στο Ισραήλ, όπου όλοι φορούν (λέει) γκρι πουκάμισα. Το θεωρεί καλή ιδέα το γκρι! Δεν ξέρω εάν έχει κι άλλο Ισραήλ. Στο συγκεκριμένο δεν φοράει κανείς γκρι πουκάμισα μέσα στην Κνεσέτ. Αλλά και να φορούσαν, από πού προκύπτει αυτό ως ανάγκη εδώ, τη στιγμή που δεν είχαμε κρούσματα απρεπούς ενδυμασίας; Όλα τα άλλα κρούσματα είναι που είχαμε, τα πολιτικά. Και ο Συλλούρης ήταν μετρ του είδους.

Δεν ξέρω πώς πρέπει να ένιωσε ο Αβέρωφ Νεοφύτου, όταν διάβασε αυτή τη γελοιότητα με τον Δωδεκάλογο, τάχα, του Συλλουρουθκιού-«προέδρου»...

Ή εάν σκέφτηκε όπως και εγώ ότι μες στον γιγαντισμό του, ήθελε να παραπέμψει στον Παλαμά και έφτασε τελικά στην παλάμη.

Με το δούλεμα που μας έριξε πιο πριν ο Φούλης αλλά και με δεδομένο ότι και ο ίδιος είχε παρουσιάσει ένα ανάλογο… θέμα ομοιομορφίας, τότε που ως υπουργός Συγκοινωνιών ήθελε να βάψει τα ταξί ένα χρώμα, εικάζω πως δεν θα έφτασε τόσο κοντά (ή κοντά έστω) στο εγκεφαλικό όσο ο μέσος πολίτης στα αποκαλυπτήρια του ανδρός (που κανονικά δεν θα εκλεγόταν καν βουλευτής) στο δεύτερο τη τάξει αξίωμα του κράτους.

Όμως τώρα, χάρη στη στενομυαλιά και την αλαζονεία των ΑΚΕΛικών και στα παζάρια του… έξτρα απορροφητικού Φούλη, το ζήσαμε και αυτό.

Ήταν μια δύσκολη μέρα για τον πρόεδρο του ΔΗΣΥ. Αν δεν το κατάλαβε –που παίζει κι αυτό– είναι υποχρέωσή μας να τον βοηθήσουμε να το καταλάβει κάπως.


Επιστροφή
στην αρχή