Και βγήκαν όλοι νικητές και χάσαν όλοι οι άλλοι

ΑΠΟΨΗ /NON SERVIAM
Τα μηνύματα που έστειλε η κάλπη, λίγο-πολύ εξαντλήθηκαν σε συζητήσεις τις προηγούμενες μέρες. Το πρώτο είναι ότι η αποχή εδραιώνεται

Τέλειωσαν και αυτές οι εκλογές και ως είθισται σ’ αυτήν τη χώρα, όλοι βγήκαν νικητές. Προνόμιο, χρόνια τώρα, της Δημοκρατίας μας ποτέ κανείς να μην ηττάται. Η αποχή να ανεβαίνει, οι ψήφοι να μειώνονται, όλοι να είναι προβληματισμένοι, την ίδια όμως στιγμή και δικαιωμένοι.

Τα μηνύματα που έστειλε η κάλπη, λίγο-πολύ εξαντλήθηκαν σε συζητήσεις τις προηγούμενες μέρες. Το πρώτο είναι ότι η αποχή εδραιώνεται. Με 7.000 υποψήφιους (περισσότερους από κάθε άλλη φορά), ο καθένας με τον προσωπικό του κύκλο, τέσσερις στους δέκα ψηφοφόρους επέλεξαν να μην ψηφίσουν. Το δεύτερο, η ξεκάθαρη αμφισβήτηση των κομματικών επιλογών. H κοινωνία έδειξε ότι αρνείται να ακολουθήσει τις κομματικές νομενκλατούρες. Όσοι πήγαν κόντρα στις κομματικές αποφάσεις στη μεγάλη τους πλειοψηφία, στηρίχθηκαν από τις τοπικές κοινωνίες. Υποψήφιοι πίσω από τους οποίους είχαν στριμωχθεί κόμματα και ποσοστά πάτωσαν πανηγυρικά. Το τρίτο ήταν ότι η προσπάθεια αναβίωσης της τριμερούς απέτυχε παταγωδώς. Ο κόσμος έστειλε το μήνυμα ότι δεν δέχεται πλέον κόμματα για μια πενταετία να διαφωνούν στα πάντα να ανταλλάζουν «φιλοφρονήσεις» και στο τέλος της να συνεργάζονται για το «κοινό καλό». Τέταρτο, απορρίπτοντας την προσπάθεια της διμερούς (ΔΗΚΟ-ΕΔΕΚ), απέρριψε τον ακραίο φοβικό λόγο και την έπαρση. Μπορεί ο κόσμος να μην έδειξε ξεκάθαρα τι θέλει. Έδειξε όμως ξεκάθαρα τι δεν θέλει: Το κομματικό κατεστημένο και τα κομματικά παιχνίδια.

Τα σημαντικότερα μηνύματα, όμως, ήταν αυτά που στάλθηκαν εκτός κάλπης. Ήταν η αντίδραση του κομματικού κατεστημένου. Η γελοιοποίηση -για μια ακόμα φορά- της κοινωνίας. Στο ξεκάθαρο μήνυμα που έστειλε ο κόσμος ότι βαθαίνει η συλλογική κούραση, η απέχθεια για όσα συμβαίνουν στη δημόσια σφαίρα, η αμφισβήτηση της ικανότητας και εντιμότητας του πολιτικού δυναμικού, το σύστημα έστειλε το δικό του: Ότι δεν το ενδιαφέρει.

Έπεσε για λίγο σε περισυλλογή μπροστά στο «ανησυχητικό φαινόμενο της αποχής». Στη συνέχεια άρχισε να μετρά κέρδη. Όλοι οι υποψήφιοι κατήλθαν στις εκλογές ως ανεξάρτητοι (ακόμα μια παγκόσμια πρωτοτυπία, ούτε ένας κομματικός) και όλοι τελικώς κατέγραψαν κομματικές νίκες. Ο ΔΗΣΥ (που σύμφωνα με τον Νουρή αφουγκράστηκε την κοινωνία γι' αυτό και κινήθηκε στηρίζοντας ό,τι αντάρτικο κινείτο, εκτός από το δικό του) ενώ προεκλογικά δήλωνε ότι αυτές οι εκλογές δεν ήταν κομματικές, μετεκλογικά, άρχισε να πανηγυρίζει. Η επικράτηση Νικολαΐδη στη Λεμεσό ήταν προσωπική επιτυχία του Αβέρωφ, η επικράτηση ενός συναγερμικού αντάρτη έναντι της κομματικής επιλογής, νίκη της τοπικής αυτοδιοίκησης. Το ΑΚΕΛ που έχασε τη «σίγουρη» Λεμεσό, πήρε 12% συνολικά των ψήφων στη Λευκωσία, έχασε την Πάφο από τον μόνο Φαίδωνα και την Αμμόχωστο από τον Γαλανό, είδε ανάκαμψη των ποσοστών του και νίκες. Το ΔΗΚΟ δεν θα μπορούσε να χάσει. Ο μόνος λόγος, άλλωστε, που γίνονται εκλογές σ' αυτήν τη χώρα είναι για να κερδίζει το ΔΗΚΟ. Μέχρι και η ΕΔΕΚ κέρδισε. Με τον Σιζόπουλο, αφού έχασε και τον «σίγουρο» δήμο στη Λεμεσό από έναν ΕΔΕΚίτη, να στήνεται μπροστά στις κάμερες για να εξηγήσει ότι όσα έθεσε το κόμμα ως στόχο προεκλογικά, επιτεύχθηκαν.

Και στη συνέχεια όλοι μαζί επέκριναν τους πολίτες, επειδή η απάθειά τους πλήττει τη Δημοκρατία. Επιβεβαιώνοντας ότι κανένα μήνυμα δεν έλαβαν. Στέλλοντας παράλληλα το μήνυμα ότι θα συνεχίσουν να χρησιμοποιούν κάθε κομμάτι του δημόσιου βίου ως φέουδο. Ότι πρόκειται να αντιμετωπίζουν (και) τις τοπικές εκλογές ως προάγγελο ετερόκλιτων μελλοντικών συνεργασιών. Και ότι θα τις αξιοποιούν, ώστε να κάνουν πολιτική καριέρα όσοι δεν μπορούν να μπουν στη Βουλή για να βολεύονται κομματικοί στρατοί που δεν μπορούν να γίνουν μέρος της κρατικής μηχανής. Με την κοινωνία να φορτώνεται τα βάρη αυτού του διαβρωμένου συστήματος. Των 26.000 κατοίκων ανά δήμο. Και οι ίδιοι να πανηγυρίζουν για νίκες που δεν υπάρχουν. Μας το είπαν άλλωστε οι πιο τολμηροί, όταν μας εξηγούσαν πόσο λυπηρή είναι για το δημοκρατικό μας σύστημα η αποχή: είτε 10 πάνε να τους ψηφίσουν είτε 500.000 το ίδιο τους κάνει.

Αυτό που δεν αντιλαμβάνονται είναι ότι η απαξίωση δεν περιορίζεται ποτέ στην αποχή. Είναι το πρώτο στάδιο μιας διαδικασίας που οδηγεί σε αποσύνθεση του δημοκρατικού συστήματος. Πάντα δίνει τη θέση της στον ακραίο λαϊκισμό. Η ανάδειξη της Χ.Α. ως τρίτο κόμμα στην Ελλάδα και η εκλογή Τραμπ στις ΗΠΑ δεν ήρθε από το πουθενά. Κτίστηκε στην αδυναμία του πολιτικού συστήματος να αντιμετωπίσει τις ανησυχίες του κόσμου και να λάβει τα μηνύματα. «Νομιμοποιήθηκε» από την πεποίθησή του ότι δεν έχει τίποτε να χάσει. Αυτό που ο McNair χαρακτήρισε ως, «μια λογική αντίδραση σε μια πολιτική διαδικασία που δείχνει στον πολίτη ότι η ψήφος του δεν έχει σημασία». Έτσι και αλλιώς τα σημάδια υπάρχουν ξεκάθαρα. Το ΕΛΑΜ βρίσκεται ήδη εντός Βουλής. Οι λαϊκιστές αποτελούν την πλειοψηφία της.

Αυτή η ψευδαίσθηση ότι μπορούν να συνεχίσουν ως είναι σήμερα, ότι αυτή η «επανάσταση» που γίνεται όλο και εντονότερη αλλού, δεν θα μας αγγίξει, η εμμονή να κρύβουν τις πραγματικότητες θεωρώντας ότι έτσι θα επιζήσουν, με επιχειρήματα που αντέχουν μόνο στη δική τους λογική το μόνο που επιβεβαιώνουν είναι ότι αυτό το σύστημα βρίσκεται σε πορεία πλήρους αποδόμησης.

Αφού δείχνει να μην αντιλαμβάνεται το πώς να αφουγκραστεί τον κόσμο, το να προχωρήσει στις αναγκαίες αλλαγές είναι η μόνη επιλογή που έχει. Αν δεν το πράξει σύντομα θα συνειδητοποιήσει ότι ο κόσμος προχωρά. Με επιλογές, που δεν θα βάλουν μόνο τη λογική στο περιθώριο, αλλά και αυτούς.

 

antopoly@cytanet.com.cy

 

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Από τις μεγάλες αγάπες γεννιούνται τα μεγάλα μίση

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 19.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Θα μας πείσει άραγε η διοίκηση της cyta;

ΜΙΡΑΝΤΑ ΛΥΣΑΝΔΡΟΥ, 19.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Στέκεσαι μακριά και φωνάζεις: «κλείστε τα οδοφράγματα»

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣ, 19.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή