Καταδρομείς

ΑΠΟΨΗ /ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ
Έπρεπε και φέτος να γίνει αυτή η συζήτηση. Από την εποχή που θυμάμαι τον εαυτό μου να παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις, δεν υπήρξε χρονιά που να απουσιάζει από την ατζέντα της κομματικής αντιπαράθεσης το θέμα των καταδρομέων.

Έπρεπε και φέτος να γίνει αυτή η συζήτηση. Από την εποχή που θυμάμαι τον εαυτό μου να παρακολουθεί από κοντά τις εξελίξεις, δεν υπήρξε χρονιά που να απουσιάζει από την ατζέντα της κομματικής αντιπαράθεσης το θέμα των καταδρομέων. Έτσι, για ένα ή δύο εικοσιτετράωρα. Μία ακόμα απόδειξη του τρόπου με τον οποίο χρησιμοποιούνται πάντα οι νεκροί σε αυτό τον τόπο, για να βολεύονται οι ζωντανοί.

 

Ξανά, λοιπόν, το αν έγινε, τι έγινε, ποιος πήγε, γιατί πήγε... Όταν μια κοινωνία, εδώ και τέσσερις δεκαετίες, δεν μπορεί να λύσει μέσα της απλά ζητήματα, όπως το συγκεκριμένο, γιατί να λύσει πολύ σοβαρότερα που έχουν σχέση με την ίδιά της την επιβίωση; Ξέρω, κάποιοι θα εκνευριστούν με όλα αυτά. Είναι εκείνοι που επιμένουν να λειτουργούν, όπως λέγαμε και προχθές, στην απλή εξίσωση του «καλοί-κακοί», «μπλε-κόκκινοι», «Αποέλ-Ομόνοια»...


Είχα πάντα την αίσθηση ότι από τη συγκεκριμένη συζήτηση, απουσίαζε η ουσία. Κι η ουσία αφορά το περιεχόμενο του φανατισμού. Οι περισσότεροι από τους στρατιώτες αυτούς, δεν πήγαν στο Προεδρικό απλώς επειδή τους διέταξαν οι ανώτεροί τους. Πήγαν στο Προεδρικό και συμμετείχαν στο μεγαλύτερο έγκλημα, γιατί κάποιοι φρόντισαν προηγουμένως να τους φανατίσουν. Να τους πείσουν, δηλαδή, ότι είναι οι «καλοί», οι «επαναστάτες», οι «πατριώτες», οι «πρωτοπόροι».

 

Και πως οι άλλοι είναι οι «κακοί», οι «προδότες», οι «ξεπουλημένοι». Μόνο που αν αναλογιστεί ο καθένας τη δική του διαδρομή, και στην περίπτωση ειδικά που πέρασε από κάποιο κόμμα, θα διαπιστώσει ότι αυτά περίπου προσπαθεί να περάσει η κάθε ηγεσία. Είναι στοιχεία της συνταγής του φανατισμού που χρησιμοποιούν όλα ανεξαιρέτως τα κόμματα. Ενός φανατισμού, μάλιστα, η προσοχή του οποίου στρέφεται κυρίως στον αντίπαλο και όχι στο «εμείς». Κάπως έτσι οξύνθηκαν τα πνεύματα και το 2004. Και διερωτώμαι αν, μέσα σε κείνο το κλίμα που κάποιοι συνειδητά καλλιέργησαν, γινόταν κάτι ακραίο, θα συζητούσαμε για άλλα 40 χρόνια για το ποιος είχε ή δεν είχε περισσότερο δίκαιο.


Αν, λοιπόν, τα κόμματα θέλουν πραγματικά να προσεγγίσουν την ουσία του συγκεκριμένου θέματος, μπορούν να προβληματιστούν για τις συνέπειες του φανατισμού με τον οποίο εμποτίζονται 18χρονα ή 19χρονα παιδιά. Και ακόμα μικρότερα, στις μέρες μας. Και να αναγνωρίσουν και τις δικές τους ευθύνες, αναλαμβάνοντας την υποχρέωση να αναδείξουν έναν άλλο πολιτικό πολιτισμό, βασικά χαρακτηριστικά του οποίου θα είναι ο δημοκρατικός διάλογος και, γιατί όχι, η σύνθεση. Μπορούν να ζήσουν χωρίς φανατικούς; Αν όχι, τουλάχιστον ας μην προσεγγίζουν με τόση υποκρισία τις συνέπειες αυτού που καλλιεργούν για να υπάρχουν...

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Σημειώσεις: Εξοργιστικά απαθείς (Του Γιώργου Κακούρη)

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 20.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Τα αγαθά της στους Έλληνες, τα παλούκια της στους Τούρκους

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 20.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Υπό τις περιστάσεις κάτι είναι και ο εμετός, κ. γενικέ...

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 20.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή