Καούρες δίχως «σύνορα» (και η στροφή της Φλογισμένης)

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Το υπερκοινοτικό μπλοκ όσων -αποδεδειγμένα πια- θα επέλεγαν ακόμα την προσάρτηση των κατεχομένων στην Τουρκία παρά τη λύση, ζορίζεται και πάλι...

Για τις δύο Απριλίου «κλείδωσε» λέει το δείπνο Αναστασιάδη - Ακιντζί. Αν και προσωπικά θέλω να είμαι περισσότερο της ουσίας παρά των τύπων και αν και, επίσης, από τους προαναφερθέντες λύση είναι που περιμένω, όχι αστέρι Michelin, το δείπνο είναι μια αρχή.

Ακόμη δε πιο θετικό, όσο και ευχάριστο, έως και απολαυστικό, είναι το γεγονός ότι με την εξαγγελία του δείπνου το παγκύπριο μπλοκ όσων Ε/Κ και Τ/Κ πολιτικών -αποδεδειγμένα πια- θα προτιμούσαν την προσάρτηση των κατεχομένων στην Τουρκία από τη λύση…

… δηλαδή, ΔΗΚΟ Νικόλα (για την Προεδρία τα δίνω όλα), ΔΗΚΟ Ντενκτάς, ΕΔΕΚ, Κόμμα Εθνικής Ενότητας (Έρογλου, Οζγκιουργκιούν), Αλληλεγγύη (καμένης μελλοντικά για την Ένωση πολυσυνταξιούχου), Συμμαχία του Χαμαιλέοντα, Οικολόγοι Περδίκη (και σιοφέρη), Εστίες Γκρίζων Λύκων και τα εδώ φερέφωνα των Ελλήνων νεοναζί («ΕΛΑΜ»)…

… αυτή λοιπόν η υπερκοινοτική σχολή των επαγγελματιών του Κυπριακού, εκείνων που ξέρουν πως με τη λύση θα πάνε στα σπίτια τους και δεν θα μπορούν να κάνουν καριέρες με το νταβατζιλίκι του Κυπριακού και την πώληση «πατριωτισμού» με τη σέσουλα (την ώρα που αποδέχονται να χαρίσουμε τη χώρα μας στην Τουρκία!), αυτή η συνοπαρτζιά, λοιπόν, έχει ήδη πάθει δυσπεψία στο άκουσμα και αυτής της εξαγγελίας.

Και εδώ οφείλω μια διόρθωση. Δεν είναι «έως και απολαυστικό», είναι «άκρως απολαυστικό». Με τις υγείες σας και περαστικά.

Είναι σαν τις πολιτικές παρεμβάσεις τού (Λ)Άθως Αντωνιάδη του ΔΗΚΟ, ένα πράγμα. Αν και δεν κάνει να κοροϊδεύουμε αυτές τις περιπτώσεις. Σίγουρα όχι. Αυτά είναι από τη φύση. Κάποτε είναι πολύ τσιγκούνα η άτιμη.

Αλλά είναι και πολύ απολαυστικές, μεταξύ μας, οι παρεμβάσεις του Λ(Ά)θως. Θες κάποια ώρα να τα μεταφράσεις σε ελληνικά (Ε’ Δημοτικού) αλλά μόλις το καταφέρεις -εάν…- είναι μια τρέλα!

Έτσι που λέτε. Άρχισαν ήδη τα όργανα. Αυτοί, άλλωστε, τα… ταξίμια των δύο κοινοτήτων, ό,τι και να γίνει, αυτό κάνουν. Κακώς δεν παρακολουθεί ο πολύς κόσμος τι σούρνουν στον Μουσταφά Ακιντζί και οι Τ/Κ του «πατριωτικού χώρου» (και ας είναι και προσάρτηση), από τον Οζγκιουργκιούν ώς τους Γκρίζους Λύκους, σε κάθε τέτοια εξέλιξη.

Τα ίδια ακριβώς λένε. Μιλούν για υποχωρήσεις στους Ε/Κ, για κινδύνους ακόμη και για τα δείπνα ή και τους καφέδες, για χάραξη «νέας στρατηγικής» η οποία ποτέ δεν λένε τι είναι, για «ξεπούλημα» και «κατάργηση» (εκείνοι λένε της «ΤΔΒΚ») και όλα τα άλλα με τα οποία το είδος αυτό στολίζει απ’ εδώ την όποια τέτοια κίνηση του δικού μας.

Θέλει η διχοτόμηση ως «δεύτερη καλύτερη λύση» να κρυφτεί κι η χαρά δεν την αφήνει. Όλα αυτά τα «επιχειρήματα» είναι πάντως ο καλύτερος δυνατός φερετζές που μπορεί να της φορέσουν για να την πλασάρουν στον κόσμο ως μια κάποια λύση. Προσωρινή τάχα. «Μέχρι τη δικαίωση». Όταν αμφότεροι γνωρίζουν ότι είναι η μονιμότερη.

Αλλά οι καριέρες τους να είναι καλά. Και η διαιώνιση της πολιτικής τους παρουσίας.

Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις. Οι πατριώται και μόνον. Τίποτα άλλο. Και εάν συγκαταλέγεστε σε εκείνους που απορούν για τη στροφή (μισή έστω αλλά θεαματική) τής «τρεις συντάξεις και ένας μισθός» υψηλότερα αμειβόμενης αγωνίστριας ανά το παγκόσμιο, της καμένης μελλοντικά διά την Ένωσιν Ελενάρας τις προάλλες στο γραφείο του Νικόλα, δώστε προσοχή.

Η Ελενάρα, η γυναίκα η οποία δεσμευόταν ότι δεν θα ξεγελάσει τον ψηφοφόρο πριν από την κάλπη και θα του πει εάν θα πάρει τη βουλευτική έδρα ή εάν θα μείνει στην Ευρώπη αλλά τελικά, με βάση τη δική της δήλωση, αποδείχθηκε μια πολιτική απατεώνας (αφού δεν του το είπε) αυτή λοιπόν η έτοιμη να καεί για την Ένωση που δεν θα γίνει ποτέ ένιγουεϊ (εξ ου και η ετοιμότης)…

… αυτή λοιπόν η τύπισσα κράτησε προσεκτικά και το δικό της όνομα στη λίστα όσων ξερογλείφονται για την υποψηφιότητα της προεδρικής καρέκλας, αλλά δήλωσε πως θα στηρίξει όποιον επιλεγεί από τα κομματίδια του «κέντρου» εάν καταλήξουν, αποσύροντας κατά το 50% το όνομά της.

Θα σας γελάσω εάν η αλλαγή αυτή στη στάση της προήλθε μετά την πρόταση τού «Ο Νικολάκης υποψήφιος Πρόεδρος» όπως η Ελενάρα διαδεχθεί τον Χρήστο Στυλιανίδη στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε περίπτωση εκλογής του στην προεδρία της Δημοκρατίας. Η πρόταση έγινε.

Ίσως όμως η Ελένη να έκανε το πρώτο βήμα προς την απόσυρση ενεργώντας με γνώμονα τη μικρή μας πατρίδα και το καλό της. Αυτό για το οποίο έμενε μάλλον εκτός «πατριωτικού χώρου», στον ΔΗΣΥ του Κληρίδη, του Αναστασιάδη και των άλλων... προσκυνημένων για κάτι δεκαετίες, μέχρι και τον γάμο της κόρης της.

Διότι εκτός από τα αξιώματα, τις τρεις συντάξεις συν τον μισθό και φυσικά την Ένωση, η Ελένη καίγεται για την πατρίδα.

Και τη λευτεριά! Έτσι!


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Γιατί οι Καταλανοί είναι λίγο Κυπραίοι

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 16.10.2017

ΑΠΟΨΗ

Σε ψυχρό πόλεμο οι κοινότητες

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 16.10.2017

ΑΠΟΨΗ

Δεν υπάρχει κανείς που λέει πεθαίνω Κύπρος μου

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 16.10.2017

Επιστροφή
στην αρχή