Καλή χρονιά! Και με τους καλύτερους οιωνούς μην σας πω!

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Εγώ και το λέω και το εννοώ το «Καλή Χρονιά» στον #Pellotopos. Και στο ότι θα κερδίσω το Τζόκερ κάποτε πιστεύω. Είναι και πιο πιθανό. Το Τζόκερ.

Καλή χρονιά!

Δεν το λέω αρνητικά το παρακάτω, αλλά, όντας πραγματιστής εκ φύσεως, μου φαίνεται όλο και πιο παράλογη αυτή η ευχή για τον #Pellotopos, κάθε χρόνος που περνάει. Και νομίζω με κατανοείτε άπαντες και άπασες.

Όσοι/όσες δεν, δεν πειράζει. Εύκολο. Βγείτε έξω και παρατηρήστε για πέντε λεπτά. Δεν έχει σημασία τι. Απλώς σταθείτε κάπου και κοιτάξτε προσεκτικά για πέντε λεπτά. Και θα καταλάβετε.

Το πρόβλημα μαζί μας είναι πως δεν είμαστε απλώς έτσι όπως είμαστε, αλλά έχουμε και μια μανία να βρίσκουμε νέους τρόπους επίδειξης της κατάστασής μας, την οποία ούτως ή άλλως τη φοράμε στέμμα στο κεφάλι μας.

Ναι ρε παιδί μου, τόση που είναι δεν λέω ότι θα κρυβόταν. Αλλά εμείς φτάνουμε στο άλλο άκρο.

Γενικά τις μέρες των αργιών –το μοναδικό καλό πράγμα με τις θρησκευτικές ανοησίες ειδικά, παρόλο που θα μπορούσαμε να είχαμε αργίες για όσα πήραν την ανθρωπότητα μπροστά, αντί για τοξικά παραμύθια που την πάνε ολοένα και πιο πίσω– τις μέρες των αργιών, λοιπόν, αποφεύγω να διαβάζω ειδήσεις.

Τις βλέπω όταν, καλή ώρα, έρχομαι πίσω στο γραφείο. Αυτήν όμως την είδηση μου την έδειξε μια καλή φίλη προχθές την ώρα που πίναμε καφέ και κόντεψε να μου σταθεί. Ίσως την είδατε: Το προσωπικό, λέει, του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας, εκείνοι και εκείνες που ήταν βάρδια την ώρα που γύριζε ο χρόνος, αποφάσισε να βρει έναν… διαφορετικό τρόπο για να γιορτάσει.

Διότι βλέπετε, ο Κυπραίος δεν μπορεί να γιορτάζει όπως όλος ο κόσμος. Όι, πάντα πρέπει να δείξει κάτι. Συνήθως το ίδιο.

Έβαλαν όλα τα ασθενοφόρα το ένα πλάι στο άλλο στο Πρώτων Βοηθειών και με το που άλλαξε ο χρόνος άρχισαν να ηχούν οι σειρήνες τους, όλες μαζί. Βγήκαν έξω κάποιοι μες στην τρελή χαρά και έβγαζαν βίντεο για να θυμούνται τη φοβερή τους ιδέα.

Ξέρετε την ένταση των σειρήνων αυτών, τις ακούμε συνήθως από απόσταση κιόλας. Πόσω μάλλον εκεί στον χώρο με το «Νοσοκομείο Ησυχία!». Μεσάνυχτα. Όλες μαζί. Κόσμος εγχειρισμένος, κόσμος άρρωστος (εννοώ με συγκεκριμένες διαγνώσεις).

Τι πιο απλό; Τι πιο αναμενόμενο για νοσοκομείο από το να ηχούν οι σειρήνες, όλες μαζί κιόλας;

Και τι πιο έξυπνο κυρίως. Πνευματώδες. Με επίπεδο!

Ο Κυπραίος, όμως, θεωρεί δικό του τον χώρο όπου δουλεύει. Ειδικά εάν είναι ημικρατικός ή κρατικός ο εργασιακός χώρος, είναι σαν να του τον άφησε η στετέ του κληρονομιά. Με κοτσιάνια κ.τ.λ. Κομπλέ! Σετάκι. 

Θυμάστε πώς έμπαιναν παλιά στα αεροπλάνα των Κυπριακών Αερογραμμών και συμπεριφέρονταν σαν να ήταν δικά τους και δεν σήκωναν κουβέντα; Που γίνονταν πιο γάδαροι και πιο γαούρες από ό,τι ήταν συνήθως αλλά άμα έμπαιναν σε ξένη εταιρεία –ειδικά στην Ολυμπιακή με τις αθάνατες bitches αεροσυνοδούς– γίνονταν αρνάκια; Έτσι!

Πώς γλύτωσα, που λέτε, το πνίξιμο με τον καφέ, ένας ανύπαρκτος το ξέρει. Και το ίδιο έπαθα λίγο αργότερα σπίτι, με νερό, όταν μου έστειλαν την ανάρτηση πρώην δημάρχου ο οποίος, ευχόμενος στον Βάσο Λυσσαρίδη χρόνια πολλά για τη γιορτή του, έβαλε ένα πορτρέτο του στο facebook (σ.σ. πορτρέτο του Juralyssaric Vas εννοώ) και έγραψε το πιο κάτω.

«Χρόνια Πολλά για τη γιορτή σου Γιατρέ! Όσοι σε αγαπάμε η σκέψη μας είναι μαζί σου και ευχόμαστε το τέλος της γεμάτης δράση ζωής σου να είναι ειρηνικό...».

Πώς είναι εκείνες οι ανοησίες που ξεσήκωσαν διάφοροι από την Ελλάδα και τις γράφουν και εδώ; Ε, σ’ αυτή την περίπτωση θα μπορούσε να ήταν δύο μαζί: Το «να χαίρεσαι το όνομά σου» μαζί με το «καλό παράδεισο». Ίσως, «καλό παράδεισο από τώρα, ώσπου να πεις τζαι να δεις έρκεται».

Ναι, είναι ήδη συνότζαιρος του Τουταγχαμών, δεν λέω. Αλλά δεν του το λες και μάλιστα δημόσια, ρε παιδί μου. Και σε... ευχή κιόλας!

Σύμφωνοι, στα 98 του δεν ακούγεται πολύ κομψό το «να τα εκατοστίσεις» όσο ρεαλιστικό και εάν είναι πλέον. Αλλά «ευχόμαστε το τέλος της […] ζωής σου να είναι ειρηνικό...»;

«Εύχομαι να μην δυσκολευτείς τώρα που θα πεθάνεις». Χρόνια να έχει ο άνθρωπος!

Μιλώντας, τέλος, για τις γιορτές, ανακάλυψα ότι την 1η του Γενάρη η Ορθόδοξη Εκκλησία εκτός από τον Άγιο Βασίλειο γιορτάζει και την «Περιτομή του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού» (sic).

Δεν ήξερα ότι είναι γιορτή και αυτό, αλλά apparently είναι.

Δεν θα σας το κρύψω, έψαξα να δω αν υπάρχει κάνα απολυτίκιο, κάνας ύμνος ή κάτι. Θα είχε ενδιαφέρον. Αλλά δεν βρήκα.

Το μόνο βέβαιο –όσο και παράξενο– είναι πως, ενώ τόσα και τόσα επινόησαν κομπογιαννίτες καλόγεροι διαμέσου των αιώνων (σ.σ. θα σας θυμίσω μόνο την απάτη με το Άγιο Φως που την εφηύραν καθολικοί Αγιοταφίτες και όταν τους έδιωξαν την ξεσήκωσαν ορθόδοξοι, τους το έκοψαν και εκείνους, αλλά μετά το επανέφεραν)…

… ενώ λοιπόν τόσα και τόσα επινόησαν και βγάζουν εκατομμύρια με κόκκαλα και με «άφθαρτα» αφτιά σε κρανία και «άφθαρτες» πετσούλες σε δάχτυλα, δεν σκέφτηκε κανείς να πει ότι βρήκε και κάτι από εκείνη τη μέρα τάχα. Και ελπίζω να μην τους έβαλα ιδέες.

Διότι σ’ αυτή τη χώρα και με τον βαθμό στον οποίο έχει φτάσει η συγκεκριμένη απάτη και η βλακεία των ιθαγενών, όλα μπορεί να τα δούμε.


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Αλυσοδεμένοι και ηλίθια βολεμένοι

ΚΑΤΙΑ ΣΑΒΒΑ, 22.01.2019

ΑΠΟΨΗ

Ευρωεκλογές: Θα αλλάξουν τα πράγματα αυτή τη φορά

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 22.01.2019

ΑΠΟΨΗ

Πολιτικά ομιλούντες για τη Δικαιοσύνη και ποιοι πρέπει να παραιτηθούν;

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 22.01.2019

Επιστροφή
στην αρχή