Ήτο μία στιγμή λαμπρά. Λαμπροτάτη!

ΑΠΟΨΗ /ΚΑΤΑ ΒΑΡΒΑΡΩΝ
Η υποβολή υποψηφιοτήτων για τις Προεδρικές θύμιζε μεν παναΰριν αλλά, πέρα από τις ελλείψεις, είχε κάτι για τον καθένα. Μοναδικές στιγμές διασκέδασης

Με ρωτά χθες ένας φίλος: καλά, θέλεις να πεις πως αυτό που γίνεται εδώ με τις υποβολές υποψηφιοτήτων συμβαίνει και σε άλλες χώρες; Και πριν προλάβω να απαντήσω, επειδή με ξέρει, συμπληρώνει διευκολύνοντας την απάντηση: εννοώ, σε χώρες κανονικές.

Ευκολάκι. Το μόνο που χρειάστηκε να κάνω ήταν να του υπενθυμίσω πως εδώ το πρόβλημα δεν είναι μόνο το «κανονική» αλλά και το «χώρα». Με την έννοια του κράτους τουλάχιστον. Και όσο πάει, επιδεινούται.

Να σας πω την αμαρτία μου, εγώ το θέαμα το βρήκα διασκεδαστικό. Και παρά τις ελλείψεις του, αισθάνθηκα ότι ταίριαζε πολύ σε πράγματα γνώριμα, ειδικά σε εμάς που τα προλάβαμε κιόλας σε ένδοξες εποχές.

Ναι, ελλείψεις. Διότι το παναΰριν, το παραδοσιακό τουλάχιστον, θέλει και τον λοκματζή του, θέλει και τους πάγκους με τα παστόσυκα, το καζαντίν του με τους πουλούκκους, τα ρολόγια με τα εμβλήματα των ομάδων (εμείς προλάβαμε και τα αντίστοιχα με τον Μακάριο) και όλα τα συναφή. Και αυτό τον παναΰριν τέτοια δεν είχε.

Αλλά ας μην είμαστε αρνητικοί. Τουλάχιστον, σ’ αυτό το παναΰριν, όποια κάρτα και να διάλεγες, απογοήτευση δεν υπήρχε. Κέρδιζε. Και το στοιχείο της διασκέδασης, για όποιον δεν επέλεγε να το παραβλέψει, ήταν εκεί. Αστείρευτο μάλιστα. Λίγο δεν το λες.

Έτσι μάθαμε πως ένας υποψήφιος είναι ««εναντίον της ρατσιστικής, διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας». Αυτό το ξανακούσαμε βέβαια. Αυτό που δεν είχαμε ακούσει είναι πως είναι εναντίον της «ρατσιστικής» ΔΔΟ, «με λάθος ή σωστό περιεχόμενο» (sic). Εάν το περιεχόμενό της είναι… σωστό, θα μου πείτε, γιατί να είναι εναντίον;

Ευκολάκι και αυτό. Εάν το περιεχόμενό της είναι σωστό, γιατί να είναι «ρατσιστική»; Και εάν είναι ρατσιστική λύση, γίνεται να έχει σωστό περιεχόμενο; Ευτυχώς, ο συγκεκριμένος πήγε πριν το Ακροδεξιόκεντρο (συν ΕΛΑΜ). Αλλιώς θα είχαμε επεισόδια με την προσβολή της ιδεολογίας τους. Οι της Εκκλησίας ΛΤΔ ούτως ή άλλως δεν ήταν εκεί. Ευτυχώς πάντα.

Κατέρχεται επίσης, μας είπε, ως υποψήφιος «ενάντια στους εμπόρους ναρκωτικών». Για τους εμπόρους μαζί του. Όμως τα ναρκωτικά είναι γεγονός –τα ελαφρά πάντα– πως καμιά φορά χρειάζονται για να αντέξεις όσα συμβαίνουν γύρω σου, ειδικά με δεδομένο πως τα ψυχοφάρμακα είναι αυστηρά συνταγογραφούμενα.

Ο Παμπορίδης μου είπε τις προάλλες που τον είδα ότι και οι Ψυχιατρικές Υπηρεσίες θα είναι στο ΓεΣΥ και πως έχω λάθος που υποστηρίζω το αντίθετο και το χάρηκα. Είναι ελπίδα μεγάλη. Αλλά μέχρι τότε, πώς τα παίρνεις για να αντέξεις; Εμείς που έχουμε και μια δόση μεγαλύτερη, αποφεύγουμε να πάμε στους γιατρούς. Ποτέ δεν ξέρεις τι γίνεται και πού θα καταλήξεις.

Από άλλον υποψήφιο μάθαμε πως τα σύνορά μας έχουν αυξηθεί κατά 1022 χλμ. και έχουν φτάσει μέχρι, λέει, και την Κωνσταντινούπολη. Τόσο απέχει η Κερύνεια από την Πόλη. Εδώ, ούτε τα φάρμακα δεν βοηθούν φοβάμαι.

Από άλλον πάλι, μάθαμε πως ο πρόεδρος της Ένωσης Συντακτών «έχει βρεγμένη τη φωλιά του». Γιατί; Διότι δεν του απάντησε σε επιστολή που του έστειλε καταγγέλλοντας ότι τα ΜΜΕ, λέει, τα οποία και αποκάλεσε «υπηρέτες» δεν τον προβάλλουν. «Ντροπή σας», είπε. Και νομίζω θα συμφωνήσω. Ντροπή μας. Διότι ακούγοντας και το υπόλοιπο της δήλωσής του, συνειδητοποίησα ότι ουδείς έχει το δικαίωμα να στερεί από τον λαό συγκλονιστικά πράγματα όπως αυτό που ακολουθεί.

«Θα έχει ανατροπές. Θα εκπλαγείτε. Οι δημοσκόποι νομίζω ότι θα αλλάξουν επάγγελμα. Έτσι πιστεύω εγώ. Μιλούμε με πάρα πολύ κόσμο καθημερινά. Δεν εκφράζεται ο κόσμος, η ψήφος είναι ιερή και μυστική, θα εκφραστεί 28 Ιανουαρίου 2018». Το κενό που άφησε η απουσία του Ούτοπου έχει νομίζω καλυφθεί και μάλιστα επάξια. Οι 983 ψήφοι που έλαβε το κόμμα του στις βουλευτικές θα φέρουν την ανατροπή.

Ξεχώρισε επίσης, με τον δικό της τρόπο, η υποψηφιότητα του προέδρου τού εδώ παραρτήματος της υπόδικης νεοναζιστικής οργάνωσης της Αθήνας, ο οποίος παρουσίασε τον εαυτό του ως την «καθαρή φωνή».

«Καθαρότητα» επεδίωξαν άλλωστε και τα ινδάλματα της οργάνωσης τις δεκαετίες του ’30 και του ’40. Ο Μένγκελε έκανε και πειράματα με ανθρώπους στα στρατόπεδα συγκέντρωσης. Η παράδοσις συνεχίζεται.

Οι δε τέσσερις βασικοί –Αναστασιάδης, Μαλάς, Παπαδόπουλος και Λιλλήκας– ήταν μάλλον προβλέψιμοι και κάπως boring με τις επαναλήψεις τους. Ο Αναστασιάδης κατάφερε λίγο να πρωτοτυπήσει, έστω και με μακάβριο τρόπο. Την ώρα που μιλούσε για τα «όσα πέτυχε η κυβέρνησή» του, νόμισα είδα μπροστά μου –πόξυλον– το πτώμα των συνομιλιών.

Ο Μαλάς επίσης είχε μια μικρή απόκλιση. Αν και λιγότερο. Μίλησε για τη διαφθορά. Πίσω του είχε τον Κατσουρίδη. Εδώ ήταν και το nouveaute που ξεχώρισε από τη γενικότερη επανάληψη. Ο Κατσουρίδης.

Μου άρεσε όμως ο Νικολόκιο. Και οφείλω να είμαι δίκαιος. Ο υποψήφιος ο οποίος εμφανίζεται με το σλόγκαν «με τη δύναμη της ψευτιάς μας», διορθώνω, «με τη δύναμη της γενιάς μας» υποστηρίχθηκε από τον Jurassic Βάσο Λυσσαρίδη, υποθέτω για να υπερτονίσει αυτό το στοιχείο.

Επί σκηνής, στην εξέδρα εννοώ, δεν ήταν ο Λυσσαρίδης. Άκουσα ότι έγινε μεγάλη ιστορία με το Natural History Museum της Νέας Υόρκης που τον εξετάζει αυτή την περίοδο και έχει τα δικαιώματα. Είχε τον Σιζόπουλο, την Καμένη Θεοπούλα (δίχως κόμμα) για την Ένωση, τον Ρότσα, τον Περδίκη (που έβαλε φυλλάδια του Νικόλα στα πακέτα που έστειλε στις άπορες οικογένειες) και τον Μάρκο Κυπριανού. Όλο δύναμη. Όλοι της γενιάς του. Τους, έστω.

Ο Νικόλας έχει με βάση την τελευταία δημοσκόπηση (και όχι μόνο…) το 56,5% των ψηφοφόρων του ΔΗΚΟ, το 44% της ΕΔΕΚ, το 27,5% όσων ψηφίζουν Αλληλεγγύη και το αντίστοιχο 28% από τους Οικολόγους. Φυσικά, ένας στους δέκα που τον επιλέγουν ψηφίζει ΕΛΑΜ κομματικά. Ποσοστό επίσης τραγικά χαμηλό... υπό τις περιστάσεις.

Τη γενιά δεν την είδαμε, σύμφωνοι. Αλλά τα πιο πάνω φανερώνουν ξεκάθαρα τη δύναμη. Δεν είπα πόση, τη δύναμη είπα. Και όσοι παραμένετε δύσπιστοι, καημένοι μου, δεν υπολογίζετε έναν Ρότσα. Ούτε βέβαια και τον Μάρκο ο οποίος πιστεύει, ειλικρινά ο δύστυχος, ότι ο Νικόλας θα βγει και θα του δώσει το ΔΗΚΟ. Για να μεγαλουργήσει μάλλον όπως τότε, ως ΥΠΕΞ, στις μέρες που οδηγηθήκαμε στην τραγωδία του Μαρί, τότε που φοβήθηκαν να διώξουν τα κοντέινερ για να μην δυσαρεστήσουν τον Άσαντ... Γίγας! Κι ας μην του φαίνεται.

Το παναΰριν ήτο μια στιγμή λαμπρά. Όσοι το χάσατε, χάσατε. Άντε και καλή χρονιά!

Υστερόγραφο: Και ενώ γίνονταν όλα αυτά, ο Δημήτρης Χριστόφιας διέψευδε κατηγορηματικά τα όσα του απέδωσε ο γενικός ελεγκτής για οφειλές που, κατά τον ελεγκτή, έχει «πρώην Πρόεδρος» στο Δημόσιο, λέγοντας ότι δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα. «Δεν έχω να πω τίποτε άλλο πέραν του ότι θα λάβω όλα τα δέοντα νομικά μέτρα προκειμένου να προστατεύσω την τιμή και την αξιοπρέπεια του ονόματός μου και του πολιτικού χώρου από τον οποίο προέρχομαι», είπε ο Δημήτρης. Του χώρου ειδικά. Ναι.


Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

O Καραγκιόζης - θεατής. Και ο σκέτος

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 10:05 (τελευταία ενημέρωση 10:05)

ΑΠΟΨΗ

Η επανάσταση της υπομονής...Του Γιώργου Κακούρη

ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΚΟΥΡΗΣ, 15.11.2018

ΑΠΟΨΗ

Η ανυπακοή της Ιταλίας στην Κομισιόν

ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΑΡΕΤΑΙΟΣ, 15.11.2018

Επιστροφή
στην αρχή