Ιστορίες παίδων αφελών... Του Γιώργου Διονυσίου

ΑΠΟΨΗ /ΑΝΑΛΥΣΕΙΣ
Στην ιστορία του Κυπριακού από το 1878 οι ελληνοκυπριακές πολιτικές ελίτ ποτέ δεν είδαν τους Τουρκοκυπρίους ως ισότιμους συνοίκους

Η στρατηγική για την επίτευξη ενός στόχου καθορίζεται αφού καθοριστεί ο στόχος, τον οποίο επιδιώκουμε. Ο συγκεκριμένος στόχος θα προσδιορίσει τα μέσα, με τα οποία η πολιτική θα τον κατακτήσει και θα τον καταστήσει υπαρκτή πραγματικότητα. Ο Χίτλερ, για παράδειγμα, που ως στόχο είχε την κατάκτηση, θα ήταν αδιανόητο να επιστρατεύσει ειρηνικά μέσα (παρά μόνο προσωρινά για εξαπάτηση, όπως και έπραξε).

Στην ιστορία του Κυπριακού από το 1878 οι ελληνοκυπριακές πολιτικές ελίτ ποτέ δεν είδαν τους Τουρκοκυπρίους ως ισότιμους συνοίκους, παρά μόνο ως φιλοξενουμένους στην Κύπρο, τους προέτρεπαν δε να μετοικήσουν στην Τουρκία. Συνεπώς στον στόχο αυτών των ελίτ για ένωση με την Ελλάδα θα ήταν αδιανόητο να τους δουν ως συμμάχους. Αντίθετα αρχικά τους υποτιμούσαν και τους περιφρονούσαν, αργότερα δε τους κατέταξαν στους αντιπάλους τους, γιατί αντιστρατεύονταν τον στόχο τους. Αργότερα τη δεκαετία του 1950, όταν η Τουρκία πείστηκε από την ηγεσία των Τουρκοκυπρίων να αναμειχθεί αποφασιστικά στο Κυπριακό και πρόβαλε ο κίνδυνος για προσάρτηση στην Τουρκία ή για διχοτόμηση, οι Ελληνοκύπριοι δεν αναθεώρησαν τον στόχο της ένωσης και συνέχισαν την πολιτική αντιπαράθεσης με τους Τουρκοκυπρίους. Καμιά αλλαγή δεν έγινε ακόμα και όταν οι Άγγλοι άρχισαν να συζητούν και με τους Τ/Κ για το μέλλον του νησιού. Η ζωή έχει δείξει στην πράξη ότι ο λάθος στόχος καθόρισε λανθασμένη στρατηγική, λανθασμένη τακτική και οδήγησε σε άλλο από το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα τότε, δηλαδή στην ανεξαρτησία και στον οριστικό ενταφιασμό της ένωσης.

Θα ανέμενε κανείς ότι η παταγώδης αυτή αποτυχία θα συνέτιζε τους κυβερνώντες από το 1960 μέχρι το 1963. Αντίθετα, ο ελληνοκυπριακός εθνικισμός έδειξε τέτοιες αντιστάσεις, μέχρι του σημείου εθελοτυφλίας μπροστά στην κραυγαλέα πολιτική πραγματικότητα, αγνοώντας τις υπαρκτές πραγματικότητες που δημιούργησε η υπογραφή των διεθνών Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου, την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα αλλά και τις διεθνείς ισορροπίες, όπως αυτές εκφράζονταν με τη διαίρεση του μεταπολεμικού κόσμου και τον Ψυχρό Πόλεμο. Έδειξε η ηγεσία μας τότε πρωτοφανή αδυναμία να λειτουργήσει ως πραγματικό κράτος και να προσαρμοστεί στους στοιχειώδεις κανόνες πολιτικής συμπεριφοράς. Στην προκειμένη περίπτωση στρατηγικός στόχος θα έπρεπε να ήταν να λειτουργήσει το όντως δύσκολο Σύνταγμα του 1960, για να εμπεδωθεί σε όλους η συνείδηση ότι η Κυπριακή Δημοκρατία υπάρχει για όλους τους πολίτες της. Αυτό δεν έγινε αλλά αντίθετα άρχισε ένας νέος φαύλος κύκλος αλυτρωτικών επιδιώξεων Ε/Κ και Τ/Κ, που οδήγησε στην κατάρρευση του δικοινοτικού κράτους και στην πρώτη διχοτόμηση.

Εκείνοι, όμως, που είχαν κάθε λόγο να αναπροσαρμόσουν τους πολιτικούς και εθνικούς τους στόχους είμαστε εμείς οι Ε/Κ, για να προλάβουμε τα χειρότερα. Ακόμα και για τους πλέον αφελείς θα έπρεπε να ήταν σαφές ότι, από τη στιγμή που η Τουρκία έδειξε τα δόντια της στην Τηλλυρία τον Αύγουστο του 1964, επιβαλλόταν η αναπροσαρμογή. Δεν έγινε όμως, και μοιραία θεωρούσαμε τους Τ/Κ ως αναλώσιμο είδος στους θυλάκους τους, αφήνοντάς τους να πεινάσουν, να δυστυχήσουν και να ταπεινωθούν. Ούτε και όταν η ηγεσία τους το 1968 αποδέχτηκε τα 12 από τα 13 σημεία του Μακαρίου και ζήτησαν επιστροφή στους θεσμούς του κράτους σπεύσαμε να συνετιστούμε, διαπράττοντας για τρίτη φορά το ίδιο λάθος. Αντί τότε να αρπάξουμε την ευκαιρία και να φτιάξουμε μαζί τους ένα κανονικό κράτος, συνεχίσαμε να τους εκδικούμαστε, γιατί η ηγεσία μας τους θεωρούσε υπεύθυνους για την μη επίτευξη της ένωσης, ενώ για αυτό ευθύνεται η ίδια και κανένας άλλος. Έτσι το καλύτερο όπλο που είχαμε, δηλαδή τους Τ/Κ συμπατριώτες μας, για να κάνουμε τον τόπο μας ευτυχισμένο, όχι μόνο δεν το είδαμε ως τυφλωμένοι από εθνικισμό, αλλά και το στρέψαμε εναντίον μας.

Η Ιστορία θα δείξει, αν δεν είναι αργά να μεταβάλουμε στρατηγικό στόχο και να συνεννοηθούμε μαζί τους, γιατί η Τουρκία είναι εδώ. Αν δεν το επιδιώξουμε με ειλικρίνεια, θα διαπράξουμε το ίδιο λάθος για τέταρτη φορά. Αφήνουμε τους καλύτερους δυνητικούς μας συμμάχους στα χέρια της και δεν το αντιλαμβανόμαστε, έστω και τώρα. Η ιστορία και η γεωγραφία μάς τιμώρησαν ως αφελείς παίδες τρεις φορές στο παρελθόν. Και θα το πράξει ξανά, γιατί απλώς εξακολουθούμε να είμαστε υποδειγματικά αφελείς.

* george.dionyssiou@primehome.com 

 

               

 

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Όταν το «Ξεκινάμε» έγινε πιο scary από ποτέ

ΚΩΣΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ, 19.09.2017

ΑΠΟΨΗ

Χαλάλι σε όσους τα έφαγαν; (Του Σενέρ Λεβέντ)

ΣΕΝΕΡ ΛΕΒΕΝΤ, 19.09.2017

ΑΠΟΨΗ

Θα διακοπούν οι διαπραγματεύσεις με την Τουρκία;

ΤΑΚΗΣ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ, 18.09.2017

Επιστροφή
στην αρχή