Εις και μόνος (Του Γιώργου Κασκάνη)

ΑΠΟΨΗ /ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ
Δεν συγκρίνω τον Μακάριο με τον Ερντογάν. Επιχειρώ να υποδείξω ότι η προσωπολατρία υπήρξε πάντα χαρακτηριστικό της λειψής δημοκρατίας.

Υγιές δεν το λες. Επιτήδεια σκόπιμο, σίγουρα. Ειδικά όταν γίνεται σε συγκεκριμένες συνθήκες και εξυπηρετεί συγκεκριμένα πολιτικά συμφέροντα. Μέσα στην παραζάλη λοιπόν του δημοψηφίσματος, ο Ταγίπ Ερντογάν θα απολαύσει την υπερπαραγωγή που προφανώς παρήγγειλε για τη δική του προσωπική πορεία. Μια ταινία για τη μεγάλη οθόνη, στόχος της οποίας είναι να αναδείξει τη χαρισματική του προσωπικότητα και την ευλογία του τουρκικού έθνους που του έτυχε να έχει τέτοιο ηγέτη...

Δεν πρωτοτυπεί ο Ερντογάν. Το έκαναν κι άλλοι αυτό. Στην πραγματικότητα όλοι όσοι οικοδόμησαν την επιβίωσή τους σε ένα καθεστώς προσωπολατρίας το οποίο δεν επέτρεπε την παραμικρή αμφισβήτηση.

Θυμάμαι μικρός, και δεν είναι προς σύγκριση, που παρακολουθήσαμε ομαδικά την ταινία «Μακάριος, η μεγάλη πορεία». Ήταν μια παραγωγή του 1977, προβλήθηκε όμως -αν δεν κάνω λάθος- μετά τον θάνατο του Μακαρίου, αν και η παραγωγή πρέπει να άρχισε όσο ακόμα ήταν εν ζωή. Δεν ξέρω αν την παρήγγειλε ή αν η ανάγκη της προέκυψε μέσα από τα δραματικά γεγονότα της εποχής. Εκείνο που ξέρω είναι ότι εμείς, μικροί μαθητές, βγαίναμε από την αίθουσα του κινηματογράφου παραμιλώντας. Για τον μεγάλο ηγέτη που έμπαινε στη σφαίρα του υπεράνθρωπου, άγιου. Κι ακόμα, για όλους εκείνους τους εχθρούς που στο πρόσωπο του Μακάριου ήθελαν να εξαφανίσουν όλους εμάς, τους ανώνυμους Κύπριους που στοιχιζόμασταν πίσω του. Δεν υπήρχε χώρος για άλλες ερμηνείες. Δεν υπήρχε χώρος για αμφιβολίες. Ίσως και να ήταν χρήσιμο σε μια εποχή που όλοι έπρεπε να ενωθούν προς μια κατεύθυνση, με μια βασική γραμμή πλεύσης.
Μόνο που αυτού του είδους η «διαπαιδαγώγηση» δημιουργεί συχνά γενιές ολόκληρες τηλεκατευθυνόμενων πολιτών. Έπρεπε να περάσουν πολλά χρόνια, να διαβάσουμε αρκετά και να προσχωρήσουμε στη διαδικασία της αμφισβήτησης, για να παραδεχθούμε έστω ότι και ο Μακάριος μπορεί να έκανε λάθη, να μην πολιτεύτηκε σωστά, να προκάλεσε και ορισμένα γεγονότα. Ακόμα και τότε, ήταν μεγάλο το τείχος που έπρεπε να σπάσει κανείς στο μυαλό του για να δει και την άλλη πλευρά του νομίσματος. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που μέχρι και σήμερα ανατρέχουμε σε αναφορές του Μακάριου ως εάν μια άποψη που διατυπώθηκε πριν από 40 ή 50 χρόνια δεν έχει το δικαίωμα να τροποποιηθεί ή και να αλλάξει οριστικά.

Δεν συγκρίνω τον Μακάριο με τον Ερντογάν. Σε καμία περίπτωση. Επιχειρώ να υποδείξω ότι η προσωπολατρία υπήρξε πάντα χαρακτηριστικό της λειψής δημοκρατίας και των χαμηλών αντιστάσεων μιας κοινωνίας που προσκολλάται στην «απόλυτη αλήθεια» του ενός και μόνο και ακυρώνει την όποια δυνατότητα έχει να αναπτύξει έναν υγιή και παραγωγικό προβληματισμό.

Oι ιδιοκτήτες της ιστοσελίδας www.politis.com.cy διατηρούν το δικαίωμα να αφαιρούν σχόλια αναγνωστών, δυσφημιστικού και/ή υβριστικού περιεχομένου, ή/και σχόλια που μπορούν να εκληφθεί ότι υποκινούν το μίσος/τον ρατσισμό ή που παραβιάζουν οποιαδήποτε άλλη νομοθεσία. Οι συντάκτες των σχολίων αυτών ευθύνονται προσωπικά για την δημοσίευσή τους. Αν κάποιος αναγνώστης/συντάκτης σχολίου, το οποίο αφαιρείται, θεωρεί ότι έχει στοιχεία που αποδεικνύουν το αληθές του περιεχομένου του, μπορεί να τα αποστείλει στην διεύθυνση της ιστοσελίδας για να διερευνηθούν.

Διαβάστε επίσης:

ΑΠΟΨΗ

Το κουσούρι του κ. Οδυσσέα Μιχαηλίδη

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ, 23.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Σχεδιασμός εξάλειψης λίπους...

ΠΟΝΗΜΑ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΙΔΡΩΜΕΝΟΥ ΚΑΘΗΓΗΤΗ, 23.09.2018

ΑΠΟΨΗ

Αναμένοντας το μοιραίο (Του Αντώνη Πολυδώρου)

ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΟΛΥΔΩΡΟΥ, 23.09.2018

Επιστροφή
στην αρχή